เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

“ เนื่องจากคนเหล่านี้มีส่วนร่วมในการต่อสู้เพื่อพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ดังนั้นจึงมีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต การเอาชีวิตรอดของผู้ที่เหมาะสมที่สุด คนที่อ่อนแอจะต้องตกเป็นเหยื่อ มันเป็นกฎที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงของโลกนี้ หากเราไว้ชีวิตคนเหล่านี้เพราะภูมิหลังและต้นกำเนิดของพวกเขาที่มีพลังมากเกินไป มันจะไม่ได้หมายความว่าข้าต้องหลีกเลี่ยงพวกเขาดั่งเช่นโรคระบาด เมื่อข้าเห็นพวกเขาในอนาคตหรือ ? หากองค์กรที่อยู่เบื้องหลังคนเหล่านี้ทำให้ข้าขุ่นเคืองและตั้งเป้าหมายมาที่ข้า ข้าจะต้องอดทนและปล่อยให้พวกเขาไปครั้งแล้วครั้งเล่าหรือ ? ”

“ หรือพวกเขาได้รับอนุญาตให้ตามล่าข้าอย่างไร้ความหวาดกลัวเพราะพวกเขามีภูมิหลังที่น่าประทับใจ ในขณะที่ข้าที่ไม่ได้มีภูมิหลัง จึงไม่สามารถฆ่าพวกเขาได้งั้นหรือ ? ”

เจี้ยนเฉินแย้งอย่างเย็นชา สีหน้าของเขาค่อย ๆ กลับกลายเป็นไม่น่าดูเมื่อเขาเห็นเอเดรียนน่าขัดขวางเขา

ถึงแม้ว่าเอเดรียนน่าจะไม่ทรงพลังเท่ากับซุยหยุนหลาน แต่นางก็มีพลังมากกว่าเขา ถ้านางยืนกรานที่จะหยุดเขา การสังหารผู้คนตรงหน้าเขาก็จะไม่ใช่เรื่องง่าย

“เจี้ยนเฉิน ข้ากำลังทำสิ่งนี้เพราะข้าคิดแทนเจ้า แม้ว่าเจ้าจะไม่ได้วางแผนที่จะพิจารณาสิ่งต่าง ๆ สำหรับตัวเจ้าเอง แต่เจ้าต้องพิจารณาสิ่งต่าง ๆ สำหรับคนที่อยู่ข้างหลังเจ้า หากเจ้าล่วงเกินองค์กรที่อยู่เบื้องหลังพวกเขามากเกินไป พวกเขาอาจจะมองหาต้นกำเนิดของเจ้าและแก้แค้นคนที่อยู่ข้างหลังเจ้าอย่างแน่นอน ข้าก็รู้ว่าพี่หมิงตงของเจ้ามาจากพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง หมิงตงจะยืนเคียงข้างเจ้าอย่างแน่นอนและปกป้องผู้คนที่อยู่ข้างหลังเจ้า ป้องกันไม่ให้องค์กรสำคัญ ๆ เหล่านั้นทำอย่างเปิดเผย แต่แล้วถ้าพวกวเขาทำอย่างลับ ๆ ล่ะ ? ” เอเดรียนน่าชักชวนอย่างจริงใจ นางไม่ต้องการเห็นสุดยอดราชาเทพที่ไร้พลังเหล่านี้ตายในมือของเจี้ยนเฉิน

“ความเมตตาที่น่ารำคาญ” ซุยหยุนหลานพูดอย่างเย็นชาจากอีกด้านหนึ่ง หัวใจของนางช่างเย็นชาเหมือนนางไร้อารมณ์อย่างสมบูรณ์ นางเป็นคนเลือดเย็น

เจี้ยนเฉินจมอยู่ในความคิดของเขาหลังจากฟังคำอธิบายของเอเดรียนน่า แววตาของเขาสั่นไหวในขณะที่เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

เขาคิดถึงตระกูลเทียนหยวนในภาคใต้ของที่ราบเมฆาที่อยู่ไกลออกไป โดยทั่วไปทุกคนที่มายังโลกแห่งเซียนพร้อมกับเขาในอดีตได้ตัดสินใจก่อตั้งตระกูลเทียนหยวน หากตระกูลเทียนหยวนเผชิญกับหายนะเพราะเขา เขาจะไม่สามารถให้อภัยตัวเองได้

“เอาล่ะ เพื่อความสบายใจของเอเดรียนน่า ข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้าในเวลานี้” เจี้ยนเฉินยังคงฟังคำแนะนำของเอเดรียนน่า หลังจากผ่านไประยะหนึ่ง

สุดยอดราชาเทพที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสรู้สึกโล่งใจเมื่อพวกเขาได้ยินเช่นนั้น พวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสระหว่างการต่อสู้กับกิ้งก่ายักษ์ ครึ่งหนึ่งของพวกเขาสูญเสียความสามารถในการหลบหนี พวกเขาคงจะตายแน่ถ้าเจี้ยนเฉินต้องการฆ่าพวกเขาจริง ๆ

แม้ว่าอีกครึ่งหนึ่งยังคงมีพลังที่จะใช้ทักษะต้องห้ามในการหลบหนี พวกเขาจะต้องจ่ายตอบแทนอย่างเหลือเชื่อ พวกเขาไม่ต้องการใช้วิธีการหลบหนีที่ทำให้ตัวเองเสียหายเว้นแต่ว่าพวกเขาจำเป็นต้องทำ

เป็นผลให้ทุกคนโล่งใจเมื่อพวกเขาได้ยินว่าเจี้ยนเฉินจะไม่ฆ่าพวกเขา

ในขณะนี้ดวงตาของเจี้ยนเฉินจู่ ๆ ก็หรี่แคบลง เขาชำเลืองมองพวกเขาอย่างเย็นชาและพูดอย่างจริงจังว่า “แน่นอน ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าเพียงครั้งเดียวเท่านั้น หากเจ้ากลายเป็นศัตรูของข้าอีกครั้งในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน อย่าโทษข้าว่าไร้ความปราณี” เจี้ยนเฉินแค่นเสียงอย่างเย็นชาก่อนจะขึ้นไปบนชั้น 8

หลังจากเจี้ยนเฉินจากไปแล้ว หมิงตงก็จ้องมองไปที่สุดยอดราชาเทพด้วยท่าทีคุกคาม เขาหัวเราะเยาะ “เจ้าได้ยินคำพูดของน้องชายของข้าหรือไม่ ? หากเจ้ายังคงเป็นศัตรูของน้องชายของข้าต่อไป มันจะไม่ใช่เป็นการขัดแย้งกับเจี้ยนเฉินเท่านั้น เจ้าจะกลายเป็นศัตรูของข้าด้วย ข้ารู้ว่าเจ้าทุกคนมาจากองค์กรและตระกูลใหญ่ พวกเจ้ามีภูมิหลังที่ทรงพลังมาก ถ้าองค์กรที่อยู่ข้างหลังเจ้ากล้าพอที่จะสร้างปัญหาให้กับน้องชายของข้า ข้า หมิงตงสาบานด้วยชีวิตของข้าว่าข้าจะใช้พลังของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง และทำให้องค์กรของพวกเจ้าจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม”

หลังจากพูดออกไปตรงนั้น หมิงตงก็จากไปพร้อมกับแม่ทัพทั้งห้าคนที่อยู่ด้านหลังเขา เขาตามเจี้ยนเฉินขึ้นไปยังชั้นที่ 8

สีหน้าของราชาเทพเหล่านั้นนั้นเปลี่ยนไปเมื่อพวกเขาได้ยินคำขู่ของหมิงตง พวกเขาทั้งหมดกลัวพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง แม้ว่าอัครสูงสุดอนัตตาที่ดูแลองค์กรจะตายไปแล้ว พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงก็ยังคงยืนอยู่ที่จุดสูงสุดของโลกแห่งเซียน

“เรื่องนี้จบลงตรงนี้ ข้าสามารถช่วยเจ้าได้ครั้งเดียว แต่ไม่มีครั้งที่สอง เจี้ยนเฉินเป็นสหายของเทพเจ้าแห่งสงครามที่เคารพของพวกเรา ข้าได้พูดทุกอย่างแล้ว ตอนนี้เป็นการตัดสินใจของพวกเจ้าแล้ว” เอเดรียนน่าจ้องมองสุดยอดราชาเทพที่บาดเจ็บด้วยความรู้สึกที่หลากหลายและแสดงความเห็นใจ

ภายในบรรดาภูเขาไฟบนชั้นที่ 8 เจี้ยนเฉินยืนอยู่กับหอคอยอนัตตาที่เสียหายในมือของเขา เขาลอยอยู่บนท้องฟ้าในขณะที่เขาสังเกตสภาพแวดล้อมอย่างระมัดระวัง การรับรู้ของวิญญาณของเขากวาดออกไป ในขณะที่เขาสังเกตสภาพแวดล้อมครั้งแล้วครั้งเล่า เขาพร้อมที่จะเข้าสู่หอคอยอนัตตาได้ตลอดเวลา

“กิ้งก่ายักษ์ไม่ได้อยู่ข้างนอก ข้าสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับมันระหว่างการต่อสู้กับสุดยอดราชาเทพ มันกลับไปที่ส่วนลึกของลาวาหรือออกไปจากชั้นนี้เพื่อตามล่าสุดยอดราชาเทพคนอื่น ๆ หรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินสงสัย หลายวันผ่านไปแล้วและชั้นที่ 8 ก็กลับมาสงบ มีเพียงภูเขาไฟขนาดใหญ่ที่เสียหายอย่างหนักเท่านั้นที่แสดงให้เห็นถึงการต่อสู้ที่รุนแรงที่เกิดขึ้นบนพื้นก่อนหน้านี้

ในเวลานี้ เอเดรียนน่าปรากฏตัวขึ้นหลังเจี้ยนเฉิน นางศึกษาสภาพแวดล้อมที่ยุ่งเหยิงและพูดว่า “ข้าได้รู้จากคนเหล่านั้นว่า สุดยอดราชาเทพที่ติดอยู่บนชั้นนี้ได้ร่วมมือกันในการต่อสู้กับกิ้งก่า ในท้ายที่สุดด้วยแลกชีวิตของสุดยอดราชาเทพเกือบสี่ร้อยคน พวกเขาได้ทำร้ายกิ้งก่าจนได้ได้รับบาดเจ็บสาหัสและมันก็ได้กลับไปที่ลาวา กิ้งก่ายักษ์น่าจะอยู่ในระดับที่ใกล้กับขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 8”

“ขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 8 ? นั่นค่อนข้างจะคาดไม่ถึง ข้าไม่เคยคิดเลยว่ากิ้งก่าที่ทรงพลังเช่นนี้ จะได้รับบาดเจ็บสาหัสจากกลุ่มราชาเทพ” เจี้ยนเฉินถอนหายใจด้วยอารมณ์ อย่างไรก็ตาม เขารู้ว่าราชาเทพเหล่านี้ไม่มีอะไรธรรมดาเลย พวกเขาทั้งหมดได้รับการจัดอันดับบนบัลลังก์ราชาเทพ และทุก ๆ คนมีความสามารถในการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม พวกเขายังมีวัตถุเทพเจ้าอีกหลายสิบชิ้น

มิฉะนั้นอย่าว่าแต่ราชาเทพแค่สองสามร้อยคน แม้แต่จะมีมากกว่าหนึ่งพันคน พวกเขาก็จะต้องถูกกิ้งก่าฆ่า

เอเดรียนน่ามองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างรวดเร็วอย่างไม่พอใจและพูดว่า “ เจ้ายังไม่พอใจใช่หรือไม่ ? เจ้าต้องการที่จะเห็นกิ้งก่าฆ่าสุดยอดราชาเทพทั้งหมดเท่านั้น เจ้าถึงจะพอใจงั้นหรือ ? ” เอเดรียนน่าถอนหายใจเบา ๆ เมื่อนางไปถึงที่นั่น นางกลายเป็นทุกข์ใจ “เราได้สูญเสียสุดยอดราชาเทพไปหลายร้อยคนในทันที นั่นหมายถึงเกือบครึ่งหนึ่งของรายชื่อทั้งหมดบนบัลลังก์ราชาเทพได้หายไป ตอนนี้มันอาจทำให้เกิดเรื่องครึกโครมเป็นอย่างมาก”

“สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่อาจทำให้เกิดการเตือนไม่กี่ครั้ง จะมีช่วงเวลาสำคัญรออยู่ข้างนอกเมื่อเราออกไป” ซุยหยุนหลานกล่าวอย่างน่ากลัว นางมองที่เจี้ยนเฉินและพูดอย่างเคร่งขรึม “ตอนนี้เป็นแบบนี้แล้ว ข้าจะออกจากประตูหลักของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนไม่ได้อีกต่อไป วิธีเดียวที่ข้าจะจากไปก็คือให้เด็กผู้หญิงคนนั้นได้รับการยอมรับจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน และจากนั้นก็ส่งพวกเราออกไปด้วยค่ายกลส่งตัวจากในนี้”