เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2164 – ตัวตนของเฉินหลง

การจากไปของอี้ซินทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกโล่งใจ ในความเป็นจริงเขารู้สึกไม่มั่นคงและไม่สบายใจเมื่อเขาเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังที่อยู่ใกล้เคียง แต่โชคดีที่อี้ซินไม่เคยให้ความสนใจใด ๆ กับเขาหรือไม่สนใจเขาเป็นพิเศษตลอดเวลา นางปฏิบัติต่อเขาราวกับเขาเป็นอากาศธาตุ

บางทีอาจเป็นเพราะเหตุนี้ที่จิตวิญญาณกระบี่ไม่ได้สัมผัสกับอี้ซิน

นี่เป็นเพราะเขารู้ว่าด้วยการฝึกฝนขั้นสูงสุดของอี้ซิน ไม่มีความลับใดที่เขาจะซ่อนเอาไว้ได้ถ้านางตรวจสอบเขาอย่างจริงจัง

ความแตกต่างของพลังนั้นห่างกันมากเกินไป พวกเขาอยู่ในระดับที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ดังนั้นแม้ว่าเขาจะต้องการซ่อนมันเขาก็ทำไม่ได้

“เกือบไปแล้ว” ตอนนี้เจี้ยนเฉินพลันค้นพบว่าหน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น นั่นเป็นเรื่องที่เขาเป็นกังวลก่อนหน้านี้

“ข้าต้องเพิ่มความแข็งแกร่งของข้าให้เร็วที่สุด ความแข็งแกร่งส่วนตัวมีความสัมพันธ์โดยตรงกับทุกสิ่ง ยิ่งข้ากลายเป็นคนที่มีพลังมากเท่าไหร่ ข้าก็ยิ่งสามารถซ่อนตัวเองต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญที่ยอดเยี่ยมเหล่านี้ เพื่อที่พวกเขาจะไม่สามารถมองเห็นความลับทั้งหมดในตัวข้าได้ด้วยการเหลือบตามองเพียงครั้งเดียว” ดวงตาของเจี้ยนเฉินแสดงถึงความตั้งใจอย่างแน่วแน่

“ เจี้ยนเฉิน นี่คือยาศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ทึบแสง มันถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษเพื่อเพิ่มพลังชีวิต” ในเวลานี้ หมิงตงมาถึงตรงหน้าเจี้ยนเฉินและส่งยาเม็ดขนาดนิ้วหัวแม่มือให้กับเขา

“ จริงๆแล้วมันเป็นยาศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ทึบแสง นั่นคือเม็ดยาระดับเทพขั้นที่ห้า มันมีค่าอย่างยิ่ง” สุดยอดราชาเทพที่อยู่รอบ ๆ ร้องออกมาทันทีเมื่อเห็นเม็ดยา ดวงตาของพวกเขาลุกเป็นไฟด้วยความอิจฉา

เห็นได้ชัดว่า ยาศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ทึบแสงนั้นมีค่ามากพอที่จะดึงดูดพวกเขาแม้จะมีภูมิหลังและต้นกำเนิดที่ยิ่งใหญ่

มีเพียงบางคนที่ร่ำรวยทัดเทียมกับองค์ชายเก้าของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงเท่านั้นที่สามารถแจกจ่ายยาเม็ดระดับเทพขั้นที่ห้าได้เหมือนไม่มีอะไรเลย

“ ไม่จำเป็น ข้ามีสมบัติสวรรค์ระดับเทพมากมายที่นี่ พวกมันไม่ได้ด้อยกว่ายาชั้นเลิศของเจ้า” เจี้ยนเฉินยิ้มเมื่อเขาดึงเอาสมบัติสวรรค์ระดับเทพออกมาจากแหวนมิติของเขา

ในเวลาเดียวกัน ซุยหยุนหลาน, เอเดรียนน่า, รุยตี้และสวี่เย่ ต่างก็ดึงเอาสมบัติสวรรค์ระดับเทพออกมาเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตของพวกเขา

แม้แต่ซ่างกวนมู่เอ๋อก็มีเม็ดยาระดับเทพ แม้ว่ามันจะไม่ดีเท่ายาศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ทึบแสง แต่มันก็ยังคงมีค่ามาก

“เจี้ยนเฉิน สมบัติสวรรค์เหล่านี้มีรสขมและผลกระทบของพวกมันนั้นโหดร้าย ไม่สามารถปรับแต่งได้ง่าย พวกมันไม่ได้ใกล้เคียงกับเม็ดยา เจ้าควรใช้ยาแทนดีกว่า” ซ่างกวนมู่เอ๋อส่งขวดหยกให้เจี้ยนเฉินในขณะที่ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความห่วงใย

เจี้ยนเฉินหัวเราะเบา ๆ เมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น“ อย่าลืมว่าวิธีการบ่มเพาะของข้านั้นพิเศษอย่างไร มันอาจจะเป็นเรื่องยากสำหรับคนอื่นที่จะดูดซับสมบัติสวรรค์เหล่านี้ แต่มันจะไม่มีอะไรที่ไม่สะดวกสำหรับข้า เอาล่ะ ทุกคนรักษาตัวให้รวดเร็ว เรายังมีสถานที่ที่จะไป”

จากนั้นเจี้ยนเฉินก็ดูดซับสมบัติสวรรค์อย่างรวดเร็วและเริ่มฟื้นฟูตัวเอง

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้หัวใจของเขาหนักอึ้งด้วยความกังวล เขานึกถึงสิ่งที่อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารได้กล่าวไว้ในตอนท้าย

“ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเหตุผลที่แท้จริงว่าทำไมลัทธิเต๋าแห่งเนปจูนถึงถูกทำลายก็เพราะแร่ไพไรต์บนชั้น 8…”

“ แต่ทำไมอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารจึงกล่าวว่าข้าต้องฆ่าเฉินหลง ? เขายังกล่าวอีกว่าเมื่อเฉินหลงเสียชีวิต แร่ไพไรต์จะไม่เป็นภัยคุกคามต่อโลกอมตะทันที หลังจากที่มันอยู่ในมือของผู้คนจากโลกแห่งเซียน…”

“ บางทีอาวุธที่ดีที่สุดที่สามารถสร้างได้จากแร่ไพไรต์เกี่ยวข้องโดยตรงกับเฉินหลง หรือเป็นเพราะทั่วทั้งโลกแห่งเซียนมีเพียงเฉินหลงที่รู้วิธีใช้แร่ไพไรต์นี้เพื่อสร้างอาวุธที่ดีที่สุด ? ”

ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงแล้วมันก็สมเหตุสมผลที่ว่าทำไมอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารต้องการให้ข้าฆ่าเฉินหลง แต่ตอนนี้เฉินหลงเป็นแค่ราชาเทพเท่านั้น เขาจะสามารถทำอะไรบางสิ่งบางอย่างได้ที่แม้แต่ขั้นอัครสูงสุดหรือจอมปราชญ์สูงสุดของโลกแห่งเซียนยังไม่สามารถทำให้สำเร็จได้เชียวหรือ ? ”

เจี้ยนเฉินฟื้นฟูจนเสร็จ ในขณะที่เขาจมอยู่กับความคิดของเขา

ทันใดนั้นเจี้ยนเฉินก็ตัวสั่นและลืมตา เขามองลึกลงไปในทิศทางของภูเขาเนปจูนในขณะที่เขาประหลาดใจและสงสัยว่า “ภูเขาเนปจูน ค่ายกลของจอมปราชญ์สูงสุด…”

…

ห่างออกไปหลายล้านกิโลเมตร เฉินหลงและงูยักษ์ยังคงอยู่บนยอดสูงสุดของภูเขาเนปจูน พวกเขาไม่ได้ย้ายไปจากที่นั่น ภูเขาเนปจูนนั้นเงียบมากราวกับว่ามีเพียงพวกเขาแค่สองคนอยู่ที่นั่น

อย่างไรก็ตาม มันสงบและมีพลังงานมากมาย การต่อสู้ระหว่างอี้ซินและอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารมาไม่ถึงที่นี่ ภูมิประเทศที่ถูกทำลายซึ่งเต็มไปด้วยพลังงานที่รุนแรงทำให้สถานที่ดูเหมือนโลกทั้งสองที่แตกต่างกัน

เฉินหลงและงูยักษ์ข้าง ๆ เขายังคงนิ่งเงียบ พวกเขาจ้องมองไปข้างหน้าด้วยความตกใจ

การต่อสู้ครั้งใหญ่ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อภูเขาเนปจูน แต่การรบกวนครั้งใหญ่ที่น่ากลัวก็ยังห่างไกลออกไปหลายล้านกิโลเมตรก็ยังทำให้พวกเขาหวาดกลัว

ในขณะนี้ ร่างของอี้ซินปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ นอกเขตของภูเขาเนปจูน เมื่อนางปรากฏตัวขึ้น แสงรอบ ๆ ตัวนางเลือนหายไป เผยให้เห็นรูปลักษณ์ของนาง

นางสวมเสื้อผ้าสีขาวราวหิมะและดูเหมือนว่าจะมีความสง่างามมาก ใบหน้าที่จริงจังของนางยังคงมีเสน่ห์ที่ไม่เหมือนใคร ในขณะที่ดวงตาของนางลึกล้ำราวกับจักรวาล ดูเหมือนจะมีกฎที่ผสมผสานกันนับไม่ถ้วน ทำให้มองเห็นความจริงของกฎของโลก นางมีพลังแห่งการมีอยู่สูงสุดราวกับว่านางได้สะกดทุกอย่างเอาไว้แล้วซึ่งนางสามารถแยกโลกและเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของทุกสิ่งเพียงแค่พูด นางคือตัวตนขั้นสูงสุด

อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้สีหน้าของนางมีความสุภาพ นางมองดูเฉินหลงและวิญญาณข้างเขาด้วยความรู้สึกที่หลากหลายและก้มตัวเล็กน้อย นางพูดด้วยความเคารพอย่างที่สุด “ผู้เยาว์อี้ซินคำนับผู้อาวุโสวิถีโบราณ ! ”

เฉินหลงกับงูยักษ์มองหน้ากัน พวกเขาเห็นความสับสนในสายตาของกันและกัน พวกเขาไม่รู้ว่าใครคืออี้ซิน แต่พวกเขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าสตรีตรงหน้าพวกเขาน่ากลัวและมีพลังอย่างผิดปกติ

อย่างไรก็ตาม การกระทำในปัจจุบันของนางกำลังทำให้พวกเขางง

บางทีนางอาจจะเห็นความสับสนในดวงตาของเฉินหลงและดวงตาของงูยักษ์ แต่อี้ซินถอนหายใจอย่างแผ่วเบา “เมื่ออมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารแห่งโลกอมตะได้ทำลายทำลายลัทธิเต๋าแห่งเนปจูนในอดีต ผู้อาวุโสได้ต่อสู้กับอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร ในท้ายที่สุดจิตวิญญาณของผู้อาวุโสได้ถูกทำลายลง จิตวิญญาณทั้งสามและวิญญาณสัตว์ทั้งเจ็ดได้กระจัดกระจายไปตามสถานที่ต่าง ๆ ”

อี้ซินมองทั้งเฉินหลงและงูยักษ์ที่ละคนและกล่าวอย่างต่อเนื่อง “ตอนนี้มีแต่ท่านอาจารย์เท่านั้นที่สามารถค้นหาจิตวิญญาณของผู้อาวุโสหรือวิญญาณสัตว์ได้ ท่านอาจารย์สั่งให้ข้ามารับผู้อาวุโสเป็นพิเศษและเชิญผู้อาวุโสไปยังพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง เพื่อที่อาจารย์จะสามารถช่วยเหลือผู้อาวุโสในการฟื้นฟูโดยเร็วที่สุด บางทีผู้อาวุโสก็ยังอาจไม่รู้ตัวว่าผู้อาวุโสเป็นใคร แต่อาจารย์ได้หาตำแหน่งของชิ้นส่วนวิญญาณที่กระจัดกระจายไว้ล่วงหน้าแล้ว ความสามารถของอาจารย์นั้นยอดเยี่ยมมาก ในเมื่อนางลงมือด้วยตัวเอง วิญญาณที่เหลืออยู่ของผู้อาวุโสก็จะถูกค้นพบได้ในไม่ช้า”

“เมื่อชิ้นส่วนวิญญาณทั้งหมดของผู้อาวุโสมารวมกัน ผู้อาวุโสจะฟื้นฟูตัวตนของผู้อาวุโสอย่างแท้จริงและเข้าใจว่าผู้อาวุโสเป็นใคร”