เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 2107 พี่ชายของเจี้ยนเฉิน

ตอนที่ 2107: พี่ชายของเจี้ยนเฉิน

“ฮ่าฮ่าฮ่า คนโง่ผู้นี้คือใคร ? เขาเปิดเผยความเป็นศัตรูของเขาต่อเจี้ยนเฉินในเวลานี้ และเขายังระบุด้วยว่าเขาต้องการฆ่าเจี้ยนเฉิน เขาไม่รู้หรอกว่าตอนนี้คนที่ชื่อหมิงตงกำลังล้างแค้นให้เจี้ยนเฉินตอนนี้ ? หรือเป็นเพราะทั้งความแข็งแกร่งและภูมิหลังของเขานั้นเพียงพอที่จะปราบปรามหมิงตงได้อย่างหมดจด จนถึงจุดที่เขาไม่จำเป็นต้องกลัวภัยคุกคามของหมิงตงเลย…”

“ข้าเพิ่งรู้จักเขา เขาเป็นสุดยอดราชาเทพแห่งลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์จากที่ราบอัคคีฟ้า ชื่อของเขาคือจุนกง ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะมาที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน…”

“ลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์รึ ? ฮ่าฮ่า ข้าได้ยินอาจารย์พูดถึงลัทธินี้ ในอดีตเนื่องจากการดำรงอยู่ของบรรพชนที่สาม ลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์จึงเป็นองค์กรสูงสุดที่มีชื่อเสียงทั่วโลกเซียน ไม่มีใครในโลกเซียนที่กล้าทำให้พวกเขาขุ่นเคือง แต่น่าเสียดาย หลังจากบรรพชนที่สามเสียชีวิต ลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ก็ตกต่ำลงเช่นกัน ตอนนี้อาจมีคนเพียงไม่กี่คนในดลกเซียนที่ยังจำลัทธินี้ได้ … ”

“ถ้าบรรพชนที่สามยังคงอยู่ จะไม่มีใครกล้าพอที่จะทำให้เขาขุ่นเคืองในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน แต่สำหรับตอนนี้ หืมม…”

เหล่าราชาเทพที่รวมตัวกันในสภาพแวดล้อมกล่าวถึงเรื่องราวเบา ๆ พวกเขาทั้งหมดมองจุนกงด้วยการถอนหายใจหรือบางคนก็เยาะเย้ยและส่ายหน้า

ในฐานะที่เป็นสุดยอดราชาเทพ จุดแข็งส่วนตัวของจุนกงนั้นยอดเยี่ยมมาก แม้ว่าเขาจะสูญเสียการควบคุมอารมณ์ของเขาเนื่องจากความตายของเจี้ยนเฉิน แต่เขาก็ยังสามารถสัมผัสได้ทันทีเมื่อมีผู้คนมากมายมองดูเขา ทันใดนั้นเขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ บรรยากาศที่แปลกทำให้หัวใจของเขาหดเกร็งและเสียงหัวเราะของเขาหยุดลง

ในช่วงเวลาต่อมา มีพลังแห่งการมีอยู่อันทรงพลังมาก เส้นปราณกระบี่ยาวหลายเมตรฉีกออกไปในอากาศด้วยพลังอันบริสุทธิ์และกฎแห่งการทำลายล้างอันหนาแน่น มันพุ่งเข้าหาจุนกงอย่างไร้ความปราณี

ทันใดนั้นร่างกายของจุนกงก็สั่นสะเทือนเมื่อปราณกระบี่ล็อคเขาไว้ ทันใดนั้นเขาก็มองปราณกระบี่ที่พุ่งเข้าหาเขาโดยตรง ขณะที่ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสงสัยและความสับสน

พลังของปราณกระบี่ทำให้เขาตกใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกฎแห่งการทำลายล้างภายในปราณกระบี่ที่ดูเหมือนว่าจะสามารถทำลายทุกสิ่งได้ ทำให้เขารู้สึกว่าเขาไม่สามารถป้องกันตัวเองได้

ขลุ่ยหยกปรากฏขึ้นในมือของจุนกงอย่างเงียบ ๆ เขายืนอย่างเคร่งเครียดพร้อมขลุ่ยหยกที่สัมผัสปาก ทันทีที่เขาเริ่มเล่นมัน เสียงที่มีเสน่ห์ดังขึ้น มันเป็นที่น่าพอใจและเหมือนเป็นเสียงสวรรค์ และมันก็เพียงพอที่จะเจาะลึกเข้าไปในวิญญาณของทุกคนและขโมยจิตใจของพวกเขา

เมื่อเสียงขลุ่ยดังขึ้น ระลอกคลื่นที่มองเห็นจึงขยายออกไปด้านนอกเหมือนลูกศรเพื่อรับปราณกระบี่ที่กำลังพุ่งเข้ามา

บูม ! บูม ! บูม …

เสียงอึกทึกครึกโครมดังขึ้นเมื่อคลื่นเสียงปะทะกับปราณกระบี่ จุนกงใช้เส้นทางแห่งดนตรีของเขาและพลังแห่งขลุ่ยเพื่อป้องกันปราณกระบี่กับกฎแห่งการทำลายล้าง

อย่างไรก็ตาม ปราณกระบี่นั้นทรงพลังเกินไป ด้วยความแข็งแกร่งของจุนกงที่เพิ่งจะเพียงพอที่จะทำให้เขาอยู่บนบัลลังก์ราชาเทพ มันจึงยากสำหรับเขาที่จะจัดการกับมัน หลังจากที่เขาสร้างคลื่นเสียงได้หลายร้อยคลื่น เขาสามารถกระจายพลังของปราณกระบี่ได้เพียงครึ่งหนึ่ง

และตอนนี้ปราณกระบี่พร้อมกับกฎแห่งการทำลายล้างได้มาถึงข้างหน้าเขาแล้ว

แสงโหดเหี้ยมกระพริบวูบวาบผ่านดวงตาของจุนกง จากนั้นเขาก็แผดเสียงเป่าขลุ่ยหยกโดยใช้พลังแห่งการบ่มเพาะเพื่อทำลายปราณกระบี่ที่เหลืออยู่

หลังจากเสียงระเบิด ปราณกระบี่ก็แยกย้ายกันไปจนหมด อย่างไรก็ตามจุนกงก็หมดสภาพเช่นกัน มีรูหลายรูปรากฏบนเสื้อคลุมหรูหราที่เขาสวมอยู่

ในขณะที่ทั้งสองต่อสู้กัน คลื่นกระแทกพลังงานทำลายความมั่นคงของภูเขาไฟในบริเวณใกล้เคียง ดังนั้นภูเขาหลายสิบลูกจึงปะทุขึ้นในเวลาเดียวกัน ลาวาตกลงมาจากท้องฟ้าเหมือนสายฝนพร้อมด้วยเหรียญผลึกแห่งไฟมากมาย ทำให้เหล่าราชาเทพต่างพากันหลบฝนไฟและทำให้พวกเขาหลบหลีกความหวาดกลัว

“เจ้าเล่นขลุ่ยดีจริง ๆ มันเพียงพอที่จะทำให้ใจของข้าสะท้อนไปกับมัน มันดึงความคิดของข้าออกไปแม้ว่าข้าจะพยายามต่อต้าน เขาเป็นอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมของลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์นี่เอง ความเชี่ยวชาญด้านดนตรีของเขาได้ขยายขอบเขตอันไกลโพ้นของข้า อย่างไรก็ตามมันยังเร็วเกินไปสำหรับเขา…” สุดยอดราชาเทพอดไม่ได้ที่จะชื่นชมจากระยะไกล

“ได้มีการกล่าวไว้ว่าดนตรีของลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ใช้ความลึกลับของโลกทำให้พวกเขาสามารถปฏิบัติตามกฎของโลกและใช้แก่นของพวกเขาได้ ข้าสงสัยว่าจริงหรือไม่…”

“ข้าไม่สนใจส่วนที่เหลือ แค่เพลงที่น่าพอใจก็เพียงพอแล้วสำหรับข้าที่จะไปเยี่ยมชมลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ เพลงขลุ่ยเกือบจะดูดวิญญาณของข้าออกไปในช่วงเวลาก่อนหน้านี้…”

การสนทนาระหว่างสุดยอดราชาเทพหลายคนดังออกมารอบ ๆ แต่จุนกงไม่มีอารมณ์ที่จะฟังคำสรรเสริญ ในขณะนั้นใบหน้าของเขามืดมิดลง ขณะที่จ้องมองชายหนุ่มข้างหน้าเขาด้วยสีหน้าอัปลักษณ์ ความปีติยินดีของเขาจากการได้ยินเกี่ยวกับความตายของเจี้ยนเฉินได้หายไปโดยสิ้นเชิง

“สหาย ข้าขอถามว่าข้าทำให้เจ้าขุ่นเคืองด้วยเรื่องอันใด เจ้าถึงต้องโจมตีข้าโดยไร้เหตุผล ? ” จุนก้องป้องมือของเขาในขณะที่เขาพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด มีความกังวลอย่างมากในแววตาของเขาที่มองชายหนุ่ม

ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างหน้าเขาคือหมิงตง แม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าคนยืนอยู่ข้างหลังเขา ใบหน้าของพวกเขาไร้อารมณ์และเยือกเย็น

“เจี้ยนเฉินตายแล้ว แต่เจ้าดูมีความสุขมาก เจ้าเสียใจกับอะไรบ้าง ? แล้วมู่เอ๋อที่เจ้าพูดถึงคือใคร ? ” หมิงตงยืนอยู่ตรงหน้าจุนกง พลังแห่งการมีอยู่ของเขาเพิ่มขึ้นอย่างดุเดือด เสียงของเขาเย็นชา

จุนกงลังเล เขาเพิ่งเข้ามาในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าหมิงตงกำลังล้างแค้นให้เจี้ยนเฉิน ด้วยเหตุนี้เขาจึงค่อนข้างไม่แน่ใจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของหมิงตงและเจี้ยนเฉินในขณะนี้

“สหาย เรื่องระหว่างเจี้ยนเฉินกับข้าดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับเจ้า” จุนกงกล่าวอย่างระมัดระวัง เขาเห็นชายหนุ่มเผชิญหน้ากับราชาเทพมากกว่าหนึ่งโหล และเขาดูเหมือนเขาจะไม่ใส่ใจกับพวกเขาเหมือนก่อนหน้านี้ จุนกงไม่สามารถที่จะล่วงเกินคนเช่นนี้ได้

“มู่เอ๋อที่เจ้าพูดถึงคือซ่างกวนมู่เอ๋อใช่หรือไม่ ? ” หมิงตงตามด้วยคำถามอื่น

เมื่อหมิงตงพูดถึงชื่อของซ่างกวนมู่เอ๋อ ดวงตาของจุนกงจึงหรี่แคบลงทันที เขาจ้องมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ราวกับเทพเจ้าแห่งการสังหารด้วยความตกใจ

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถพูดได้ว่าเขารู้เกี่ยวกับต้นกำเนิดของซ่างกวนมู่เอ๋อ เขาก็รู้เรื่องเป็นส่วนใหญ่ เขารู้ว่านางมาจากโลกที่ต่ำกว่าและยังไม่ได้ใช้เวลามากนักในโลกเซียน โดยทั่วไปถือได้ว่านางเป็นคนนิรนามในโลกเซียน

ทว่ามันเป็นไปได้อย่างไรที่สุดยอดราชาเทพผู้ทรงพลังรู้จักคนอย่างนาง ? เห็นได้ชัดว่ามันไม่สมเหตุสมผล

จุนกงคงไม่เชื่อว่าซ่างกวนมู่เอ๋อรู้จักคนผู้นี้ ใครจะรู้ว่าสุดยอดราชาเทพข้างหน้าเขาใช้ไปกับการบ่มเพาะมานานกี่ปี ในขณะที่ซ่างกวนมู่เอ๋อเพิ่งมาถึงโลกเซียนได้ไม่นาน การบ่มเพาะของนางก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษ เป็นไปได้อย่างไรที่นางจะรู้จักบุคคลที่น่าเคารพเช่นนี้ ?

แม้ว่าจุนกงจะไม่ตอบกลับ แต่หมิงตงก็ได้รับคำตอบจากสีหน้าของเขา

“ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าชื่นชอบซ่างกวนมู่เอ๋อเพราะความงามของนาง และเนื่องจากเจี้ยนเฉินเป็นสามีของซ่างกวนมู่เอ๋อ เขาจึงเป็นก้างขวางคอเจ้า นั่นเป็นเหตุผลที่เจ้าต้องการให้เจี้ยนเฉินตาย ข้าพูดถูกหรือไม่ ? ” หมิงตงพูดอย่างเยือกเย็น แสงจ้าในดวงตาของเขาคมชัดมาก

ใบหน้าของจุนกงเปลี่ยนไป เขาถอยไปข้างหลังขณะเมื่อเขาจ้องหมิงตงด้วยความตกใจ จิตใจของเขาปั่นป่วน ชายหนุ่มข้างหน้าเขาไม่เพียงแต่รู้เกี่ยวกับซ่างกวนมู่เอ๋อ แต่เขายังรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของนางกับเจี้ยนเฉิน เป็นไปได้อย่างไร ?

ต้องบอกว่าแม้แต่ในลัทธิเต๋าเสียงศักดิ์สิทธิ์ก็มีเพียงผู้อาวุโส 2 คนและเหล่าบรรพชนเท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของซ่างกวนมู่เอ๋อและเจี้ยนเฉิน ดังนั้นชายหนุ่มคนนี้รู้เรื่องนี้ได้อย่างไร

“เจี้ยนเฉินเป็นน้องชายที่ผ่านร้อนผ่านหนาวกับข้ามา ซึ่งทำให้ซ่างกวนมู่เอ๋อเป็นน้องสะใภ้ของข้า ไม่เพียงแต่เจ้าจะหมายปองน้องสะใภ้ของข้าเท่านั้น แต่เจ้ายังต้องการฆ่าน้องชายของข้าอีกด้วย เจ้า เจ้ากำลังรนหาที่ตาย ! ” หมิงตงกัดฟันพูด สายตาที่น่ากลัวของเขาทำให้ดูเหมือนว่าเขากำลังเดือดดาลจนกำลังจะฉีกจุนกงเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ทันใดนั้นเขาก็ยกกระบี่ขึ้นแล้วเฉือนจุนกงด้วยกฎแห่งการทำลายล้าง

คราวนี้หมิงตงพุ่งออกมาด้วยความโกรธแค้น มันทรงพลังมากกว่าที่เคยเป็นมา

“อะไรนะ ? เจี้ยนเฉินเป็นน้องชายของเจ้า ? มู่เอ๋อเป็นน้องสะใภ้ของเจ้า…” ดวงตาของจุนกงเบิกกว้างมากขึ้น ข้อมูลนี้เป็นเหมือนสายฟ้าฟาดสำหรับเขา มันทำให้เขางุนงงจนเขาตาลาย