เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1810 - ความสำเร็จบางส่วนของจิตวิญญาณกระบี่

ตอนที่ 1810 – ความสำเร็จบางส่วนของจิตวิญญาณกระบี่ (2)

“ ทั้งหมดต้องขอบคุณความมีน้ำใจของท่านผู้นำตระกูล หากไม่ใช่ด้วยความช่วยเหลือของท่านผู้นำตระกูล ข้าคงไม่สามารถเป็นขั้นเทพได้ในเร็ว ๆ นี้” ซีหยูคำนับต่อเจี้ยนเฉิน เมื่อแววตาของนางสั่นไหว ความคิดเห็นของนางที่มีต่อเจี้ยนเฉินนั้นเปลี่ยนไปอย่างเงียบ ๆ

เจี้ยนเฉินค่อนข้างเรียบเฉยต่อวิธีที่ซีหยูปฏิบัติต่อเขา หลังจากพยักหน้าเล็กน้อย เขามองไปที่โม่หลิงและอันโดฟู เขาพูดกับพวกเขาสองคนว่า “ข้าจะจากไปสักพัก ในช่วงเวลานี้ เจ้าทั้งสองคนจะต้องดูแลตระกูล หากมีสิ่งใดที่สำคัญให้ทำลายยันต์หยกแผ่นนี้” ในขณะที่เขาพูดแบบนั้นเขาส่งยันต์ไปยังโม่หลิง

ยันต์มีพลังจากวิญญาณของเขาอยู่เล็กน้อย เมื่อยันต์ถูกทำลายเขาจะรู้สึกได้

“ขอรับ ท่านผู้นำตระกูล ! ” โม่หลิงเก็บยันต์ไว้อย่างระมัดระวัง

ซีหยูสั่นสะท้านอยู่ข้างในเมื่อนางได้ยินว่าเจี้ยนเฉินจะจากไป ในขณะนั้นนางรู้สึกหมดกำลังใจด้วยเหตุผลบางอย่าง

หลังจากนั้นเจียนเฉินบอกคนอื่นก่อนที่จะออกจากตระกูลเทียนหยวนโดยตรง

ซ่างกวนมู่เอ๋อและคนอื่น ๆ ล้วนแต่กำลังกักตนบ่มเพาะอย่างเงียบสงบภายในพื้นที่ต้องห้าม เขาไม่ได้พาใครไปด้วย เขากำลังเคลื่อนไหวตามลำพังในเวลานี้

มีเพียงสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีเท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้น มันยังคงอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม เขาค่อย ๆ วางโลงศพของไคยะอย่างผู้พิทักษ์

“เฮ้อ ไคยะ ข้าสงสัยว่าเจ้าจะตื่นเมื่อไหร่ อย่างไรก็ตาม ข้าไม่มีเงื่อนงำแม้แต่น้อยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ข้าจะต้องขอให้ขั้นเหนือเทพดูเมื่อข้าไปที่เมืองหลวงในอนาคต มาดูกันว่าพวกเขารู้วิธีการรักษาเจ้าหรือไม่ ไคยะ” เจี้ยนเฉินคิด เขาตรวจสอบอาการของไคยะอย่างใกล้ชิดและตรวจหลายครั้งในอดีต เห็นได้ชัดว่านางไม่ได้รับบาดเจ็บ เขายังใช้น้ำนมจากไผ่จิตวิญญาณม่วงกับนาง

น้ำนมจากต้นไผ่เป็นสิ่งที่รักษาอาการบาดเจ็บให้กับวิญญาณ แม้ว่าวิญญาณของไคยะจะได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง เพียงแค่หยดเดียวก็น่าจะเพียงพอสำหรับนางที่จะฟื้นพลังของนางให้เต็มที่

อย่างไรก็ตาม น้ำนมก็เหมือนหยดน้ำในมหาสมุทรเมื่อเขาใช้มันกับนาง มันไม่มีผลกระทบใด ๆ เลยทำให้เจี้ยนเฉินสับสนมาก

“แม้แต่น้ำนมจากไผ่จิตวิญญาณม่วงก็ยังไร้ประโยชน์กับไคยะ มีเพียงความเป็นไปได้ 2 ประการ หนึ่งคือน้ำนมของไผ่จิตวิญญาณม่วงนั้นไม่เพียงพอสำหรับวิญญาณของไคยะที่จะได้รับการเยียวยา ในขณะที่อีกประการคือวิญญาณของไคยะไม่ได้รับบาดเจ็บเลย” เจี้ยนเฉินบ่น เขาเชื่อโดยสัญชาติญาณว่าเป็นเหตุผลที่สอง

เป็นผลให้เขาหมดหนทางการช่วยเหลือเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันของไคยะ

ไม่นานต่อมา เจี้ยนเฉินก็มาถึงสุสานของราชาเทพต้วนมู่อีกครั้ง

แม้ว่าจะเป็นเวลาหลายสิบปีแล้วนับตั้งแต่เกิดความวุ่นวายในสุสาน สถานที่ดังกล่าวก็ยังคงวุ่นวายอย่างมากและยังคงดึงดูดผู้ฝึกตนจำนวนมากจากดินแดนที่ห่างไกล เป็นผลให้คนจำนวนมากเข้าและออกจากสถานที่โดยทั่วไปทุกวัน

แม้ว่าขั้นเหนือเทพได้นำสมบัติออกไปภายในบ้านเมื่อหลายสิบปีก่อน แต่ก็ยังมีวัตถุที่น่าสนใจสำหรับขั้นศักดิ์สิทธิ์และขั้นเทพภายในที่พัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้เชี่ยวชาญขอบเขตเทพที่เข้าใจกฎแห่งกระบี่ถือว่าสุสานที่ว่างเปล่าเป็นสมบัติที่ยิ่งใหญ่

นี่เป็นเพราะมีรอยกระบี่ที่ทิ้งไว้เบื้องหลังโดยราชาเทพต้วนมู่ !

เป็นเพราะรอยกระบี่เหล่านี้ทำให้ผู้คนในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์รอบด้านซึ่งเข้าใจกฎแห่งกระบี่และกฎแห่งมิติได้มารวมตัวกันที่นี่ นอกจากนี้ยังมีผู้ฝีกตนขอบเขตดั้งเดิมจำนวนหนึ่งอยู่ด้วย

ตามความเป็นจริงมีแม้กระทั่งเซียนจักรพรรดิบางคนที่ใช้กระบี่เป็นอาวุธที่พวกเขาต้องการที่จะลองเสี่ยงโชค พวกเขาหวังว่าจะเจอโชคลาภที่จะทำให้พวกเขาก้าวหน้าขึ้น

เป็นผลให้สุสานในปัจจุบันดูเหมือนจะค่อนข้างคึกคัก

เจี้ยนเฉินลบตัวตนของเขาและเข้าไปในสุสานเช่นกัน

เขาได้ยินเสียงต่าง ๆ ทันทีที่เขาเข้าไปในสุสาน มีคนอยู่ข้างนอกค่อนข้างน้อย แต่ก็มีอีกมากมายในสุสาน มันวุ่นวายมากเหมือนตลาดที่มีเสียงดัง

เจี้ยนเฉินเดินไปที่ส่วนลึกของสุสานด้วยความคุ้นเคยและเขาก็มาถึงที่อยู่อาศัยของเหล่าศิษย์ของราชาเทพต้วนมู่ในไม่ช้า

สถานที่นั้นก็เต็มไปด้วยผู้คนเช่นกัน มีผู้คนมากมายในเรือนกระบี่ โดยพื้นฐานแล้วทุกคนจ้องมองรอยกระบี่ที่ราชาเทพต้วนมู่ทิ้งไว้ในอาคารด้วยตัวเอง พวกเขาพยามอย่างหนักที่สุดที่จะเข้าใจและได้รับประโยชน์

เจี้ยนเฉินส่ายหัวอย่างแผ่วเบาเมื่อเขาเห็นรอยกระบี่ภายในอาคาร เขาสามารถบอกได้ทันทีว่ารอยกระบี่ได้สูญเสียความลึกลับและเสน่ห์

นี่เป็นเพราะรอยกระบี่ของราชาเทพต้วนมู่ที่ทิ้งไว้ข้างหลังนั้นสามารถเข้าใจได้หลายครั้ง เมื่อจำนวนเกินขีดจำกัด รอยกระบี่จะสูญเสียเสน่ห์ทั้งหมดและกลายเป็นธรรมดา มันจะเป็นเรื่องยากมากที่จะได้รับประโยชน์จากมันไม่ว่ามันจะถูกศึกษาอย่างไร

เจี้ยนเฉินไม่ได้อยู่ที่นั่นนานนัก เขาเดินหน้าต่อไปจนถึงส่วนลึก ในไม่ช้าเขาก็มาถึงตรงหน้ากระท่อมหินสามหลัง

นอกเหนือจากกระท่อมหลังแรกที่พังทลายแล้วกระท่อมอีกสองหลังก็ยังคงอยู่ ผู้คนจะเข้าและออกเป็นครั้งคราว

อย่างไรก็ตาม มีคนไม่กี่คนที่เข้ามาที่ที่พักเป็นครั้งแรกที่นอกกระท่อมทั้งสอง พวกเขาลังเลที่จะเข้าไปในกระท่อม

“เร็ว ไปที่กระท่อมหลังที่สาม มีคนที่กลายเป็นขั้นเทพได้สำเร็จในกระท่อมที่สามอีกครั้ง…”

ในขณะนี้เสียงดังขึ้นในบริเวณใกล้เคียง เมื่อพวกเขาได้ยินเสียง ผู้ฝึกตนที่รวมตัวกันที่นั่นก็ตกอยู่ในความโกลาหล

“อะไร! มีคนทะลวงผ่านด่านได้อีกครั้งในกระท่อมหลังที่สาม…”

“ ข้าอิจฉาพวกเขาจริงๆ กระท่อมหลังที่สามให้กำเนิดขั้นเทพหลายสิบคน…”

“ เร็ว รีบเข้าไปในกระท่อมหลังที่สาม กระท่อมหลังที่สามเป็นที่ซึ่งราชาเทพต้วนมู่ถึงแก่กรรม ความเข้าใจในกฎจากชีวิตในอดีตของเขายังคงอยู่ ตอนนี้ความเข้าใจบางเบามากจนถึงระดับที่เราสามารถเข้าใจได้ การฝึกฝนในนั้นจะเพิ่มโอกาสในการเป็นขั้นเทพอย่างมาก … ”

“เจ้ายังลังเลอะไรอยู่? ไปที่กระท่อมหลังที่สาม เราอาจจะทะลวงผ่านด่านที่นั่นเช่นกันและกลายเป็นขั้นเทพ … ”

ทันใดนั้นผู้ฝึกตนที่ลังเลทั้งหมดก็รีบไปยังกระท่อมหลังที่สาม

เจี้ยนเฉินก้าวไปข้างหน้าและเดินไปที่กระท่อมหินเช่นกัน อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ไปที่กระท่อมหลังที่สาม แต่เป็นกระท่อมหลังที่สอง

หลังจากผ่านประตูทางเข้าโลกรอบ ๆ เจี้ยนเฉินก็เปิดขึ้น เขาได้เข้าสู่อีกโลกหนึ่ง

สถานที่ดูเหมือนโลกที่มีขนาดใหญ่มาก มันเต็มไปด้วยเทือกเขาที่ไม่มีที่สิ้นสุดและแต่ละคนก็ยืนขึ้นราวกับกระบี่มุ่งตรงไปยังท้องฟ้า ภูเขาหลายแห่งมีรอยขนาดใหญ่ที่เกิดจากกระบี่

นี่คือจุดที่ราชาเทพต้วนมู่เคยฝึกฝนกระบี่ ดังนั้นปราณกระบี่ที่มองไม่เห็นแทรกซึมทั่วทั้งพื้นที่ แม้ว่าจะผ่านไปหลายปีนับไม่ถ้วนความคมชัดก็ยังคงอยู่