เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1923 - ตัวตนของเฉินลั่ว

ตอนที่ 1923 – ตัวตนของเฉินลั่ว

“เจี้ยนเฉิน อย่าหุนหันพลันแล่น หลังจากการสู้รบ ข้าสาบานว่าข้าจะทำให้สำนักจิตวิญญาณปฐพีมอบคำอธิบายสำหรับเรื่องที่พวกเขาได้ทำ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ต้องทำในตอนนี้คือการหยุดลัทธิปิศาจชั้นฟ้า”

“ด้วยศัตรูที่อยู่ตรงหน้าเรา เราไม่มีรูปแบบที่จะจัดการกับปัญหาในหมู่พวกเรา มันจะสร้างความสับสนเท่านั้น ซึ่งจะเป็นอันตราย”

เมื่อเจี้ยนเฉินลังเลว่าจะระบายความโกรธของเขาที่มีต่อคนอื่น ๆ จากสำนักจิตวิญญาณปฐพีหรือไม่ เขาก็ได้ยินเสียงของราชาศักดิ์สิทธิ์

เจี้ยนเฉินมองย้อนกลับไปและจ้องมองไปที่ราชาศักดิ์สิทธิ์ผู้ซึ่งเล่นหมากรุกกับห้วยอัน เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังทำลายล้างสองอย่างที่ชัดเจนบนกระดานหมากรุก

เจี้ยนเฉินสูดลมหายใจลึก ๆ และค่อย ๆ ละทิ้งจิตสังหารของเขา เขาพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อลดความโกรธของเขา ในขณะที่เขาคิดกับตัวเองว่า “ฝ่าบาท เนื่องจากท่านได้สัญญากับข้าไว้แล้วว่าท่านจะทำให้สำนักจิตวิญญาณปฐพีมอบคำอธิบายที่น่าพอใจแก่ข้า เมื่อเป็นเช่นนั้น ตอนนี้ข้าจะให้ผู้หญิงคนนั้นมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกไม่กี่วัน”

ในท้ายที่สุด เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้หันไปหาพันธมิตรของเขา อย่างไรก็ตามเขาจดจำความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในวันนี้เอาไว้

ในสนามรบด้านล่าง สงครามนั้นรุนแรงมาก ขั้นเหนือเทพหลายคนเสียชีวิต จึงมีการบาดเจ็บล้มตายมากขึ้นในหมู่ทหารธรรมดาทั่วไป

พื้นดินกลายเป็นสีแดงคล้ำไกลออกไปเท่าที่ดวงตาจะสามารถมองเห็นได้ในขณะที่ศพถูกทิ้งเกลื่อนไปทั่วพื้นดิน เลือดก่อตัวเป็นลำธารเมื่อกลิ่นคาวเลือดลอยอบอวลอยู่ในอากาศ แขนขาที่ถูกตัดออกปกคลุมพื้นที่ซึ่งก่อให้เกิดภาพที่น่าสยดสยองอย่างมาก

กองทัพทั้งสามของลัทธิปิศาจชั้นฟ้าอาศัยค่ายกลซึ่งแต่ละหลังสร้างมาจากคนหมื่นคน

ค่ายกลขนาดใหญ่จำนวน 30 หลังนี้ต้องเผชิญกับกองทัพขนาดใหญ่จากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนในการต่อสู้ที่ดุเดือด

ด้วยทหารกว่าหนึ่งร้อยล้านคน อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนมีความได้เปรียบในเชิงตัวเลขอย่างแน่นอนเมื่อต้องเผชิญหน้ากับกองกำลังเพียงสามแสนคน

อย่างไรก็ตามเมื่อการต่อสู้เกิดขึ้นจริงมันเป็นด้านเดียว

มันไม่ใช่กองทัพใหญ่ของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนที่มีความได้เปรียบ แต่กองทัพของลัทธิปิศาจชั้นฟ้าที่มีจำนวนสามแสนคนเท่านั้น

กองทัพทั้งสามอาละวาดผ่านทหารของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน พวกเขาเผชิญหน้ากับการต่อต้านเพียงเล็กน้อย ศพถูกเป่าออกเป็นชิ้น ๆ ไม่ว่าพวกเขาจะไปทางไหน มีเสียงร้องที่น่าสังเวชดังกึกก้องอยู่ตลอดเวลา ทิ้งไว้บนพื้นดินที่เต็มไปด้วยซากศพ

แม้ว่ากองทัพของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนจะตกอยู่ในค่ายกล แต่ค่ายกลคนหมื่นคนของลัทธิปิศาจชั้นฟ้านั้นอยู่ในระดับที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

ไม่ต้องพูดถึงความแข็งแกร่งของทหารแต่ละคนที่อยู่ในระดับที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

ทหารนับไม่ถ้วนเทเหรียญผลึกจำนวนมากเข้าไปในค่ายกลบนกำแพงป้อมปราการ เพื่อให้พวกมันทั้งหมดทำงาน พวกมันยิงลำแสงสีขาวที่ไขว้กันไปมาโจมตีกองทัพของลัทธิปิศาจชั้นฟ้าอย่างต่อเนื่อง

แม้ว่าจะมีคนเพียงไม่กี่คนที่เสียชีวิตจากค่ายกลของป้อมปราการ แต่กองทัพทั้งสามของลัทธิปิศาจชั้นฟ้าก็ยังคงสามารถรักษาค่ายกลอันยิ่งใหญ่ของตนไว้ได้แม้ไม่มีพวกเขา แม้ว่าพวกมันจะอ่อนแอลง พวกมันยังคงอยู่ยงคงกระพันเหมือนเมื่อก่อน

จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์, ฮุสตัน, รุยจิน, หงเหลียน, เฮยยู่รวมถึงบรรดาขั้นเทพที่มาจากตระกูลผู้มีอำนาจในเมืองต่าง ๆ มารวมตัวกัน พวกเขาดูแลกันและกันขณะที่พวกเขาทำงานร่วมกับขั้นเทพคนอื่น ๆ อีกมากมายเพื่อหยุดยั้งค่ายกลคนหมื่นคนหลังเดียว

ขั้นเทพเสียชีวิตตลอดเวลา แม้แต่ขั้นเทพ 2 คนที่มาจากแคว้นตงอันก็ล่วงลับไปแล้วในขณะที่อีกสองสามคนได้รับบาดเจ็บ

จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์และ ฮุสตันแสดงความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ ในฐานะขั้นเทพช่วงปลาย พลังรบที่พวกเขาแสดงนั้นไม่น้อยไปกว่าขั้นเหนือเทพทั่วไป

พวกเขามีบทบาทสำคัญและเด็ดขาดในการหยุดค่ายกลหมื่นคน

รุยจิน, หงเหลียนและเฮยยู่ต่างก็สวมใส่ชุดเกราะในขณะที่พวกเขาใช้วัตถุเซียนโจมตีอย่างหนักเท่าที่จะทำได้ พวกเขาแสดงความแข็งแกร่งของพวกเขาทั้งหมดโดยไม่มีการปิดบัง โดยกลายเป็นร่างดั้งเดิมของพวกเขา มังกรและฟีนิกซ์ทำงานร่วมกับจระเข้

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้นก็ตามทั้งสามคนก็ได้รับบาดเจ็บอย่างหนักและถูกปกคลุมไปด้วยเลือด พวกเขาเต็มไปด้วยด้วยบาดแผลที่น่ากลัว

แม้ว่าจักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์และฮุสตันจะมีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ แต่พวกเขาก็ยังคงได้รับบาดเจ็บในระหว่างการต่อสู้ครั้งใหญ่ พวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน

ทันใดนั้นผู้คนทั้งหมดในค่ายกลหมื่นคนได้ส่งพลังของพวกเขารวมเข้าด้วยกัน ทำให้เกิดหอกสีดำขนาดใหญ่ มันเปล่งประกายออกมาด้วยพลังอันน่ากลัวเมื่อมันพุ่งเข้าหา จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งโดดเด่นที่สุด

เดิมการโจมตีจากค่ายกลหมื่นคนค่อนข้างกระจัดกระจาย พวกเขาจะโจมตีเป้าหมายจำนวนมากในเวลาเดียวกัน ดังนั้นผู้คนในฝั่งของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ก็เพียงพอที่จะป้องกันพวกมันออกไป

อย่างไรก็ตามตอนนี้ค่ายกลได้รวบรวมกำลังทั้งหมดไว้ในที่เดียวและโจมตีคนคนเดียว ความน่ากลัวของมันน่ากลัวอย่างมาก มันมาถึงจุดสูงสุดของขั้นเหนือเทพ

หอกดำก็เพียงพอที่จะฆ่าขั้นเหนือเทพได้อย่างง่ายดาย แม้แต่อัจฉริยะอย่างลั่วหยุนเฟยก็พยายามหลีกเลี่ยงการถูกโจมตีโดยตรง

“ระวัง ! ” ฮุสตันร้องออกมา การโจมตีนั้นน่ากลัวเกินไป โดยทั่วไป จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์จะตายถ้าถูกมันแทงเข้าที่ตัวของเขา

จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ก็เคร่งเครียดอย่างยิ่งเช่นกัน เขารู้สึกถึงอันตรายอันยิ่งใหญ่

การโจมตีได้กำหนดเป้าหมายไว้ที่ตัวตนของเขาแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เลย

“ฮึ่ม ! ”

ในขณะนี้ เสียงเย็นชาดังกึกก้อง เจี้ยนเฉินยังคงเลือดไหล เขาได้ร่อนลงมาจากท้องฟ้าและยืนอยู่ตรงหน้าจักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ เขาเหวี่ยงกระบี่สายรุ้งของเขาลงบนการโจมตี

ควับ !

กระบี่สายรุ้งปะทะกับหอกดำอย่างรุนแรงด้วยพลังบรรพกาลที่รุนแรงในขณะที่ถูกปกคลุมด้วยกฎแห่งกระบี่

ด้วยเสียงอันดังกึกก้อง หอกดำก็แตกเป็นชิ้น ๆ ด้วยกระบี่สายรุ้ง

ด้วยการกวักมือ กระบี่สายรุ้งก็บินกลับไปที่มือของเจี้ยนเฉินคล้ายแนวของลำแสง เขาควงกระบี่ในขณะที่เขาแผ่จิตสังหารที่น่ากลัวเมื่อเขาพุ่งตรงไปที่ค่ายกลหมื่นคน

“ข้าต้องทำลายค่ายกลของพวกเขา มิฉะนั้นฝ่ายเราจะมีผู้บาดเจ็บล้มตายนับไม่ถ้วน” เจี้ยนเฉินคิด ค่ายกลหมื่นคนมีพลังมากเกินไป แม้แต่อัจฉริยะอย่างลั่วหยุนเฟยก็ต้องร่วมมือกันเพื่อทำลายพวกมัน

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ขั้นเหนือเทพทั้งสองฝั่งยุ่งอยู่กับการต่อสู้ที่ดุเดือด ไม่มีใครที่มีอิสระจากการต่อสู้จากทางฝั่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ได้

แม้ว่าพวกเขาจะสามารถปลดปล่อยให้เป็นอิสระได้ แต่ขั้นเหนือเทพจากลัทธิปิศาจชั้นฟ้าจะหยุดพวกเขา

เมื่อเห็นว่ามีขั้นเหนือเทพที่ต้องการทำลายค่ายกล ขั้นเหนือเทพจากลัทธิปิศาจชั้นฟ้าบางคนต้องการที่จะหยุดเขา อย่างไรก็ตามเมื่อพวกเขาเห็นว่าเป็นเจี้ยนเฉิน พวกเขาก็กลายเป็นคนขี้ขลาดทันทีและพวกเขาก็ไม่กล้าที่จะพุ่งเข้าไปหา

แม้แต่ขั้นเหนือเทพช่วงปลายบางคนก็ไม่เต็มใจที่จะหยุดเจี้ยนเฉิน พวกเขาดูเขาโจมตีค่ายกล

เฉินลั่วยืนอยู่ด้านหลังสนามรบ ในกลุ่มผู้คนจำนวนมากเขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินในขณะที่เขารู้สึกไม่สบายใจ

“ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะได้พบกับอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้บนที่ราบเมฆา เขาทนการโจมตีเทียบเท่ากับการโจมตีของราชาเทพ แต่จริง ๆ แล้วเขายังทรงพลังมาก” เฉินลั่วรู้สึกประหลาดใจอย่างลับ ๆ เขาเป็นขั้นเหนือเทพช่วงสูงสุดที่อยู่ในป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพ ด้วยชื่อของเขาที่สลักไว้อย่างชัดเจน แต่เขาก็ค้นพบว่าจริง ๆ แล้วเขายังคงมีความแตกต่างกันมากระหว่างเจี้ยนเฉิน

“เจี้ยนเฉินคนนี้ยังคงปิดบังความแข็งแกร่งอยู่ เจ้าไม่ได้เป็นคู่ต่อสู้ของเขาในขณะนี้ ไปกันเถอะ นี่คือจุดสิ้นสุดของการฝึกบนที่ราบเมฆา ไปดูที่ราบอื่นกัน สาขาอื่นของลัทธิเราก็มีสงครามบนที่ราบอื่นด้วย”

“มีคนกล่าวว่าขั้นเหนือเทพช่วงสูงสุดได้ปรากฏตัวในที่ราบเฮอเช่นกันและเขาได้อันดับสูงกว่าเจ้าห้าอันดับในป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพ การต่อสู้กับเขาควรสร้างผลลัพธ์ที่ชัดเจนยิ่งขึ้นในการฝึกของเจ้า”

ชายวัยกลางคนในชุดดำปรากฏตัวเงียบ ๆ ข้าง ๆ เฉินลั่วดูเหมือนว่าเขาจะสง่างาม แต่รูปร่างหน้าตาของเขานั้นธรรมดามาก เขาพูดถ้อยคำเหล่านี้กับเฉินลั่วโดยไม่แยแส

“ท่านกำลังบอกว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้ใช้ความแข็งแกร่งของเขาเต็มที่ในตอนนี้หรือ ? ” เฉินลั่วถามด้วยความประหลาดใจ

ชายวัยกลางคนผงกหัว “ ข้ารู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งของเขาเมื่อเขาหลุดออกจากยันต์ก่อนหน้านี้ ถูกต้องแล้ว เจี้ยนเฉินนั้นทรงพลังอย่างยิ่ง อย่างน้อยที่สุดเขาก็เป็นคนที่สามารถอ้างสิทธิ์ในการเอาชนะขั้นเหนือเทพได้ อาจไม่มีใครสามารถเอาชนะเขาได้ตราบใดที่ราชาเทพไม่ปรากฏ มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างเจ้ากับเขา” ชายวัยกลางคนหยุดไปชั่วขณะก่อนจะพูดต่อไป “ อย่างไรก็ตาม อย่าซึมเศร้า เจ้าไม่สามารถลืมได้ว่าเจ้าเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสสูงสุด ด้วยการเลี้ยงดูและทรัพยากรของลัทธิปิศาจชั้นฟ้า อนาคตของเจ้าจะไร้ขอบเขต”

“ยิ่งกว่านั้นวิธีการฝึกฝนที่เจ้าฝึกโดยตรงมาจากผู้อาวุโสขั้นสูงสุด หากเจ้าสามารถเข้าถึงขั้นที่ 9 ในนั้น เจ้าจะสามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเจี้ยนเฉินในปัจจุบันได้”

ด้วยสิ่งนั้นเฉินลั่วจ้องไปที่เจี้ยนเฉิน ในขณะที่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตจำนงในการต่อสู้ที่ทรงพลัง เขาพูดว่า ”เจี้ยนเฉิน ข้าจะจำเจ้าไว้ ข้าจะมาต่อสู้กับเจ้าอีกในอนาคต”