เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2324: ตราประทับโบราณ

ในฐานะผู้อาวุโสมู่จงประกาศออกไป ตงหลินหยานเซว่ก็รีบไปที่หอคอยธาตุแสงทันที นางหายเข้าไปในทางเข้าอย่างรวดเร็ว

หลังจากที่ตงหลินหยานเซว่เข้าไป ผู้พิทักษ์ 8 คนที่ได้รับการแต่งตั้งใหม่ทั้งหมดแสดงความเคารพ พวกเขาเข้าไปในความเลื่อมใสและความนับถือ

เจี้ยนเฉินเป็นคนอ่อนแอที่สุด เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนสุดท้ายที่ได้เข้าไป

“เขามีแกนวิญญาณเพียงหนึ่งสี แต่เขาก็กระตือรือร้นที่จะเข้าสู่หอคอยธาตุแสง ดูเหมือนว่าเด็กคนนี้หุนหันพลันแล่น มันจะยากสำหรับเขาที่จะโดดเด่นในอนาคตด้วยสภาพจิตใจของเขา” ผู้อาวุโสมู่จงจ้องเจี้ยนเฉินขณะที่เขาค่อย ๆ หายเข้าไปในหอคอยธาตุแสง เขาแอบส่ายหัว

หอคอยธาตุแสงเป็นโลกสีเทาและสลัว ทัศนวิสัยไม่ชัดเจน หมอกสีเทาจาง ๆ แทรกซึมทั่วทั้งพื้นที่ มันจำกัดการมองเห็นให้อยู่ในระยะเพียงร้อยเมตร

พื้นดินเบื้องล่างไร้ผู้คน มันนิ่งเงียบสนิท

เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะที่เขามองไปที่โลกจิ๋วในหอคอยธาตุแสง เขารู้สึกเหมือนกำลังหายใจไม่ออกทันทีที่เขาเข้าไปในหอคอย เขารู้สึกเหมือนว่าชีวิตและความตายของตัวเองไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาอีกต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้นเขาสามารถสัมผัสได้ถึงหมอกสีเทาที่ลึกล้ำในร่างกายของเขา เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังแห่งการมีอยู่ที่รุนแรงของความตายจากหมอกสีเทา

“หมอกสีเทาคือความแค้นที่เกิดขึ้นจากความเสียใจอันยาวนานของจิตวิญญาณวัตถุหลังจากที่มันล่วงลับไปแล้ว เมื่อมันซึมเข้าไปในร่างกายของเจ้ามากเกินไปมันจะทำให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรง มันอาจส่งผลกระทบต่อจิตใจ เจ้าจึงไม่ควรอยู่ที่นี่นานเกินไป เมื่อเจ้ารู้สึกว่าตัวเองถึงขีดจำกัด เจ้าต้องล่าถอย” ตงหลินหยานเซว่มองกลับไปที่เจี้ยนเฉินและอธิบายอย่างรายละเอียดว่า “การบาดเจ็บจะไม่สำคัญอะไรเลยสำหรับโถงเซียนธาตุแสง เจ้าสามารถฟื้นคืนพลังได้อย่างรวดเร็วในโถงเซียนธาตุแสงไม่ว่าเจ้าจะบาดเจ็บสาหัสเพียงใดก็ตาม”

“อย่างไรก็ตาม เมื่อหมอกจู่โจมวิญญาณและส่งผลกระทบต่อจิตใจ มันจะรุนแรงเกินไปเนื่องจากการบาดเจ็บของวิญญาณนั้นยากที่จะจัดการแม้แต่ในโถงเซียนธาตุแสงของเรา”

เจี้ยนเฉินพยักหน้าเพื่อแสดงว่าเขาเข้าใจ เขากล่าวว่า “วิธีการบ่มเพาะและทักษะลับต่าง ๆ จากเหล่าผู้อาวุโสซ่อนอยู่ที่ไหน ? ”

“ตราประทับโบราณจำนวนมากล่องลอยผ่านมิติที่นี่ ตราประทับโบราณทุกแห่งถูกทิ้งไว้โดยผู้เชี่ยวชาญในอดีตของโถงเซียนธาตุแสง พวกมันเป็นตัวแทนของวิธีบ่มการเพาะ, ทักษะธาตุแสง, หรือความรู้เกี่ยวกับการบ่มเพาะจากเหล่าผู้อาวุโสในอดีต อย่างไรก็ตามการได้รับประโยชน์จากตราประทับโบราณเหล่านี้ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับความแข็งแกร่ง มันขึ้นอยู่กับพรสวรรค์และวาสนาของแต่ละคนอย่างแท้จริง ”

ตงหลินหยานเซว่จ้องเจี้ยนเฉินอย่างลึกซึ้งและอธิบายว่า “หลับตาแล้วเปิดใจ เรียกด้วยหัวใจ ถ้าเจ้าโชคดีพอ ตราประทับโบราณเหล่านั้นจะมาหาเจ้าและถ่ายทอดเนื้อหาให้เจ้า”

เจี้ยนเฉินพยายามทันทีที่ตงลินหยานเซว่บอกเขา เขาเผชิญหน้ากับการปราบปรามจากความเสียใจอันยาวนานของจิตวิญญาณวัตถุและอิทธิพลจากหอคอยธาตุแสงเอง ดังนั้นทั้งสัมผัสทางวิญญาณและความรู้สึกปกติของเขาจึงลดลงเหลือน้อยที่สุด ตอนนี้โดยทั่วไปมันถือว่าไร้ประโยชน์ ดังนั้นเขาจึงต้องลองทำตามคำแนะนำของตงหลินหยานเซว่เท่านั้น

เจี้ยนเฉินไม่ใช่คนธรรมดา เขาเข้าใจกฎแห่งศรัทธาด้วยแกนวิญญาณเพียงหนึ่งสี นั่นเกินพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความสามารถของเขา เขามีพรสวรรค์มากกว่าตงหลินหยานเซว่เสียอีก

เป็นผลให้เมื่อเขาเปิดใจของเขาและเรียกออกมาด้วยหัวใจ,เขาจึงสัมผัสได้ถึงการดำรงอยู่ของตราประทับโบราณsสามแห่งในไม่ช้า.

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เพราะสัมผัสปกติของเขา แต่เป็นเพราะตราประทับโบราณทั้งสามได้สร้างความสัมพันธ์ทางจิตใจกับเขาด้วยความเต็มใจ เป็นผลให้เจี้ยนเฉินสัมผัสถึงการดำรงอยู่ของทั้งสามอย่างแม่นยำ

ภายใต้สัมผัสของเจี้ยนเฉิน ตราประทับโบราณsทั้งสามแห่งยิงทะลุมิติไปด้วยความเร็วอันน่าสะพรึงกลัว ทั้งสามอยู่ในอากาศอยู่ชั่วครู่และลงไปใต้ดินในอีกเวลา ทั้งหมดข้ามระยะ 10,000 กิโลเมตรในพริบตา มันเหมือนกับว่าทั้งสามหายตัวเข้ามา

แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะปะทุด้วยความเร็วเต็มที่ เขาก็อาจไม่สามารถตามทันได้

เมื่อนางเห็นว่าเจี้ยนเฉินเริ่มเรียกตราประทับโบราณอย่างไร ความมุ่งมั่นก็ทำให้ดวงตาของตงหลินหยานเซว่ท่วมท้น นางโบกมือให้ผู้พิทักษ์ทั้งแปดที่คุ้มครองข้างหลังนางและพูดกับพวกเขาอย่างลับ ๆ “ พวกเจ้าไปก่อน ไม่ต้องรอข้า”

“นายหญิง ความรับผิดชอบของเรา…” หนึ่งในราชาเทพธาตุแสงลังเล แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ ตงหลินหยานเวว่ก็ตัดบทขึ้นมาว่า “ไม่ต้องกังวล ข้าจะไม่ได้รับอันตรายใด ๆ ในตอนนี้ ในทางกลับกัน เจียงหยางมีแกนวิญญาณเพียงหนึ่งสี เขาไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้นาน ข้าจะพาเขาออกไปเมื่อเขาทนไม่ได้ ถึงตอนนั้นข้าจะไปหาพวกเจ้า”

ผู้พิทักษ์ทั้งแปดมองหน้ากัน หลังจากลังเลเล็กน้อยพวกเขาก็ออกไปพร้อมกัน

หอคอยธาตุแสงยังเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ซ่อนความมั่งคั่งอันยิ่งใหญ่ไว้. มันสามารถเปลี่ยนชะตากรรมของพวกเขาได้ มันเป็นไปได้สำหรับพวกเขาที่จะพบความโชคดีที่จะปูเส้นทางในอนาคตให้พวกเขาไปสู่ความยิ่งใหญ่ พวกเขาไม่ต้องการเสียเวลาสักครู่เดียว พวกเขากระตือรือร้นที่จะพบกับการเผชิญหน้ากับโชคชะตาอันมั่งคั่ง

“แปลก เหตุใดนายหญิงจึงห่วงใยเจียงหยางมากนัก ? ท้ายที่สุดแล้วเจียงหยางก็เป็นเพียงผู้คุ้มกันนายหญิง แต่นายหญิงกลับกำลังเฝ้าระวังแทนเขาเสียเอง…”

“เจ้าเองก็มีชีวิตอยู่มาเป็นเวลานาน, เจ้าบอกไม่ได้หรือ ? นายหญิงมีความรู้สึกพิเศษต่อเจียงหยางอย่างแน่นอน … ”

“เป็นไปได้อย่างไร ? เห็นได้ชัดว่าเจียงหยางมีแก่นวิญญาณหนึ่งสี นอกเหนือจากการสนับสนุนจากรองหัวหน้าซวนจ้าน เขาไม่มีอะไรที่โดดเด่น แต่ในโถงเซียนธาตุแสงมีผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนไล่ตามนายหญิง พวกเขาทั้งหมดเป็นอัจฉริยะและอยู่ในระดับที่เจียงหยางเทียบไม่ได้ ทำไมนายหญิงถึงเลือกเขา…”

“ข้าก็พบว่ามันไม่น่าเชื่อเช่นกัน จากความเข้าใจของข้าเกี่ยวกับนายหญิง นายหญิงไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน อย่างไรก็ตาม นางดูเหมือนจะกลายเป็นคนที่แตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิงนับตั้งแต่ที่นางกลับมาจากโลกดวงจันทร์และดวงดาว… ”

ผู้พิทักษ์เดินออกไป ตงหลินหยาวเซว่จ้องตรงไปที่ใบหน้าธรรมดาของเจี้ยนเฉิน ดูเหมือนว่านางจะคิดถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่นางเผชิญในโลกดวงจันทร์และดวงดาวกับเจี้ยนเฉินอีกครั้ง และสายตาของนางก็ค่อย ๆ อ่อนโยนขึ้น

…

ผู้อาวุโสสวมเสื้อคลุมสีดำสามคนจากโถงวินัยนั่งอยู่ในห้องโถงอันงดงาม พวกเขาทั้งหมดคร่ำเคร่ง

“การสืบสวนเบื้องต้นของโลกดวงจันทร์และดวงดาวเสร็จสมบูรณ์ สิ่งที่ข้าไม่เข้าใจคือเจียงหยางและตงหลินหยานเซว่ใช้วิธีอะไรถึงอยู่รอดมาได้หลังจากเผชิญหน้ากับฉิงฉัน มันค่อนข้างไม่น่าเชื่อเลย”

“ข้าได้ดูสถานที่เช่นกัน แม้ว่าจะมีสัญญาณของการต่อสู้ที่เกี่ยวข้องกับสัตว์อสูรดุร้าย แต่ก็ไม่มีที่ไหนใกล้พอที่เจียงหยางและตงหลินหยานเซว่จะหนีจากฉิงฉันได้เลย…”

“มันเป็นเพราะรองหัวหน้าซวนจ้านหนุนหลังเจียงหยาง ร่องรอยทั้งหมดที่นำไปสู่เจียงหยางนั้นยากที่เราจะจัดการ เราไม่สามารถใช้วิธีพิเศษได้เลยเพราะเราเองจะต้องสูญเสีย ถ้าเราทำให้รองหัวหน้าซวนจ้านรู้สึกขุ่นเคืองใจ…”

ผู้อาวุโสทั้งสามถอนหายใจขณะที่พวกเขากังวลใจ

ครู่ต่อมาผู้อาวุโสคนหนึ่งยืนขึ้นแล้วตัดสินใจว่า “ข้าจะไปพบรองหัวหน้าและรายงานสิ่งที่เราพบจากการสืบสวนของเรา”