เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 2023 – พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน (1)

สีหน้าของเจี้ยนเฉิน ไคยะและปรมาจารย์เฉินหลงล้วนเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันเมื่อพวกเขาเห็นราชาสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณซึ่งพุ่งเข้ามาจากทางด้านหลัง พวกเขาจะต้องเผชิญกับการต่อสู้ที่ดุเดือดอย่างแน่นอน

“ฮิฮิ ราชาสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณ ข้าแค่มองหาเจ้า ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะออกมาจริง ๆ มันดีแค่ไหน” อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ชายชราในชุดเสื้อคลุมสีน้ำตาลก็ปรากฏตัวขึ้น ดวงตาของเขาเป็นประกายในขณะที่เขาจ้องมองไปที่ราชาสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณอย่างตื่นเต้นและพุ่งออกมา

ชายชราทรงพลังอย่างยิ่ง ห่างไกลอย่างมากจากราชาเทพใด ๆ เพียงแค่โบกมือของเขา พลังงานที่น่ากลัวก็สั่นไปรอบ ๆ อวกาศและกฎของขอบเขตตั้งต้นได้กลายเป็นพลังงานโจมตีที่ทรงพลังเข้าที่สัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณโดยตรง

พลังที่ชายชราแสดงออกมา ทำให้ราชาสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณสีม่วงตกใจ มันกรีดร้องเสียงแหลมออกมาทันทีและเริ่มเปล่งประกายด้วยแสงสีม่วง มันหยุดลงอย่างรีบเร่งและเริ่มล่าถอยกลายเป็นภาพพร่ามัว มันหนีไกลออกไปด้วยความเร็วสูงสุด ในพริบตามันก็กลายเป็นจุดดำ มันกำลังจะหายลับไปในขอบฟ้า

ในฐานะที่เป็นราชาเทพช่วงสูงสุด ราชาสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณนั้นจะมีความสามารถในการหลบหนีจากผู้เชี่ยวชาญในขอบเขตตั้งต้นได้อย่างไร อย่างไรก็ตามสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณอีก 8 ตัวที่อยู่รอบ ๆ ราชาสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณนั้นมันไม่มีความสามารถเช่นนั้น การโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวของชายชราทำให้พวกมันทั้งหมดตาย

“ฮิฮิ เมื่อเจ้าเจอข้า,ราชาสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณ, ข้าจะปล่อยให้เจ้าหนีไปได้อย่างไร ? ” ชายชราหัวเราะเยาะ เขาเปิดมือของเขาและตราประทับขนาดเท่ากำปั้นปรากฏขึ้น เขาผลักมันออกไปตรง ๆ

ตราประทับนั้นแยกออกจากมือของชายชราและพองตัวออกไปในอวกาศกว้างหลายพันเมตร มันทำลายพื้นที่ตรงนั้นเมื่อมันพุ่งเข้าหาราชาสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณด้วยพลังทำลายล้าง มิติกระเพื่อมทุกที่ที่มันผ่านไป

ในอีกด้านหนึ่ง กลุ่มของเจี้ยนเฉินก็หยุดเช่นกัน พวกเขามองไปที่ชายชราจัดการกับราชาสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณอย่างรุนแรงขณะที่พวกเขาให้ความสนใจกับยานอวกาศสีขาวเงินในระยะไกล

“เมื่อมองถึงขนาดของยานอวกาศมันอาจเป็นของสำนักหรือตระกูลที่มีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น อย่าเข้าใกล้พวกเขามากเกินไป ไปกันเถอะ” เจี้ยนเฉินกล่าว แม้ว่าเขาต้องการถามเกี่ยวกับที่ตั้งปัจจุบันของเขาเป็นอย่างมาก แต่การปรากฏตัวของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นทำให้เขาละทิ้งความคิดเช่นนั้น

โดยธรรมชาติแล้วไคยะจะไม่คัดค้านคำแนะนำของเจี้ยนเฉิน เมื่อเห็นว่าไคยะไม่คัดค้าน ปรมาจารย์เฉินหลงก็คล้อยตามความคิดของเจี้ยนเฉินหลังจากลังเลเล็กน้อย

“ช้าก่อน พวกเจ้าทั้งสามคน ! ”

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้เสียงดังขึ้นจากด้านหลัง ชายวัยกลางคนบนยานอวกาศมาถึงตรงหน้าพวกเขาทั้งสามคนและป้องมือพร้อมรอยยิ้ม “ข้ามาจากครอบครัวหยุนของจักรวรรดินภา บนที่ราบสายฟ้าซ่อนเร้น ข้าชื่อหยุนเหลียนชิง เมื่อเห็นว่าเจ้ามาที่นี่ เจ้าจะต้องไปที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนแน่”

ทั้งสามคนขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเรื่องนั้น พวกเขารู้สึกสับสน พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเป็นสถานที่แบบไหน ? ทำไมเขาจึงคิดว่าพวกเขากำลังจะไปที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนทันทีที่เขาเห็นพวกเขา

หยุนเหลียนชิงหยุดชะงัก เมื่อเขาเห็นว่าทั้งสามคนไม่มีความตั้งใจในการพูด เขาพูดต่อว่า“ พื้นที่ที่เราอยู่ตอนนี้อยู่ไกลจากที่ราบเหอหนิวซึ่งเป็นที่ตั้งของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนมาก หากเจ้าไม่มียานอวกาศ มันจะต้องใช้เวลาหลายสิบปีกว่าจะไปถึงที่ราบได้ แม้ด้วยความเร็วของราชาเทพ ในเมื่อเห็นว่าเจ้าไม่มียานอวกาศ เจ้าสามารถเดินทางไปกับยานอวกาศของครอบครัวหยุนได้ หากเจ้าไม่ว่าอะไร เราจะพาเจ้าไปกับเรา”

หยุนเหลียนชิงพูดอย่างจริงใจ เขาเชิญพวกเขาจากก้นบึ้งของจิตใจของเขาในขณะที่เขาสังเกตเห็นความแข็งแกร่งของพวกเขาจากยานอวกาศก่อนหน้านี้ อันเป็นผลมาจากสิ่งที่เขาเห็น เขาเป็นราชาเทพขั้นกลาง ไม่ได้ทำตัวหยิ่งยโสต่อหน้าพวกเขา ปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างเท่าเทียมกัน

“ท่านเข้าใจผิดแล้ว ท่านหยุน เราไม่ไปที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน เราเพิ่งพบกับการโจมตีของสัตว์อสูรอวกาศที่ทรงพลัง ทำให้เราสูญเสียการรับรู้ทิศทางในอวกาศ ไม่ทราบท่านบอกได้หรือไม่ว่าที่ราบที่อยู่ใกล้ที่สุดตอนนี้อยู่ที่ไหน ? ” เจี้ยนเฉินป้องมือของเขา

สิ่งนี้พลันสร้างความประหลาดใจให้กับหยุนเหลียนชิง

“ฮ่าฮ่าฮ่า มันเป็นเพราะพวกเจ้าทั้งสามคนที่ทำให้ข้าสามารถจับราชาสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณได้ หากเจ้าไม่ได้ดึงสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณออกมาและไม่ได้ให้ความสนใจเมื่อเจ้าเผชิญหน้ากับการโจมตีของสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณ เราจะไม่รู้เลยว่าราชาสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณจะซ่อนตัวอยู่ในอุกกาบาตขนาดเล็กเช่นนี้ ในขณะที่เรารีบผ่านไป” ในขณะนี้ชายชราที่สวมเสื้อสีน้ำตาลเข้ามาพร้อมกับหน้าแดงซ่าน เขาหัวเราะดัง ๆ อย่างอารมณ์ดี

จากนั้นชายชรากล่าวว่า “ จากที่เราอยู่ตอนนี้ ที่ราบที่ใกล้ที่สุดคือที่ราบเหอหนิว ด้วยความเร็วของยานอวกาศของเรา เราสามารถไปถึงที่นั่นในเวลาประมาณครึ่งปี หากไม่มียานอวกาศ มันอาจจะใช้เวลาหลายสิบปีหรือกว่าร้อยปีกว่าจะถึงที่ราบด้วยความเร็วของราชาเทพ และนั่นก็ต่อเมื่อไม่มีการซุ่มโจมตีจากสัตว์อวกาศ มิฉะนั้นจะใช้เวลานานกว่าเดิม เมื่อเจ้าหลงทางที่อวกาศและเจ้าไม่มียานอวกาศ ทำไมเจ้าถึงไม่ขึ้นยานอวกาศครอบครัวหยุนของเราล่ะ ? ”

“ถ้าเป็นเช่นนั้น เราคงต้องขอรบกวนท่าน” เจี้ยนเฉินตกลงในที่สุดหลังจากมีความคิดบางอย่าง

ในความเป็นจริง เจี้ยนเฉินกังวลเกี่ยวกับยานอวกาศของครอบครัวหยุนตลอดเวลาเพราะความสามารถและพรสวรรค์ในการต่อสู้ที่เขาและไคยะได้แสดงออกมานั้นมันน่าตกใจมากเกินไป เขาเชื่อว่าผู้คนในครอบครัวหยุนได้เห็นการต่อสู้ของเขากับสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณอย่างชัดเจน

องค์กรขนาดใหญ่หลายแห่งต้องการที่จะผูกมัดกับผู้คนที่ทรงพลังด้วยวิธีการต่าง ๆ เพื่อที่พวกเขาจะสามารถใช้เป็นอาวุธที่แหลมคมได้ หากพวกเขาไม่สามารถผูกมัดกับพวกเขาได้ บางองค์กรก็อาจทำอะไรที่สุดโต่ง เป็นผลให้การขึ้นยานอวกาศของครอบครัวหยุนทำให้เกิดความเสี่ยงต่อเจี้ยนเฉิน

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของพวกเขาได้ปรากฏตัวขึ้นแล้ว มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะหนีไปได้หากครอบครัวหยุนมีเจตนาร้าย

ตั้งแต่นั้นมา ความเป็นไปได้ที่เขาเพียงจะต้องทำใจดีสู้เสือและขึ้นไปกับยานอวกาศของครอบครัวหยุน โดยปกติแล้วจะเป็นการดีที่สุดหากครอบครัวหยุนไม่มีเจตนาที่ไม่ดีเพราะจะช่วยประหยัดเวลาในการเดินทางหลายสิบปี หากพวกเขามีความคิดอื่น ๆ เขาสามารถพยายามผูกมิตรกับพวกเขาอย่างน้อยที่สุดก่อนที่พวกเขาจะจากไป

หลังจากการแนะนำง่าย ๆ พวกเขาทั้งหมดก็ขึ้นยานอวกาศที่มีความยาวเพียงไม่กี่ร้อยเมตร ผู้อาวุโสสูงสุดของครอบครัวหยุนได้จากไปแล้ว เหลือเพียงหยุนเหลียนชิงที่คอยต้อนรับคนทั้งสาม

“เจี้ยนเฉิน ไคยะ เฉินหลง เจ้าเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนมาบ้างหรือไม่ ? ” หยุนเหลียนชิงถามพวกเขาทั้งสามคน