เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god)

ตอนที่ 1965: เยี่ยมเยียนสำนักจิตวิญญาณปฐพี (3)

“อะไรนะ ? บุคคลที่อยู่ในรถม้าคือราชาศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนหรือ ? มีคนกล่าวกันว่าเขาได้ไปถึงขอบเขตตั้งต้นและในขณะนี้เขาก็เป็นขั้นอสงไขย เขาอยู่ในระดับเดียวกับบรรพชนของสำนักจิตวิญญาณปฐพี…”

“เขาคือราชาศักดิ์สิทธิ์แห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน ข้าคิดไว้แล้ว ใครจะกล้าพอที่จะบินในดินแดนของสำนักจิตวิญญาณปฐพีและอีกทั้งยังรักษาระดับความสูงเท่ากับยอดสูงสุด…”

“สวรรค์โปรด ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นอยู่บนรถม้าสีทองบนท้องฟ้าจริงหรือ ? นั่นคือคนในตำนาน หลายคนไม่ได้มีโอกาสได้เห็นคนเช่นนี้เลยตลอดชีวิต…”

…

โดยปกติแล้วคนหนุ่มสาวจำนวนนับไม่ถ้วนที่มาเข้าร่วมสำนักจิตวิญญาณปฐพีและผู้อาวุโสที่มากับพวกเขาได้ยินเสียงของเจ้าสำนักที่ดังและชัดเจน มันนำไปสู่เสียงอึกทึกครึกโครมทันที

ในวินาทีต่อมา สายตาตื่นตระหนกนับไม่ถ้วนจ้องมองไปที่รถม้าสีทองต่างส่องประกาย พวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น, อิจฉา, ความเคารพ, และชื่นชม

ขอบเขตตั้งต้นนั้นเป็นระดับการบ่มเพาะที่เป็นตำนานสำหรับหลาย ๆ คน ด้วยสถานะของพวกเขา พวกเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะเห็นผู้เชี่ยวชาญระดับนั้น

รถม้าของราชาศักดิ์สิทธิ์เดินผ่านทางเข้าของสำนักจิตวิญญาณปฐพีอย่างช้า ๆ ภายใต้การต้อนรับอันอบอุ่นที่นำโดยเจ้าสำนักพร้อมกับผู้อาวุโส พวกเขาหายไปจากสายตาของทุกคน

ในใจกลางของเทือกเขามียอดเขาใหญ่ ใครบางคนที่มีพละกำลังที่แข็งแกร่งได้ผ่ายอดเขาเข้าไปเป็นจัตุรัสเปิด รถม้าสีทองของราชาศักดิ์สิทธิ์มาหยุดที่นั่นอย่างช้า ๆ ในขณะที่รถม้าเปิดออก เจี้ยนเฉินในชุดคลุมสีขาวและราชาศักดิ์สิทธิ์ในชุดคลุมมังกรก็ปรากฏตัวขึ้น

เจ้าสำนักเป็นผู้เชี่ยวชาญชายวัยกลางคน ปัจจุบันเขายิ้มปากฉีกถึงหูเมื่อเขาต้องการที่จะพูด ขอบฟ้าก็สว่างเป็นพิเศษ ราวกับว่าดวงอาทิตย์ขนาดใหญ่แขวนอยู่ที่ทางเข้าของสำนัก ทำให้รู้สึกสว่างกว่าเมื่อเทียบกับที่อื่นถึงสองหรือสามเท่า

เจี้ยนเฉินรู้สึกถึงบางสิ่ง เขามองไปและเห็นชายชราผู้ร่าเริงเปล่งประกายราวกับดวงอาทิตย์ส่องผ่านอากาศจากระยะไกล แสงที่เขาส่องออกมานั้นสว่างมากจนมันสามารถยับยั้งแสงของดวงอาทิตย์ได้โดยตรง ดวงอาทิตย์ถึงกับซีดเซียวลง

ทันใดนั้นดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่แคบลงเมื่อเขาเห็นชายชรา ชายชราเปล่งประกายและไม่ได้เปิดเผยพลังแห่งการมีอยู่ใด ๆ เขาจึงดูธรรมดามาก

อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินสามารถบอกได้อย่างรวดเร็วเพียงครั้งเดียวว่าชายชราได้เอาชนะราชาเทพและไปถึงขอบเขตตั้งต้น

เจ้าสำนักและผู้อาวุโสหลายคนรู้สึกถึงการมาถึงของชายชรา ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความเคารพทันที และพวกเขาโค้งคำนับให้ชายชรา “คารวะบรรพชน ! ”

บรรพชนเคลื่อนไหวเร็วมาก ในก้าวเดียว เขาเดินทางไกลและปรากฏตัวต่อหน้าเจี้ยนเฉินและราชาศักดิ์สิทธิ์ เขาจ้องมองผ่านเจี้ยนเฉินเพียงแวบเดียวก่อนที่จะมองราชาศักดิ์สิทธิ์โดยตรง

อย่างไรก็ตาม การมองที่ไม่แยแสของเขาทำให้หัวใจของเจี้ยนเฉินเต้นแรงอย่างมาก ในขณะนั้นเขารู้สึกว่าเขาหายใจไม่ออกและเขาก็ไม่สามารถควบคุมร่างกายของเขาได้ในเสี้ยววินาทีนั้น

“ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นนั้นทรงพลังจริง ๆ ข้าเปรียบเสมือนมดต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญเช่นนี้” เจี้ยนเฉินคิด เขาเคยเห็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นมาก่อน นอกเหนือจากราชาศักดิ์สิทธิ์และห้วยอัน เขายังได้เห็นขั้นอสงไขยหลายคนในการเดินทางไปยังภาคเหนือ เขาเคยเห็นขั้นบรรพกาลซึ่งมีพลังที่น่าเกรงขาม

อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นนั้นไม่เคยออกมาแสดงตนอย่างเปิดเผย ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงไม่ได้พบเจอกับสิ่งใดที่น่าจดจำเป็นพิเศษ อย่างไรก็ตาม บรรพชนของสำนักจิตวิญญาณปฐพีได้แสดงให้เห็นถึงพลังของขอบเขตตั้งต้นในแวบแรก แม้ว่ามันจะเป็นเพียงเสี้ยววินาที เจี้ยนเฉินก็รู้สึกได้ว่าขอบเขตตั้งต้นนั้นทรงพลังเพียงใด

“ปิงเทียน ขอแสดงความยินดีที่ไปถึงระดับการบ่มเพาะใหม่ ข้าเชื่อว่าอีกไม่นาน จักรวรรดิโบราณแห่งที่เจ็ดจะปรากฏในภาคใต้ของเรา” บรรพชนป้องมือให้ราชาศักดิ์สิทธิ์ก่อนที่จะเชิญเขาเข้ามาในห้องโถงใหญ่

ทุกคนนั่งลงในห้องโถงใหญ่ บรรพชนและราชาศักดิ์สิทธิ์นั่งอยู่ในระดับเดียวกัน

“ซางตู ข้าจะเข้าประเด็นโดยไม่อ้อมค้อม เจ้าคงจะรู้ว่าทำไมข้าถึงมาที่นี่วันนี้” ราชาศักดิ์สิทธิ์เข้าตรงเหตุผลหลักที่อยู่เบื้องหลังการมาเยือนของเขาทันทีที่เขานั่งลง

บรรพชนของสำนักจิตวิญญาณปฐพียังคงนิ่งเงียบ

“ฝ่าบาท สิ่งที่เกิดขึ้นในสนามรบนั้นเป็นความผิดของสาวกของเรา สำนักจิตวิญญาณปฐพีของเรายินดีชดเชยให้น้องเจี้ยนเฉินสำหรับอาการบาดเจ็บที่เขาได้รับในสนามรบ ยิ่งไปกว่านั้น ผู้พิทักษ์ที่แอบจัดการการโจมตีน้องชายเจี้ยนเฉินด้วยยันต์ได้ถูกขับออกจากสำนักจิตวิญญาณปฐพีของเราแล้ว ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นางไม่ได้เป็นศิษย์ของเราอีกต่อไป ข้าขอถามได้ไหมว่าน้องเจี้ยนเฉินและฝ่าบาทพอใจกับสิ่งนี้หรือไม่ ? ” เจ้าสำนักกล่าว

ราชาศักดิ์สิทธิ์มองเจี้ยนเฉินเพื่อขอความคิดเห็น

ริมฝีปากของเจี้ยนเฉินขดเป็นรอยยิ้มเย็นชา เขากล่าวว่า “สิ่งที่ล้ำค่าเช่นยันต์ระดับราชาเทพตกไปอยู่ในมือของขั้นเหนือเทพได้อย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งขั้นเหนือเทพที่ไม่มีพลังพิเศษ ? เป็นผลให้ผู้ต้องสงสัยที่แท้จริงที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้ไม่ใช่ผู้พิทักษ์คนนั้น ผู้อาวุโสของท่านคนหนึ่งสั่งให้นางทำ”

เจ้าสำนักกลายเป็นเคร่งเครียด เขาถามอย่างเคร่งขรึม “น้องเจี้ยนเฉิน ข้าขอถามว่าเจ้ามีหลักฐานที่ชี้ไปยังผู้อาวุโสของสำนักจิตวิญญาณปฐพีของเราว่าเป็นผู้ต้องสงสัยหรือไม่ ? หากเจ้ากำลังหาข้อสรุปจากยันต์ระดับราชาเทพเพียงอย่างเดียวด้วยตัวเอง มันจะไม่วู่วามไปหน่อยหรือ ? ”

“วู่วาม ? ข้าไม่ได้รู้สึกว่ามันจะผลีผลามหรือวู่วามเลย ข้าคิดว่าคำพูดของเจี้ยนเฉินมีเหตุผล” ราชาศักดิ์สิทธิ์กล่าวอย่างมั่นใจ

สีหน้าของเจ้าสำนักไม่สู้ดีนัก เมื่อเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับผู้คนในระดับผู้อาวุโส มันคงเป็นการยากที่จะแก้ไข สำนักจิตวิญญาณปฐพีของพวกเขาสามารถละทิ้งผู้พิทักษ์ขอบเขตเหนือเทพได้หลายคน แต่ราชาเทพเป็นเสาหลักในการสนับสนุนสำนักจิตวิญญาณปฐพี การสูญเสียแม้แต่คนเดียวก็จะส่งผลต่อความแข็งแกร่งของสำนักจิตวิญญาณปฐพี

ผู้อาวุโสที่นั่งอยู่ในห้องโถงล้วนแต่เคร่งเครียด

“นำตัวมู่กูออกมา ! ” บรรพชนพูดอย่างกะทันหัน แต่ใบหน้าเขายังเฉยเมย

มู่กูเป็นผู้อาวุโสของสำนักจิตวิญญาณปฐพีรวมทั้งเป็นอาจารย์ของผู้พิทักษ์เจ็ดคนที่สร้างความยุ่งเหยิงในแคว้นตงอัน

ใบหน้าของเจ้าสำนักเปลี่ยนสีทันที หลังจากลังเลเล็กน้อย เขายังคงส่งคนไปเรียกตัวมู่กูมาในตอนท้าย

ไม่นานนักมู่กูก็เข้ามาในห้องโถง เขาโค้งคำนับบรรพชนและยืนหน้าซีดอยู่ข้างหน้า

“เจี้ยนเฉิน ผู้ต้องสงสัยที่เจ้าพูดถึงซึ่งเป็นอาจารย์ของผู้พิทักษ์เหล่านั้นอยู่ที่นี่แล้ว เจ้าวางแผนที่จะทำด้วยตัวเองหรือเจ้าต้องการให้ปิงเทียนทำแทน ? ” บรรพชนของสำนักจิตวิญญาณปฐพีพูดอย่างเรียบเฉย

“บรรพชน เรายังไม่ได้ตรวจสอบให้ดี…” เจ้าสำนักพูดอย่างเร่งด่วน เขาเป็นผู้อาวุโสราชาเทพ ดังนั้นจึงไม่ควรส่งตัวเขาไปง่าย ๆ

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะพูดจบ บรรพชนของสำนักจิตวิญญาณปฐพีก็ได้ยกมือขึ้นเพื่อให้เขาหยุดพูด เขาจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างลึกซึ้ง