เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 2034 - โลกแห่งภูเขาไฟ

ตอนที่ 2034 – โลกแห่งภูเขาไฟ

ขั้นเหนือเทพช่วงปลาย 2 คนจริง ๆ แล้วเอาชนะราชาเทพช่วงต้น 2 คนในการต่อสู้แบบประชิดและพวกเขายังได้รับชัยชนะอย่างถล่มทลาย ความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขาช่างน่าประหลาดใจอย่างยิ่ง

ในขณะนั้นสภาพแวดล้อมก็เงียบลง ไม่ว่าจะเป็นราชาเทพที่ยังคงอยู่ที่นั่นหรือขั้นเหนือเทพที่รวมตัวกันอยู่รอบ ๆ พวกเขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินและไคยะพร้อมกับอ้าปากค้าง

“จะ- เจ้าเป็นใครหรือ ? ” ราชาเทพที่ถือหอกที่พ่ายแพ้ต่อเจี้ยนเฉินจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความตกใจและหวาดกลัวอย่างสมบูรณ์ เสียงของเขาสั่นเล็กน้อย

มีเพียงคนที่ปะทะกันกับเจี้ยนเฉินเท่านั้นที่สามารถสัมผัสถึงความแข็งแกร่งของเขาได้อย่างชัดเจน ราชาเทพเข้าใจว่าด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเจี้ยนเฉิน การฆ่าเขาจะไม่ต้องใช้ความพยายามมากนัก

อย่างไรก็ตาม เขาพยายามที่จะเชื่อว่าขั้นเหนือเทพอันทรงพลังนั้นมีอยู่จริง แม้ว่าเขาจะไม่ได้ปะทะกับขั้นเหนือเทพช่วงสูงสุดที่อยู่ในอันดับหนึ่งของป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพเช่นโม่เฉิง ดังนั้นเขาจึงไม่ทราบว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งเพียงใด แต่เขามั่นใจว่าไม่เพียงแต่เจี้ยนเฉินจะไม่อ่อนแอกว่าโม่เฉิง แต่เขาก็ยังแข็งแกร่งกว่าเล็กน้อยในความเป็นจริง

เจี้ยนเฉินเพิกเฉยต่อราชาเทพที่ถือหอก เขามองไปที่หญิงสาวสวมชุดดำที่ยืนอย่างโง่งมและถามว่า “แม่นาง เจ้ายังต้องการที่จะแย่งชิงแหวนมิติของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นนี้หรือไม่ ? ”

ผู้หญิงคนที่เป็นราชาเทพช่วงต้นก็อดไม่ได้ที่จะสั่นอยู่ภายในเมื่อนางต้องเผชิญกับสายตาที่แหลมคมของเจี้ยนเฉิน นางจ้องมองเขาเปิดเผยความกลัวที่หายาก

“ข้าคือเย่เวย ข้านับถือความแข็งแกร่งของเจ้า เจ้าทำให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาอย่างแท้จริง ด้วยขั้นเหนือเทพช่วงสูงสุด 2 คนและผู้เชี่ยวชาญค่ายกล จึงไม่มีใครที่อยู่บนชั้นที่เจ็ดที่กล้าจ้องมองแหวนมิติของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น ข้าจะถอนตัวในตอนนี้” ผู้หญิงคนนั้นคำนับไปที่เจี้ยนเฉินและไคยะก่อนที่จะจากไปโดยที่ไม่หันหลังกลับมามอง

ราชาเทพหลายคนเข้ามาในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน แต่คนที่มีพลังอำนาจมากได้ขึ้นไปที่ชั้นสูงสุดแล้ว ไม่เพียงแต่มีราชาเทพเหลืออยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่อยู่บนชั้นที่เจ็ดแต่ก็มีเพียงราชาเทพช่วงต้น

ส่งผลให้แหวนมิติของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นสิ้นสุดลงในมือของเฉินหลง ไม่มีใครอยู่บนชั้นเจ็ดที่สามารถต่อสู้กับทั้งสามคนเพื่อแหวนมิติได้

ขั้นเหนือเทพไม่เคยแม้แต่คิดที่จะต่อสู้เพื่อแหวนมิติ

ปรมาจารย์เฉินหลงถือแหวนมิติและมาถึงหน้าหยุนซินช้า ๆ เขาถือแหวนมิติและพูดอย่างต่อเนื่องด้วยเสียงชราของเขา “เจ้ารู้ถึงต้นกำเนิดของแหวนมิตินี้ ข้าได้ลบความเป็นเจ้าของของมันออกจากซากของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น ข้าไม่เห็นสิ่งที่อยู่ในนั้น”

หยุนซินมองดูปรมาจารย์เฉินหลงอย่างค่อนข้างงงงันเพราะนางรู้สึกตกใจมากกว่าที่เคยพบมาก่อน นางไม่เพียงแต่ตกใจกับวิธีที่ปรมาจารย์เฉินหลงสามารถผ่านเข้าไปในค่ายกลที่ราชาเทพช่วงปลายหรือแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญในบัลลังก์ราชาเทพที่พยายามฝ่าฟันเข้าไป แต่ก็ตกใจกับความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินและไคยะ

นางเคยได้ยินมาว่าเจี้ยนเฉินและไคยะเป็นขั้นเหนือเทพขั้นสูงสุด แต่นางเชื่อเสมอว่าพวกเขาเป็นขั้นเหนือเทพขั้นสูงสุดที่ไม่ได้มีตำแหน่งที่น่าประทับใจเป็นพิเศษ ดังนั้นนางจึงไม่เคยจริงจังเลย

อย่างไรก็ตาม นางไม่เคยคิดเลยว่าไคยะและเจี้ยนเฉินจะมีพลังอำนาจอย่างไม่น่าเป็นไปได้อย่างแท้จริงที่จะเอาชนะราชาเทพช่วงต้นได้

เรื่องนี้ส่งผลกระทบต่อหยุนซินอย่างมากจนนางยังไม่ได้สติกลับมาอีกเลยแม้แต่ตอนนี้ นางไม่ได้ยินแม้แต่คำพูดที่ปรมาจารย์เฉินหลงพูดกับนาง

ปรมาจารย์เฉินหลงกล่าวต่อว่า“ อาจมีมรดกของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นในแหวนมิตินี้ ตอนนี้ข้าจะให้เจ้า 2 ทางเลือก เจ้าสามารถรับแหวนมิตินี้และออกจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนและข้อตกลงกับตระกูลหยุนของเราจะเสร็จสิ้นโดยที่เราจะไม่ผูกมัดกับตระกูลหยุนของเจ้าอีกต่อไป”

“ทางเลือกอื่นสำหรับเจ้าที่จะละทิ้งมรดกนี้และอยู่ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนและเราจะปกป้องเจ้าตลอดทั้งปีที่เหลือ อย่างไรก็ตาม เราอาจไม่สามารถได้รับมรดกขอบเขตตั้งต้นอันที่สองในปีนี้ได้” ปรมาจารย์เฉินหลงจ้องที่หยุนซินอย่างสดใส “แม่นางหยุนซิน เจ้าเลือกตัวเลือกใด?”

เจี้ยนเฉินและไคยะจ้องที่หยุนซินเช่นกัน เมื่อหยุนซินอยู่ข้างพวกเขาพวกเขาไม่สามารถปลดปล่อยพลังเต็มที่ในหลาย ๆ เรื่อง

ตัวอย่างเช่นเมื่อพวกเขาต่อสู้กับราชาเทพสองคนก่อนหน้านี้ พวกเขาไม่กล้าที่จะมุ่งเน้นไปที่คู่ต่อสู้ของพวกเขาและให้ความสนใจกับหยุนซินอย่างต่อเนื่องเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ

เป็นผลให้โดยปกติ พวกเขาต้องการให้นางจากไป

หยุนซินกลับมาได้สติอีกครั้ง นางระงับความตกใจของนางและนางจำได้อย่างดีถึงสิ่งที่ปรมาจารย์เฉินหลงเพิ่งพูด นางจ้องไปที่แหวนมิติในมือของเฉินหลงขณะที่ดวงตาของนางสั่นไหวด้วยความลังเลใจ นางกำลังเผชิญกับภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

มันอาจจะแม่นยำมากกว่าที่จะอธิบายว่านางมาที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเพื่อเล่นแทนการฝึกฝน นางต้องการที่จะเห็นว่าสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อย่างพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนนั้นเป็นที่ดึงดูดองค์กรจำนวนมากทั่วทั้งโลกแห่งเซียนเป็นอย่างไร

เป็นผลให้นางไม่เคยคิดที่จะได้รับมรดกในที่นี่

พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเปิดขึ้นหลายครั้ง ดังนั้นสิ่งของที่สามารถนำออกไปได้อย่างง่ายดายก็หายไปหมดแล้ว มรดกที่ยังคงอยู่เป็นเรื่องยากที่จะได้รับแม้ในตอนที่ราชาเทพหลายคนใช้ทุกสิ่งที่พวกเขารู้ นางมาที่นี่ในฐานะขั้นเหนือเทพ ดังนั้นนางจะแข่งขันกับราชาเทพเหล่านั้นได้อย่างไร?

แต่ตอนนี้เมื่อปรมาจารย์เฉินหลงมอบแหวนมิติให้กับนาง นอกเหนือจากความประหลาดใจที่ยิ่งใหญ่แล้วหยุนซินก็รู้สึกว่าสิ่งนี้เป็นเรื่องหลอกลวงอย่างแท้จริง

“หืมม เจ้าต้องการไล่ข้าออกไปงั้นหรือ ? ข้าจะไม่ยอมรับ เจ้าทำอะไรได้ ? ” หยุนซินพูดทันที

เมื่อหยุนซินพูดเช่นนั้น นางทรยศความคิดของนาง นางต้องการแหวนมิติมากเพราะนี่เป็นสิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนได้ทิ้งไว้เบื้องหลัง มันอาจมีทุกสิ่งที่พวกเขาเป็นเจ้าของ

หากนางได้รับแหวนมิติ มันจะมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับครอบครัวหยุน

อย่างไรก็ตาม นางปฏิเสธโดยไม่คาดหมายในที่สุด

“ไปกันเถอะ” เจี้ยนเฉินถอนหายใจเบา ๆ เขาผิดหวังเล็กน้อย

“ แม่นางหยุนซิน ข้าหวังว่าเจ้าจะประพฤติตนให้ดีต่อจากนี้ไป” ไคยะจ้องไปที่หยุนซินขณะที่นางพูดอย่างค่อนข้างข่มขู่

หยุนซินกระพริบตา แต่น่าประหลาดใจที่นางไม่ได้พูดอะไรในครั้งนี้

พวกเขาเดินทางต่อไป

อย่างไรก็ตาม หลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นในครั้งนี้หยุนซินก็เชื่อฟัง นางไม่ถือว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางของโลกอีกต่อไปและนางก็ยังยอมให้เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ ตัดสินใจในบางครั้ง ตามความเป็นจริงแล้วหยุนซินยังถามเจี้ยนเฉินถึงเส้นทางที่พวกเขาควรไปเมื่อเจอทางแยก นี่คงเป็นไปไม่ได้เมื่อเริ่มต้นการเดินทาง

ในส่วนที่เกี่ยวกับเจี้ยนเฉิน, ไคยะและคำแนะนำและการตัดสินใจของเฉินหลง หยุนซินก็เลิกต่อต้านพวกเขาและหันมาสนับสนุนพวกเขา นางปฏิบัติต่อทั้งสามคนอย่างเท่าเทียมกัน

การเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนของหยุนซินค่อนข้างไม่น่าเชื่อสำหรับกลุ่มของเจี้ยนเฉิน พวกเขารู้สึกเหมือนนางกลายเป็นคนที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงซึ่งพวกเขาแทบจะจำนางไม่ได้

อย่างไรก็ตาม ทั้งสามคนเข้าใจว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะความแข็งแกร่งของพวกเขา หากพวกเขาไม่แสดงความแข็งแกร่งอย่างท่วมท้นและอนุญาตให้หยุนซินปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างเจ้านายต่อไป นางก็จะไม่เปลี่ยนแปลงเลย

ในไม่ช้า พวกเขาทั้งสี่ก็มาถึงชั้นแปดของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน มันเป็นโลกของภูเขาไฟที่ทอดยาวไปจนสุดสายตา สถานที่ทั้งหมดเป็นสีแดงและมีความร้อนที่น่ากลัวแม้แต่มิติยังบิดเบือน

ภูเขาไฟเหล่านี้ไม่ใช่ภูเขาไฟทั่วไป แต่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนได้สร้างพวกมันผ่านความสามารถที่ยอดเยี่ยม เปลวไฟนั้นช่างน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง เพียงแค่ประกายไฟที่กระจัดกระจายบางแห่งที่เป็นภัยคุกคามถึงชีวิตต่อขั้นเหนือเทพ