เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 2038 - ดินแดนที่เต็มไปด้วยสมบัติสวรรค์

ตอนที่ 2038 – ดินแดนที่เต็มไปด้วยสมบัติสวรรค์

“เสี่ยวเจิ้ง เจ้าไม่บอกอะไรเราเปล่า ๆ ใช่หรือไม่ ? บอกเงื่อนไขของเจ้ามา” เจี้ยนเฉินกล่าว เสี่ยวเจิ้งได้เข้าหาพวกเขาอย่างตั้งใจทันทีที่เขาปรากฏตัว เขาสนอกสนใจและกระตือรือร้นอย่างมาก ดังนั้นเขาอาจมีจุดมุ่งหมายอื่น

เสี่ยวเจิ้งรู้สึกประหลาดใจกับคำพูดของเจี้ยนเฉินก่อนที่จะยิ้มทันที “เจ้าเข้าใจผิด ข้าเพียงเห็นว่าความรู้ของเจ้าเกี่ยวกับสถานการณ์ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนไม่เพียงพอ ดังนั้นข้าจึงต้องการแบ่งปันข้อมูลบางอย่างที่ข้ารู้กับเจ้าโดยหวังว่ามันจะช่วยให้เจ้ามีความหวัง”

“และข้อมูลที่ข้าบอกเจ้านั้นจริง ๆ แล้วไม่ได้เป็นความลับ ข้าเชื่อว่าคนส่วนใหญ่ที่เข้ามาในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนรู้บางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้ ดังนั้นทำไมข้าต้องเรียกร้องเงื่อนไขสำหรับข้อมูลที่ไร้ค่า ? “

“ถึงแม้ว่าข้าไม่สามารถพูดได้ว่าข้าเป็นคนที่มีคุณธรรมอย่างแท้จริง แต่ข้าก็ไม่ได้ไร้ยางอายพอที่จะทำอะไรแบบนั้นได้”

เซียวเจิ้งกล่าวอย่างชอบธรรมเพราะท่าทางของเขาดูค่อนข้างสง่างาม เขาให้บรรยากาศที่ดูเที่ยงธรรม

เจี้ยนเฉินมองเซียวเจิ้งอย่างใจเย็น เขาคิดถึงราชาแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนจากตัวตนของเสี่ยวเจิ้ง

ตัวตนของเสี่ยวเจิ้งในตอนนี้นั้นคล้ายกับราชาศักดิ์สิทธิ์ มันคือตัวตนของผู้ปกครอง

โดยปกติ ผู้ปกครองที่ปกครองทั่วทั้งภูมิภาคและมีสถานะที่ดีจะมีสถานะเช่นนี้

ในตอนนี้เสี่ยวเจิ้งหยุดชะงักก่อนที่จะคำนับไปที่กลุ่มของเจี้ยนเฉิน เขากล่าวว่า“ แน่นอน ถ้าเจ้าไม่รังเกียจ ข้าสามารถนำทางให้กับเจ้าได้ แม้ว่าข้าจะไม่เข้าใจทุกอย่างเกี่ยวกับพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน แต่ข้าก็รู้เรื่องที่นี่เกือบทั้งหมด”

เจี้ยนเฉินสนใจข้อเสนอของเสี่ยวเจิ้ง พวกเขาขาดคนนำทางที่สามารถช่วยให้พวกเขาหลีกเลี่ยงลมในถนนได้ ดังนั้นเขาจึงเห็นด้วยกับข้อเสนอของเสี่ยวเจิ้งทันที

หลังจากนั้นเสี่ยวเจิ้งได้เข้าร่วมกับกลุ่มของเจี้ยนเฉินเรียบร้อยก่อนที่จะพาพวกเขาตรงไปที่สวนสมุนไพรสวรรค์

เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ ได้รู้จักเสี่ยวเจิ้งเพียงเล็กน้อย เขามาจากที่ราบเหอหนิวซึ่งค่อนข้างใกล้กับพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ตามความเป็นจริงที่ราบเหอหนิวสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนจากภายนอกพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน

เสี่ยวเจิ้งไม่ได้มาจากนิกายหรือตระกูลใหญ่ กลับกันเขากลับเป็นราชาเทพของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แทน

ขนาดของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นั้นมีขนาดใกล้เคียงกับอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน แต่เนื่องจากที่ตั้งที่ห่างไกลและขาดทรัพยากรจึงทำให้อาณาจักรทั้งอาณาจักรมีเพียงเสี่ยวเจิ้งเพียงคนเดียวที่เป็นราชาเทพ

เสี่ยวเจิ้งเข้ามาในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนหลายครั้งแล้ว เขาจ่ายค่าตอบแทนที่แน่นอนในแต่ละครั้งเพื่อซื้อที่นั่งจากองค์กรอื่น

ชั้นเก้านั้นกว้างใหญ่เกินไป แม้ว่าพวกเขาจะเดินทางด้วยความเร็วเต็มที่ พวกเขาก็ยังใช้เวลาทั้งวันเพื่อไปที่สวนสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ที่เสี่ยวเจิ้งกล่าวถึง

สวนแห่งนี้ตั้งอยู่ในหุบเขาที่ล้อมรอบด้วยภูเขา มีเพียงเส้นทางคดเคี้ยวที่ทำหน้าที่เป็นทางเข้า

“พลังงานดั้งเดิมที่หนาแน่นอะไรเช่นนี้ สายพลังจิตวิญญาณทั้งหมดของชั้นเก้ารวมตัวกันในหุบเขาแห่งนี้ซึ่งพวกมันทะนุบำรุงสถานที่แห่งนี้” เจี้ยนเฉินอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความประหลาดใจเมื่อเขายืนอยู่ตรงทางเข้าหุบเขา ภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้แม้สมบัติสวรรค์ระดับอมตะจะสามารถพัฒนาเป็นสมบัติสวรรค์ระดับเทพในเวลาอันสั้นถ้ามันถูกปลูกไว้ที่นี่

พวกเขาไปตามเส้นทางที่คดเคี้ยวและบินอยู่เหนือหุบเขา

ทันทีที่พวกเขาเข้ามาในหุบเขา ทุกคนนอกเหนือจากเสี่ยวเจิ้งก็ตกตะลึงกับทิวทัศน์โดยรอบ พวกเขาจ้องมองไปที่มันอย่างโง่งมด้วยความประหลาดใจที่ปรากฏอยู่เต็มใบหน้าของพวกเขา

หุบเขาขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยสมบัติสวรรค์ พวกมันอยู่บนพื้นดินยอดเขาและหน้าผา มันเป็นเรื่องที่ไม่สามารถจินตนาการได้

สมบัติสวรรค์ทั้งหมดเหล่านี้มาถึงระดับเทพโดยไม่มีข้อยกเว้น พวกมันมีค่าอย่างยิ่ง

แม้ว่าทรัพยากรบางอย่างในสวนสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์จะมีระดับอมตะพวกมันก็ได้พัฒนาเป็นระดับเทพภายใต้เงื่อนไขที่เป็นเอกลักษณ์ของหุบเขาหลังจากระยะเวลาที่ยาวนานของการเติบโตที่นี่

น่าเสียดายเพียงอย่างเดียวก็คือสมบัติสวรรค์ระดับเทพทั้งหมดเหล่านี้ได้รับการปกป้องจากค่ายกลที่ทรงพลัง การได้รับพวกมันจะเป็นเรื่องที่ยากมาก

คนกว่าพันคนรวมตัวกันในสวนสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาพยายามใช้วิธีการทุกรูปแบบเพื่อผ่านค่ายกลที่ปกป้องสมบัติสวรรค์ในขณะที่เสียงดังดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“โอ้ สวรรค์ มีสมบัติสวรรค์ระดับเทพมากมายจริง ๆ ที่นี่ แม้แต่ข้าก็ไม่เคยได้ยินเรื่องสมบัติสวรรค์ระดับเทพมากมายที่มารวมตัวกันในที่แห่งเดียว” หยุนซินถอนหายใจด้วยความประหลาดใจเมื่อดวงตาของนางถูกเผาด้วยความปรารถนา

คงไม่มีใครสามารถบรรยายออกมาได้หลังจากเห็นสมบัติสวรรค์ระดับเทพจำนวนมากมายเช่นนี้

“ที่นี่มีดอกไม้แห่งวิถีหลายสิบดอกที่นี่…” เจี้ยนเฉินกวาดสายตาไปอย่างช้า ๆ รอบสถานที่ ขณะที่เขาถอนหายใจด้วยความประหลาดใจ

ในอดีตนางฟ้าเฮายู่ได้ฆ่าราชาเทพทั้งเก้าที่ปกป้องภูเขาหยินเจ็ดทลาย และแม้แต่องค์ชายเก้าแห่งจักรวรรดิตะวันโลหิตด้วยดอกไม้แห่งวิถีเพียงดอกเดียว

กระนั้นก็มีดอกไม้แห่งวิถีหลายสิบดอกที่นี่และจากระดับของพวกมัน พวกมันดูเหมือนจะดีกว่าที่นางฟ้าเฮายู่ได้รับมาก่อน มันเป็นสวนสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง

“ ถึงแม้จะมีสมบัติสวรรค์มากมายที่นี่ แต่มีเพียงแค่สิบกว่าอย่างเท่านั้นที่ถูกนำออกไปทุกครั้งที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเปิดออก” เสี่ยวเจิ้งถอนหายใจเบา ๆ

“ให้ข้าลองทำลายค่ายกลดู” ปรมาจารย์เฉินหลงสนใจเช่นกัน ลมหายใจของเขาเริ่มค่อนข้างถี่กระชั้น เห็นได้ชัดว่าเขากำลังดิ้นรนเพื่อรักษาความสงบของเขาเช่นกัน

ทันทีเขามาถึงตรงหน้าสมบัติสวรรค์ที่ใกล้ที่สุดและเริ่มศึกษาค่ายกลเพื่อที่เขาจะได้ผ่านมันเข้าไปได้

ในขณะนี้ชายวัยกลางคนร่างโชกเลือดในเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งได้วิ่งมาอย่างไร้สติและพุ่งเข้าหาเส้นทางที่คดเคี้ยวราวกับว่าเขากำลังหนีเอาชีวิตรอด เมื่อเขาค้นพบสวน เขาก็หยุดและก็แปลกใจเล็กน้อยเช่นกัน ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมากในทันทีและเขาต้องการที่จะหันหลังกลับและหนีไป

ทางเข้าเพียงทางเดียวไปยังสวนสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์คือเส้นทางที่คดเคี้ยว มีค่ายกลในภูเขาล้อมรอบทำให้ไม่สามารถบินออกไปได้ อย่างไรก็ตามชายวัยกลางคนเห็นได้ชัดว่าถูกตามล่าจากศัตรู ดังนั้นการมาถึงจุดสิ้นสุดของสวนสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์จึงรับประกันความตายของเขา

การมาถึงของชายวัยกลางคนนั้นเป็นที่สนใจของผู้คนในบริเวณใกล้เคียง มีคนไม่กี่คนที่จ้องมองด้วยสายตาที่แปลกประหลาด

หยุนซินค้นพบเขาเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เมื่อนางเห็นชายวัยกลางคนที่เปื้อนเลือด สีหน้าของนางเปลี่ยนไปทันทีและนางก็ตะโกนออกมาโดยไม่รู้ตัวว่า “ท่านลุงไหล”

ชายวัยกลางคนตัวสั่นทันทีจากนั้นเขาหยุดโดยไม่รู้ตัวเพื่อมองดูหยุนซินเมื่อเขาตกตะลึงอย่างมาก

เจี้ยนเฉินและไคยะก็รู้จักชายวัยกลางคนคนนี้เช่นกัน พวกเขาแปลกใจ

พวกเขาเคยเห็นชายวัยกลางคนนี้มาก่อน เขาเป็นหนึ่งในราชาเทพ 16 คนของตระกูลหยุน ชื่อของเขาคือหยุนเต๋าไหล

ความประหลาดใจของหยุนเต๋าไหลกินเวลาไม่นาน หลังจากเห็นหยุนซิน เขาก็วิ่งกลับมาทันทีมาถึงตรงหน้านางในพริบตา เขายัดแหวนมิติไว้ในมือของหยุนซินโดยไม่สนใจอะไรและพูดกับนางอย่างลับ ๆ ว่า “เอาแหวนนี้แล้วออกจากที่นี่ทันที ไป ! ”

หลังจากนั้นหยุนเต๋าไหลก็จากไปอย่างรีบร้อน ดูเหมือนว่าเขาจะลนลานมาก