เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2287 – รองหัวหน้าซวนจ้าน (2)

ซวนหมิงกำลังนั่งอยู่บนพื้นของชั้นสองในหอคอยอนัตตา ปัจจุบันเขาอุทิศตัวเองเพื่อการบ่มเพาะ พลังเซียนธาตุแสงที่หนาแน่นและศักดิ์สิทธิ์ได้ห่อหุ้มตัวเขา ขณะที่กฎแห่งความศรัทธาได้โคจรรอบตัวเขา เขาพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะควบแน่นต้นไม้วิญญาณ

นี่เป็นเพราะปีศาจที่ทรงพลังอย่างยิ่งใหญ่คุกคามชีวิตของเซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธา ซึ่งมาถึงจุดสูงสุดของราชาเทพธาตุแสง ผลที่ตามมาก็คือซวนหมิงไม่กล้าออกไปจากที่นี่เว้นแต่เขาจะทะลวงผ่านด่าน เขาไม่กล้าออกไปข้างนอกและถูกจำกัดแบบถาวร

เป็นผลให้มีเพียงการทะลวงผ่านด่านและควบแน่นต้นไม้วิญญาณถึงจะเป็นสิ่งที่คล้ายกับขอบเขตตั้งต้นสำหรับนักสู้ เขาจะได้อิสรภาพของเขากลับคืนมา

“ซวนหมิง ! ”

ในขณะนี้ เจี้ยนเฉินควบแน่นร่างมายาโดยใช้เศษเสี้ยววิญญาณของเขาและปรากฏตัวต่อหน้าซวนหมิงอย่างเงียบ ๆ ในขณะนี้เขาถูกบังคับให้รบกวนการบ่มเพาะของซวนหมิง เขาปลุกซวนหมิงด้วยการเรียกอย่างอ่อนโยน

“น้องเจี้ยนเฉิน ! ฮ่าฮ่า นานแล้วที่ไม่ได้เห็นหน้า โอ้ แล้วสถานการณ์ข้างนอกตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง ? เจ้าหนีรอดจากการไล่ล่าของราชาสวรรค์แห่งฟ้ากระจ่างได้หรือไม่ ? เจ้าหนีไปที่ที่ราบรกร้างหรือเปล่า ? ” ซวนหมิงหยุดการบ่มเพาะและถามคำถามหลายข้อทันที โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แววตาของเขาส่องประกายด้วยความกระตือรือร้นที่ไม่เปิดเผยเมื่อเขาพูดถึงที่ราบรกร้าง

“ข้าอยู่บนที่ราบรกร้างแล้ว” เจี้ยนเฉินกล่าว

สีหน้าของซวนหมิงทอประกายขึ้นมาทันทีเมื่อเขาได้ยิน เขาพูดด้วยความตื่นเต้น “จริงหรือ ? เจ้าอยู่บนที่ราบรกร้างแล้วหรือยัง น่าอัศจรรย์ นี่ยอดเยี่ยมมาก โอ้ ใช่ น้องเจี้ยนเฉินตอนนี้เจ้าอยู่ที่ไหนบนที่ราบรกร้าง จะ-เจ้าจะทำ …” ซวนหมิงหยุดและเริ่มลังเล

เจี้ยนเฉินยิ้มและพูดว่า“ ซวนหมิง ถ้ามีอะไรที่เจ้าอยากพูดก็แค่พูดออกมา”

หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง ซวนหมิงก็กัดฟันของเขาและคำนับไปที่เจี้ยนเฉินก่อนที่จะพูดว่า “น้องเจี้ยนเฉิน เจ้าช่วยไปเยี่ยมโถงเซียนธาตุแสงและบอกพ่อของข้าว่าข้ายังมีชีวิตอยู่และปลอดภัยอยู่ได้หรือไม่ ? อย่าลืมว่า มันนานเกินไปแล้วตั้งแต่ข้าออกจากที่ราบรกร้าง ข้าได้ตัดการติดต่อกับพ่อของข้าเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกค้นพบโดยปีศาจที่ยิ่งใหญ่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พ่อของข้าไม่รู้ว่าตอนนี้ข้าสบายดีแล้ว”

“โดยปกติ อย่างไรก็ตามพ่อของเจ้าเป็นหนึ่งในแปดรองหัวหน้าของโถงเซียนธาตุแสง เขายืนอยู่บนจุดสูงสุด มันไม่ง่ายเลยที่ข้าจะได้พบเขา” เจี้ยนเฉินเห็นด้วยโดยไม่ลังเล คำขอของซวนหมิงสอดคล้องกับความต้องการของเขา

“นั่นง่ายมาก ! ” ซวนหมิงกัดนิ้วของเขาเพื่อเจาะเลือดและหยดมันไว้ในขวดหยกก่อนที่จะส่งไปยังเจี้ยนเฉิน เขากล่าวว่า“ เซียนผู้เชี่ยวชาญศรัทธาในระดับพ่อของข้านั้นไวต่อสายเลือดของพวกเขาเป็นอย่างมาก เจี้ยนเฉิน นำขวดหยกนี้ไปแล้วเปิดมันใกล้ ๆ กับโถงเซียนธาตุแสง ตราบใดที่พ่อของข้าอยู่ในโถงเซียนธาตุแสง เขาจะรู้สึกได้”

เจี้ยนเฉินเก็บขวดเอาไว้ หลังจากใช้ความคิด เขาก็พูดว่า “แค่นี้ยังไม่พอ หากพ่อของเจ้าเข้าใจข้าผิดและคิดว่าข้าได้รับเลือดหยดนี้มาด้วยวิธีอื่น ข้าก็จะเดือดร้อน”

“เช่นนั้นให้ข้าเขียนจดหมายและบอกพ่อของข้าว่า เจ้า เจี้ยนเฉินเป็นสหายที่ดีที่สุดของข้า” ซวนหมิงหยิบแผ่นหยกออกมาจากแหวนมิติของเขาทันทีและเริ่มสลักข้อความด้วยการรับรู้ของจิตวิญญาณของเขา

“ช้าก่อน ข้าได้ใช้ชื่ออื่นบนที่ราบรกร้างตอนนี้ อย่าใช้ชื่อเจี้ยนเฉิน ใช้เจียงหยางแทน นอกจากนี้อย่าพูดถึงรายละเอียดใด ๆ เกี่ยวกับข้ากับพ่อของเจ้า เจ้าไม่สามารถเปิดเผยตัวตนของหอคอยนี้ได้เช่นกัน”

“เจ้าต้องรับรู้ถึงมัน หอคอยแห่งนี้สามารถซ่อนเจ้าจากความลับแห่งสวรรค์ ดังนั้นมันจึงเป็นวัตถุคุณภาพสูง หากพ่อของเจ้ารู้เรื่องเกี่ยวกับมัน ใครจะรู้ว่าเขาจะเริ่มต้นกำหนดเป้าหมายมาที่ข้า” เจี้ยนเฉินเตือนอย่างเคร่งขรึม เขาไม่สามารถที่จะประมาทได้เมื่อจัดการเรื่องนี้

ซวนหมิงคิดว่าเจี้ยนเฉินยังคงถูกตามล่าจากราชาเผิงสีฟ้า ดังนั้นเขาจึงรับประกันว่า “น้องเจี้ยนเฉิน เจ้าไม่ต้องกังวลเลย ราชาแห่งสวรรค์แห่งฟ้ากระจ่างจะไม่กล้าที่จะก้าวเท้าแม้แต่ก้าวเดียวไปที่ที่ราบรกร้าง” อย่างไรก็ตาม ซวนหมิงยังคงปฏิบัติตามคำขอของเจี้ยนเฉิน หลังจากเขียนเสร็จ เขาก็ส่งแผ่นหยกให้กับเจี้ยนเฉินเพื่อตรวจสอบเนื้อหา

อย่าลืมว่าเขากำลังซ่อนตัวด้วยความช่วยเหลือของเจี้ยนเฉิน เขาต้องฟังเจี้ยนเฉินทุกอย่าง หากเขาทำให้เจี้ยนเฉินโกรธ เจี้ยนเฉินอาจตัดสินใจไม่ไปที่โถงเซียนธาตุแสง เพื่อพบกับพ่อของเขา

เจี้ยนเฉินตรวจสอบเนื้อหาบนแผ่นหยกอย่างระมัดระวัง หลังจากยืนยันหลายครั้งว่าไม่มีอะไรผิดปกติ เขาก็ออกจากชั้นสองพร้อมด้วยขวดหยกและแผ่นหยก เขามาถึงชั้นเก้า

เจี้ยนเฉินย้ายหยดเลือดไปยังขวดหยกที่มีคุณภาพสูงกว่าบนชั้นเก้า

“ไม่ว่าเลือดนี้จะอยู่ในขวดนี้นานเท่าไหร่ มันก็จะเหมือนเพิ่งถูกนำออกมา ด้วยเหตุนี้พ่อของซวนหมิงจึงไม่สามารถบอกได้ว่าเลือดนี้ถูกเก็บไว้ในขวดเมื่อใด” เจี้ยนเฉินคิด หลังจากจัดการทุกอย่างและมั่นใจว่าไม่มีปัญหา ในที่สุดวิญญาณของเขาก็ออกจากหอคอยอนัตตา

เจี้ยนเฉินนั่งอยู่ในบ้านพักของเขาขณะที่มองขวดหยก เขาลังเลเล็กน้อยก่อนเปิดฝาขวด

…….

ในขณะเดียวกัน ชายวัยกลางคนสองคนนั่งตรงหน้ากันและกันภายในห้องที่ได้รับการตกแต่งอย่างดีของโถงเซียนธาตุแสง

“ซวนจ้าน เจ้าคิดว่าใครควรจะเป็นผู้ได้รับเลือกในครั้งนี้ ? ” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งมีความสุขกับการดื่มสุราอย่างสบายใจขณะที่ถามด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ เขาค่อนข้างผอม แต่ใบหน้าที่แน่วแน่ของเขามีความสง่างามดุจดั่งราชา ดูเหมือนว่าเขาจะสร้างแรงบันดาลใจได้อย่างเป็นธรรมชาติ

เขาเป็นหนึ่งในแปดรองหัวหน้าของโถงเซียนธาตุแสง มู่เหอ

ชายวัยกลางคนที่ถูกเรียกว่าซวนจ้านดูแข็งแกร่งเป็นพิเศษ เพียงลำพังแต่ร่างกายของเขาก็ดูเหมือนจะมีพลังที่น่าสะพรึงกลัว ใบหน้าที่ดูเหมือนถูกสลักไว้ดูเย็นชาและเพียงพอที่จะทำให้ผู้คนตัวสั่นเทา สายตาของเขาก็ดุร้ายเช่นกัน มันยากที่จะสบตากับเขา

มีความกังวลอยู่เสมอบนใบหน้าของเขา มันดูเหมือนมีบางสิ่งที่อยู่ในใจของเขาอย่างถาวร

ซวนจ้านก็เป็นหนึ่งในแปดรองหัวหน้าของโถงเซียนธาตุแสง เขามีอำนาจอย่างมากในโถงเซียนธาตุแสง ทำให้เขาดำรงอยู่ในอันดับสองรองจากหัวหน้าเท่านั้น

“ข้าไม่ได้มีความสนใจในเรื่องนั้น มันจะขึ้นอยู่กับโชคของพวกเขาสำหรับผู้ที่ได้รับชัยชนะ” ซวนจ้านพูดอย่างเฉยเมย มีความกังวลอยู่เสมอบนใบหน้าของเขา

มู่เหอมองซวนจ้านและถอนหายใจอย่างแผ่วเบา “เจ้าเป็นห่วงลูกชายสุดที่รักของเจ้าอีกแล้วใช่หรือไม่ ? ”

ซวนจ้านไม่ได้พูดอะไร เขามองไปที่ท้องฟ้าด้านนอกที่ว่างเปล่าด้วยดวงตาที่ดุร้ายของเขา

มู่เหอถอนหายใจเมื่อเห็นสิ่งนี้ เขาไม่รู้ว่าจะปลอบซวนจ้านได้อย่างไร อย่าลืมว่าซวนหมิงเป็นบุตรเพียงคนเดียวของซวนจ้าน ซวนจ้านได้มอบความรักและตามใจซวนหมิงเสมอ เลี้ยงดูเขาด้วยทุกอย่างที่เขามี ถ้าซวนหมิงเสียชีวิตจริง ๆ มู่เหอไม่รู้ว่าจะมีผลกระทบกับซวนจ้านมากเพียงใด

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ซวนจ้านก็สั่นสะท้านในทันที ดวงตาของเขาส่องประกายทันทีเมื่อเขากระโดดขึ้นจากที่นั่ง เขาเริ่มจับจ้องไปในทิศทางที่แน่นอน ในขณะที่เขาอดไม่ได้ที่จะแสดงความตื่นเต้น

ในวินาทีต่อมาเขาก้าวไปหนึ่งก้าวและหายไป ราวกับว่าเขาหายตัวไปเขาออกจากโถงอันศักดิ์สิทธิ์และปรากฏตัวในภูเขาด้านล่าง

“ซวนจ้านกำลังทำอะไรอยู่ ? ” มู่เหอรู้สึกประหลาดใจกับการกระทำของซวนจ้าน อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ตามไป เขานั่งอยู่ที่นั่นเพื่อเพลิดเพลินกับสุราหายากของเขา ในขณะที่เขาให้ความสนใจกับทุกสิ่งในโถงเซียนธาตุแสง