เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 1981: พ่ออยู่นี่

เมื่อจักรพรรดิซีและจักรพรรดินีได้ยินประโยคสุดท้ายของซีหยู เสียงธรรมดาทำให้ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นทั้งสองคนสั่นสะเทือนอยู่ภายใน เห็นได้ชัดว่าสีหน้าของพวกเขาเผยให้เห็นถึงความเศร้าโศก

จักรพรรดิซีเป็นบุคคลที่น่ากลัวที่สร้างพายุเลือดและได้สังหารผู้เชี่ยวชาญขอบเขตดั้งเดิมไปครึ่งหนึ่งในจักรวรรดิของเขา เขาเป็นจักรพรรดิเลือดเย็นที่แม้กระทั่งหันหลังให้กับพี่น้องของเขา กระนั้นใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความขมขื่นที่อธิบายไม่ได้ในขณะนี้

แขนของเขายังคงยืดในท่าที่เขาพยุงซีหยูก่อนหน้านี้ ดูเหมือนว่ามันจะถูกแช่แข็งที่นั่น คำพูดก่อนหน้านี้ของลูกสาวอันเป็นที่รักของเขาเหมือนเข็มแทงหัวใจของจักรพรรดิซีอย่างเจ็บปวด

น้ำตาเอ่อขึ้นในดวงตาของจักรพรรดิซี ดูเหมือนว่ามันจะอาบแก้มของจักรพรรดิซีที่โด่งดังในเรื่องความเลือดเย็นอย่างไม่อาจควบคุมได้ ร่างกายที่แข็งแรงของเขาสั่นระริกเล็กน้อยขณะที่จ้องซีหยูด้วยความเจ็บปวดที่สุด เขาอ้าปากเล็กน้อยราวกับว่าเขาต้องการอธิบายอะไรบางอย่าง อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเห็นรอยเลือดบนตัวลูกสาว เขาก็ไม่สามารถพูดอะไรได้เลย

“เด็กน้อย ข้าเป็นแม่ของเจ้า แม่ที่ให้กำเนิดเจ้า นี่คือพ่อของเจ้า พ่อที่เกี่ยวพันทางสายเลือดกับเจ้า…” จักรพรรดินีหลั่งน้ำตา นางพุ่งเข้าใส่และโอบกอดซีหยูอย่างแน่นหนาไม่ว่าอะไรก็ตาม นางกอดลูกสาวไว้แน่นซึ่งซีหยูไม่สามารถหลุดพ้นได้เลย มันเหมือนกับว่าลูกสาวของนางจะหายไป ถ้านางปล่อยมือ

ในขณะนั้น นางไม่ได้เป็นจักรพรรดินีที่ยิ่งใหญ่ของจักรวรรดิซีอีกต่อไป และนางก็ไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดที่มาถึงขอบเขตตั้งต้น นางเป็นเพียงแม่ที่มีหัวใจที่เปราะบาง

ในตอนนี้ ฝูงชนได้ก่อตัวขึ้นรอบ ๆ ตระกูลเทียนหยวน ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นจากจักรวรรดิจันทราสวรรค์ก็มาถึงเช่นกัน พวกเขายืนอยู่กับราชาศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาสนทนากันอย่างลับ ๆ เพื่อสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ที่นี่

อย่างไรก็ตาม สภาพแวดล้อมก็เงียบเป็นพิเศษแม้ว่าผู้คนจำนวนมากมารวมตัวกัน พวกเขาก็มองดูอย่างเงียบ ๆ จิตใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความวุ่นวาย

องค์ชายเก้าซึ่งถูกจักรพรรดินีส่งบินถอยหลังไปไม่กล้าที่จะส่งเสียงอะไรเลย เขามองจักรพรรดินีที่สะอื้นในขณะที่โอบกอดซีหยู จักรพรรดิซีที่ใจสลายอยู่ข้าง ๆ นาง เขารู้สึกขมขื่นภายในใจ

เขาไม่เคยคิดเลยว่าขั้นเหนือเทพธรรมดาที่เขาบังเอิญรู้จักในตระกูลเทียนหยวนตอนที่เขาตามหาคนที่เอาดอกไม้แห่งวิถีของเขาไป จะกลายเป็นองค์หญิงแห่งจักรวรรดิซีทางตอนเหนือ ยิ่งไปกว่านั้น องค์หญิงเกือบตายด้วยน้ำมือของเขา

ในเวลานี้ องค์ชายเก้ารู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง เขายังรู้สึกว่าตกเป็นเหยื่ออย่างมาก ถ้าเขารู้ว่าซีหยูเป็นลูกสาวคนเดียวของจักรพรรดิองค์ปัจจุบันของจักรวรรดิซีก่อนหน้านี้ เขาคงไม่กล้าแม้จะสัมผัสผมสักเส้นของนาง ถึงแม้ว่าเขาจะมีความกล้าหาญมากกว่านี้เป็นร้อยเท่าก็ตาม

แม้ว่าจักรวรรดิตะวันโลหิตก็เหมือนกับจักรวรรดิซี ซึ่งเป็นผู้ปกครองของทั้งภูมิภาค แต่จักรพรรดิองค์ปัจจุบันของจักรวรรดิตะวันโลหิต บิดาขององค์ชายเก้ามีลูกหลายคน เขาเป็นเพียงหนึ่งในลูกหลายคนที่อยู่ภายใต้จักรพรรดิ

หากผลประโยชน์ของจักรวรรดิถูกคุกคาม สถานะของเขาในฐานะองค์ชายจะถูกถอดถอนได้ตลอดเวลา

อย่างไรก็ตาม ซีหยูเป็นลูกสาวคนเดียวของจักรพรรดิซี ยิ่งกว่านั้นจากอารมณ์ที่จักรพรรดิซีและจักรพรรดินีได้แสดงออกมา ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาเต็มใจสละทุกสิ่งเพื่อลูกสาวของพวกเขา

ซีหยูไม่สามารถหลุดพ้นจากอ้อมกอดของจักรพรรดินีได้ไม่ว่านางจะทำอะไร นางจึงยอมแพ้ นางปล่อยให้ตัวเองถูกกอดเช่นนี้ นางทำใจไม่ได้ที่ต้องยอมรับคนที่อ้างว่าเป็นพ่อแม่ของนางอย่างกะทันหัน นางกำลังต่อต้านสัญชาตญาณของตัวเอง

“ไม่ ไม่ ท่านไม่ใช่พ่อแม่ของข้า ข้าไม่มีพ่อแม่ ข้ามีพ่อบุญธรรมเท่านั้น” ซีหยูส่ายหัว นางพูดเบา ๆ แต่น้ำตาก็ไหลนองใบหน้าของนาง

จักรพรรดินีมองซีหยูอย่างอ่อนโยน และนางก็ใช้มือขวาเช็ดเลือดบนใบหน้าของซีหยูเบา ๆ เลือดได้ย้อมชุดสีขาวของจักรพรรดินีและมือที่อ่อนนุ่มเป็นสีแดง นางพูดเสียงสั่น “เด็กโง่ อย่าพูดเหลวไหล ตอนที่แม่และพ่อทอดทิ้งเจ้า เราก็ไม่มีทางเลือกอื่นเช่นกัน แม่รู้ว่าเจ้าไม่พอใจเราและแม่ก็รู้ว่าเจ้าไม่สามารถให้อภัยเราได้ แต่เมื่อเราพบเจ้าแล้ว แม่จะใช้เวลาที่เหลือของชีวิตชดใช้ทุกอย่างให้เจ้า”

จักรพรรดิซีก็เดินเข้ามา เขาถอนหายใจอย่างอ่อนโยน “หยูเอ๋อ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเจ้าต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก มันเหมือนกับสิ่งที่แม่พูด ตอนที่เราต้องทิ้งเจ้าในอดีต มันเป็นการปกป้องเจ้า ข้าจะอธิบายเหตุผลที่แท้จริงในภายหลัง ตอนนี้บอกพ่อมาว่ามีใครบ้างที่ทำร้ายเจ้าในหมู่คนที่นี่ ? ข้าจะช่วยเจ้าจัดการกับพวกเขา”

สีหน้าขององค์ชายเก้าและลูกน้องของเขาเปลี่ยนไปเมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดของจักรพรรดิซี แม้ว่าพวกเขาจะเป็นราชาเทพทั้งหมด พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

องค์ชายเก้าตื่นตระหนกอย่างลับ ๆ เขาส่งข้อความไปแล้ว แต่พ่อของเขายังไม่มา

เขาไม่สงสัยเลยว่าจักรพรรดิซีจะฆ่าเขาโดยไม่ลังเลถ้าจักรวรรดิตะวันโลหิตยังคงไม่ส่งคนมาเจรจา จักรพรรดิซีจะไม่คำนึงถึงสถานะของเขาเลย

ท้ายที่สุดจักรพรรดิซีก็มีชื่อเสียงในเรื่องความเลือดเย็นและความโหดร้าย

ในเวลานี้ในที่สุดซีหยูก็หลุดพ้นจากอ้อมกอดของจักรพรรดินี เมื่อนางนึกถึงสถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลเทียนหยวน นางก็กระโดดขึ้นเล็กน้อย นางหยุดสงสัยเรื่องที่คนข้างหน้าเป็นพ่อแม่ของนางทันที และมองไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็ว

“นูบิส ! ” ทันใดนั้นซีหยูร้องออกมาและมาถึงข้างนูบิสด้วยก้าวเดียว

ขณะนี้นูบิสนอนอยู่บนพื้นพร้อมกับเบิกตากว้าง กะโหลกส่วนบนสุดของเขาแตกและวิญญาณของเขาก็ถูกกำจัด

ซีหยูโกรธมาก ความเกลียดชังท่วมท้นดวงตาของนาง นางพูดอย่างเจ็บปวดว่า “เจ้า- เจ้าฆ่านูบิส” นูบิสเป็นเพื่อนสนิทของเจี้ยนเฉิน ซีหยูไม่รู้ว่าเจี้ยนเฉินจะเศร้ามากแค่ไหนเมื่อเขาได้ยินว่านูบิสตายแล้ว

ราชาเทพผู้ซึ่งปลิดวิญญาณของนูบิสหน้าซีดทันที เขาพูดขึ้นมาอย่างเร่งรีบ “ไม่……….องค์หญิง อย่าเพิ่งด่วนสรุป เขายังไม่ตาย วิญญาณของเขาอยู่ที่นี่” ท่าทางของราชาเทพเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ก่อนที่เขาจะพูดจบเขาก็หยิบวิญญาณของนูบิสออกมาอย่างรวดเร็ว เขาส่งมันต่อหน้าซีหยูอย่างระมัดระวัง นัยน์ตาของเขาหวาดระแวงอย่างมาก

ในขณะนั้นแขนของเขาและแม้กระทั่งร่างกายของเขาสั่นเบา ๆ เขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

วิญญาณของนูบิสยังปลอดภัยดี เมื่อเขาหลุดพ้น เขาก็กลับเข้าร่างของเขาทันที

อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ดังนั้นตอนนี้เขาจึงอ่อนแออย่างมาก

“หยานเอ๋อ หยานเอ๋อ…” ทันใดนั้นน้ำเสียงโศกเศร้าของโม่ซิงเฟิ’ก็ดังขึ้น

เมื่อซีหยูได้ยินเสียงที่เศร้าโศกของพ่อบุญธรรม นางก็จำได้ว่าโม่หยานยืนอยู่ในฝูงชน แม้แต่ขั้นศักดิ์สิทธิ์ก็ยังต้องดิ้นรนที่จะอดทนต่อการบีบอัดของมิติ ดังนั้นโม่หยานที่มีการบ่มเพาะระดับเซียนจักรพรรดิก็ต้อง …

เมื่อซีหยูคิดได้ ใบหน้าของนางก็ซีดลงอย่างมาก นางรีบวิ่งผ่านทุกคนอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

อย่างไรก็ตามเมื่อนางไปถึงที่นั่น นางก็ไม่สามารถพบโม่หยานเลย สิ่งที่นางเห็นคือเลือดและเนื้อพร้อมกับผ้าที่ถูกฉีกกระจายไปทั่ว มันเป็นเสื้อผ้าที่โม่หยานชอบใส่มากที่สุด

โม่ซิงเฟิงคุกเข่าตรงหน้ากองเนื้อและเลือด เขาเศร้าโศกอย่างมาก

ภาพข้างหน้าราวกับสายฟ้าฟาดลงมาใส่ซีหยู มันทำให้นางตะลึงทันที และนางก็เริ่มโซเซอย่างหนักจนเกือบล้มลงกับพื้น นางซีดเซียวไปทั้งตัว

ซีหยูตกตะลึงขณะที่นางจ้องไปที่กองเลือดและอวัยวะที่แยกไม่ออก จิตใจของนางกำลังจะล่มสลาย น้ำตาไหลอาบแก้มของนางอย่างไม่สามารถควบคุมได้

“หยานเอ๋อ… หยานเอ๋อ…” ซีหยูพึมพำกับจิตใต้สำนึก นางอดไม่ได้ที่จะคิดถึงผู้หญิงในอดีตที่เต็มไปด้วยความร่าเริง จิตใจของนางแตกสลาย

นางกับโม่หยานสนิทกันมากจนไม่มีใครสามารถเข้าใจได้ อาจกล่าวได้ว่าโม่หยานเป็นคนที่ใกล้ชิดนางที่สุดในโลก นางผูกพันกับโม่หยานมากกว่าพ่อบุญธรรมโม่ซิงเฟิงเสียอีก

ในเวลานี้จักรพรรดิซีและจักรพรรดินีก็เดินเข้ามาใกล้ จักรพรรดิซีเหลือบดูกองเลือดก่อนที่จะนั่งลงข้าง ๆ ซีหยู เขาวางมือบนไหล่ของนางและปลอบนางว่า “หยูเอ๋อไม่ต้องกังวลและไม่ต้องรู้สึกเศร้า พ่ออยู่ที่นี่แล้ว”