เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1862 ช่วยชีวิตตระกูลหลิง

ตอนที่ 1862: ช่วยชีวิตตระกูลหลิง

เจี้ยนเฉินสูดลมหายใจลึก ๆ และพยายามระงับความตื่นเต้นไว้ เขาทำให้ตัวเองสงบลง อย่างไรก็ตาม การจ้องมองไปที่ไข่มุกแห่งความทรงจำยังคงถูกเผาไหม้ด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจปกปิดได้

ครั้งแรกที่เขาเข้ามาในหอตำราหลวง ความตั้งใจหลักของเขาคือนำวิธีการบ่มเพาะหรือทักษะการต่อสู้ 3 เล่มไปพร้อมกับเขา ซึ่งราชาศักดิ์สิทธิ์ได้อนุญาตให้เขาทำเช่นนั้น

เนื่องจากวิธีการบ่มเพาะหรือทักษะการต่อสู้ที่อยู่ในระดับขั้นเหนือเทพทั้งสามเล่มนั้นมีความสำคัญต่อตระกูลเทียนหยวนอย่างมากเพราะพวกเขายังคงต้องพัฒนาอยู่

หลังจากนั้นเขาจะพยายามที่จะได้รับประโยชน์จากการอ่านและการดูวิธีการบ่มเพาะและทักษะการต่อสู้จำนวนมหาศาล

อย่างไรก็ตามตอนนี้เขาได้ค้นพบไข่มุกแห่งความทรงจำที่บันทึกวิธีการสร้างค่ายกลส่งตัวบนชั้นเก้าโดยบังเอิญ

นี่เป็นเพราะเขาสามารถบอกได้อย่างรวดเร็วว่าวิธีการสร้างค่ายกลที่อยู่ภายในไข่มุกแห่งความทรงจำนั้นมีระดับสูงมาก

เห็นได้ชัดว่ามีบางสิ่งที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ไม่สามารถซื้อหาได้

แม้ว่าจะมีค่ายกลต่าง ๆ ในตลาด และสามารถหาได้ทั่วไปในหลายร้านค้า มันค่อนข้างเป็นระดับพื้นฐาน มันไม่ได้เป็นประโยชน์มากเหมือนกับค่ายกลส่งตัวที่สามารถข้ามโลกได้

เจี้ยนเฉินวางตำรารวมวิธีการหลอมโดยไม่ลังเล เขาให้ความสำคัญกับไข่มุกแห่งความทรงจำด้วยความตั้งใจ

ย้อนกลับไปในทวีปเทียนหยวน เจี้ยนเฉินใช้เวลาหลายปีเพื่อทำความเข้าใจค่ายกลส่งตัว อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยเจอสิ่งใดใกล้เคียงกับค่ายกลที่สามารถข้ามโลกได้ ตามความเป็นจริงแล้ว เขาอาจไม่สามารถสร้างค่ายกลทั่วไปได้ด้วยซ้ำ

นี่เป็นเพราะค่ายกลส่งตัวที่เขาเคยสร้างในทวีปเทียนหยวนในตอนแรกนั้นเป็นเหมือนเครื่องหมายมากกว่า จุดประสงค์เดียวของพวกเขาคือทำตัวเป็นแสงสว่างในความมืดเพื่อที่เขาจะได้หาทางกลับไป

อย่างไรก็ตาม เขายังคงสามารถสะสมประสบการณ์มากมายในช่วงหลายปีของความเข้าใจ มันเป็นรากฐานที่มั่นคงสำหรับเขา

มันเหมือนกับการสร้างหอคอย เมื่อวางรากฐานอย่างดีแล้ว สิ่งที่ต้องทำคือสร้างหอคอยด้านบนเท่านั้น

เจี้ยนเฉินเข้าไปในไข่มุกแห่งความทรงจำอย่างสมบูรณ์ มันทำให้เขาลืมเรื่องตัวเองไปเลย ในขณะนั้นเขาก็จมอยู่กับข้อมูลของค่ายกลส่งตัว เจี้ยนเฉินพิจารณาว่ามีขั้นตอนอย่างเป็นทางการอะไรบ้างในการสร้างค่ายกลส่งตัวหลังจากเข้าไปดูไข่มุกแห่งความทรงจำ

เจี้ยนเฉินเริ่มค่อย ๆ เข้าใจ ไข่มุกแห่งความทรงจำนั้นดูเหมือนจะเปิดประตูในหัวของเขา ในที่สุดก็ยอมให้เขาสัมผัสกับโลกแห่งความเข้าใจอย่างแท้จริง

ค่ายกลส่งตัวนั้นซับซ้อนและลึกซึ้ง แม้ว่าจะมีคนจำนวนมากในโลกเซียนที่พยายามที่จะเข้าใจมัน พวกเขาส่วนใหญ่จะยังคงอยู่ในระดับเริ่มต้น มีคนที่น่าประทับใจเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะประสบความสำเร็จ

อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินมีความเข้าใจที่พิเศษ ไม่ต้องพูดถึงรากฐานที่เขาสร้างขึ้นเพื่อตนเองในโลกที่ต่ำกว่า เป็นผลให้เจี้ยนเฉินใช้เวลาเพียงช่วงสั้น ๆ ในการทำความคุ้นเคยกับเนื้อหาของมัน ในขณะที่คนอื่นจะต้องใช้เวลาหลายสิบหรือหลายร้อยปี.

ช่วงเวลาที่เจี้ยนเฉินเดินออกจากชั้นเก้า ครึ่งเดือนได้ผ่านไปแล้ว

เจี้ยนเฉินจดจำเนื้อหาทั้งหมดของไข่มุกแห่งความจำภายในครึ่งเดือนนั้น เขาเพียงต้องการที่จะสร้างบางสิ่งบางอย่างด้วยตัวเอง

เขายังจำเนื้อหาทั้งหมดในหนังสือรวมวิธีการหลอมได้เช่นกัน

แน่นอนว่าการท่องจำก็เป็นเพียงการท่องจำ ยังคงมีปัญหามากมายที่ต้องแก้ไขหากเขาต้องการที่จะสร้างค่ายกลส่งตัว

สิ่งสำคัญที่สุดคือเขาขาดความเข้าใจที่จำเป็นเกี่ยวกับกฎของค่ายกล

กฎของค่ายกลและกฎของการหลอมเป็นส่วนหนึ่งของสามพันกฎ มันช่วยได้ดีกว่าโจมตี

เจี้ยนเฉินออกจากพระราชวังและเดินทางไปตามถนนที่จอแจด้วยตนเอง เขาเดินตรงไปยังเรือนที่เขาพักอยู่ในเมืองหลวงชั่วคราว

เจี้ยนเฉินเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วมาก ไม่นานเขาก็กลับไปยังสถานที่เงียบสงบ

“ผู้นำเจี้ยนเฉิน ในที่สุดท่านก็กลับมา”

โม่หยานโยนเบ็ดตกปลาลงไปในสระทันทีเมื่อเห็นเจี้ยนเฉิน นางวิ่งไปด้วยความตื่นเต้น ความสุขเติมเต็มใบหน้าของนาง

“ผู้นำเจี้ยนเฉิน ในที่สุดท่านก็กลับมา ท่านทิ้งพี่ซีหยูและข้าไว้ที่นี่ เราไม่กล้าแม้แต่จะเดินออกจากที่นี่เพราะเรากลัวว่าผู้คนในตระกูลหยางจะสร้างปัญหาให้กับเราอีกครั้ง” ความตื่นเต้นของโม่หยานหายไปทันทีเมื่อนางมาถึงด้านข้างเจี้ยนเฉิน นางทำหน้าขมขื่นและพูดอย่างน่าสงสาร

ใบหน้าของนางเปลี่ยนเร็วกว่าที่ใครบางคนสามารถพลิกเปลี่ยนหน้าหนังสือ ก่อนหน้านี้นางตื่นเต้น แต่ตอนนี้นางก็เศร้ามากภายในเสี้ยววินาที

“ไม่ต้องกังวล ในอนาคตหยางไคจะไม่กล้าทำอะไรอย่างประมาทในเมืองหลวง” เจี้ยนเฉินยิ้มขณะที่เขาปลอบโยนโม่หยาน

ซีหยูก็โผล่ออกมาจากห้องของนาง นางพูดอย่างเคร่งขรึม “ผู้นำ ในช่วงเวลาที่ท่านใช้ในเมืองหลวงมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าส่งขั้นเหนือเทพ 3 คนมาเพื่อจัดการกับตระกูลหลิง พวกเขาควบคุมแคว้นค้นกระบี่ไว้หมดแล้ว”

“เจ้าพูดอะไร ? ” สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไป เขาจ้องซีหยูอย่างใกล้ชิดและพูดว่า “สิ่งนี้เกิดขึ้นเมื่อไหร่ ? สถานการณ์ของตระกูลหลิงตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง ? ”

“ผ่านมาครึ่งเดือนแล้ว ในช่วงเวลาดังกล่าว ขั้นเหนือเทพทั้งสามคนได้ฆ่าคนจากแคว้นค้นกระบี่ไปหลายคน แม้แต่ตระกูลหลิงก็สูญเสียผู้เชี่ยวชาญไปหลายคน” ซีหยูค่อนข้างเคร่งเครียดขณะที่นางพูดต่อ “ในช่วงเวลานี้ พวกเขาได้กักตัวตระกูลหลิงไว้และฆ่าสมาชิกของพวกเขาทุกวัน ๆ ละ 1 คน ตอนนี้ขั้นเทพ 4 คนได้เสียชีวิตแล้วรวมทั้งขั้นศักดิ์สิทธิ์กว่าสิบคน หากหลิงเฮ่ากงยังไม่แสดงตัวออกมา พวกเขาจะฆ่าต่อไปจนกว่าตระกูลหลิงทั้งหมดจะตกตายหรือแม้แต่ทุกคนในแคว้นค้นกระบี่ก็อาจต้องตาย”

ใบหน้าของเจี้ยนเฉินจมลงทันทีเมื่อเขาได้ยินว่าตระกูลหลิงได้สูญเสียผู้เชี่ยวชาญขั้นเทพไปหลายคน แสงโกรธแค้นส่องผ่านดวงตาของเขา

“เวลาผ่านมาครึ่งเดือน ราชาศักดิ์สิทธิ์และผู้พิทักษ์จักรวรรดิสูงสุดยังไม่ได้ทำอะไรเลยหรือ ? มีขั้นเหนือเทพมากมายในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน ทำไมไม่มีใครไปช่วยพวกเขา ? ” เจี้ยนเฉินคำราม

ซีหยูส่ายหน้า นางกลัวอย่างสุดซึ้งและพูดว่า “พวกเขามาจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ใครจะกล้าพอที่จะทำให้พวกเขาขุ่นเคือง ? ไม่ว่าจะเป็นราชาศักดิ์สิทธิ์, ผู้พิทักษ์จักรวรรดิสูงสุด, หรือขั้นเหนือเทพคนอื่นในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน พวกเขาไม่ตอบโต้เรื่องนี้เลย ดูเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้วางแผนที่จะช่วยเหลือตระกูลหลิง”

“แต่นั่นเป็นสิ่งที่ทุกคนคาดเดาได้ เพราะเมื่อพวกเขาเข้าไปแทรกแซง มันจะเทียบเท่ากับการยืนขึ้นต่อต้านลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ด้วยความแข็งแกร่งของลัทธิปีศาจชั้นฟ้า พวกเขาเพียงแค่ต้องส่งผู้คนเพิ่มขึ้นอีกไม่กี่คนและคนที่เข้าไปแทรกแซงก็ต้องจบชีวิต”

“พลังของทุกคนในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นั้นยังไม่เพียงพอที่จะรั้งคนหนึ่งคนจากกองทัพของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าได้เลย”

“ราชาศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้กล่าวหรือว่าไม่ว่าไม่จำเป็นต้องกลัวลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ? เนื่องจากไม่จำเป็นต้องกลัวพวกเขา ทำไมเขาไม่ช่วยตระกูลหลิง ? แม้ว่าเขาจะไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเหตุผลบางอย่าง ผู้พิทักษ์จักรวรรดิสูงสุดก็สามารถทำได้ไม่ใช่หรือ ? ” เจี้ยนเฉินบ่นกับตัวเองเบา ๆ แสงในดวงตาของเขาสั่นไหวด้วยความไม่แน่นอน

“หรือข้าควรจะพูดความตั้งใจที่แท้จริงของราชาศักดิ์สิทธิ์นั้นคือการที่ให้ข้าต่อต้านลัทธิปีศาจชั้นฟ้าเพื่อที่เขาจะสามารถดึงคนที่สนับสนุนข้าให้ร่วมกันต่อต้านลัทธิปีศาจชั้นฟ้าหรือ ? ” เจี้ยนเฉินสงสัยในใจ เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงนางฟ้าเฮายู่และตงเทียน เขาไม่ได้เห็นพวกเขาทั้งสองมาเป็นเวลาหลายปี

แม้แต่เจี้ยนเฉินก็ไม่แน่ใจว่าเขาและนางฟ้าเฮายู่เป็นเพียงหุ้นส่วนตามที่ตกลงกัน หรือพวกเขากำลังสร้างมิตรภาพ

อย่างไรก็ตาม ไม่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับพลังของนางฟ้าเฮายู่ นางได้รับการยืนยันว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น

สำหรับตงเทียน เขาเป็นมิตรกับเจี้ยนเฉินมากที่สุด พวกเขาไม่ใช่เพื่อนสนิทกันด้วยซ้ำ ตามความเป็นจริงแล้ว เจี้ยนเฉินไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นใครมาก่อนที่เขาปรากฏตัวในสุสานของราชาเทพต้วนมู่

“คนอื่นไม่รู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของข้ากับตงเทียน พวกเขาเห็นตงเทียนช่วยข้าในขณะที่มีราชาเทพปกป้อง บางทีพวกเขาอาจคิดบางอย่างเพราะเรื่องนี้และเข้าใจว่าเป็นเพราะข้าสนิทกับตงเทียนหรืออะไรบางอย่าง หรือบางทีพวกเขาคิดว่าข้ามีภูมิหลังที่ยอดเยี่ยมหรืออะไรบางอย่าง … ”

“ถ้าเป็นเช่นนั้น ราชาศักดิ์สิทธิ์ก็หมายความเช่นนั้นจริง ๆ เมื่อเขาพูดว่าไม่จำเป็นต้องกลัวลัทธิปีศาจชั้นฟ้า หรือเขากำลังทำสิ่งที่ข้าคิดว่าเขากำลังพยายามทำอยู่ เขาตั้งใจให้ข้ายืนหยัดต่อสู้กับลัทธิปีศาจชั้นฟ้าโดยมีจุดประสงค์เพื่อให้เขาสามารถดึงนางฟ้าเฮายู่และตงเทียนออกมาโดยผ่านทางข้า และใช้พวกเขายืนหยัดต่อต้านลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ? ”

ในขณะนี้เจี้ยนเฉินค่อนข้างไม่แน่ใจเกี่ยวกับความตั้งใจของราชาศักดิ์สิทธิ์

อย่างไรก็ตาม ความมุ่งมั่นก็เติมเต็มในแววตาของเจี้ยนเฉินไม่นานหลังจากนั้น “ไม่ว่าราชาศักดิ์สิทธิ์จะพยายามทำอะไร ข้าต้องหยุดลัทธิปีศาจชั้นฟ้าจากการทำลายล้างตระกูลหลิงให้ได้”