เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 2109 มู่เอ๋อย่างเข้ามา

ตอนที่ 2109: มู่เอ๋อย่างเข้ามา

สภาพแวดล้อมแออัดมาสักระยะหนึ่งแล้ว ราชาเทพทั้งหมดลอยอยู่ในอากาศขณะที่พวกเขาดูเงียบ ๆ เมื่อเหล่าราชาเทพทั่วไปเห็นพลังอันยิ่งใหญ่ของหมิงตง พวกเขาตกใจอย่างยิ่ง พวกเขาแสดงความกังวลใจในโดยที่สายตายังคงจ้องมองหมิงตงอย่างไม่ลดละ

สำหรับสุดยอดราชาเทพ พวกเขาทั้งหมดยังคงไร้อารมณ์และไม่แยแส พวกเขาเฝ้าดูอย่างสงบ ไม่มีใครแทรกแซงในการต่อสู้ระหว่างพวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะทำให้ภูเขาไฟในบริเวณโดยรอบปะทุขึ้น พวกเขาก็มองดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่สนใจ

การล่าถอยของเหล่าราชาเทพบางคนที่ปิดกั้นหมิงตงก่อนหน้านี้ทำให้ทุกคนระมัดระวัง มันทำให้พวกเขารู้อย่างแท้จริงว่าพวกเขาไม่สามารถที่จะยั่วยุผู้คนที่อยู่เบื้องหลังหมิงตงได้ เป็นผลให้พวกเขาจะไม่ทำให้ผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังขุ่นเคืองในเรื่องเล็กน้อยที่พวกเขาได้ยินมา

พวกเขาจะยืนหยัดโดยไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมาหากเป็นเรื่องที่แทรกแซงผลประโยชน์หลักของพวกเขา

ในช่วงเวลานี้หมิงตงหมดความสนใจในการทรมานจุนกง เขาหยุดและนำวัตถุเซียนที่มีคุณภาพสูงสุดออกมาอีกครั้ง เจตนาฆ่าหมุนรอบตัวเขาขณะที่เขาแทงที่หน้าผากของจุนกงอย่างแน่นหนา

จุนกงสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปแล้ว แม้แต่การบ่มเพาะของเขาก็ถูกหมิงตงผนึกไว้ ดังนั้นเขาจึงไม่มีพลังพอที่จะหลบการโจมตีของหมิงตงได้เลย

แม้ว่าราชาเทพจำนวนมากจะรวมตัวกันโดยรอบ อีกทั้งยังมีเหล่าสุดยอดราชาเทพมากมายจากที่ราบอัคคีฟ้า แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาแทรกแซง

เนื่องจากพวกเขาเข้าใจอารมณ์โกรธแค้นและวิธีการของหมิงตงแล้ว พวกเขารู้ว่าไม่เพียงแต่พวกเขาจะไม่สามารถช่วยจุนกงได้ หากพวกเขาก้าวไปข้างหน้าในเวลาเช่นนี้ พวกเขาจะถูกลากเข้าไปในเรื่องนี้แทนและจะนำไปสู่ปัญหาให้กับตัวเอง

“หยุด ! ”

อย่างไรก็ตามทันใดนั้นเสียงตะโกนของผู้หญิงก็ดังขึ้น มันนุ่มและน่าพอใจเหมือนกับเพลงที่น่าสนุกสนานรื่นรมย์

เสียงนั้นทำให้ราชาเทพหลายคนที่อยู่โดยรอบตื่นตะลึง เจตนาฆ่าของหมิงตงที่มีต่อจุนกงนั้นทรงพลังมากจนสามารถบอกได้ทันทีว่าไม่มีใครหยุดเขาได้ หากพวกเขาพูดอะไรสักคำ ชะตากรรมที่น่ากลัวก็จะรอพวกเขาอยู่

อย่างไรก็ตาม มีบางคนที่ไม่กลัวความโกรธของหมิงตง อีกทั้งยังพูดออกมาในเวลาเช่นนี้ มันดึงดูดสายตาที่ประหลาดใจของราชาเทพทั้งหมดทันที พวกเขาจ้องมองไปในทิศทางของเสียง

ซ่างกวนมู่เอ๋อที่ปิดบังใบหน้าพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงพร้อมกับราชาเทพคนอื่น ๆ จากลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาบินตรงไปยังหมิงตง

หมิงตงหยุดชะงัก เขาหันหน้าไปมองซ่างกวนมู่เอ๋อผู้ซึ่งเดินเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็วและเขาจำนางได้ทันที

หลังจากที่ต้องแยกออกจากทวีปเทียนหยวน ซ่างกวนมู่เอ๋อก็เป็นสหายเก่าคนแรกที่หมิงตงได้เห็น แต่เดิมการรวมตัวของพวกเขาควรจะเป็นสิ่งที่ควรค่าแก่การเฉลิมฉลอง แต่ตอนนี้เจี้ยนเฉินเสียชีวิตแล้ว หมิงตงไม่สามารถทำใจให้สบายได้ไม่ว่าอะไร ตอนนี้สิ่งที่ทำให้เขาหายใจอย่างมุ่งมั่นคือความเกลียดชังที่เพิ่มขึ้นและความกระหายที่จะแก้แค้น

“น้องสะใภ้ เจ้าต้องการช่วยชีวิตเขาหรือ ? หรือเจ้าต้องการฆ่าเขาด้วยตัวเอง ? ” กระบี่ของหมิงตงชี้ไปที่หน้าผากของจุนกงขณะที่เจตนาการฆ่าของเขาไม่ได้ลดลงเลย เขาหันหลังกลับและถามซ่างกวนมู่เอ๋อ

ไม่มีความตื่นเต้นหรือความปิติยินดี ไม่มีอารมณ์อะไรเลย เสียงของเขาเย็นชามาก

ในความเป็นจริงหมิงตงสามารถบอกได้ว่าซ่างกวนมู่เอ๋อกลายเป็นราชาเทพแล้วเช่นกัน เขารู้สึกสงสัยอย่างมากว่าทำไมนางไปถึงระดับดังกล่าวได้ในระยะเวลาอันสั้น ในเวลาเดียวกันเขาก็มีข้อสงสัยมากมาย แต่การตายของเพื่อนที่ดีที่สุดของเขาทำให้เขาเต็มไปด้วยความโศกเศร้าจนเกือบถึงจุดที่เขาสูญเสียเหตุผลทั้งหมด สิ่งที่อยู่ในใจของเขาคือการแก้แค้นเพียงอย่างเดียว !

ซ่างกวนมู่เอ๋อเพ่งมองหมิงตง นางตกใจและไม่อยากเชื่อสายตา

นางรู้ว่าเจี้ยนเฉินนึกถึงหมิงตงผู้ซึ่งหายตัวไปจากชั้น 9 ของหอคอยอนัตตาเมื่อหลายปีก่อนตลอดเวลา หลังจากมาถึงโลกเซียน เจี้ยนเฉินคิดว่าจะตามหาเขาหลายครั้ง แต่นางไม่เคยคิดเลยว่าหมิงตงจะปรากฎตัวในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน และการบ่มเพาะของเขาก็ทรงพลังมาก

“หมิงตง ในที่สุดข้าก็ได้พบเจ้า เจ้ารู้หรือไม่ว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมาที่เจ้าหายตัวไป เจี้ยนเฉินมักจะคิดถึงเจ้าอยู่เสมอ ? เขาต้องการเดินทางไกลเพื่อค้นหาเจ้าทันทีที่เขามาถึงโลกเซียนและก่อนที่เขาจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างเหมาะสมด้วยซ้ำ” ซ่างกวนมู่เอ๋อกล่าวอย่างนุ่มนวล นางไม่ได้พูดถึงเรื่องของจุนกง

ความเศร้าที่หลั่งไหลในดวงตาของหมิงตง เขาหลับตาอย่างเจ็บปวดและน้ำตาไหลอาบแก้มอย่างไม่สามารถควบคุมได้ เขามักจะคิดเกี่ยวกับเจี้ยนเฉินซึ่งเคยผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกันในทวีปเทียนหยวน อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเริ่มค้นหาเจี้ยนเฉิน เขาก็ได้เรียนรู้ว่าเจี้ยนเฉินเสียชีวิตแล้ว

หมิงตงสูดหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อเขาลืมตาอีกครั้ง มันก็เย็นชาและไร้ความรู้สึก เขาถามอีกครั้ง “น้องสะใภ้ เจ้าห้ามไม่ให้ข้าฆ่าเขาก่อนหน้านี้ เจ้าต้องการที่จะช่วยเขาหรือเจ้าต้องการที่จะฆ่าเขาด้วยตัวเอง ? ”

ในที่สุดซ่างกวนมู่เอ๋อก็มองจุนกง เมื่อเห็นรูปร่างที่น่ากลัวของเขา สีหน้าของนางก็ไม่เปลี่ยนแปลงเลย นางพูดว่า “จุนกงเป็นศิษย์พี่ในลัทธิ ข้าเป็นหนี้บุณคุณอาจารย์ของเขา เจ้าปล่อยเขาไปคราวนี้เถอะ หมิงตง”

“ปล่อยให้เขาไปรึ ? ” ทันใดนั้นดวงตาของหมิงตงก็หรี่ลง เขาตะโกนออกมาด้วยอารมณ์โกรธแค้น “เจ้ารู้หรือไม่ว่าชายคนนี้ต้องการฆ่าน้องชายของข้า แต่เจ้ายังต้องการให้ข้าปล่อยเขาไปอย่างนั้นหรือ ? เจ้าทำให้น้องชายของข้าต้องผิดหวังด้วยการทำสิ่งนี้ เจ้าจะทำให้วิญญาณของเขาในชีวิตหลังความตายไม่สงบสุขอย่างนั้นหรือ ? ” ในขณะนี้หมิงตงดูบ้าคลั่งเหมือนสิงโตผู้โกรธแค้น ซ่างกวนมู่เอ๋อทำให้เขาผิดหวังและโกรธมาก

“ถ้าข้ายืนยันที่จะฆ่าเขา เจ้าจะหยุดข้าหรือไม่ ? ” หมิงตงเอ่ยถามออกมา เขาเดือดดาลมาก

“ใช่” ซ่างกวนมู่เอ๋อพูดอย่างสงบ “อาจารย์ของจุนกงเป็นหนึ่งในสี่บรรพชนของลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์และบรรพชนได้แสดงความมีน้ำใจต่อข้า ข้าช่วยจุนกงคราวนี้ก็เพราะอาจารย์ของเขา มันไม่เกี่ยวอะไรกับจุนกงเลย และหลังจากนี้ แม้ว่าจุนกงต้องเผชิญกับอันตรายอีกครั้ง มันก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับข้า”

หมิงตงสูดลมหายใจลึก ๆ หลังจากฟังคำอธิบายของซ่างกวนมู่เอ๋อและสงบลงอย่างช้า ๆ เขาพูดว่า “เอาล่ะ หากเป็นเช่นนั้น ข้าจะทำเพื่อเจ้าและไว้ชีวิตเขาในครั้งนี้”

หมิงตงเก็บกระบี่ของเขาไว้ขณะจ้องมองจุนก้องอย่างเย็นชา เขาเตะจุนกงออกไปโดยตรงและตะโกนออกมาว่า “ไปซะ ! ”

ราชาเทพอีกคนจากลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์รับร่างที่ถูกบดขยี้ของจุนกงเอาไว้อย่างว่องไว เม็ดยาหลายชนิดถูกป้อนเข้าปากของจุนกงโดยไม่คำนึงถึงราคาของยา

ในทางกลับกัน หมิงตงก็ไม่ได้พูดอะไรกับซ่างกวนมู่เอ๋อมากเกินไป เขาหันหลังกลับและมุ่งหน้าไปทางกงเจิ้ง, ไป่ยี่ และคังหยิง แม้ว่าพลังแห่งการมีอยู่ของเขาจะแข็งแกร่งมาก แต่ท่าทางของเขาดูซีดเซียวและสิ้นหวัง

“ศิษย์พี่กง เจ้าไม่ควรคิดที่จะฆ่าเจี้ยนเฉินเลย เจ้ารู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นสามีของข้า หากเจ้าต้องการที่จะกลายเป็นศัตรูของเขา เจ้าจะกลายเป็นศัตรูของข้า” ซ่างกวนมู่เอ๋อหันหลังกลับไปและจ้องมองจุนกงอย่างไร้อารมณ์ นางพูดต่อไปว่า “เรื่องนี้ยังไม่จบที่นี่ เจ้าดูถูกสามีของข้าตลอดเวลาใช่หรือไม่ ? ข้าเชื่อว่าอีกไม่นานเจ้าจะได้พบเขา และข้าจะไม่สามารถช่วยเหลือเจ้าได้อีกเมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนั้น”