เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2264 – การแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน

ในไม่ช้า ตงหลินหยานเซว่ก็กลับมา นางกลับมาพร้อมกับผลึกที่บันทึกการสนทนาระหว่างนางกับผู้นำยอดเขาเพ่งนภา

“รับมันไว้ ข้าได้นำสิ่งที่เจ้าต้องการมาให้แล้ว” ตงหลินหยานเซว่ส่งผลึกไปยังเจี้ยนเฉินและพูดต่อว่า “ดูเหมือนว่าแม้กระทั่งผู้นำยอดเขาก็จะไม่พอใจในการกระทำบางอย่างของกงเจิงซิ่น เมื่อข้าถามผู้นำยอดเขาเกี่ยวกับบัวพันใบ เขารู้ได้อย่างชัดเจนว่าข้ากำลังบันทึกอยู่ แต่เขาก็ไม่ได้ห้ามปรามข้า ดังนั้นการได้รับหลักฐานจึงง่ายมาก”

เจี้ยนเฉินรับผลึกมาและส่งการรับรู้ของจิตวิญญาณของเขาเข้าไปข้างในทันที ตงหลินหยานเซว่และผู้นำยอดเขาปรากฏตัวต่อหน้าเขาพร้อมกับเสียงของพวกเขาทันที เจี้ยนเฉินได้ยินการสนทนาของพวกเขาอย่างชัดเจน

“ศิษย์เจียงหยางแห่งยอดเขาทะยานเมฆมีแกนวิญญาณเพียงหนึ่งสี แต่ข้าก็ประหลาดใจเป็นอย่างมากและจมหายไปในความประหลาดใจด้วยการใช้พลังเซียนธาตุแสงของเขา หลังจากที่เขาเอาชนะเหวินเฉิงผู้ซึ่งมีการฝึกฝนที่มากกว่า ข้าได้มอบบัวพันใบของข้าให้กับเจียงหยางด้วยความตั้งใจ … ”

“ท่านผู้นำยอดเขา บัวพันใบไม่ใช่รางวัลที่เตรียมไว้ให้สำหรับผู้ชนะหรือ ? ”

“ไม่ใช่อย่างแน่นอน ข้าตั้งใจมอบมันให้กับเจียงหยาง… ”

…

มีเพียงไม่กี่บรรทัดจากผู้นำยอดเขาที่แยกเรื่องบัวพันใบออกจากกงเจิงซิ่นอย่างสมบูรณ์

การรับรู้ของจิตวิญญาณของเจี้ยนเฉินถอนออกจากผลึก เขาจับมันไว้แน่นในขณะที่เขาค่อย ๆ แสดงอาการเยาะเย้ย

เขาต้องการดูว่ากงเจิงซิ่นจะตอบสนองอย่างไรเมื่อเนื้อหาในผลึกได้ถูกเปิดเผยสู่สาธารณะ

“กงเจิงซิ่น ข้าจะไม่เหลือทางถอยไว้ให้เจ้าในครั้งนี้” เจี้ยนเฉินคิด

“ข้าได้ช่วยเจ้าแล้ว เจ้าจะไม่พิจารณาเรื่องของข้าในตอนนี้หรือ ? ” ตงหลินหยานเซว่กล่าว

เจี้ยนเฉินพยักหน้า ด้วยการพลิกมือของเขา ผลึกก็หายไป เขาจ้องมองไปที่ซึ่งจ้าวเฟิงซ่อนตัวอยู่ ก่อนที่จะแสดงท่าทางเพื่อเชิญตงหลินหยานเซว่เข้าไปในบ้านพักของเขา จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในบ้านพักของเขา

ตงหลินหยานเซว่ตกตะลึงทันทีเมื่อนางเห็นเจี้ยนเฉินเข้ามาบ้านพักของเขา ดวงตาของนางเปล่งประกาย ในขณะที่นางลังเล

แต่ในท้ายที่สุด นางก็ตัดสินใจเข้าไปในบ้านพักของเจี้ยนเฉิน

“ ศิษย์พี่หยานเซว่เข้าไปในบ้านพักของเจียงหยาง เรื่องนี้เป็นไปได้อย่างไร…” จ้าวเฟิงกลายเป็นงุนงงอย่างสมบูรณ์เมื่อเห็นได้ชัดจากระยะไกล เขากำลังจะระเบิดด้วยความอิจฉา

“เจียงหยางมันมีดีอะไร ศิษย์น้องไป๋หยูก็คนหนึ่งแล้วและตอนนี้ก็เป็นศิษย์พี่หยานเซว่ ศิษย์พี่หยานเซว่ เป็นเหมือนไข่มุกอันรุ่งโรจน์ของโถงเซียนธาตุแสงโดยเฉพาะ บัดซบ …” สีหน้าของจ้าวเฟิงบิดเบี้ยว เขาสามารถยอมรับเรื่องของไป๋หยูได้ แต่กับเรื่องของตงหลินหยานเซว่ที่เป็นของทุกคนนั้นต่างออกไป นางเป็นคนที่เขาปฏิบัติเหมือนนางฟ้าศักดิ์สิทธิ์ซึ่งน่าเคารพและแตะต้องไม่ได้

ในท้ายที่สุดนางฟ้าของเขาก็ไม่สะทกสะท้านและเข้าไปในบ้านพักของเจี้ยนเฉินซึ่งทำให้เขาโกรธมาก

แม้กระทั่งจ้าวเฟิงก็ยังต้องการเป็นเจี้ยนเฉินในเวลานี้

เจี้ยนเฉินและตงหลินหยานเซว่นั่งอยู่ตรงข้ามกันในที่พักอันเรียบง่ายของเจี้ยนเฉิน กลุ่มของพลังเซียนธาตุแสงฉายแสงสีขาวจาง ๆ ขณะที่มันกระโจนออกมาคล้ายกับกำปั้นเล็ก ๆ บนปลายนิ้วของเขา

“พลังเซียนธาตุแสงเปรียบเสมือนแขนขาของข้า ร่างกายของข้าหรือแม้แต่เป็นส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณของข้า ตราบใดที่มีมันอยู่ในสภาพแวดล้อม ข้าสามารถสร้างการเชื่อมต่อที่ยอดเยี่ยมกับมันและควบคุมมัน ทำให้มันเปลี่ยนไปตามความประสงค์ของข้า ให้ความสนใจอย่างใกล้ชิด…” เจี้ยนเฉินดูมีสมาธิและจริงจัง พลังเซียนธาตุแสงดูเหมือนจะมีชีวิตอยู่ในมือของเขา มันเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาในรูปแบบต่าง ๆ มันเคลื่อนไหวตามที่เขาต้องการ

เร็วเท่าความคิด มันเปลี่ยนเป็นกระบี่ธาตุแสง แต่ในวินาทีต่อมามันกลายเป็นโล่ธาตุแสง ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างราบรื่น การควบคุมพลังเซียนธาตุแสงของเขาดูไร้ขีดจำกัด

ตงหลินหยานเซว่ให้ความสนใจอย่างใกล้ชิดขณะที่นางจดจ่อกับการกระทำของเจี้ยนเฉิน นางหลับตาเพื่อทำความเข้าใจในบางครั้ง หรือควบคุมพลังเซียนธาตุแสง หรือทดลองกับมันในบางครั้ง

ในท้ายที่สุด ตงหลินหยานเซว่ก็ต้องยอมรับว่าแม้ว่านางจะมีพลังมากกว่าเจี้ยนเฉินในแง่ของการฝึกฝน แต่นางก็ไม่ได้ใกล้เคียงกับความเข้าใจและการใช้พลังเซียนธาตุแสงที่สมบูรณ์แบบ

ตงหลินหยานเซว่ไม่ได้รับแม้แต่ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับเรื่องนี้หลังจากความพยายามหลายครั้งหลายครา

อย่างไรก็ตาม ตงหลินหยานเซว่ไม่ได้ท้อ นางไม่กลัวความล้มเหลว นางพยายามยืนยันหรือหักล้างความคิดของนางอยู่ตลอดเวลา ในท้ายที่สุดนางก็ใช้ความสามารถของนางในการค้นพบวิธีการใช้งานใหม่ ๆ อย่างช้า ๆ

แม้ว่าจะไม่มีที่ใดที่ใกล้เคียงกับเจี้ยนเฉิน แต่การใช้งานพลังเซียนธาตุแสงของนางก็มาถึงระดับใหม่ทั้งหมด

อย่างลุ่มหลง ตงหลินหยานเซว่จมอยู่ใต้กระบวนการทั้งหมดอย่างสมบูรณ์ นางลืมเรื่องของเวลาและขอให้เจี้ยนเฉินยืนยันความคิดของนางและหารือเกี่ยวกับประสบการณ์ของพวกเขาบ่อยครั้งเพื่อชดเชยความผิดพลาดของนาง วิธีการควบคุมแบบใหม่ที่นางได้ค้นพบได้ค่อย ๆ เข้าถึงอย่างสมบูรณ์แบบ

สำหรับเจี้ยนเฉิน เขาได้รับประโยชน์จากตงหลินหยานเซว่เช่นกัน ผ่านการสนทนาของพวกเขา เขาสามารถติดต่อกับกฎแห่งความศรัทธาระดับสูง ยิ่งกว่านั้นเขาได้รับความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับแกนวิญญาณสี่สีจากตงหลินหยานเซว่

อาจกล่าวได้ว่าทั้งคู่ได้รับประโยชน์จากการแลกเปลี่ยนครั้งนี้

ครึ่งเดือนผ่านไปแล้วโดยไม่รู้ตัว นับตั้งแต่ตงหลินหยานเซว่เข้าไปในบ้านพักของเจี้ยนเฉิน

ในช่วงระยะเวลานี้ ข่าวลือเกี่ยวกับเจียงหยางและตงหลินหยานเซว่ทำให้เกิดความฮือฮาในโถงเซียนธาตุแสง ทุกคนรู้เกี่ยวกับมัน

ในตอนแรก มันเป็น ‘ความจริง’ ที่ว่าทำไมเจียงหยางจึงสามารถเอาชนะเหวินเฉิงได้ เช่นเดียวกับข้อตกลงที่ไม่ได้เป็นจริงของเขากับกงเจิงซิ่น มันแพร่กระจายไปยังภูเขาส่วนใหญ่โดยปากต่อปาก ทำให้ลูกศิษย์ทั้งหมดรู้สึกดูถูกเจี้ยนเฉิน

แต่ในไม่ช้าข่าวนี้ถูกแทนที่ด้วยเรื่องที่ว่าทำไมตงหลินหยานเซว่ใช้เวลานานในบ้านพักของเจียงหยาง เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงทั้งหลายภายในโถงเซียนธาตุแสงได้คาดเดาถึงความสัมพันธ์ของพวกเขา ข่าวลือเกิดขึ้นทุกที่ในช่วงเวลานี้

ในเวลาเดียวกัน เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงผู้ทรงพลังทุกคนที่ซึ่งชื่นชอบตงหลินหยานเซว่ต่างก็โกรธเคือง หลายคนรวมตัวกันที่ยอดเขาทะยานเมฆ บังคับให้ผู้นำยอดเขา หานซิน ต้องออกมาปิดผนึกภูเขาด้วยตนเองและห้ามไม่ให้ใครก็ตามเดินทางไปที่นั่น

อย่างไรก็ตาม ด้วยศิษย์และลูกหลานหลายคนของผู้อาวุโส หานซินรู้สึกกดดันอย่างมากเมื่อพวกเขาร่วมมือกันต่อต้านเขา

โดยเฉพาะเมื่อ ตงหลิน ฉินชุย ผู้นำแห่งยอดเขาหมื่นดอกไม้ หนึ่งในยอดเขาหลัก 99 ยอดมาถึง เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงเหล่านี้มีสถานะที่ดีเยี่ยม

ครึ่งเดือนต่อมา ตงหลินหยานเซว่ก็โผล่ออกมาจากบ้านพักของเจี้ยนเฉิน แต่ทันทีที่นางออกมาข้างนอก นางก็กลายเป็นคนโง่งม

ค่ายกลการป้องกันของยอดเขาทะยานเมฆซึ่งได้เปิดใช้งานแล้ว เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงหลายคนรวมตัวกันในอากาศซึ่งถูกปิดกั้นโดยค่ายกลบนยอดเขาทะยานเมฆใกล้กับบ้านพักของเจี้ยนเฉิน หานซินและตงหลิน ฉินชุยยืนเคียงข้างกัน ในขณะที่พวกเขาจ้องมองไปที่ตงหลินหยานเซว่

“ท่านป้า ท่านมาทำไม ? ” ตงหลินหยานเซว่เห็นตงหลิน ฉินชุย และสีหน้าของนางก็ดูแปลกใจ เมื่อนางคิดว่าตงหลิน ฉินชุย รอมานานเท่าไรแล้ว พร้อมกับความจริงที่ว่านางใช้เวลาครึ่งเดือนในบ้านพักของเจียงหยาง

“ดูตัวเจ้าซิ เจ้าไม่ได้ใส่ใจกับความวุ่นวายที่เจ้าได้สร้างขึ้น ถ้าข้าไม่มา เจ้าจะสามารถบ่มเพาะด้วยความสงบที่นี่ได้ถึงครึ่งเดือนหรือไม่ ? ” ตงหลิน ฉินชุย ได้เหลือบตามองอย่างรวดเร็วไปที่ตงหลินหยานเซว่ด้วยอาการค้อนปะหลับปะเหลือกและตำหนินาง

“แต่ข้าต้องการถามว่าเจ้ามาที่นี่เพื่ออะไร แม้ว่าเจ้าเด็กคนนั้นที่เรียกว่าเจียงหยางจะไม่มีการบ่มเพาะอะไรที่เป็นพิเศษ แต่ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับพลังเซียนธาตุแสงนั้นแปลกประหลาด เจ้าจะได้รับประโยชน์มากมายจากการแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับเขา” ตงหลิน ฉินชุย กล่าวต่อ

“ท่านป้า ท่านทราบด้วยหรือ ? ”

“ ฮึ่ม ถ้าข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังทำอะไรอยู่ข้างใน ทำไมข้าถึงจะต้องปล่อยให้เจ้าอยู่ในบ้านกับผู้ชายมายาวนาน ? ข้าคงลากเจ้าออกไปนานแล้ว ไปกันเถอะ” ตงหลิน ฉินชุย พูดด้วยความหงุดหงิด นางไม่ยอมรอให้ตงหลินหยานเซว่ได้ทันตอบสนอง นางดึงตงหลินหยานเซว่จากไปทันที