เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 2029 - จือหยุนและเสี่ยวม่าน

ตอนที่ 2029 – จือหยุนและเสี่ยวม่าน

โถงศักดิ์สิทธิ์ขนาดใหญ่ลอยอยู่ในอวกาศและแผ่แรงกดดันอันมหาศาลออกมาจนไม่เพียงแต่ทำให้ผู้เชี่ยวชาญเต็มไปด้วยความกังวล แต่พื้นที่ทั้งหมดของอวกาศก็สั่นสะเทือนด้วยเช่นกัน

ราวกับว่าโถงอันศักดิ์สิทธิ์ครอบครองทั่วทั้งพื้นที่ที่ซึ่งตัวตนของมันได้สะกดข่มโลกโดยตรง ดูเหมือนว่าจะแสดงสถานะตัวตนที่สำคัญยิ่ง

“พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนปรากฏ … ”

“เป็นเวลาหมื่นปีแล้ว ในที่สุดข้าก็สามารถได้เห็นพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนอีกครั้ง…”

“ข้าสงสัยว่ามรดกของอัครสูงสุดทั้งสามที่เหลืออยู่จะตกเป็นของใครในขณะที่ตอนนี้พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเปิดขึ้นอีกครั้ง…”

…

ด้วยการปรากฏตัวของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน การสนทนาก็เริ่มดังขึ้นในอวกาศ สายตาของหลาย ๆ คนถูกแผดเผาไปด้วยความปรารถนา พวกเขาลูบมือของพวกเขาอย่างกระตือรือร้นขณะที่พวกเขาแผ่เจตจำนงในการต่อสู้

ราชาเทพของครอบครัวหยุนมองไปที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเช่นกัน พวกเขาทั้งหมดกระตือรือร้น พวกเขาคาดหวังมรดกต่าง ๆ ที่นั่นอย่างกระตือรือร้น

เจี้ยนเฉิน, ไคยะ, และปรมาจารย์เฉินหลงมองไปที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนแทน พวกเขาต่างจากราชาเทพของครอบครัวหยุนเนื่องจากสีหน้าของพวกเขาเคร่งเครียดมาก

ในสายตาของคนอื่น ๆ พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนอาจเป็นดินแดนแห่งโชคลาภ แต่สำหรับทั้งสามคนนั้นก็เป็นสนามรบที่โหดร้ายด้วยเช่นกัน

ในพริบตา ผู้อาวุโสสูงสุดของครอบครัวหยุนมาถึงตรงหน้าทุกคน เขากลับมาจากการไปเยี่ยมสหายเก่าของเขาแล้ว เขาจ้องมองไปที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนและพูดกับทุกคนว่า “พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเปิดออกแล้ว เตรียมพร้อมสำหรับการเข้า ข้าได้บอกพวกเจ้าไปแล้วว่าข้าต้องการอะไร ดังนั้นข้าจะไม่พูดซ้ำ”

ผู้อาวุโสสูงสุดหันกลับมามองดูผู้คนที่อยู่ตรงหน้าอย่างเคร่งขรึม เขากล่าวว่า “พวกเจ้าคือความหวังของครอบครัวหยุนรวมถึงอนาคตของตระกูล จำไว้ว่าพวกเจ้าต้องรอดชีวิตออกมาจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ข้าจะรอการกลับมาของพวกเจ้า”

“ ไม่ต้องกังวล ผู้อาวุโสสูงสุด เราจะทำทุกอย่างที่เราสามารถทำได้เพื่อที่ท่านจะได้ไม่ผิดหวัง” ราชาเทพกล่าว พวกเขาพูดเสียงดังและมีพลัง พวกเขาทั้งหมดอยู่ในสภาพที่ดีเยี่ยม

สำหรับแขนที่หักของหยุนชาน มันได้รับการฟื้นฟูแล้ว การบาดเจ็บแบบนี้ไม่หนักเลยสำหรับราชาเทพ

ผู้อาวุโสสูงสุดพยักหน้า เขามองดูเจี้ยนเฉิน ไคยะและเฉินหลงและพูดว่า “ข้าหนักใจแทนพวกเจ้าทั้งสามคนในการดูแลลูกหลานของครอบครัวหยุนของข้าเป็นเวลา 1 ปี”

“ ไม่ต้องกังวลอาวุโส เราจะปกป้องแม่นางหยุนซินด้วยความสามารถสูงสุดของเราในช่วงเวลาหนึ่งปี” เจี้ยนเฉิน ไคยะและเฉินหลงป้องมือคำนับ นี่เป็นข้อตกลงที่พวกเขาทำกับครอบครัวหยุนรวมถึงค่าตอบแทนที่พวกเขาต้องจ่ายเพื่อเข้าสู่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน

หยุนซินมองดูคนทั้งสามและเบ้ปากอย่างไม่มีความสุข นางคิดว่า “ปกป้องข้า หืมม ใครต้องการสิ่งนั้นกัน รอจนกว่าเราจะอยู่ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน และข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่าข้าจะจัดการกับเจ้าอย่างไร แม้ว่าข้าจะเอาชนะเจ้าไม่ได้ แต่การสร้างปัญหาให้เจ้าก็ไม่ใช่เรื่องยาก ”

ผู้อาวุโสสูงสุดได้เก็บยานอวกาศไปแล้ว เขาบินผ่านอวกาศอย่างรวดเร็วพร้อมกับทุกคน เข้ามาใกล้พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนอย่างรวดเร็ว

ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนเดินเข้ามาในห้องโถงอันศักดิ์สิทธิ์เช่นกันจากทุกทิศทาง เมื่อผู้เชี่ยวชาญเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ การรวมตัวกันนับไม่ถ้วนก็กลายเป็นแรงกดดันที่เต็มพื้นที่ไปหมด มันทำให้อวกาศนั้นหนาแน่นขึ้นเพราะมันทำให้หายใจไม่ออก

ยิ่งใกล้กับพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนมากเท่าไหร่ก็ยิ่งมีแรงกดดัน แม้แต่ราชาเทพก็พบว่ามันยากที่จะอดทน

อย่าลืมว่าพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนก็มีโชคชะตาที่ยิ่งใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมรดกของบรรพบุรุษที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขาซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในผู้ที่ทรงพลังที่สุดภายใต้จอมปราชญ์สูงสุดนั้นเป็นสิ่งล่อใจที่ไม่อาจต้านทานได้สำหรับองค์กรที่มีอำนาจซึ่งครอบครองขั้นบรรพกาล

เป็นผลให้ไม่เพียงแต่มีเฉพาะขั้นอสงไขยที่มารวมตัวกันในอวกาศตอนนี้ แต่มีแม้กระทั่งขั้นบรรพกาล

ถึงแม้จะมีขั้นบรรพกาลเพียงไม่กี่คนในที่ราบทั้งหมด แต่การเปิดพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนแต่ละครั้งนั้นจะเพียงพอที่จะรวบรวมผู้เชี่ยวชาญและองค์กรของที่ราบทั้งหลายและดาวเคราะห์จำนวนมากในบริเวณใกล้เคียง เป็นผลให้ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นหลายคนจะปรากฏขึ้นที่ด้านนอกพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน

ในทันใดนั้น ขั้นเหนือเทพและราชาเทพหลายคนที่กำลังเข้าสู่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนก็หยุดชะงัก ตัวตนที่อยู่ใกล้กับพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนนั้นทรงพลังมากจนทำให้พวกเขาต้องหยุดชะงักและพวกเขาก็ไม่กล้าที่จะเดินหน้าต่อไป

กลุ่มของเจี้ยนเฉินและผู้คนจากครอบครัวหยุนยืนอยู่ข้างหลังผู้อาวุโสสูงสุด ผู้อาวุโสสูงสุดได้แผ่พลังอันยิ่งใหญ่ของขั้นอสงไขยเพื่อปกป้องคนที่อยู่ข้างหลังเขา เพื่อที่เขาจะได้สร้างเส้นทางไปสู่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน

ในสภาพแวดล้อม ขั้นอสงไขยคนอื่น ๆ ก็ใช้พลังการบ่มเพาะของพวกเขาเพื่อปกป้องผู้คน เหมือนคมมีดที่แหลมคม พวกเขาเจาะทะลุตราประทับที่สร้างขึ้นจากตัวตนของผู้เชี่ยวชาญในขอบเขตตั้งต้นหลายคนและพวกเขาก็รีบสร้างเส้นทางไปยังพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน

มีเพียงบางส่วนของขั้นบรรพกาลที่มาถึงตรงหน้าทางเข้าสู่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนพร้อมกับพวกผู้เยาว์ พวกเขาผ่อนคลายเมื่อเห็นว่าผู้เยาว์หายไปจากด้านนอก

การเดินทางไปยังพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนได้กลายเป็นการแข่งขันกันอย่างลับ ๆ และการต่อสู้ระหว่างผู้เชี่ยวชาญในขอบเขตตั้งต้น ยิ่งพวกเขาแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเคลื่อนไหวได้เร็วขึ้นเท่านั้นและพวกเขาจะเข้าใกล้พระราชวังเนปจูนได้ก่อน

คนที่อ่อนแอกว่าย่อมตามมาด้านหลัง

เจี้ยนเฉินค้นพบว่าผู้อาวุโสสูงสุดของครอบครัวหยุนอยู่ในขั้นอสงไขยทั่วไป

ในท้ายที่สุด เมื่อพวกเขามาถึงบันไดของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนภายใต้การสนับสนุนของผู้อาวุโสสูงสุดของครอบครัวหยุน ผู้เชี่ยวชาญในขอบเขตตั้งต้นคนอื่นก็หยุดอยู่ที่นั่นเช่นกันโดยไม่ได้ล่วงหน้าไปก่อน

ในขณะที่เขายืนอยู่ที่นั่น เจี้ยนเฉินสามารถสัมผัสได้ถึงพลังงานที่น่าตื่นตะลึง หลังจากมองผู้อาวุโสสูงสุดอีกครั้ง เขาก็ค้นพบว่าตามที่คาดไว้หลังจากที่ผู้อาวุโสสูงสุดมาถึงบนบันได เขาก็เคร่งเครียดและระมัดระวัง

ความเคร่งเครียดและระมัดระวังนี้ไม่ได้เกิดจากผู้เชี่ยวชาญในขอบเขตตั้งต้นรวมตัวกัน แต่ค่อนข้างเป็นเพราะพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเอง

“ข้าสามารถมากับพวกเจ้าได้เพียงเท่านี้ การเดินทางที่เหลือจะขึ้นอยู่กับพวกเจ้า เหรียญเนปจูนจะเคลื่อนย้ายเจ้าเข้าข้างใน” ผู้อาวุโสสูงสุดพูดอย่างเคร่งขรึมก่อนที่จะหยิบเหรียญเนปจูนออกมา

ทันทีที่เหรียญเนปจูนปรากฏขึ้นแสงสีฟ้าที่แวววาวล้อมรอบคนยี่สิบคนและด้วยแสงที่เปล่งประกายในพริบตาพวกเขาก็หายไป

หลังจากขั้นอสงไขยเหล่านี้ก็ได้จากไป ราชาเทพและขั้นเหนือเทพก็ปราศจากการคุ้มครองของผู้เชี่ยวชาญในขอบเขตตั้งต้นสามารถเดินทางต่อไปและเข้าสู่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนผ่านเหรียญเนปจูน

ในขณะนี้ อีกสองร่างพุ่งเข้าหาพื้นที่ของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนอาศัยอยู่ พวกเขาไม่ได้เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วซึ่งแม้แต่ความเร็วในการเคลื่อนที่สูงสุดของพวกเขาก็ยังช้าราวกับหอยทาก

พวกนางเป็นผู้หญิงสองคน หนึ่งในนั้นดูเหมือนจะอยู่ในวัยยี่สิบและนางก็สวยงาม ผิวของนางขาวและนุ่มในขณะที่ร่างของนางผอมเพรียว แม้ว่านางจะไม่ได้มีเสน่ห์ แต่นางก็ยังสวยมาก นางเป็นเพียงขั้นเหนือเทพช่วงปลาย

อีกคนเป็นผู้หญิง นางดูเหมือนจะอายุสิบห้าหรือสิบหกปีและดูเหมือนไร้เดียงสาและยังเด็ก นางจ้องมองที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนตลอดเวลาด้วยดวงตาที่สดใสของนาง

“ดูเหมือนว่าพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเพิ่งเปิดแล้วและบางคนยังไม่ได้เข้าไป โชคดีที่เราไม่ได้มาสายและเราก็ยังเข้าไปได้” หญิงคนที่แก่กว่าถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ พี่สาว นี่คือพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนหรือ ทำไมเรามาจากที่ไกลจากสถานที่แห่งนี้” เด็กหญิงคนนั้นศึกษาพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนอยู่นานขณะที่นางถามด้วยความสับสน

หญิงคนที่แก่กว่ามองที่หญิงสาวอย่างอ่อนโยนแล้วพูดว่า “เสี่ยวม่าน แม่ของเจ้าบอกข้าก่อนที่นางจะตายไปได้สั่งเสียไว้ก่อนว่าข้าต้องพาเจ้ามาที่นี่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

หากเจี้ยนเฉินปรากฏตัวขึ้น เขาจะจดจำทั้งสองได้อย่างรวดเร็ว พวกนางคือจื่อหยุนและเสี่ยวม่าน ที่เขาได้พบกันบนเรือรบอวกาศซึ่งเขาได้ขึ้นมาจากภาคใต้ของที่ราบเมฆา