เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1985 เมืองหลวงแห่งจักรวรรดิตะวันโลหิต

ตอนที่ 1985: เมืองหลวงแห่งจักรวรรดิตะวันโลหิต

หลังจากที่พวกเขามาถึงเมืองหลวงของจักรวรรดิตะวันโลหิต เจี้ยนเฉินครุ่นคิดถึงสิ่งที่เขาควรทำต่อไป แม้ว่าเมืองหลวงของจักรวรรดิตะวันโลหิตนั้นเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดในภาคใต้ แต่เขาก็ไม่สามารถคงอยู่ที่นี่ได้ตลอดไป

ท้ายที่สุดเขาสามารถพูดได้ว่าเขาได้สร้างความบาดหมางกับองค์ชายเก้าของจักรวรรดิตะวันโลหิตเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในภูเขาหยินเจ็ดทลาย ที่นี่เขาเข้ามาใกล้องค์ชายเก้ามากขึ้นกว่าเดิม

นอกเหนือจากนั้นแม้ว่าเมืองหลวงของจักรวรรดิสามารถช่วยเขาให้พ้นจากห้วยอัน แต่คงเบี่ยงเบนได้ไม่นาน หากห้วยอันต้องการที่จะทำอะไรด้วยความประมาทอย่างไม่คิดจริง ๆ จักรวรรดิตะวันโลหิตก็จะไม่สามารถทำอะไรกับเขาได้

ท้ายที่สุดผู้อาวุโสผู้ยิ่งใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งได้สนับสนุนลัทธิปีศาจชั้นฟ้าคือคนที่อยู่เบื้องหลังห้วยอัน ไม่ต้องพูดถึงจักรวรรดินิรันดร์ตะวันโลหิต แม้กระทั่งกลุ่มชนชั้นสูงของที่ราบเมฆาก็ไม่กล้าที่จะยั่วผู้อาวุโสที่ยิ่งใหญ่

“ในที่ราบเมฆาในปัจจุบันคงไม่มีที่ไหนที่ปลอดภัยอย่างสมบูรณ์นอกจากภาคกลาง ข้าต้องไปที่ภาคกลางจริง ๆ หรือ ? ” เจี้ยนเฉินคิด เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงตงเทียนในตอนที่พูดถึงภูมิภาคกลาง ตระกูลตงของตงเทียนตั้งอยู่ในภาคกลาง

เขายังคงเก็บจี้หยกที่ตงเทียนให้ไว้เป็นอย่างดี

“ไม่ ข้าไม่สามารถไปภาคกลางได้แน่นอน ห้วยอันมาเพื่อฆ่าข้าด้วยตัวเอง มันหมายความว่าเขาตั้งเป้าว่าข้าเป็นหนามยอกอกเขา ถ้าข้าไปที่ภาคกลาง เขาจะตามไปอย่างแน่นอน เมื่อข้าดึงเขาไปยังภาคกลาง มันจะเพิ่มอันตรายให้กับลุงเซียวด้วยเช่นกัน ลุงเซียวมีลูกประคำโลหิตและลูกประคำวิญญาณที่ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าใช้เวลาหลายปีในการควบหลั่นขึ้นมา เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสิ่งต่าง ๆ มากมายเกินไป ดังนั้นหากผู้คนจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้าเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ ผลที่ตามมาจะเกินความคาดหมาย ข้าไปที่นั่นไม่ได้ ข้าไม่ควรทำให้ลุงเซียวตกอยู่ในอันตรายไปมากกว่านี้” เจี้ยนเฉินขมวดคิ้ว เขาค้นพบว่าถึงแม้ว่าที่ราบเมฆานั้นกว้างใหญ่ จริง ๆ แล้วก็ไม่มีที่ไหนที่เขาจะหนีไปได้

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะองค์กรที่อยู่เบื้องหลังห้วยอันนั้นยอดเยี่ยมเกินไป มิฉะนั้นแม้ว่าห้วยอันจะสามารถเคลื่อนไหวไปรอบ ๆ ได้อย่างอิสระในภาคใต้ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในฐานะขั้นอสงไขย แต่ก็ไม่จำเป็นที่จักรวรรดินิรันดร์จะปฏิบัติต่อเขาด้วยความระมัดระวัง

“เจี้ยนเฉิน ข้าได้ยินมาว่าโลกเซียนมีที่ราบทั้งหมด 49 แห่งและดาวเคราะห์ใหญ่ 81 ดวง ที่ราบเมฆาของเราเป็นหนึ่งใน 49 แห่งเท่านั้น เนื่องจากเราไม่สามารถอยู่บนที่ราบเมฆาได้อีกต่อไป ทำไมเราไม่ออกไปชั่วคราวและกลับมาเมื่อเรามีพลังมากพอ ? ” ไคยะกล่าว แม้ว่านางจะไม่ได้ใช้เวลามากมายในโลกเซียน แต่นางก็มีความเข้าใจพื้นฐาน นางได้เรียนรู้ด้วยว่าลัทธิปีศาจชั้นฟ้านั้นทรงพลังเพียงใดจากสิ่งที่เจี้ยนเฉินบอกกับนาง ด้วยเหตุนี้นางจึงเข้าใจว่าปัญหานี้เป็นอย่างไรเมื่อพวกเขาถูกขั้นอสงไขยของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าไล่ล่า

ไคยะหยุดชั่วคราว หลังจากใช้ความคิดบางอย่าง นางพูดต่อว่า “ยิ่งไปกว่านั้นด้วยความเร็วในการบ่มเพาะของเรา ข้าเชื่อว่าเราต้องกลัวห้วยอันไปอีกไม่นาน”

“ออกจากที่ราบเมฆา” ความขมขื่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเจี้ยนเฉิน มันง่ายที่จะพูดแบบนั้น แต่มันไม่ง่ายเลยหากต้องบ่มเพาะ เขาไม่ได้มีเหรียญผลึกห้าสีเพื่อใช้ในการสร้างค่ายกลส่งตัว

ค่ายกลส่งตัวทางไกลระหว่างที่ราบมีราคาแพงมาก ในอดีตนางฟ้าเฮายู่ยังต้องสังหารผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นที่ทรงพลังอย่างยิ่งของจักรวรรดิเสิ่นเตาเพื่อให้ได้เหรียญผลึกห้าสีเพียงพอที่จะกลับบ้าน

ในขณะนี้,แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะมีเหรียญผลึกคุณภาพสูงสุดจากหย่าซีเหลียน แต่ก็ยังไม่เพียงพอเมื่อมันถูกแปลงเป็นเหรียญผลึกห้าสี

ในขณะนี้สีหน้าของเจี้ยนเฉินและไคยะก็เปลี่ยนไป ทันใดนั้นพวกเขาก็มองข้างหลังและพบว่ามีสามรัศมีปีศาจแผ่ออกจากปลายถนนที่จอแจ พวกเขาพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินและไคยะอย่างรวดเร็วมาก

“เป็นรัศมีปีศาจที่มีพลังอำนาจมาก พวกเขามาจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้า”

“พวกเขาคือราชาเทพจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้า พวกเขามาถึงเมืองหลวงแห่งจักรวรรดิตะวันโลหิตจริง ๆ ”

“ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าจองหองมาก พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะทำตัวอ่อนน้อมอย่างไรในเมืองหลวงของจักรวรรดิตะวันโลหิต พวกเขาดูถูกจักรวรรดิตะวันโลหิตอย่างสิ้นเชิง”

การมาถึงของราชาเทพทั้งสามจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้านั้นดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมากในเมืองหลวงของจักรวรรดิ อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าพวกเขามองดูทั้งสามราชาเทพด้วยความไม่พอใจ แต่ไม่มีใครกล้าที่จะยืนขวางทาง

ราวกับว่าทั้งสามราชาเทพต้องการให้ผู้คนที่นั่นรู้ว่าพวกเขามาจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้า พวกเขาไม่ได้ซ่อนพลังแห่งการมีอยู่ของพวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ในเมืองหลวงของจักรวรรดิตะวันโลหิตก็ตาม พลังแห่งการมีอยู่ของราชาเทพช่วงปลายพุ่งพรวดออกมาขณะที่รัศมีปีศาจเล็ดลอดออกมาสู่สภาพแวดล้อม พวกเขาถูกปกคลุมราวกับหมอกหนาสีดำ

ในเวลาเดียวกัน ถนนที่คึกคักอีกฟากหนึ่งห่างออกไปหลายกิโลเมตร มีชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมขาวคนหนึ่งดูเหมือนจะอยู่ในวัยยี่สิบปีถือพัด เขาเดินไปรอบ ๆ อย่างเกียจคร้านกับหญิงรับใช้ 2 คน

เมื่อราชาเทพของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าทั้งสามเข้ามาในเมืองหลวง ชายหนุ่มก็หยุด เขาขมวดคิ้วและพูดว่า “ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าจองหองมาก พวกเขาคิดว่าเมืองหลวงของจักรวรรดิตะวันโลหิตอะไร ? มันไม่ใช่สถานที่ที่พวกเขาสามารถประพฤติตนได้ตามที่ต้องการ”

“องค์ชาย ดูจากความประพฤติของพวกเขา พวกเขาอาจจะตามล่าคนที่พวกเขาโกรธแค้น ทนเรื่องเล็กน้อยเถอะ เราไม่ควรสร้างเรื่องอึกทึกวุ่นวาย” หญิงรับใช้พูดขึ้นมาจากด้านหลังชายหนุ่ม

ใบหน้าของชายหนุ่มมืดลง ทันใดนั้นเขาก็เปิดพัดของเขาแล้วพูดว่า “ถ้าข้าปล่อยให้ผ่านไป ราชวงศ์ของเราก็จะต้องเสื่อมเสียเกียรติ”

เจี้ยนเฉินและไคยะเคร่งเครียดมากเมื่อพวกเขาสัมผัสว่าราชาเทพทั้งสามกำลังไล่ตามมา เจี้ยนเฉินร้องออกมา “พวกเขามาถึงที่นี่เร็วกว่าที่ข้าคิดไว้ ดูเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้วางแผนที่จะรักษาหน้าของจักรวรรดิตะวันโลหิตอย่างระมัดระวังและยังวางแผนที่จะกำจัดพวกเราในเมืองหลวงของจักรวรรดิ ไปกันเถอะ ! ” เจี้ยนเฉินคว้าไคยะและรีบออกไปทันที เขาเข้าใกล้พระราชวังของจักรวรรดิตะวันโลหิต

อย่างไรก็ตาม พวกเขาสองคนไม่สามารถไปยังท้องฟ้าในเมืองหลวงของจักรวรรดิได้ พวกเขาได้แต่วิ่งไปตามพื้นเท่านั้น ดังนั้นความเร็วของพวกเขาจึงได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง

“เจ้าคิดว่าตัวเองจะปลอดภัยเมื่อไปถึงเมืองหลวงของจักรวรรดิตะวันโลหิตหรือ ? เจ้าช่างอ่อนหัดมาก”

ในขณะนี้เสียงลึกดังขึ้นจากด้านหลัง ราชาเทพทั้งสามได้ล็อคพลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉินแล้ว พวกเขาไม่เกรงกลัวอย่างยิ่งในเมืองหลวงของจักรวรรดิซึ่งความเร็วของพวกเขาก็ระเบิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และพวกเขาก็พุ่งผ่านท้องฟ้าโดยตรง พวกเขามาถึงเจี้ยนเฉินและไคยะในพริบตา พวกเขาลงมาข้างหน้าทั้งสองคนก่อนที่จะปิดกั้นเส้นทางของทั้งสอง

“รองหัวหน้าได้สั่งการจับกุมด้วยตัวเอง ดังนั้นแม้ว่าเจ้าจะหลบหนีไปยังจุดสิ้นสุดของโลก เจ้าจะไม่สามารถหนีจากลัทธิตะวันโลหิตของเราได้ จงยอมแพ้ซะ” ราชาเทพหัวเราะเยาะ เขาโจมตีทั้งสองคนโดยตรงหลังจากนั้น เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากเสียเวลา

นอกจากนี้ นี่เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิตะวันโลหิต แม้ว่าสถานะของพวกเขาจะทำถูกยับยั้ง แต่ก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยหากพวกเขาเชื่องช้าเกินไป

เจี้ยนเฉินและไคยะเคร่งขรึม เจี้ยนเฉินติดตั้งวัตถุเทพของเขาโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้และโคจรพลังบรรพกาลภายในตัวเขา ผลักดันการป้องกันของร่างบรรพกาลจนถึงขีดสูงสุด เขาดึงกระบี่สายรุ้งออกมา

“ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าห้าวหาญมาก” ในขณะนี้,เสียงอันเย็นชาดังขึ้นจากด้านหลัง หลังจากแสงวูบวาบ คนผู้เหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าเจี้ยนเฉินและไคยะ เขาคือชายหนุ่มที่สวมเสื้อคลุมสีขาวและถือพัด

ใบหน้าของชายหนุ่มไม่เปลี่ยนแปลงเมื่อเขาเผชิญหน้ากับการโจมตีของราชาเทพทั้งสาม เขาเหวี่ยงพัดตรงไปข้างหน้า

ทันใดนั้นอากาศรอบตัวพวกเขาก็เคลื่อนไหว โลกดูเหมือนจะพลิกจากการกระทำของชายหนุ่ม พลังของกฎในพัดของชายหนุ่มดูเหมือนจะส่งผลกระทบต่อมิติที่นั่น ทำให้มันแตกต่างจากเดิม

การโจมตีจากทั้งสามราชาเทพสะท้อนกลับมาโดยไม่มีสัญญาณใด ๆ ก่อนเมื่อพวกเขาได้สัมผัสกับมิติ พลังงานที่พวกเขาส่งไปยังเจี้ยนเฉินและไคยะสะท้อนกลับไปหาพวกเขา

สีหน้าของทั้งสามราชาเทพเปลี่ยนไป อย่างไรก็ตาม พวกเขาเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์ ดังนั้นแม้ว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน พวกเขาตอบสนองอย่างรวดเร็ว กฎระดับราชาเทพปรากฏขึ้น,และพวกเขาส่งการโจมตีครั้งที่สองเพื่อตอบโต้

พลังงานที่ทรงพลังก็กระเด็นออกมาทันที หากพวกเขาอยู่ในถิ่นทุรกันดาร พลังงานจะมีพลังมากพอที่จะทำลายภูเขา อย่างไรก็ตาม ค่ายกลที่ทรงพลังอย่างยิ่งนั้นได้ปกป้องเมืองหลวงของจักรวรรดิตะวันโลหิต ดังนั้นพลังงานจึงไม่สามารถสร้างความเสียหายได้เลย