เทพกระบี่มรณะ (chaotic sword god) - ตอนที่ 1808 - สิบห้าปี

ตอนที่ 1808 – สิบห้าปี

เจี้ยนเฉินปรับแต่งพลังงานมหาศาลภายในโสมทองคำขนาดใหญ่ มันเป็นกระบวนการที่ยาวนานและแสนสาหัส เขาต้องใช้เวลานานมากในการทำลายพลังงานที่โหดร้ายก่อนที่จะสามารถแปรเปลี่ยนเป็นพลังบรรพกาล ท้ายที่สุดพลังงานมหาศาลภายในโสมทองคำนั้นไม่อ่อนโยนเท่ากับพลังงานภายในลูกท้อเมฆม่วงที่สามารถดูดซึมได้ง่ายโดยไม่มีความยากลำบากเลย

เจี้ยนเฉินสูญเสียการรับรู้เรื่องกาลเวลาไปเพราะการฝึกฝนนั้นไม่มีกาลเวลา เขาอุทิศตนเพื่อการบ่มเพาะ เขาวางโสมทองคำยาว 3 เมตรไว้ใกล้ ๆ

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้โสมมีขนาดเพียงครึ่งเดียวของขนาดเริ่มต้น เจี้ยนเฉินกลืนกินรากทั้งหมดของมันและกลั่นเป็นพลังงานมหาศาล ดังนั้นชีพจรบรรพกาลในตันเถียนของเขาก็ค่อย ๆ เติบโตขึ้น

ห้าปีผ่านไปในพริบตา โสมทองคำหายไปจากห้องมืดสลัว ในขณะที่เจี้ยนถือชิ้นสุดท้ายของเนื้อโสมขนาดเท่ากำปั้น หลังจากถอนหายใจเขาหยิบโสมชิ้นสุดท้ายเข้าปากของเขาก่อนที่จะปิดตาของเขาและอุทิศตัวเองเพื่อการกลั่นพลังงาน

เมื่อโสมชิ้นสุดท้ายมาถึงกระเพาะอาหารของเจี้ยนเฉิน ในที่สุดเขาก็กลืนกินโสมขนาดใหญ่ทั้งหมดหลังจากผ่านไปห้าปี

“พลังงานภายในโสมทองคำนั้นเพียงพอสำหรับเม็ดพลังบรรพกาลของข้าที่จะเติบโตจากขนาดของถั่วเหลืองไปจนถึงขนาดของนิ้วหัวแม่มือ พลังงานที่จำเป็นสำหรับความคืบหน้าหลังจากที่ข้ามาถึงขั้นที่ 10 ของร่างบรรพกาลนั้นเพิ่มขึ้นหลายครั้ง ข้าสงสัยว่าสมบัติสวรรค์อื่น ๆ ในแหวนมิติของราชาเทพต้วนมู่และยาพลังงานดั้งเดิมขั้นเทพหมื่นปี 50 เม็ดจะเพียงพอสำหรับข้าที่จะไปถึงชั้นที่ 11 หรือไม่” เจี้ยนเฉินคิด แม้ว่าขั้นเหนือเทพช่วงต้นจะไม่เป็นภัยคุกคามต่อเขาและเขาไม่จำเป็นต้องกลัวขั้นเหนือเทพช่วงกลางด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของขั้นเหนือเทพช่วงปลาย

ที่เขามีชัยเหนือขั้นเหนือเทพช่วงปลายปรมาจารย์เฉินหลงได้ก็เพราะเขาเป็นปรมาจารย์ค่ายกล เขามีทักษะในการใช้ค่ายกลกับฝ่ายตรงข้ามของเขาและไม่ได้ต่อสู้แบบประชิด ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงสามารถเอาชนะเขาได้ในต่อสู้แบบประชิด

“ตอนนี้ข้าได้วางเท้าอย่างมั่นคงในแคว้นตงอันแล้ว แต่ยังมีบางคนที่สามารถคุกคามข้าได้ในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน เช่น หยางไคผู้ซึ่งมาถึงขั้นเหนือเทพช่วงปลายและผู้บัญชาการกองทัพศักดิ์สิทธิ์ ซวนเตา ข้าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาเนื่องจากร่างบรรพกาลขั้นที่ 10 ของข้านั้นเทียบเท่ากับขั้นเทพเท่านั้น

“ถ้าร่างบรรพกาลของข้าสามารถบรรลุถึงขั้นที่ 11 การฝึกฝนของข้าจะเท่ากับขั้นเหนือเทพตามที่จิตวิญญาณกระบี่บอก ในตอนนั้นจะไม่มีขั้นเหนือเทพคนใดที่เป็นคู่ต่อสู้ของข้าอีกต่อไป ใช่หรือไม่ ? มีเพียงที่ข้าอาจจะต้องกลัวคือราชาเทพ” เจี้ยนเฉินคิด

เจี้ยนเฉินได้รับความเข้าใจอย่างละเอียดเกี่ยวกับระดับการบ่นเพาะที่สอดคล้องกันสำหรับระดับขั้นในอนาคตของร่างบรรพกาลในไม่กี่ปีที่ผ่านมา

ขั้นที่ 11 ของร่างบรรพกาลนั้นเทียบเท่ากับอมตะหยวนในโลกอมตะ และอมตะหยวนเทียบเท่ากับขั้นเหนือเทพในโลกแห่งเซียน

หากเขาไปถึงขั้นที่ 12 เขาจะเทียบเท่ากับอมตะหยวนเก้าสวรรค์แห่งโลกอมตะ

อมตะหยวนเก้าสวรรค์เปรียบได้กับราชาเทพในโลกแห่งเซียน

ขั้นที่ 12 นั้นก็เป็นจุดสูงสุดของความสำเร็จบางส่วนของร่างบรรพกาล การผ่านขั้นที่ 12 และไปถึงขั้นที่ 13 จะเท่ากับการบรรลุความสำเร็จขั้นกลาง

ร่างบรรพกาลนั้นมีทั้งหมด 18 ขั้นและขั้นที่ 13 – ขั้นที่ 18 นั้นล้วนเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จขั้นกลาง

ขั้นที่ 13 ของร่างบรรพกาลนั้นเทียบเท่ากับอมตะราชันย์ในโลกอมตะซึ่งเทียบเท่ากับขั้นอสงไขยในโลกแห่งเซียน

แม้ว่าความแข็งแกร่งของผู้ฝึกตนจะเพิ่มขึ้นอย่างมากในแต่ละขั้นของร่างบรรพกาล ความแตกต่างระหว่างระดับการบ่มเพาะความสำเร็จเล็กน้อยในขอบเขตตั้งต้นก็มีมากเช่นกัน

เป็นผลให้เมื่อเขาบรรลุขั้นที่ 13 ของร่างบรรพกาล ความแข็งแกร่งของเขาจะคืบหน้าช้ามาก ภายใต้ขอบเขตตั้งต้น ร่างบรรพกาลแต่ละขั้นจะเทียบเท่ากับความสำเร็จขั้นกลางหรือแม้แต่หลาย ๆ ความสำเร็จขั้นกลาง

อย่างไรก็ตาม ขั้นที่ 13, ขั้นที่ 14 และขั้นที่ 15 ทั้งหมดจะตรงกับขั้นอสงไขยเนื่องจากความแตกต่างอย่างมากระหว่างแต่ละระดับการบ่มเพาะ

ขั้นที่ 16 , ขั้นที่ 17 และขั้นที่ 18 จะสอดคล้องกับขั้นบรรพกาลของโลกแห่งเซียน อย่างไรก็ตามเนื่องจากพลังของร่างบรรพกาล ผู้คนที่มาถึงขั้นที่ 18 จะสามารถต่อสู้กับอัครสูงสุดทั่วไปได้ แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเพียงขั้นสูงสุดของอัครสูงสุดในนามเท่านั้น

นอกเหนือจากขั้นที่ 18 ขั้นสูงสุดของร่างบรรพกาลนั้นมีอยู่ในตำนานเท่านั้น

ไม่มีใครเคยสามารถเข้าถึงขั้นสูงสุดของร่างบรรพกาลรวมถึงคนไม่กี่คนที่มีร่างบรรพกาลแรกกำเนิดตลอดประวัติศาสตร์ของโลกอมตะ“

“ข้าต้องไปให้ถึงขั้นที่ 11 โดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้” เจี้ยนเฉินตัดสินใจ หลังจากกลืนกินโสมทองคำ เขาก็นำสมบัติสวรรค์อื่น ๆ ออกจากแหวนมิติของราชาเทพต้วนมู่ทันทีและกลืนพวกมันลงไป

ใครจะรู้ว่าวายเนอร์หยานจะไปขอร้องให้ผู้เชี่ยวชาญคนอื่น ๆ ของสำนักจิตวิญญาณปฐพีเคลื่อนไหวต่อต้านเขาได้หรือไม่ เป็นผลให้เขารู้สึกกดดันเสมอ เมื่อเขามีพลังมากขึ้น เขาก็จะเป็นอิสระจากความกังวล

สองสามทศวรรษนั้นน้อยกว่าเสี้ยววินาทีที่แคว้นตงอันซึ่งคงอยู่มาแล้วบนดินแดนแห่งที่ราบเมฆามาหลายแสนปี

ตอนนี้ เจี้ยนเฉินได้กักตนมา 15 ปีแล้ว แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่ปรากฏตัวในตระกูลในช่วงเวลานี้ แต่ความประทับใจที่เขาทิ้งไว้ในใจของตระกูลอื่น ๆ ในเมืองยังคงเหมือนเดิม

ชื่อของตระกูลเทียนหยวนแพร่กระจายไปทั่วอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นทุกคนจึงรู้ว่าตระกูลเทียนหยวนปรากฏในแคว้นตงอัน ยิ่งไปกว่านั้นผู้นำตระกูลของพวกเขาได้เอาชนะขั้นเหนือเทพของตระกูลวายเนอร์ และตระกูลได้อ้างสิทธิว่าทั้งแคว้นเป็นดินแดนของพวกเขา ถึงจุดที่แม้แต่เมืองหลวงก็จะไม่เข้าไปยุ่งกับสิ่งที่เกิดขึ้นในนั้น

ตามความเป็นจริงแล้ว มีคนไม่กี่คนที่ได้ยินเกี่ยวกับตระกูลเทียนหยวนของแคว้นตงอันในอาณาจักรเพื่อนบ้านเช่นกัน ซึ่งนำไปสู่คนไม่กี่คนที่รู้สึกชื่นชมพวกเขา

ตระกูลเทียนหยวนกลายเป็นตระกูลที่ไม่อาจแตะต้องได้ในแคว้นตงอัน

สำหรับโม่หลิงและอันโดฟู พวกเขาจัดการเรื่องต่าง ๆ ในตระกูลโดยที่เจี้ยนเฉินกักตนอยู่ เป็นผลให้พวกเขากลายเป็นสมาชิกที่มีอำนาจในตระกูลและพวกเขาเป็นคนที่สามารถสั่นคลอนทั้งแคว้นในทุกที่ที่พวกเขาไป