เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2133: กระบี่นวดาราวิถีสวรรค์

หลังจากนั้นโม่เฉิงก็นำหยดเลือดบรรพกาลที่เขาได้จากเจี้ยนเฉินออกมา ทันใดนั้นเขาก็ใช้ทักษะลับ เขาใช้เลือดเป็นสื่อกลางในการค้นหาเจี้ยนเฉิน

ในขณะที่โม่เฉิงใช้ทักษะลับ สุดยอดราชาเทพก็มาเฝ้าจับตาดูเขาทันที เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการเป็นมิตรกับเขา

“ข้าหาเขาเจอแล้ว” ไม่นานโม่เฉิงก็ลืมตาขึ้นมา สายตาของเขาแหลมคม เพียงแค่ก้าวเดียวก็พุ่งออกไปไกลแล้ว

“หมิงตง เนื่องจากเจ้าเป็นพี่ชายของเจี้ยนเฉิน เจ้าจะต้องปรากฏตัวเมื่อเจี้ยนเฉินถูกล้อม ฮึ่มม ข้าจะใช้พลังของทุกคนฆ่าเจ้าในครั้งนี้ ข้าจะทำให้เจ้าต้องชดใช้อย่างใหญ่หลวงสำหรับความโอหังของเจ้า”

“หากเจ้าเป็นสุดยอดราชาเทพแล้วไง ? ในโลกเซียน สุดยอดราชาเทพจำนวนมากก็จบลงด้วยความตาย เราไม่มีความแค้นต่อกัน แต่ข้าต้องการฆ่าเจ้าเพราะเจ้าตามล่าผู้พิทักษ์ของข้า เจ้าสังหารกลุ่มผู้รับใช้ของอาจารย์ข้า สายเลือดราชาเผิงสีฟ้า เราไม่อาจถูกรังแกอย่างนั้นได้….” โม่เฉิงคิดพร้อมกับจิตสังหารที่ท่วมท้นแผ่ออกมาจากภายในตัวของเขา

สุดยอดราชาเทพจำนวนมากติดตามโม่เฉิง พวกเขาหายลับไปกับขอบฟ้าในพริบตา

หลังจากที่พวกเขาจากไป เอเดรียนน่าก็ปรากฏตัวห่างออกไปหลายพันเมตร นางจ้องมองสุดยอดราชาเทพที่รีบจากไปและนางก็เคร่งเครียดอย่างมาก หลังจากเงียบอยู่พักหนึ่ง นางก็รีบตามพวกเขาไปทันที

เฉินหลงนั่งอยู่บนท้องฟ้าในภูเขาเนปจูน เขามองไปที่ภูเขาที่ว่างเปล่าและกลุ่มของสุดยอดราชาเทพที่มุ่งหน้าจากไปและเขาก็จมดิ่งอยู่กับความคิดของเขา

“คราวนี้สุดยอดราชาเทพหลายร้อยคนได้ออกเดินทางแล้ว หากพวกเขาพบว่าเจี้ยนเฉินอยู่ไหนจริง ๆ เจี้ยนเฉินควรจะทำอย่างไร อันที่จริงข้ามีความสามารถในการวางกับดักสุดยอดราชาเทพทั้งหมดเหล่านั้นเมื่อผ่านภูเขาเนปจูน แต่ทำไมข้าถึงไม่ทำ ? ” เฉินหลงพูดกับตัวเองด้วยความสับสน

“ดูเหมือนว่าข้ายังไม่คิดว่าเจี้ยนเฉินเป็นสหายจากส่วนลึกในจิตใจของข้า บางทีตลอดหลายปีที่ข้าอยู่กับเขาอาจเป็นเพราะไคยะ บางทีเมื่อข้าช่วยเขาแม้จะเสี่ยงกับรองหัวหน้าลัทธิปีศาจชั้นฟ้าก็เพราะไคยะเช่นกัน”

“ไคยะสำคัญกับข้าจริง ๆ หรือ ? ทำไมข้าถึงเปลี่ยนพฤติกรรมของข้าไปในก่อนหน้านี้เพื่อนาง ? เห็นได้ชัดว่าข้าไม่รู้สึกสนใจนางในเชิงชู้สาว” เฉินหลงบ่นกับตัวเอง ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ไม่ว่าเขาจะคิดอย่างไร เขาก็ไม่อาจหาคำตอบได้

“เฒ่าเฉินหลง ถ้าข้าเดาถูกต้อง เราน่าจะมีความสัมพันธ์แนบแน่นกับไคยะ” ในเวลานี้วิญญาณในกับดักที่อยู่ในป้ายอาคมก็ออกมาจากแหวนมิติของเฉินหลงและพูดอย่างจริงจังที่ด้านข้างของเฉินหลงด้วยรูปลักษณ์ของงูตัวใหญ่

“เจ้าไม่ได้บอกหรือว่าข้าสามารถเข้าใจความลับของสวรรค์และทำนายอนาคตได้ ? เจ้าช่วยบอกได้หรือไม่ว่าความสัมพันธ์ของข้ากับไคยะคืออะไร ? ” เฉินหลงถาม

“ข้าสามารถตรวจสอบความลับสวรรค์และทำนายอนาคตได้ แต่ความลับสวรรค์นั้นมีแตกต่างกันไป ความสามารถในการทำนายอนาคตนั้นก็เป็นอะไรที่เฉพาะตัวเป็นอย่างยิ่ง ข้าอาจมองข้ามเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เพียงแค่คิดผ่าน ๆ แต่ถ้าพวกมันเชื่อมโยงมันกับเรื่องสำคัญ กระทั่งบรรดาอัครสูงสุดเหล่านั้นก็ไม่อาจคาดเดาอะไรได้ ยกตัวอย่างเช่น ไคยะที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกตลอดเวลา แม้ว่าข้าจะทรงพลังมากกว่านี้ร้อยเท่า ข้าก็ไม่อาจมองนางออกได้”

“ข้าไม่อาจมองเห็นสิ่งใดเกี่ยวกับเจี้ยนเฉินได้เช่นกัน ดูเหมือนว่าเขาจะซับซ้อนกว่าไคยะ อย่างไรก็ตามข้าสามารถบอกได้ว่าเราไม่ควรสนิทกับเจี้ยนเฉินมากเกินไป และไม่ต้องถามว่าทำไม เพราะข้าก็ไม่รู้เช่นกัน”

…

ในเทือกเขาที่อยู่บนชั้น 5 เจตจำนงกระบี่ที่ทรงพลังครอบคลุมทั่วทั้งสถานที่ ในขณะที่ปราณกระบี่ที่แหลมคมพุ่งออกไปอย่างสว่างไสว มันข้ามภูเขาและหลงเหลือเพียงรอยฟันของกระบี่

จากที่ไกล ๆ ดูเหมือนว่าภูเขาจะกลายเป็นทะเลปราณกระบี่ที่พวกมันมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง มันกลายเป็นดั่งสถานที่ต้องห้าม ราชาเทพมากมายต่างก็ไม่กล้าเข้าไป

ในเวลานี้ มีคนอยู่ในถ้ำที่เต็มไปด้วยเลือด เขาถือกระบี่ในขณะที่เขาปรับแต่งด้วยทุกอย่างที่เขามี

น่าประหลาดใจที่คนผู้นี้คือเจี้ยนเฉิน

จิตวิญญาณวัตถุของวัตถุเทพไม่ยอมให้เจี้ยนเฉินที่เป็นแค่ราชาเทพควบคุม ดังนั้นมันจึงต่อต้านด้วยสิ่งอย่างที่มันมี

อย่างไรก็ตาม ท้ายที่สุดแล้วการต่อต้านก็อ่อนกำลังลงเมื่อเวลาผ่านไปในท้ายที่สุด สุดท้ายเจี้ยนเฉินก็ตะโกนออกมาและพลังบรรพกาลที่อยู่ในตัวของเขาก็ปราบปรามกระบี่ได้อย่างสมบูรณ์ กระบี่ได้หยุดต่อต้านแล้ว

“เจ้าเอาชนะข้าได้ แต่เจ้าไม่อาจใช้ข้าได้เต็มที่หากยังไม่ถึงขอบเขตตั้งต้น” จิตวิญญาณวัตถุกล่าวอย่างไม่พอใจ พลังที่เคยต่อต้านเริ่มหดตัวลงกลับมาอยู่ที่ปลายกระบี่

เจี้ยนเฉินใช้สิ่งนี้เป็นโอกาสในการครอบครองกระบี่ พลังบรรพกาลถูกถ่ายทอดลงไปในวัตถุเทพ และสามารถใช้พลังได้ถึงสองในสามของทั้งหมด ส่วนที่สามถูกควบคุมโดยจิตวิญญาณวัตถุ

“ข้าไม่จำเป็นต้องไปถึงขอบเขตตั้งต้น ข้าต้องก้าวหน้าไปมากกว่านี้ ด้วยการบ่มเพาะของข้าและการปรับแต่งเจ้ามันก็เรื่องง่าย ๆ ” เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างแผ่วเบา การทำให้กระบี่ยอมจำนนต่อเขานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เขาไม่อาจควบคุมวัตถุเทพได้ หากมันไม่ใช่เพราะพลังบรรพกาลที่มีไม่สิ้นสุดและร่างบรรพกาลที่ทนต่อการโจมตีด้วยปราณกระบี่ของมัน

อย่างไรก็ตามแม้หลังจากทั้งหมดนี้เขาก็ทำได้เพียงระงับจิตวิญญาณวัตถุเพียงบางส่วนเท่านั้น มันต้องการให้เขาบ่มเพาะให้มากขึ้นและได้รับการยอมรับจากจิตวิญญาณวัตถุ ถ้าเขาต้องการควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์

“เจ้ามีชื่อว่ากระบี่นวดาราวิถีสวรรค์นี่เอง มันก็ไม่ใช่ชื่อที่แย่” เจี้ยนเฉินเริงร่า หลังจากปรับแต่งวัตถุเทพ เขาได้รู้ข้อมูลบางอย่างเดียวกับมัน

กระบี่นวดาราวิถีสวรรค์นั้นเป็นวัตถุเทพที่มีคุณภาพต่ำที่สุด มันถูกสร้างขึ้นจากดวงดาวทั้งเก้าดวงในอวกาศ มันมีความลึกลับของโลกและมีพลังวิถีสวรรค์ ซึ่งเป็นสาเหตุที่เรียกว่ากระบี่นวดาราวิถีสวรรค์

“สุดท้ายมันก็ยังเป็นวัตถุเทพ ด้วยความสามารถตอนนี้ของข้า ข้าสามารถปลดปล่อยพลังของกระบี่ได้เพียงสี่ในสิบส่วนเท่านั้น อย่างไรก็ตามแม้ว่ามันจะเพียงแค่สี่ในสิบส่วน แต่ข้าก็มั่นใจว่าข้าสามารถฆ่าสุดยอดราชาเทพทั้งแปดได้เช่นกัน”

“และด้วยพลังบรรพกาลของข้าที่ใช้ในระดับนี้ ข้าก็ไม่ต้องกังวลใด ๆ ข้าสามารถใช้วัตถุเทพได้มากเท่าที่ข้าต้องการโดยไม่ต้องกังวลว่าพลังปราณของข้าจะหมดเหมือนกับราชาเทพทั่ว ๆ ไป ดังนั้นด้วยความช่วยเหลือวัตถุเทพนำมาให้ข้านี้มันสำคัญอย่างยิ่ง”

ครู่หนึ่ง จิตใจของเจี้ยนเฉินก็สงบลงหลังจากที่วัตถุเทพอยู่ในมือของเขา เขารู้สึกราวกับว่าเขาสามารถกวาดโลกด้วยพลังต่อสู้ของเขาอย่างไม่มีสิ้นสุด

“ยิ่งกว่านั้นมีสมบัติสวรรค์ระดับสูงเพียงไม่กี่อย่างในแหวนมิติของอัครสูงสุด พวกมันไม่ได้ใช้เพื่อฟื้นฟูและเป็นสิ่งของเพื่อใช้ยกระดับการบ่มเพาะเท่านั้น ถ้าข้ากินเข้าไป การบ่มเพาะจะต้องเพิ่มขึ้นมากอย่างแน่นอน ข้าจะเข้าใกล้ขั้นที่ 13 ขาดเพียงแค่ก้าวเดียว” เจี้ยนเฉินคิด

อย่างไรก็ตามในตอนนี้ ดวงตาของเขาก็หรี่ลงและหันหน้าไปทางออกของถ้ำ

“เจี้ยนเฉิน เจ้าซ่อนตัวอยู่ที่นี่จริง ๆ เจ้าอยู่ที่ชั้น 5 ของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน มันค่อนข้างยากที่จะเจอเจ้า” ในขณะนี้มีเสียงที่เย็นชาดังออกมา

“โม่เฉิง ! ” เจี้ยนเฉินหรี่ตาขณะที่เขาคุ้นเคยกับเสียงนี้ มีความเย็นชาวาบผ่านดวงตาของเขา ขณะที่เขาแปลกใจเล็กน้อย