ตอนที่ 877 ชื่อเสียงยาบำรุงโฉม + ตอนที่ 878 ปิดบังไม่ได้นานนัก
ตอนที่ 877 ชื่อเสียงยาบำรุงโฉม
เฟิ่งจิ่วได้ยินคำพูดนี้ก็ตะลึงเล็กน้อย “ทำไมข้าไม่รู้เลย?”
เรื่องที่ตนเองยังไม่รู้ นึกไม่ถึงว่าจะมีคนลือกันออกมาเสียเนิ่นๆ? ใครรู้ว่าเธอจะมาเข้าร่วมงานสมัชชาวิเคราะห์ยาเซียน? แม้เธอมาถึงที่นี่ แต่ก็ไม่คิดจะใช้ตัวตนภูตหมอมาออกหน้า ยามนี้ไม่นึกเลยว่าจะมีข่าวลือออกไป ว่าภูตหมอจะมาเข้าร่วม?
“ดังนั้นแทนที่จะบอกว่าทุกคนมางานสมัชชาวิเคราะห์ยาเซียน ไม่สู้บอกว่ามาหาภูตหมอยังดีกว่า โดยเฉพาะหลังจากยาบำรุงโฉมเม็ดหนึ่งที่ภูตหมอนำออกมาล่าสุดถูกประมูลออกไปด้วยราคาเทียมฟ้าในตลาดมืดแคว้นเหินเวหา แต่ละกลุ่มอำนาจยิ่งมีความสนใจต่อภูตหมอมากขึ้น”
เธอได้ยินคำพูดนี้ ก็ยิ้มอย่างกลั้นไม่อยู่ “แม้แต่ยาบำรุงโฉมยังรู้? สุดท้ายยาบำรุงโฉมนั้นใครประมูลได้เล่า?”
“เป็นองค์หญิงท่านหนึ่งในราชวงศ์แคว้นระดับหนึ่ง หลังประมูลได้ก็ถวายให้พระสนมแม่นาง ว่ากันว่านางสนมท่านนั้นเดิมทีถูกทอดทิ้งไม่ได้รับความโปรดปราน แต่หลังกินยาบำรุงโฉมเม็ดนั้นรูปลักษณ์ก็ฟื้นคืนเฉกเช่นหญิงสาวงามเพริศพริ้งน่าเย้ายวน โดนเด่นไร้คนเทียบ ซ้ำยังได้รับความโปรดปรานจากผู้ครองแคว้นอีกครั้ง ดังนั้นตอนนี้ผู้หญิงแคว้นต่างๆ จึงจับจ้องยาบำรุงโฉม บางคนสอบถามเบาะแสภูตหมอไปทั่ว ตามมาหาถึงตลาดมืด แต่ข้อมูลภูตหมอตลาดมืดยังเก็บเป็นความลับไว้อย่างยิ่ง”
“ไม่นึกว่ายาบำรุงโฉมจะถูกประมูลในแคว้นระดับหก หัวหน้าตลาดมืดนั้นมีฝีมือทำให้คนแคว้นระดับหนึ่งยังได้รับข่าว ซ้ำยังสร้างชื่อเสียง ผลตอบรับนี้ไม่เลวเลยจริงๆ” เธอยิ้มเอ่ย คิดว่าที่นี่ไม่ใช่สถานที่พูดคุย คิดจะไปจ่ายค่าน้ำชา แล้วกลับโรงเตี๊ยมพร้อมพวกเขาก่อนค่อยว่ากัน
“คุณชาย ไม่ต้องจ่ายเงินแล้ว พอแล้วๆ” สามีภรรยาร้านแผงลอยเห็นเฟิ่งจิ่วจะล้วงเงิน ก็รีบร้อนห้ามไว้
เฟิ่งจิ่วยิ้ม พร้อมโยนเหรียญเงินเหรียญหนึ่งออกไป “นี่เป็นค่าน้ำชา เก็บไว้เถอะ!” สิ้นเสียงถึงจะพาพวกเขากลับไป
หลังกลับถึงโรงเตี๊ยม สองคนบอกข้อมูลที่สอบถามกลับมาทั้งหมดกับนาง สุดท้ายเหลิ่งหวาก็เอ่ยว่า “นายท่าน คนคนนั้นที่จองห้องคงเป็นคุณชายโม่เฉิน ตอนพวกเราถามข่าวกลับมาก็ผ่านโรงเตี๊ยมอันดับหนึ่ง จึงได้ยินเฒ่าแก่เอ่ยถึงพอดีขอรับ”
“อืม เช่นนั้นคงเป็นเขานั่นแหละ เขาเป็นคนบอกข้าเรื่องงานสมัชชาวิเคราะห์ยาเซียนที่นี่ ตอนนั้นข้าไม่รับคำเชิญร่วมทางกับเขา คิดแล้วเขายังเดาได้ว่าข้าจะมา”
เธอยิ้มๆ รู้สึกว่าโม่เฉินคนนี้แปลกมากจริงๆ เพราะคำพูดไม่กี่ประโยคนั้นจึงดูแลเธอเป็นพิเศษ? แต่รู้สึกว่าตอนที่เขาพูดอะไรพวกนั้นยังบอกไม่ชัดเจน คงจะยังเก็บงำไว้ เหมือนว่ายังมีอะไรที่เธอไม่รู้
เหลิ่งหวาอดไม่ได้ที่จะถาม “นายท่าน ถึงเวลางานสมัชชาวิเคราะห์ยาเซียนท่านจะเข้าร่วมด้วยตัวตนไหนขอรับ?”
“ใช้ตัวตนเฟิ่งจิ่วเป็นพอ ส่วนตัวตนภูตหมอ เหอะๆ ให้พวกเขาตั้งตารอไปเถอะ!”
แววตาเธอพุ่งพล่าน นัยน์ตาแอบฉายประกาย สั่งทั้งสองไว้ว่า “ก่อนงานสมัชชาวิเคราะห์ยาเซียน พวกเจ้าพยายามออกไปไหนน้อยๆ หน่อย ฝึกบำเพ็ญในห้องให้มากเถอะ! ที่นี่คนมากเกินไป เกิดเรื่องง่านนัก”
“ขอรับ/เจ้าค่ะ”
สองคนขานรับ พวกเขาซื้อของที่จำเป็นต้องใช้ไว้อย่างเหมาะสมแล้ว ช่วงนี้จริงๆ ก็ไม่ต้องออกไปทำอะไร หนำซ้ำวันนี้ออกไปสอบถามเสียทั่ว บนว่าคนแคว้นอื่นมีมากมายจริงๆ คนพวกนั้นที่มาจากแคว้นระดับหนึ่งกับสองอยู่ที่นี่แทบจะหยิ่งยโสเสียจนไม่มีใครกล้ายุ่ง ไม่ทันไรก็สั่งสอนคนมีทุกหนทุกแห่งเลย
“ก๊อกๆ ก๊อกๆ”
ยามนี้นอกประตูห้องมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น เมื่อสามคนในห้องได้ยินเสียงนั้นก็มองหน้ากัน เฟิ่งจิ่วให้สัญญาณ เหลิ่งหวาจึงเดินเข้ามาสอบถามยังตรงด้านในประตู
“ใครน่ะ?”
………………………………………………….
ตอนที่ 878 ปิดบังไม่ได้นานนัก
“ข้างในคือคุณชายเฟิ่งใช่หรือไม่? ข้าเข้ามาคารวะ”
เสียงที่ลอยมาจากด้านนอกฟังเป็นชายวัยกลางคน เหลิ่งหวาหันกลับไปมองเฟิ่งจิ่ว เห็นนางพยักหน้าถึงจะเปิดประตู เพียงประตูห้องเปิดก็เห็นสามคนยืนอยู่ข้างนอก เป็นหนึ่งชายวัยกลางคนกับสองชายชรา
“พวกท่านเป็นใคร?” เหลิ่งหวายืนถามตรงประตู
“พวกเราเป็นคนจากตลาดมืด” ชายวัยกลางคนตอบ สายตามองไปด้านใน มีความตื่นเต้นรางๆ
เหลิ่งหวาได้ยินว่าเป็นคนตลาดมืดก็ตกใจ ก่อนจะได้ยินเสียงนายท่านลอยมาจากด้านใน
“ให้พวกเขาเข้ามาเถอะ!”
“เชิญเข้ามาขอรับ” เหลิ่งหวาหันข้างไปเล็กน้อย หลังเชิญทั้งสามเข้าไปข้างใน ยามนี้เหลิ่งซวงก็เดินออกจากประตูห้องมาเฝ้าด้านนอก
เหลิ่งหวาเห็นเช่นนี้ก็ตามสามคนนั้นเข้าไป แล้วมายืนยังด้านหลังนายท่าน
“คุณชายเฟิ่ง ข้าเป็นหัวหน้าตลาดมืด แซ่ตู้ สองท่านนี้คือผู้อาวุโสของตลาดมืด รู้ว่าคุณชายเฟิ่งมาถึงที่นี่แล้ว พวกเราจึงเข้ามาคารวะโดยเฉพาะ” ชายวัยกลางคนกล่าว พร้อมประสานมือคารวะไปทางเด็กหนุ่มที่นั่งตรงโต๊ะ
“รู้ว่าข้ามาที่นี่?” เฟิ่งจิ่วเลิกคิ้วขึ้น มองทั้งสามคน “พวกท่านรู้ว่าข้าเป็นใคร?”
ทั้งสามได้ยิน แววตาวาววับเล็กน้อย บอกว่า “คุณชายเฟิ่งเป็นผู้ถือครองป้ายตลาดมืดเรา หากเป็นตลาดมืดชั้นสูงต่างก็รู้ตัวตนคุณชายเฟิ่ง”
“ในเมื่อรู้แล้ว หรือว่าไม่รู้ว่าตอนนี้มีดวงตามากมายจับจ้องอยู่? พวกท่านกลับวิ่งมาพบข้าถึงที่นี่ จงใจสร้างปัญหาให้ข้าหรือ?” เสียงเธอเย็นชาเล็กน้อย ใบหน้ามีความไม่พอใจ
สามคนได้ยินคำพูดนี้ ก็รีบร้อนกล่าวว่า “พวกเราไม่กล้าสร้างปัญหาให้คุณชาย พวกเรามาที่นี่ล้วนหลีกเลี่ยงหูตาผู้คน คุณชายโปรดวางใจ จะไม่มีใครสังเกตเห็น เพียงแต่วันนี้พวกเรามาที่นี่นอกจากคารวะคุณชาย ยังมีเรื่องหนึ่งต้องรายงาน”
เฟิ่งจิ่วมองพวกเขา เอ่ยว่า “ว่ามา”
“ช่วงนี้เพราะยาบำรุงโฉมถูกประมูลออกไปด้วยราคาเทียมฟ้า นำมาซึ่งความสนใจจากแต่ละฝ่าย กลุ่มอำนาจไม่น้อยกำลังถามหาเบาะแสภูตหมอ เพราะภูตหมอเคยถอดหน้ากากในแคว้นเหินเวหา จึงมีคนไม่น้อยเคยเห็นรูปลักษณ์ภูตหมอ ตามที่พวกเรารู้มา บางกลุ่มอำนาจก็มีรูปเหมือนภูตหมอในมือแล้ว”
เธอได้ยินเช่นนี้ มือที่วางไว้บนโต๊ะก็เคาะเบาๆ ส่งเสียงดังก๊อกๆ เอ่ยถามอย่างไม่แยแส “หมายความว่า ตัวตนข้าใกล้จะปิดไว้ไม่มิดและถูกเปิดเผย?”
เรื่องที่ตัวตนภูตหมอถูกเปิดเผยไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยคิด ถึงอย่างไรตอนแรกที่ถอดหน้ากากที่นั่น ก็คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ แต่กำลังตลาดมืดยังดีมาก ถึงปกปิดข้อมูลมานานเพียงนี้ก็นับว่าประมาณหนึ่งแล้ว
“ขอรับ มีคนแคว้นระดับหนึ่งแทรกแซงเข้ามาตรวจสอบ เรื่องนี้จึงปิดไม่ได้นานมาก”
“อืม เปิดเผยไปก็ไม่เป็นไร ตลาดมืดพวกท่านมั่นใจว่าจะไม่มีใครไปยุ่งเกี่ยวแคว้นข้าเป็นพอ” สายตาเธอจ้องมองหัวหน้าตลาดมืดพลางเอ่ย
หัวหน้าตลาดมืดได้ยินคำพูดนี้ก็ยิ้มกล่าวว่า “ขอคุณชายเฟิ่งโปรดวางใจ มีกลุ่มอำนาจตลาดมืดคุ้มครอง แม้เป็นแคว้นระดับหนึ่งก็ไม่กล้าโจมตีโดยง่าย”
เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองพวกเขาสามคน ถามว่า “ข่าวว่าภูตหมอจะเข้าร่วมงานสมัชชาวิเคราะห์ยาเซียนนี้ลือกันมาจากไหน?”
“ตลาดมืดไม่ได้ปล่อยข่าวขอรับ ตอนนี้พวกเรากำลังตรวจสอบ แต่เป็นไปได้มากว่าจะมาจากราชวงศ์แคว้นศรสวรรค์”
หัวหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย กล่าวว่า “หากไม่ใช่เพราะข่าวว่าภูตหมอจะมาเข้าร่วมงานสมัชชาวิเคราะห์ยาเซียน คนแต่ละแคว้นคงไม่มากันมากเพียงนี้ จากในหมู่นั้นคนที่ได้ประโยชน์ที่สุดคือแคว้นศรสวรรค์ ด้วยเหตุนี้จึงมีเหตุให้สงสัยว่าพวกเขาปล่อยข่าวออกมา”
………………………………………………….
