เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2159 – วัฏสงสาร (3)

“เรื่องมันยาว อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร โปรดยั้งมือและอย่าทำร้ายนายท่านของเรา” จือหยิงอ้อนวอน เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเคารพ

อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารก้าวยาว ๆ และมาถึงตรงหน้าเจี้ยนเฉิน ในเวลาเดียวกัน ร่างมายาของเขาก็ควบแน่นจากพลังของวัฏสงสารก็ค่อย ๆ มีเลือดเนื้อและชีวิต มันเปล่งประกายชีวิตที่ระเบิดออกมาราวกับมหาสมุทรอันกว้างใหญ่

เมื่ออมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารมาถึงตรงหน้าเจี้ยนเฉิน เขาก็กลายเป็นชายแก่ที่มีเลือดเนื้อ ผ้าสีเงินพาดอยู่ที่เอวของเขาและใบหน้าของเขาก็เปล่งประกายอย่างมีสุขภาพดี ดวงตาอันชราของเขาลึกซึ้งเหมือนจักรวาลที่กว้างใหญ่ แผ่นจานวัฏสงสารทั้งหกที่พร่ามัวดูเหมือนจะหมุนวนอยู่ภายใน พวกมันบรรจุความจริงอันลึกซึ้งของโลก มันเป็นเหมือนที่เขาสามารถมองผ่านความลึกลับของจักรวาลและเข้าใจกฎอันสูงสุด

ในขณะที่อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารพิจารณาเจี้ยนเฉิน เจียนเฉินก็ลืมตาของเขาขึ้นและจ้องไปที่อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร เขารู้สึกอยากรู้อยากเห็นและชื่นชมเป็นอย่างมากต่ออมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารซึ่งเป็นหนึ่งในห้าจอมปราชญ์สูงสุดของโลกอมตะ

นี่เป็นเพราะอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารได้ทำลายลัทธิเต๋าเนปจูนเพียงลำพัง ความแข็งแกร่งของเขาเป็นหลักฐาน เขาเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดของโลกและเป็นตัวตนสูงสุด !

ความรู้สึกแรกที่เจี้ยนเฉินได้รับจากอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารก็คือดูเหมือนว่าเขาจะได้รับการปกป้องจากความเป็นอมตะ มีความลึกลับเหมือนเขาถูกปกคลุมไปด้วยหมอก ดูเหมือนว่าเขาจะยืนอยู่บนเมฆ แม้ว่าเขาจะยืนอยู่ที่นั่นอย่างไม่ตั้งใจ แต่มันก็รู้สึกเหมือนกับว่าเขาได้หลอมรวมจักรวาลเข้ากับกฎของโลก

อย่างไรก็ตาม เมื่อสายตาของเจี้ยนเฉินสบเข้ากับอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร เขารู้สึกได้ทันทีว่าหัวของเขาหมุนและวิญญาณของเขาก็สูญเสียการควบคุม รู้สึกเหมือนจิตวิญญาณของเขากำลังจะออกจากร่างกายของเขาและถูกดึงออกไปโดยแผ่นจานของวัฏสงสารในสายตาของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร

ในขณะที่ตกตะลึง เจี้ยนเฉินหลับตาของเขาโดยเร็วที่สุด เขาไม่ได้มองตาของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารอีกต่อไป กลับกันเขาทำให้วิญญาณของเขาเสถียรอย่างเงียบ ๆ

“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะได้พบกับผู้สืบทอดของชายชราผู้นั้นในต่างแดน เฮ้อ มันน่าเสียดายที่เจ้าฝึกฝนร่างบรรพกาล ดังนั้นอนาคตของเจ้าจะถูกจำกัด เจ้าคงไม่สามารถแบกรับภาระได้” อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารจ้องไปที่เจี้ยนเฉินและถอนหายใจอย่างแผ่วเบา ราวกับว่าเขารู้สึกผิดหวังอย่างมากเกี่ยวกับร่างบรรพกาลของเจี้ยนเฉิน

โดยปกติแล้วเจี้ยนเฉินสามารถบอกได้ว่าเขารู้สึกผิดหวังในตัวเขาในฐานะผู้สืบทอดนิกายกระบี่สวรรค์ม่วง เพราะมีผู้คนจำนวนมากที่บ่มเพาะร่างบรรพกาลในโลกอมตะ แต่ไม่มีใครสามารถกลายเป็นอมตะเที่ยงแท้ได้ตลอดกาล เมื่อเวลาผ่านไป มันก็กลายเป็นแนวคิดที่ว่าร่างบรรพกาลขั้นสูงสุดคือจักรพรรดิอมตะ

แม้ว่าร่างบรรพกาลนั้นทรงพลังมาก แต่ก็รู้กันดีว่าจะอยู่ยงคงกระพันในขอบเขตการฝึกฝนเดียวกันและมีพลังมากพอที่จะท้าทายในระดับการฝึกฝนที่สูงกว่าจักรพรรดิอมตะ แต่จะยังคงถูกจำกัดโดยการบ่มเพาะของพวกเขา ไม่ว่าความสามารถของพวกเขาจะน่าประทับใจหรือน่าประหลาดใจเพียงใด พวกเขายังคงเป็นจักรพรรดิอมตะในที่สุด ต่อหน้าจอมปราชญ์สูงสุดชั้นยอดผู้ที่ดูเหมือนจะกลายเป็นกฎของโลก พวกเขายังคงอ่อนแอเหมือนมดซึ่งไม่สามารถต้านทานได้เลย

เป็นผลให้อนาคตของเจี้ยนเฉินถูกกำหนดไว้แล้วในสายตาของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร เขาเชื่อว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่เจี้ยนเฉินจะไปถึงการฝึกฝนในระดับเดียวกับเจ้านายเก่าของจิตวิญญาณกระบี่

“อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร ท่านต้องไม่ประมาทนายท่านของเรา นายท่านของเราไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่ท่านคิด เราเชื่อว่าข่าวลือที่ว่าร่างบรรพกาลไม่สามารถผ่านไปยังอมตะเที่ยงแท้นั้นจะถูกหักล้างโดยนายท่านของเรา” จิตวิญญาณกระบี่กล่าวอย่างมั่นใจ พวกเขามาจากปราณหยินหยาง ดังนั้นพวกเขาจึงมีข้อได้เปรียบและความสามารถโดยธรรมชาติ บางครั้งพวกเขาก็สามารถเห็นความลับของโลกที่แม้แต่จอมปราชญ์สูงสุดก็ไม่สามารถคาดการณ์ได้ พวกเขารู้ว่าเจี้ยนเฉินนั้นไม่ธรรมดา

“ผู้อาวุโสวัฏสงสารมีบางคนที่นี่เป็นเพื่อนของข้า ข้าหวังว่าท่านจะแสดงความเมตตาและไว้ชีวิตพวกเขาในครั้งนี้” เจี้ยนเฉินไม่ได้รับผลกระทบจากพลังแห่งวัฏสงสารอีกต่อไป เขายืนขึ้นด้วยความยากลำบากมากและโค้งคำนับต่ออมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารด้วยความเคารพ

ขณะนี้สุดยอดราชาเทพที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็หมดสติไปกับการปรากฏตัวของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร เจี้ยนเฉินเป็นเพียงคนเดียวที่ยังคงมีสติอยู่

“ไม่ต้องกังวล จะไม่มีใครตาย ข้าไม่ได้ซ่อนพลังจิตวิญญาณของข้าไว้ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนมาตลอดหลายปีที่ผ่านมาเพื่อจัดการกับเจ้าพวกเด็ก ๆ เหล่านี้” อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารกล่าว ไม่ว่าเขาเหล่านั้นจะมีพรสวรรค์มากแค่ไหนในระดับสุดยอดราชาเทพ พวกเขาก็ยังไม่ได้รับความสนใจ

“ผู้อาวุโสวัฏสงสาร ข้าขอถามว่าจิตวิญญาณวัตถุโบราณของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนกำลังทำอะไรอยู่ในตอนนี้ ? ” เจี้ยนเฉินถาม เขามีคำถามมากมายที่เขาอยากจะถาม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนหรือโลกอมตะ เขาต้องการที่จะเข้าใจพวกมันทั้งหมดผ่านทางอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จิตวิญญาณวัตถุของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเป็นเรื่องที่เจี้ยนเฉินใส่ใจมากที่สุดในตอนนี้

“จิตวิญญาณวัตถุนั้นถูกสะกดไว้ชั่วคราวโดยข้าเท่านั้น ร่างกายดั้งเดิมของข้าอยู่ห่างไกลจากโลกแห่งเซียน ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะฆ่าจิตวิญญาณวัตถุในระยะเวลาอันสั้นโดยมีพลังจิตวิญญาณของข้าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น” อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารกล่าว

เจี้ยนเฉินตกใจ อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารใช้พลังวิญญาณของเขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่จะกลายเป็นตัวตนเฉกเช่นเทพเจ้าในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน เขาสามารถระงับจิตวิญญาณวัตถุที่ครอบครองพลังของโถงศักดิ์สิทธิ์ ถ้าร่างกายดั้งเดิมของเขามา เขาจะน่ากลัวแค่ไหน ?

เขาอาจฉีกพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนออกเป็นชิ้น ๆ ด้วยการโบกไม้เท้าของเขา บดขยี้จิตวิญญาณวัตถุด้วยนิ้วมือของเขา

“ อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร พวกเราขอถามได้หรือไม่ว่านิกายกระบี่สวรรค์ม่วงกำลังทำอะไรอยู่ในตอนนี้ ? มันยังคงอยู่ในโลกอมตะหรือไม่ ? ” จิตวิญญาณกระบี่ก็ถามด้วย พวกเขาประหม่าอย่างยิ่งราวกับว่าพวกเขากลัวที่จะรู้บางสิ่งที่พวกเขาจะต้องพยายามที่จะยอมรับ

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นจิตวิญญาณกระบี่เท่านั้น แต่กระบี่คู่นั้นเป็นสมบัติของนิกายกระบี่สวรรค์ม่วง จิตวิญญาณกระบี่นั้นให้ความรู้สึกที่เป็นหนึ่งเดียวกับนิกายกระบี่สวรรค์ม่วง

อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารเงียบลงไปเมื่อจิตวิญญาณกระบี่พูดถึงนิกายกระบี่สวรรค์ม่วง

การตอบสนองของเขาทำให้จิตใจของจิตวิญญาณกระบี่จู่ ๆ ก็มืดครึ้มลง ความเศร้าโศกปรากฏอยู่เต็มใบหน้าของพวกเขา พวกเขาถามด้วยเสียงที่สั่นเทา “ นิกายกระบี่สวรรค์ม่วงยังคงอยู่หรือไม่ ? ”

จิตใจของเจี้ยนเฉินก็สั่นไหวจากสิ่งนั้น เขาไม่รู้สึกอะไรเลยกับนิกายกระบี่สวรรค์ม่วง เขาไม่เคยเห็นมันมาก่อน แต่อย่าลืมว่าเขาก็ยังคงเป็นผู้สืบทอดนิกายคนต่อไป ถ้านิกายกระบี่สวรรค์ม่วงถูกทำลายจริง ๆ ก็คงจะเป็นเรื่องยากสำหรับเขาเช่นกัน

“เฮ้อ”อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร เขาถอนหายใจเบา ๆ และส่ายหน้า “ นิกายกระบี่สวรรค์ม่วงยังคงอยู่ แต่สถานการณ์อาจไม่ดีนักในตอนนี้” อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารหยุดชั่วขณะและมองดูเจี้ยนเฉิน เขากล่าวอย่างจริงจังว่า “หากตัวตนของเจ้ายังไม่ได้รับการเปิดเผยในโลกแห่งเซียน นั่นเป็นการดีที่สุดที่เจ้าจะอยู่ที่นี่สักพัก ก่อนที่เจ้าจะแข็งแกร่ง การกลับไปยังโลกอมตะอาจจะไม่เป็นผลดี”

“ผู้อาวุโสวัฏสงสาร...”

“พอก่อน เราสามารถคุยกันทีหลัง ข้ามีเรื่องที่สำคัญยิ่งกว่าที่จะต้องทำ เรื่องเหล่านี้จะส่งผลกระทบต่ออนาคตของโลกอมตะ” อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารตัดบทเจี้ยนเฉิน เขาไม่อยากคุยอีกต่อไป หลังจากนั้นเขาก็มองดูสุดยอดราชาเทพที่ไร้สติที่อยู่รอบ ๆ และพลันก็ยื่นมือออกมา

จากนั้น มิติในบริเวณใกล้เคียงก็พลันหดตัวลงและได้รับผลกระทบ โดยที่เจี้ยนเฉินไม่อยากจะเชื่อ ในที่สุดเจี้ยนเฉินเขาก็เห็นเส้นด้ายหลากหลายขนาดถูกดึงออกมาจากสุดยอดราชาเทพ พวกมันทั้งหมดรวมตัวกันอยู่ในมือของอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสาร

“สิ่งเหล่านี้…เป็นกระแสแห่งกรรม” สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปทันทีเมื่อเขารับรู้กระแสพลังงานที่มีความหนาแตกต่างกัน ในทันใดนั้นเขาก็มาถึงตรงหน้าซ่างกวนมู่เอ๋อแล้วชี้ไปที่หมิงตง, ซุยหยุนหลาน, เอเดรียนน่า, รุยตี้ และสวีเย่ เขาพูดว่า “ ผู้อาวุโส คนเหล่านี้ล้วนเป็นสหายของข้า โปรดไว้ชีวิตพวกเขาด้วย”

แม้ว่าเขาจะรู้ว่าอมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารจะไม่แตะต้องชีวิตของพวกเขา แต่เจี้ยนเฉินรู้สึกเป็นลางไม่ดีเมื่อเขาเห็นกรรมของแต่ละคนถูกดึงออกมา

อมตะเที่ยงแท้วัฏสงสารจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างลึกซึ้ง สีหน้าของเขามืดครึ้มลงเล็กน้อย “พวกเขามาจากโลกแห่งเซียน”

“แต่ไม่ใช่ทุกคนในโลกแห่งเซียนที่เป็นศัตรูของโลกอมตะ ยิ่งกว่านั้นบางคนมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับข้ามากพอที่ข้าจะเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องพวกเขา” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างกล้าหาญและด้วยความมุ่งมั่น ในความเป็นจริง เขาค่อนข้างหวาดกลัว อย่าลืมว่าเขาได้เผชิญหน้ากับหนึ่งในห้าของจอมปราชญ์สูงสุดแห่งโลกอมตะ แม้ว่าเขาจะเป็นเพียงแค่ร่างจำแลง เจี้ยนเฉินก็ยังคงรู้สึกกดดันทางจิตใจเป็นอย่างมาก