เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2094: ความตายของเจี้ยนเฉิน (1)

เจี้ยนเฉินเริ่มเก็บเหรียญผลึกแห่งไฟ เขายื่นมือเข้าไปคว้าเหรียญผลึกแห่งไฟแล้วกลับไปที่หอคอยอนัตตาภายในพริบตา

เจี้ยนเฉินปรากฏตัวอยู่สักที่ในหอคอยอนัตตา เขาโยนเหรียญผลึกแห่งไฟลงบนพื้นก่อนที่จะนั่งลงทันทีเพื่อรักษาบาดแผลของเขาโดยการไหลเวียนพลังบรรพกาล

เขาใช้เวลาข้างนอกไปเพียง 15 วินาทีเท่านั้น แต่ร่างกายของเขาก็ได้รับบาดเจ็บจากความร้อนอันน่าสะพรึงกลัว แม้จะใช้เวลาสั้น ๆ ผิวของเขาแตกและมันก็กลายเป็นสีแดงเหมือนกุ้งมังกร

เสื้อผ้าของเขาขาดไม่เหลือชิ้นดีทันทีที่เขาออกไป ดังนั้นเขาจึงเปลือยเปล่าในตอนนี้

ไคยะยืนอยู่ข้างเขาและมองเจี้ยนเฉินที่เปลือยเปล่า สีหน้าของนางค่อนข้างแปลกประหลาดและหลังจากนั้นนางก็ส่งเสียงรำคาญเล็กน้อย นางหยิบชุดเสื้อผ้าออกจากแหวนมิติและวางมันลงให้กับเจี้ยนเฉินก่อนที่จะมองดูเหรียญผลึกแห่งไฟที่เจี้ยนเฉินนำเข้ามาที่นี่

มีเพียง 8 ชิ้นเท่านั้น อย่างไรก็ตามแต่ละชิ้นมีขนาดเท่ากำปั้น และมันก็ส่งพลังแห่งการมีอยู่ออกมาอย่างร้อนแรงราวกับพลังงานบริสุทธิ์ขนาดมหึมาซึ่งไหลเวียนอยู่ภายในมัน

“ดูเหมือนว่ามีเหรียญผลึกแห่งไฟมากมายอยู่ด้านล่างของลาวา” ไคยะคิด ดวงตาของนางเป็นประกายขึ้นมา นางเริ่มรู้สึกตื่นเต้น

เจี้ยนเฉินหายเป็นปกติอย่างรวดเร็วเพราะเขาหมุนเวียนพลังบรรพกาลเพื่อมุ่งเน้นการรักษา ดังนั้นเขาจึงฟื้นตัวได้อย่างสมบูรณ์ภายในเวลาเพียง 3 ชั่วยาม

“เจี้ยนเฉิน สภาพภายนอกเป็นอย่างไรบ้าง ? ” ไคยะถามทันทีหลังจากเจี้ยนเฉินรักษาหายแล้ว แม้ว่านางจะไม่อ่อนแอกว่าเจี้ยนเฉิน แต่นางก็ไม่ได้มีร่างกายที่แข็งแกร่งเหมือนเจี้ยนเฉิน ดังนั้นนางจึงไม่กล้าออกไปโดยไม่มีเหตุผล เป็นผลให้นางไม่มีความคิดเกี่ยวกับสภาพภายนอก

“มันเป็นจริงอย่างที่ข้าคาดหวังไว้ มีเหรียญผลึกแห่งไฟมากมายอยู่ด้านล่างของลาวา แต่ข้าต้องหาวิธีในการเก็บรวบรวมมัน ข้าจะเก็บไม่ได้มากนักถ้าข้าแค่ใช้มืออย่างเดียว” เจี้ยนเฉินยิ้ม ลาวาร้อนเกินไป เขาจึงไม่กล้าเอาแหวนมิติออกไปกับเขา เป็นผลให้เขาต้องการวิธีการอื่นเพื่อเก็บรวบรวมเหรียญผลึกแห่งไฟ

หลังจากนั้นครู่หนึ่งเจี้ยนเฉินก็นำเกราะไหมบรรพกาลออกจากแหวนมิติของเขา เกราะไหมบรรพกาลหักเป็นสองส่วนเมื่อมันป้องกันวิกฤตของโลก แต่เจี้ยนเฉินได้หลอมรวมมันหลังจากนั้น เป็นผลให้เขาสามารถควบคุมความยาวได้ตามที่เขาต้องการ

เจี้ยนเฉินใช้ความคิดควบคุมส่วนหนึ่งของเกราะไหมบรรพกาลทันทีเพื่อถักให้มันเป็นเกราะรอบตัวเขาในขณะที่ส่วนอื่น ๆ กลายเป็นตาข่ายทองคำขนาดใหญ่

“จิตวิญญาณกระบี่ได้กล่าวไว้ว่าเกราะไหมบรรพกาลสามารถขัดเกลาให้กลายเป็นขุมทรัพย์อันสูงสุดของโลกด้วยพลังพิเศษ แต่การขัดเกลาสมบัติแบบนั้นย่อมต้องใช้วัสดุคุณภาพสูงมากมายและมีข้อกำหนดที่เข้มงวดสำหรับผู้ที่กลั่นกรองเช่นกัน”

“ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของข้า ข้าไม่สามารถหลอมมันให้เป็นสมบัติได้ อย่างไรก็ตามคุณภาพของมันยังคงเหมือนเดิม ดังนั้นมันจึงไม่ควรละลายในลาวาอย่างง่ายดาย” เจี้ยนเฉินคิด เขาสวมใส่เกราะไหมทองคำ ในขณะที่เขาถือตาข่ายทองคำไว้ในมือเดียวก่อนที่จะออกจากหอคอยอนัตตาอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

ข้างนอก ทันทีที่เจี้ยนเฉินมาถึงลาวา เขาให้ความสนใจอย่างใกล้ชิดกับการเปลี่ยนแปลงของเกราะไหมบรรพกาล เขาไม่ต้องการที่จะทำลายสมบัติที่มีค่าอีกครั้งที่นี่

อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็เลิกกังวลในไม่ช้า ทันทีที่เกราะไหมบรรพกาลปรากฎในลาวา มันจะส่องแสงสีทองจาง ๆ ราวกับเป็นพลังมหัศจรรย์ที่ไหลเวียนอยู่ภายใน มันป้องกันความร้อนของลาวาจากการก่อให้เกิดอันตรายใด ๆ กับเกราะไหมบรรพกาล

“เกราะไหมบรรพกาลทนทานจริง ๆ มันสามารถคงอยู่ได้ดีในสถานที่ที่แม้แต่วัตถุเทพก็สามารถละลายได้ อาจเป็นเพราะพลังชั่วร้ายจากวิกฤตของโลกที่สามารถกลืนกินสิ่งต่าง ๆ ทั้งหมดที่สามารถสร้างความเสียหายให้กับเกราะไหมบรรพกาลได้” เจี้ยนเฉินตัดสินใจ ด้วยคลื่นพลังในมือของเขา เขาเหวี่ยงตาข่ายออกไปในบริเวณที่มีกองเหรียญผลึกแห่งไฟในทันที หลังจากนั้นเขาก็ใช้มือเก็บเหรียญผลึกแห่งไฟใส่ตาข่ายทองคำทันที

ในเวลาเดียวกัน สิบห้าวินาทีผ่านไป ร่างของเจี้ยนเฉินได้มาถึงขีดจำกัดสุงสุด เขาไม่ลังเลเลยเลย เขารวบตาข่ายทองคำซึ่งเต็มไปด้วยเหรียญผลึกแห่งไฟแล้วกลับไปที่หอคอยอนัตตาอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

เกราะที่ถักจากไหมบรรพกาลไม่อาจถือได้ว่าเป็นสมบัติป้องกัน.ลาวาที่แผดเผาก็ยังสามารถซึมผ่านรอยแตกและทำร้ายเจี้ยนเฉินได้.

แม้ว่าเจี้ยนเฉินสวมใส่มัน เขาก็สามารถอยู่ข้างนอกได้เพียง 15 วินาทีเท่านั้น เมื่อเขาอยู่นานกว่านั้น ชีวิตของเขาจะตกอยู่ในอันตราย

เจี้ยนเฉินคลี่ตาข่ายออกมา กองเหรียญผลึกแห่งไฟแวววาวส่องแสงกระจัดกระจายอยู่บนพื้นดิน มันมีหลายร้อยชิ้นที่มีขนาดใหญ่เท่าหมัดหรือเล็กเท่านิ้วหัวแม่มือ

การกอบโกยของเขาในครั้งนี้มากกว่าครั้งที่แล้วกว่าร้อยเท่า

ไคยะตกตะลึงเช่นกันเมื่อนางเห็นเหรียญผลึกแห่งไฟจำนวนมาก แม้ว่านางจะเคยได้ยินจากเจี้ยนเฉินว่ามีเหรียญผลึกแห่งไฟมากมายด้านนอก นางก็ไม่คิดว่าจะมีมากมายขนาดนี้ มันมีมากถึงขนาดที่เจี้ยนเฉินสามารถรวบรวมได้มหาศาลในเวลาเพียง 15 วินาที

หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินเริ่มรวบรวมเหรียญผลึกแห่งไฟที่ก้นลาวาโดยไม่ต้องคำนึงถึงความอ่อนเพลียเลย เขาสามารถอยู่ได้เพียง 15 วินาทีในแต่ละครั้งที่เขาออกไป และเขาจะใช้เวลาหลายชั่วยามในการรักษาทุกครั้งที่เขากลับมา เขาทำซ้ำแล้วซ้ำอีกครั้ง ดังนั้นเขาจะเก็บเกี่ยวเหรียญผลึกแห่งไฟได้จำนวนมากทุกวัน

เจี้ยนเฉินลืมเรื่องเกี่ยวกับจื่อหยุนและเสี่ยวม่านที่ยังอยู่ในหอคอยอนัตตาไปโดยสิ้นเชิง เขายุ่งเป็นพิเศษในช่วงเวลานี้และเขาก็มุ่งเน้นไปที่การรวบรวมเหรียญผลึกแห่งไฟ เขาแทบไม่มีเวลาพูดคุยกับไคยะผู้ซึ่งคอยดูแลเขา

ในช่วงที่เจี้ยนเฉินยุ่งอยู่กับตัวเอง พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนก็ไม่สงบ ข่าวที่ว่าจิตวิญญาณวัตถุของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนได้ตื่นขึ้นแพร่กระจายไปยังองค์กรสูงสุดต่าง ๆ ทำให้สุดยอดราชาเทพหลายคนที่ไม่สนใจมรดกก่อนหน้านี้ใช้ค่ายกลส่งตัวระยะไกลและตรงเข้ามาจากทุกส่วนของโลกเซียน พวกเขามารวมตัวกันที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน

การเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันของใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนทำให้ผู้บ่มเพาะที่มาถึงก่อนรู้สึกเหมือนพายุกำลังก่อตัว พวกเขาได้กลิ่นคาวเลือด ทำให้ผู้บ่มเพาะทุกคนต้องระมัดระวัง พวกเขารู้สึกไม่ปลอดภัย

“แปลกมาก ทำไมมีคนมากมายปรากฏตัวขึ้นในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนอย่างฉับพลัน ? ข้ารู้สึกเหมือนมีจำนวนผู้คนเพิ่มขึ้นมากกว่าสิบเท่าเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ เหรียญเนปจูนเหล่านี้มาจากไหน ? ”

“ การมาถึงของคนเหล่านี้อาจเกี่ยวข้องกับดวงจันทร์เนปจูน สำหรับเหรียญเนปจูน องค์กรระดับสูงบางองค์กรได้ทำเลียนแบบเรียบร้อยแล้ว ท้ายที่สุดพวกเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเลยในช่วงเวลาหลายล้านปี”

การสนทนาเช่นนั้นสามารถได้ยินได้ทุกที่ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน อย่างไรก็ตาม เมื่อใดก็ตามที่ผู้คนพูดถึงสิ่งนี้ พวกเขาก็รู้สึกหวาดกลัว

ไม่มีผู้ใดที่ปรากฏตัวขึ้นมาใหม่ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนดูเรียบง่ายเลย พวกเขามาจากบัลลังก์ราชาเทพ ทำให้ขั้นเหนือเทพหลายคนและราชาเทพทั่วไปบางคนในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนได้สัมผัสกับแรงกดดันทางจิตมากมาย

ในขณะนั้นชายหนุ่มชุดคลุมขาวที่มีรูปร่างที่โดดเด่นมองไปรอบ ๆ ด้วยความตื่นเต้นบนชั้นหนึ่งของพระราชวังศักดิ์สิทธ์เนปจูน มีความรู้สึกที่ชัดเจนของความกระตือรือร้นในสายตาของเขา