เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 2289 การต่อสู้เพื่อที่นั่งสุดท้าย

ตอนที่ 2289 – การต่อสู้เพื่อที่นั่งสุดท้าย

เจี้ยนเฉินเก็บเหรียญไว้และเดินต่อไปข้างหน้าในที่สุดก็ก้าวเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งอยู่เหนือก้อนเมฆ

เมื่อเขามาถึงที่นี่ เซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาหลายคนได้มารวมตัวกันในจัตุรัสขนาดใหญ่แล้ว เหล่าเซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นราชาเทพธาตุแสงและผู้นำยอดเขา มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ไม่ได้ครอบครองแกนวิญญาณ 7 สีและเข้ามาด้วยสถานะพิเศษของพวกเขาดั่งเช่นเจี้ยนเฉิน

แม้ว่ามันจะแออัดไปด้วยผู้คน แต่ก็เงียบสงบอย่างน่าประหลาดใจ ไม่มีใครทำให้เกิดเสียงอึกทึก ไม่มีแม้กระทั่งการถกเถียงกันอย่างแผ่วเบา เซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาทุกคนเคารพในโถงศักดิ์สิทธิ์

“อืม ? ศิษย์พี่ ทำไมท่านถึงมาที่นี่ด้วย ? แปลกทำไมท่านถึงมาที่นี่ได้ ? ” ไป๋หยูมาถึงข้าง ๆ เจี้ยนเฉินแล้ว ดวงตาคู่งามของนางเบิกกว้างในขณะที่นางถามอย่างประหลาดใจ

ไป๋หยูมีผู้อาวุโสเป็นอาจารย์ สถานะของนางจึงพิเศษ นางจึงมีสิทธิ์ที่จะเดินเข้ามาในโถงศักดิ์สิทธิ์

“เห็นได้ชัดว่าข้ามีวิธีการของข้า” เจี้ยนเฉินยิ้มตอบอย่างลึกลับและแอบแฝง

“ฮึ่ม ท่านยังคงทำตัวลึกลับ  ศิษย์พี่บอกข้าเร็ว ๆ ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร ? ยามที่อยู่ข้างนอกไม่ได้ห้ามท่านใช่หรือไม่ ? ” ไป๋หยูเริ่มสงสัยมากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่นางถามเจี้ยนเฉินอย่างจริงจัง

“ได้เวลาแล้ว ข้าขอประกาศว่าการแข่งขันของเซียนผู้ถูกเลือก ได้เริ่มขึ้นแล้วอย่างเป็นทางการ…”

ผู้อาวุโสชรายืนอยู่บนเวทีใหญ่ตรงกลางจัตุรัสในขณะที่เขาประกาศด้วยเสียงอันดัง

“นั่นคือผู้อาวุโสมู่จง ข้าได้ยินจากอาจารย์ของข้าว่าผู้อาวุโสมู่จงมีอาวุโสที่สุดจากบรรดาผู้อาวุโสทั้งหมด เขามีศักดิ์ศรีมากที่สุดในหมู่พวกเขา ทำให้เขาเป็นรองจากรองหัวหน้าเพียง 8 คนเท่านั้น…” ในขณะนี้ ไป๋หยูหยุดการสอบสวนของนางและอธิบายสิ่งต่าง ๆ ต่อเจี้ยนเฉิน

ในขณะนี้ผู้อาวุโสมู่จงกล่าวต่อ “ในการแข่งขันที่ผ่านมาของเซียนผู้ถูกเลือก เซียนผู้ถูกเลือกเลือกผู้ติดตามได้เพียง 9 คนหลังจากได้รับตำแหน่ง อย่างไรก็ตาม หลังจากการสนทนาของผู้นำที่เคารพและรองหัวหน้าทั้ง8 คน เราได้ทำการเปลี่ยนแปลงการแข่งขันในครั้งนี้ ผู้ท้าชิง 5 คนจะเลือกผู้พิทักษ์ 9 คนในฐานะผู้ติดตามชั่วคราว เมื่อเซียนผู้ถูกเลือกได้รับการคัดเลือก พวกเขาจะเก็บผู้ติดตามทั้งเก้าคนไว้ ในขณะที่ผู้ท้าชิงอีก 4 คนจะสูญเสียสิทธิ์ในตัวผู้พิทักษ์ทั้งเก้าคนของพวกเขา”

“แต่ตอนนี้ หนึ่งในผู้ท้าชิง ตงหลินหยานเซว่ ได้ขาดผู้ติดตามไป 1 คน เป็นผลให้ที่นั่งที่ขาดหายไปจะถูกเติมเต็มด้วยเซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาในปัจจุบัน ผู้อาวุโสจะแนะนำผู้คนสำหรับตำแหน่งนี้…”

ประมุขยอดเขาหิมะตกก็ตายไปอย่างกระชั้นชิดก่อนที่จะเริ่มการแข่งขัน พวกเขาไม่สามารถตัดสินใจเลือกผู้พิทักษ์ได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นพวกเขาสามารถตัดสินใจได้ในตอนนี้เท่านั้น

จัตุรัสขนาดใหญ่เงียบลงทันทีหลังจากผู้อาวุโสมู่จงกล่าวเช่นนั้น ราชาเทพธาตุแสงทั้งหมดปิดปากลง  มีเพียงความปรารถนาและความกระตือรือร้นที่ถูกแผดเผาในดวงตาของพวกเขา เห็นได้ชัดว่า พวกเขาทุกคนต้องการที่นั่งนี้

หอคอยธาตุแสงเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในหัวใจของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงทั้งหมด มันเป็นการล่อใจครั้งยิ่งใหญ่ต่อราชาเทพธาตุแสงและแม้แต่ผู้อาวุโส

อย่างไรก็ตาม หอคอยธาตุแสงจะเปิดเฉพาะในช่วงระยะเวลาที่ห่างกันอย่างยาวนาน และถึงแม้จะเปิดขึ้นมาก็ตาม พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องมีสิทธิ์ในการเข้าร่วม เป็นผลให้การเป็นผู้ติดตามของเซียนผู้ถูกเลือกเป็นทางลัดเข้าสู่หอคอยธาตุแสง โดยธรรมชาติแล้วพวกเขาต้องการที่นั่งนี้มาก ๆ

สายตาของผู้อาวุโสด้านข้างมู่จงเริ่มสั่นไหวด้วยแสงหลังจากได้ยินคำพูดของเขา

“ข้าขอแนะนำ เฉิงชิง ผู้นำยอดเขากระบี่หักเป็นผู้พิทักษ์อันดับที่ 9 ของตงหลินหยานเซว่…” ในขณะนี้ผู้อาวุโสได้กล่าวชื่อในที่สุด

“ ข้าขอแนะนำ หลิวเฉียง ผู้นำยอดเขาอาทิตย์ดับ เพื่อเติมเต็มที่นั่งสุดท้าย…”

“ ทำไมไม่ปล่อยให้หยุนว่านเทียนแห่งยอดเขาเขียวขจี กลายเป็นผู้พิทักษ์ที่เก้า…”

…

ผู้อาวุโสบางคนระบุชื่อคนที่พวกเขาแนะนำ ซึ่งคือประมุขยอดเขาทั้งหมดและส่วนใหญ่มีแกนวิญญาณ 7 สีขั้นกลาง

หลังจากนั้นผู้อาวุโสหลายคนเริ่มถกเถียงกันว่าใครควรเป็นคนสุดท้าย พวกเขาต่อสู้อย่างเข้มข้น

มู่ชุ่ย อาจารย์ของ ตงหลินหยานเซว่กลายเป็นคนค่อนข้างวางตัวลำบากเมื่อนางได้ยินพวกเขาพูดถึงชื่อเหล่านี้ ทุกคนที่พวกเขานำขึ้นมาคือราชาเทพธาตุแสง ในช่วงเวลาเช่นนี้นางจะกลายเป็นตัวตลกถ้านางทำตามคำขอของลูกศิษย์และแนะนำลูกศิษย์ที่มีการบ่มเพาะอ่อนแอ

หลังจากลังเลเล็กน้อย มู่ชุ่ยกล่าวว่า “ทุกคน ทำไมเราไม่ปล่อยให้ตงหลินหยานเซว่เป็นคนเลือกผู้พิทักษ์คนสุดท้าย”

มู่จง ผู้อาวุโสที่มีชื่อเสียงไม่สามารถทนดูการทะเลาะวิวาทระหว่างผู้อาวุโสได้อีกต่อไป เขาเห็นด้วยกับมู่ชุ่ยทันทีและเอ่ยว่า “ใช่ ฟังคำแนะนำของตงหลินหยานเซว่”

“เป็นเรื่องน่าเสียดายที่อาจารย์หานซินยังคงได้รับบาดเจ็บอยู่ มิฉะนั้นที่นั่งสุดท้ายจะต้องเป็นของอาจารย์อย่างแน่นอน”ไป๋หยูลอบพูดกับเจี้ยนเฉินอย่างลับ ๆ นางถอนหายใจเบา ๆ ขณะที่นางฟังการทะเลาะวิวาทระหว่างผู้อาวุโส

“ศิษย์พี่ ท่านคิดว่าใครจะเป็นคนสุดท้าย ? ” ไป๋หยูยังคงถามคำถามของนางต่อไป

เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างลึกลับและพูดว่า “ไม่ใช่มันชัดเจนอยู่แล้วหรือ แน่นอนว่ามันจะต้องเป็นศิษย์พี่ของเจ้า”

“ชิ มันจะเป็นไปได้อย่างไร ? หากท่านเป็นราชาเทพธาตุแสง อาจมีโอกาสสำหรับท่าน อย่างไรก็ตาม การบ่มเพาะในปัจจุบันของท่านไม่ได้ยิ่งใหญ่เท่าของข้า มันคงเป็นไปไม่ได้สำหรับท่าน” ไป๋หยูเหลือบตาไปมองที่เจี้ยนเฉินอย่างรวดเร็ว

เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างไม่แยแส เขาไม่ได้พยายามอธิบาย

ในตอนนี้ ตงหลินหยานเซว่ก็ได้ก้าวขึ้นไปบนเวที นางอยู่ข้างล่างเวทีก่อนหน้านี้ ดังนั้นนางจึงได้เห็นการทะเลาะวิวาทระหว่างผู้อาวุโสเพื่อที่นั่งสุดท้ายอย่างชัดเจน นางอดไม่ได้ที่รู้สึกแย่กับเรื่องนี้

ผู้อาวุโสหลายคนมองที่ที่นั่งสุดท้าย พวกเขาต้องการนำมันไปมอบให้กับคนที่พวกเขาตั้งความหวังไว้สูงสุดหรือใกล้ชิดที่สุด ถ้านางแนะนำลูกศิษย์ที่มีแกนวิญญาณหนึ่งสีในเวลาเช่นนี้ นางจะต้องเผชิญกับการคัดค้านของผู้อาวุโสทั้งหมด

แม้ว่าอาจารย์ของนางจะช่วยนาง นางก็อาจจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ได้ นางประเมินต่ำไปว่าผู้อาวุโสให้ความสำคัญกับเรื่องนี้แค่ไหน

ตงหลินหยานเซว่คำนับผู้อาวุโสก่อน หลังจากลังเลสักครู่นางก็พูดอย่างไม่เต็มใจ “ ข้าหวังว่าข้าจะมอบที่นั่งสุดท้ายให้กับศิษย์น้องเจียงหยางแห่งยอดเขาทะยานเมฆ”

ไป๋หยูกลายเป็นคนงงงวยในทันทีเมื่อนางได้ยินคำพูดของตงหลินหยานเซว่ ปากเล็ก ๆ ของนางอ้าค้างด้วยความไม่เชื่อ

สีหน้าที่แปลกประหลาดปกคลุมใบหน้าของบรรดาประมุขยอดเขาต่าง ๆ ด้านล่าง

เจียงหยางมีชื่อเสียงในบรรดาภูเขาหลายแห่งที่อยู่ภายใต้โถงศักดิ์สิทธิ์ แม้แต่ประมุขหลายคนก็รู้ชื่อของเขา

อย่างไรก็ตามผู้อาวุโสบนเวทีล้วนแต่สับสน

“ยอดเขาทะยานเมฆ ? ไม่ใช่ว่าผู้นำยอดเขาทะยานเมฆคือหานซินมิใช่หรือ ? เจียงหยางเป็นใคร ? ” ผู้อาวุโสถามด้วยความสงสัย เขาไม่เคยได้ยินชื่อของเจียงหยางมาก่อน

หลังจากนั้นผู้นำยอดเขาก็ริเริ่มที่จะถ่ายทอดทุกสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับเจียงหยางให้ผู้อาวุโสทันที

“และข้าก็สงสัยว่าเจียงหยางผู้นี้เป็นใคร กลายเป็นว่าเขาเป็นศิษย์ที่อ่อนแอ … ”

“ เจ้าโง่งมไปแล้ว โดยพื้นฐานแล้วเจ้าโง่งม ผู้พิทักษ์ทุกคนล้วนเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาที่มีแกนวิญญาณ 7 สี ทำไมลูกศิษย์ที่มีแกนวิญญาณหนึ่งสีถึงถูกโยนเข้ามาร่วมอย่างคนตาบอด…”

“ภารกิจของผู้พิทักษ์คือการปกป้องผู้ท้าชิงและมีส่วนร่วมในการทดสอบ ถ้าลูกศิษย์ที่มีแกนวิญญาณหนึ่งสีกลายเป็นผู้พิทักษ์ ใครจะเป็นผู้ปกป้องใคร…”

…

นอกจากอาจารย์ของตงหลินหยานเซว่แล้ว ผู้อาวุโสอื่น ๆ ก็คัดค้านอย่างฉุนเฉียวหลังจากรู้เกี่ยวกับตัวตนของเจียงหยาง