เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1911 – ปาฏิหาริย์ของไคยะ

ตอนที่ 1911 – ปาฏิหาริย์ของไคยะ

เห็นได้ชัดว่าการไม่มีตัวตนของเจี้ยนเฉินไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการประชุมเลย ตามความเป็นจริงผู้คนจำนวนมากก็ไม่ได้จดจำไว้

ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่มารวมกันที่นี่ในวันนี้ไม่ได้มาจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน การขาดเจี้ยนเฉินในการประชุมที่สำคัญไม่ได้เป็นการดูหมิ่นพวกเขา แต่เป็นราชาศักดิ์สิทธิ์

อย่าลืมว่า ราชาศักดิ์สิทธิ์เป็นผู้ปกครองอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน

อย่างไรก็ตาม ราชาศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้สนใจอะไรเลย เขาจะไม่พอใจอย่างแน่นอนและอาจโกรธจัดถ้าขั้นเหนือเทพธรรมดาพลาดการประชุมที่สำคัญเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินดำรงตำแหน่งพิเศษในจิตใจของเขา

เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ โดยไม่รู้ตัวครึ่งเดือนผ่านไปแล้ว

ทุกอย่างที่ตระกูลเทียนหยวนในเมืองหลักยังคงเหมือนเดิม ความจริงที่ว่าสงครามกำลังจะปะทุขึ้นที่ป้อมปราการในอาณาเขตของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน ดูเหมือนจะไม่ได้มีอิทธิพลต่อสถานที่นี้มากนัก อย่างไรก็ตาม ทุกคนในตระกูลอยู่ในสถานะเฝ้าระวังสูงสุด พวกเขาสามารถเปิดใช้งานค่ายกลในบริเวณที่ต้องห้ามตลอดเวลา

ในช่วงเวลานี้ แรงกดดันมหาศาลได้แทรกซึมเข้าไปในบริเวณที่ต้องห้ามของตระกูล เพียงกระแสเดียวมันครอบคลุมทั่วทั้งบริเวณก่อนที่จะขยายตัวอย่างรวดเร็ว

ในช่วงเวลาที่สำคัญนี้ ค่ายกลในบริเวณต้องห้ามเปิดใช้งาน พวกมันทับซ้อนกันและครอบคลุมทั่วทั้งบริเวณปิดกั้นอย่างแน่นหนา มีตัวตนที่ทรงอำนาจภายในบริเวณพื้นที่ต้องห้าม

ในบริเวณพื้นที่ต้องห้าม ทุกคนที่มาจากโลกด้านล่างได้รวมตัวกันแล้ว พวกเขาจ้องมองไปที่คนที่พวกเขาล้อมรอบไคยะที่สวมชุดสีฟ้าของนางด้วยความตกใจและความไม่เชื่อในสายตาปรากฏอยู่เต็มใบหน้าของพวกเขา

การปรากฏตัวของพลังได้ดึงดูดความสนใจของพวกเขาทันที จากนั้นพวกเขามองออกไปที่ไคยะและมองไปยังส่วนลึกของบริเวณต้องห้ามที่ที่ประตูที่ทอดตรงไปยังใต้ดิน

“พี่ชาย ทะลวงผ่านด่านอีกครั้ง” จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์บ่นพึมพำด้วยความดีใจ

“พี่ใหญ่ออกมาจากการกักตน หลังจากนั้นเขาจะไปจากตระกูลอีกครั้ง” เสี่ยวหลิงพูดอย่างไม่เต็มใจ

ทุกคนออกมาในทันทีเมื่อเจี้ยนเฉินจะปรากฏตัว พวกเขาต่างรู้สึกกระตือรือร้นสงสัยว่าความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินจะยิ่งใหญ่เพียงใดหลังจากการทะลวงผ่านด่านครั้งนี้

อย่าลืมว่า เจี้ยนเฉินก็สามารถเอาชนะบรรดาขั้นเหนือเทพได้ก่อนที่เขาจะทะลวงผ่านด่าน แม้จะมีข่าวลือว่าเขาสามารถมีชื่อเข้าสู่ป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพ

ในส่วนลึกของพื้นที่ต้องห้าม ประตูเปิดขึ้นช้า ๆ และในที่สุดก็เผยให้เห็นเจี้ยนเฉิน

ตอนนี้เขามาถึงขั้นที่ 11 ของร่างบรรพกาลอย่างเป็นทางการ ร่างกายทั้งหมดของเขาระเบิดพลังออกมา

พลังนี้ทำให้เจี้ยนเฉินมีความมั่นใจอย่างมาก ตอนนี้เขากล้าพอที่จะยืนหยัดต่อสู้กับราชาเทพได้โดยตรง

ราชาเทพเป็นสิ่งมีชีวิตสูงสุดในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ ในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์อันกว้างใหญ่จะมีเพียง 1 ราชาเทพเท่านั้น แม้แต่ในจักรวรรดิโบราณ ราชาเทพก็เป็นคนที่ยอดเยี่ยมที่สามารถทำตามที่พวกเขาต้องการได้

ตอนนี้เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าเขามีพลังมากพอที่จะสู้กับราชาเทพได้

อาจเป็นเพราะความจริงที่ว่าเขาเพิ่งทะลวงผ่านด่าน แต่เขาไม่สามารถควบคุมพลังของเขาตามที่เขาปรารถนา ดังนั้นจึงมีแรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมาจากตัวเขา

แรงกดดันนั้นทรงพลังจนอากาศรอบตัวเขาดูเหมือนจะแข็งตัว หลายคนที่อยู่นอกห้องลับพบว่ามันยากที่จะหายใจราวกับว่าพวกเขาหายใจไม่ออก

มันราวกับว่าตอนนี้พวกเขาไม่ได้เผชิญหน้ากับใครคนหนึ่ง แต่เป็นภูเขาที่น่าเกรงขาม เพียงแค่หันหน้าไปทางนั้นก็ทำให้พวกเขารู้สึกไม่มีความสำคัญ

“ เขาเป็นเหนือเทพหรือราชาเทพ ? ”

ในช่วงเวลานี้ ความคิดเดียวกันก็ผ่านเข้ามาในหัวของคนหลายคน

โดยเฉพาะ รุยจิน, หงเหลียน และ เฮยยู่ พวกเขารู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นเจี้ยนเฉินในปัจจุบัน โดยทั่วไปพวกเขาดูเจี้ยนเฉิน เติบโตจากเซียนผู้คุมกฎที่อ่อนแอในอดีตจนถึงระดับในปัจจุบันของเขา

“เจี้ยนเฉิน ในที่สุดเจ้าก็ปรากฏตัว มาตรวจสอบไคยะอย่างเร่งด่วนด้วย” ซ่างกวนมู่เอ๋อพูดด้วยความรู้สึกเร่งรีบรวมถึงความตกใจและความไม่เชื่อ

หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินมองไปที่ไคยะทันที แต่ในเวลาต่อมารูม่านตาของเขาก็หดแคบลงอย่างกะทันหันและความไม่เชื่อก็ปรากฎอยู่เติมใบหน้าของเขา

“เป็นไปได้อย่างไร? ไคยะ เจ้าขึ้นมาจากเซียนจักรพรรดิไปสู่ขั้นแลกเปลี่ยนได้ในช่วงครึ่งเดือน ” เจี้ยนเฉินร้องออกมาราวกับว่าเขาเพิ่งเห็นผี

ครึ่งเดือนที่ผ่านมาไคยะยังคงเป็นเซียนจักรพรรดิคนหนึ่ง แต่ตอนนี้นางสามารถทะลวงผ่านด่านขั้นรับมอบและย้อนกลับมาถึงขั้นแลกเปลี่ยน ยิ่งกว่านั้นนางยังอยู่ในช่วงปลายของขั้นแลกเปลี่ยน

เจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนเขากำลังฝันเมื่อเขาคิดถึงความเร็วของนาง เขาพบว่ามันยากที่จะเชื่อ

ไคยะเองยังคงสงสัยว่านางจะฝึกฝนได้เร็วขนาดนี้แค่ไหน นางพูดขณะที่นางสงสัยว่า“ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเช่นกัน ข้าเพิ่งค้นพบว่าการบ่มเพาะนั้นง่ายมากเมื่อข้าตื่นขึ้นมา ข้าไม่ได้พบกับคอขวดใด ๆ และข้าดูดซับพลังงานดั้งเดิมในเหรียญผลึกอย่างรวดเร็วเช่นกัน ข้าสามารถดูดซับเหรียญผลึกได้ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที“

“ อาจเป็นเพราะเจ้าใช้สมบัติสวรรค์ทั้งหมดเหล่านั้นหรือ?” มีเพียงเหตุผลเดียวที่เจี้ยนเฉินนึกถึงหลังจากที่รายละเอียดของไคยะเกิดขึ้นก็คือนางได้กลืนกินสมบัติสวรรค์ระดับเทพ

อย่างไรก็ตาม ผลกระทบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของดอกเมฆม่วงคือการรักษาจิตวิญญาณ ในขณะที่ผลกระทบต่อการบ่มเพาะที่เพิ่มขึ้นแทบไม่มีความสำคัญ ความแข็งแกร่งของไคยะไม่ควรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ยิ่งไปกว่านั้นแม้ว่าดอกเมฆม่วงจะสามารถเพิ่มการบ่มเพาะได้ มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะรวดเร็ว ดังเช่นการทำให้เซียนจักรพรรดิมาถึงขั้นแลกเปลี่ยนช่วงปลายในเวลาเพียงครึ่งเดือน

“โอ้ ใช่ เจี้ยนเฉิน ข้าเข้าใจพลังของกฎแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าเหรียญผลึกของข้าหมด ข้าคิดว่าข้าจะไปถึงขั้นศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว” ไคยะกล่าวต่อ จากนั้นพลังของกฎก็รวมตัวกันและขดเป็นวงรอบตัวนาง มันทำให้นางสั่นไหวด้วยแสงสีดำเมื่อกฎล้อมรอบนาง

“ นะ- นี่คือกฎแห่งการทำลายล้าง ! ” เจี้ยนเฉินร้องออกมาด้วยความงุนงง เขาไม่อยากจะเชื่อ

ไม่เพียงแต่เจี้ยนเฉินคนเดียว เมื่อกฎของไคยะปรากฏขึ้นทุกคนที่อยู่ใกล้เคียงก็ตะลึง พวกเขาจ้องมองที่กฎแห่งการทำลายล้างที่ขดรอบตัวนางด้วยความงุนงงในขณะที่หัวใจปั่นป่วน

“กฎระดับเทพ น่ะ- นี่เป็นไปได้อย่างไร ? ” เจี้ยนเฉินผงะ ในขณะนั้นความตกใจที่เขารู้สึกได้มาถึงจุดสูงสุด

ในเวลาเพียงครึ่งเดือนไม่เพียงแต่การบ่มเพาะของไคยะจะเพิ่มขึ้นตามจำนวนที่ไม่น่าเชื่อ แต่การเข้าใจกฎของนางก็ก้าวหน้าเกินกว่าจะเชื่อ

พลังของกฎคือกุญแจสู่ขอบเขตเทพ ในโลกแห่งเซียนมีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตดั้งเดิมจำนวนนับไม่ถ้วนที่จะติดอยู่ในขั้นตอนนี้ ไม่สามารถเข้าใจกฎของโลกแม้ว่าพวกเขาจะอุทิศชีวิตทั้งหมดของพวกเขา นี่เป็นเพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความยากลำบากในการทำความเข้าใจกฎ

อย่างไรก็ตาม ไม่เพียงแต่ทำให้ไคยะเข้าใจกฎได้ง่าย ๆ เท่านั้น แต่กฎแห่งการทำลายล้างที่นางแสดงอยู่ในปัจจุบันนั้นก็เกินระดับศักดิ์สิทธิ์อย่างสมบูรณ์ มันถึงระดับเทพ

หากสิ่งนี้สามารถทำให้เกิดผลได้ แม้แต่โลกแห่งเซียนทั้งหมดก็จะต้องตกตะลึงไม่เพียงแค่ที่ราบเมฆา

“ไคยะ, เจ้าเป็นยังไงบ้าง? ความเข้าใจกฎของเจ้าถึงระดับดังกล่าวในทันทีได้อย่างไร ? ” เจี้ยนเฉินถามขณะที่ใจสั่น

“ ข้าไม่รู้ว่าทำไมข้าถึงเข้าใจกฎเมื่อข้าบ่มเพาะ” ไคยะก็งงเหมือนกัน