เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2152 – ชำระหนี้แค้น

ปรมาจารย์ชูและคนอื่น ๆ เพิ่งถูกปล่อยออกจากโถงศักดิ์สิทธิ์ของซุยหยุนหลาน พวกเขาเพิ่งได้รับอิสรภาพ โดยธรรมชาติคนแรกที่พวกเขาเห็นคือซุยหยุนหลาน เนื่องจากความหวาดกลัว พวกเขาจึงอธิบายให้ซุยหยุนหลานทราบโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนที่พวกเขาจะสังเกตเห็นสถานการณ์โดยรอบได้

พวกเขาได้เห็นความแข็งแกร่งของซุยหยุนหลานด้วยตัวเองที่ชั้นที่ 12 พวกเขากลัวว่าการหลบหนีขององค์ชายห้าในระหว่างความวุ่นวายจะทำให้ซุยหยุนหลานเข้าใจผิดซึ่งจะนำไปสู่ความตาย

เป็นผลให้พวกเขามองไม่เห็นเจี้ยนเฉิน มีเพียงเสียงของเจี้ยนเฉินที่ดังออกมาทำให้ปรมาจารย์ชูและคนอื่น ๆ ค้นพบด้วยความประหลาดใจว่าเจี้ยนเฉินที่พวกเขาเกลียดก็อยู่ที่นี่เช่นกัน

“เจี้ยนเฉิน ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่?” สีหน้าของปรมาจารย์ชูเปลี่ยนไปเล็กน้อย หลังจากร้องออกมา สายตาของเขาก็คมกริบขึ้นทันที จิตสังหารอย่างรุนแรงก็เกิดขึ้นโดยไม่ต้องพยายามปกปิดมัน

“เจี้ยนเฉิน เจ้าทำลายโอกาศขององค์ชายห้าและทำให้องค์ชายห้าไม่ได้รับมรดกของขั้นอัครสูงสุด จักรวรรดินภาของเราจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไป” ปรมาจารย์ชูกัดฟันกล่าว องค์ชายห้าผู้ซึ่งควรจะได้รับมรดกและรุ่งโรจน์กลับถูกเจี้ยนเฉินโจมตีตกจากสวรรค์สู่นรกซึ่งทำให้ปรมาจารย์ชูเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

ไม่เพียงแต่เจี้ยนเฉินจะทำลายโอกาสในอนาคตขององค์ชายห้าเท่านั้น แต่เขายังทำลายความหวังของจักรวรรดินภาที่จะกลายเป็นจักรวรรดิอมตะเช่นเดียวกับอนาคตของปรมาจารย์ชู

เป็นผลให้ปรมาจารย์ชูยึดถือว่าเจี้ยนเฉินเป็นศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา

“ น้องเจี้ยนเฉิน เจ้ายังมีชีวิตอยู่จริง ๆ หรือ ? ” หยุนเหลียนชิงจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความประหลาดใจและชื่นชมจากด้านหลังของปรมาจารย์ชู

สายตาของคุณหนูครอบครัวหยุนที่ยืนอยู่ข้างหยุนเหลียนชิง หยุนซินก็เปล่งประกาย นางจ้องไปที่เจี้ยนเฉินตรง ๆ แม้ว่านางจะไม่พูดอะไรเลย สีหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความสุขอย่างเห็นได้ชัด

เจี้ยนเฉินยิ้มและพยักหน้าให้หยุนเหลียนชิงและหยุนซิน อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ทักทายทั้งสองคน เขามองไปที่ปรมาจารย์ชูและพูดอย่างไม่แยแสว่า “มีองค์กรและตระกูลที่ยิ่งใหญ่มากมายในโลกแห่งเซียนที่ขุ่นเคืองข้าที่นี่ จักรวรรดินภาของเจ้าเป็นเพียงแค่จักรวรรดินิรันดร์ เจ้าเป็นเพียงแค่ตัวตนที่อ่อนแอเมื่อเทียบกับตระกูลชั้นสูงเหล่านั้น เจ้าคิดว่าข้าควรจะกลัวหรือไม่ ? ”

สีหน้าของปรมาจารย์ชูมืดครึ้มลง เมื่อเขาเห็นท่าทางไม่เกรงกลัวของเจี้ยนเฉิน เขาเข้าใจว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจจักรวรรดินภาอย่างจริงจัง หลังจากนั้นเขามองดูซุยหยุนหลานด้วยสีหน้าที่น่าเกลียด “ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าท่านเกี่ยวข้องกับเจี้ยนเฉินอย่างไร ? ” ปรมาจารย์ชูค่อย ๆ สงบลง เขาค่อย ๆ กวาดสายตาดูสภาพแวดล้อมและเห็นคนทั้งหมดรวมตัวกันอยู่รอบ ๆ

ปรมาจารย์ชูไม่รู้จักรุยตี่และสวีเย่ แต่เมื่อเขาเห็นหมิงตงผู้ที่นั่งอยู่บนพื้นขณะที่เขากำลังฟื้นฟู หัวใจของเขาก็กระตุกทันที

“เจี้ยนเฉิน ข้าจะยกคนเหล่านี้ให้กับเจ้า” ซุยหยุนหลานกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาตามปกติของนาง จากนั้นนางก็หันหลังกลับไปโดยไม่สนใจปรมาจารย์ชูและคนอื่น ๆ

ปรมาจารย์ชูและองครักษ์ที่เหลืออยู่ก็หน้าซีดทันที

พวกเขาสามารถบอกได้จากคำพูดของนางว่าสุดยอดราชาเทพที่ทรงพลังอย่างน่ากลัวด้วยพลังแห่งน้ำแข็งนั้นอยู่ฝ่ายเดียวกับเจี้ยนเฉิน

“ขออนุญาต หากข้าคิดได้ถูกต้อง ท่านควรมีความขุ่นเคืองกับบุคคลอื่น ข้าขอถามได้ไหมว่าผลประโยชน์ใดที่เจี้ยนเฉินสัญญาว่าจะมอบให้ท่าน ดังนั้นท่านทั้งสองคนจึงได้ละทิ้งข้อตกลงชั่วคราวและร่วมมือกับเขา ? หากท่านยินดีที่จะช่วยเหลือเรา ข้าเชื่อว่าเราสามารถมอบสิ่งที่เจี้ยนเฉินสัญญาว่ามอบให้ท่านได้” ปรมาจารย์ชูกล่าวกับเอเดรียนน่าด้วยแววตาที่ส่องประกายซึ่งเป็นความหวังสุดท้ายในสายตาของเขา

เอเดรียนน่าไม่ได้เย็นชาเหมือนซุยหยุนหลาน นางมองไปที่ปรมาจารย์ชูและคนอื่น ๆ ด้วยความเห็นอกเห็นใจและกล่าวว่า “เจี้ยนเฉินเป็นสหายของเทพเจ้าแห่งสงครามซึ่งเป็นที่นับถือของเผ่าเทพของเรา ข้ามาภายใต้คำสั่งของเทพเจ้าสงครามเพื่อช่วยเหลือเจี้ยนเฉิน เจ้าผิดตั้งแต่แรกแล้วเมื่อเจ้าเลือกที่จะเป็นศัตรูกับเจี้ยนเฉิน”

“อะไรนะ ? เผ่าเทพ…สหายของเทพเจ้าแห่งสงคราม…” ปรมาจารย์ชูตกตะลึงในขณะที่เขาจ้องมองไปที่เอเดรียนน่าอย่างว่างเปล่า สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความขมขื่น ในขณะนั้นในที่สุดเขาก็ตระหนักได้ว่าการตัดสินใจอย่างโง่เขลาที่จะเป็นศัตรูกับเจี้ยนเฉินนั้นเป็นอย่างไร

“เรื่องนี้ได้พัฒนาไปจนถึงจุดนี้แล้ว มันไม่มีประโยชน์แม้ว่าเจ้าจะเสียใจ” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างเย็นชา เขาแกว่งกระบี่นวดาราวิถีสวรรค์ซึ่งทอประกายแสงดาวไปที่พวกเขาอย่างไร้ความปราณี

ในขณะนั้นปรมาจารย์ชูและองครักษ์ที่เหลือขององค์ชายห้าต่างก็ถูกสังหาร มีเพียงคนไม่กี่คนในครอบครัวหยุนที่ยังเหลืออยู่

ผู้คนในครอบครัวหยุนมองดูศพและดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่สนใจ พวกเขาทั้งหมดยังจำได้อย่างชัดเจนว่าเจี้ยนเฉิน ไคยะและเฉินหลงถูกรังเกียจเมื่อพวกเขาขึ้นยานอวกาศของครอบครัวหยุนเป็นครั้งแรก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาได้รู้ว่าทั้งสามคนได้ยึดครองที่นั่งของครอบครัวหยุน 3 ที่เพื่อเข้าสู่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน เมื่อก่อนพวกเขาส่วนใหญ่ไม่พอใจ

ในเวลานั้นไม่มีใครสนใจเจี้ยนเฉินและไคยะอย่างจริงจังเพราะพวกเขาเป็นเพียงแค่ขั้นเหนือเทพ

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครเคยคิดว่าเจี้ยนเฉินที่พวกเขาดูถูกมาก่อน จะสร้างความวุ่นวายได้อย่างน่าอัศจรรย์ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ซึ่งแม้แต่องค์ชายห้าและปรมาจารย์ชูที่มีพลังมากพอที่จะทำให้พวกเขาหายใจไม่ออก ก็จบชีวิตลงด้วยน้ำมือของเจี้ยนเฉิน

ราชาเทพที่เหลืออยู่ทั้งหมดของครอบครัวหยุนต่างก็ประหลาดใจเมื่อมองดูเจี้ยนเฉิน ในขณะที่เขาใช้กระบี่นวดาราวิถีสวรรค์ในขณะนี้

“ พี่เหลียนชิง พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนไม่ได้สงบสุขมากนัก มันจะเป็นการดีกว่าที่ท่านจะจากไปโดยเร็ว ” เจี้ยนเฉินพูดกับหยุนเหลียนชิง คนเพียงคนเดียวที่เขารู้จักในหมู่ราชาเทพของครอบครัวหยุนคือหยุนเหลียนชิง

หยุนเหลียนชิงมองดูเจี้ยนเฉินด้วยความรู้สึกที่หลากหลายอย่างยิ่ง เขากล่าวว่า “การปรากฏตัวของดวงจันทร์เนปจูนนั้นได้ทำให้พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเข้าสู่โลกของสุดยอดราชาเทพเหล่านั้น ในความเป็นจริงแล้วครอบครัวหยุนของเราต้องการที่จะออกจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนนานแล้ว หากไม่ใช่เพราะองค์ชายห้า ตอนนี้องค์ชายห้าไม่ได้จำกัดเราอีกต่อไป เราจะกลับไปในไม่ช้า น้องเจี้ยนเฉิน เราจะไปก่อน โชคดี” ด้วยสิ่งนั้นหยุนเหลียนชิงจากไปกับราชาเทพของครอบครัวหยุน

หยุนซินเดินอยู่ด้านหลัง นางแก้มแดงเมื่อเดินผ่านเจี้ยนเฉิน นางหยุดเล็กน้อยและมองเขาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย นางพูดเบา ๆ “ ขอบคุณที่ช่วยข้า ข้าจะไม่มีวันลืมความเมตตาที่เจ้าได้แสดงออกมา ข้า – ข้าแค่หวังว่าเจ้าจะยกโทษให้ข้าสำหรับความผิดพลาดของข้าในอดีต”

หยุนซินและหยุนเหลียนชิงจากไป พวกเขาออกจากที่นี่ พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนพร้อมกันจบการเดินทางในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนก่อนเวลาอันควร

“ความสัมพันธ์ของเจ้ากับนางคืออะไร ? ” ซ่างกวนมู่เอ๋อจ้องไปที่ เจี้ยนเฉินราวกับว่านางกำลังซักถามเขา

“มันไม่มีอะไรซับซ้อน เราทำงานให้กับครอบครัวหยุน...” เจี้ยนเฉินยังคงเรียบเฉยและอธิบายข้อตกลงของเขากับครอบครัวหยุนอย่างคร่าว ๆ

“เอเดรียนน่า ข้าพบสิ่งนี้ในแหวนมิติขององค์ชายห้า มันเต็มไปด้วยพลังชีวิตที่ปั่นป่วน ข้าสงสัยว่าสิ่งนี้จะเป็นประโยชน์กับเจ้า” ในตอนนี้ เจี้ยนเฉินเอาลูกปัดสีเขียวที่มีขนาดเท่ากับลูกท้อออกมา

ทันทีที่ลูกปัดปรากฏตัวขึ้นพลังชีวิตที่หนาแน่นก็แทรกซึมเข้าไปรอบ ๆ เพียงแค่สูดลมหายใจ มันก็จะเพียงพอสำหรับผู้คนที่จะได้สัมผัสกับภาพลวงตาว่าพลังชีวิตของพวกเขาเพิ่มขึ้น

ดวงตาของเอเดรียนน่าลุกวาวและนางก็พูดว่า “ นั่นคือแกนดาราชีวิต ก่อนหน้านี้ที่ข้าช่วยองค์ชายห้าก็เพราะพวกเขายินดีมอบแกนดาราชีวิตให้ข้าสำหรับความพยายามของข้า ข้าไม่เคยคิดว่ามันจะแตกต่างจากที่พวกเขาพูดซึ่ง แกนดาราชีวิตควรจะอยู่ในจักรวรรดิของพวกเขา องค์ชายห้ากลับครอบครองมัน”