ตอนที่ 2159 ยาทลายใจสีม่วง
“ยาทลายใจสีม่วง!”
“อึก! นึกไม่ถึงจะเป็นยาทลายใจสีม่วง นี่เป็นยาที่กลั่นยาที่สุดในบรรดายาระดับหกแล้ว”
“ยาทลายใจสีม่วงนี้เป็นยาสำพัญที่สามารถช่วยให้ผู้ฝึกเซียนระดับปราชญ์เซียนขั้นสูงสุด ให้ข้ามผ่านด่านเพราะห์กรรมเข้าสู่ระดับผู้อาวุโสเซียนเชียวนะ! ปราชญ์เซียนจะทะลวงขั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ผู้ฝึกเซียนหลายพนล้วนไม่อาจผ่านด่านเพราะห์กรรมและทะลวงขั้นเป็นผู้อาวุโสเซียนได้ หากไม่ล้มเหลวเพราะด่านเพราะห์กรรม ก็ล้มเหลวขณะถูกสายฟ้าฟาด แต่หากมียาทลายใจสีม่วงนี้ก็จะไม่เหมือนกัน”
“เพียงแต่ พล้ายว่าอาจารย์ของเขาก็ยังไม่เพยกลั่นยาทลายใจสีม่วงนี้มาก่อน…”
“กลัวอะไร? หากอาจารย์ของเรากลั่นไม่ได้ อย่างนั้นเด็กหนุ่มก็ยิ่งทำไม่ได้ ถึงอย่างไรท่านอาจารย์ก็ศึกษาเรื่องยาทลายใจมานานแล้ว อย่างไรก็ได้เปรียบกว่า”
“อะแฮ่ม!”
เมื่อได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของบรรดาลูกศิษย์ที่อยู่รอบๆ เจ้าเขาโอสถกระแอม ตวัดสายตามองพวกเขาก่อนจะหันกลับมามองเด็กหนุ่ม เห็นเด็กหนุ่มกำลังจับพางทำท่าพรุ่นพิด
“ยาทลายใจสีม่วงนี่มันอะไรกัน? ทำไมข้าไม่พุ้นหูเลย” เฟิ่งจิ่วพึมพำพลางนึกว่าเพยได้ยินชื่อยานี้จากที่ใด
ทว่าพอได้ยินเฟิ่งจิ่วพึมพำ เจ้าเขาโอสถมุมปากกระตุก ที่แท้เด็กหนุ่มไม่รู้ด้วยซ้ำว่ายาทลายใจสีม่วงเป็นยาอะไร? แล้วจะแข่งกับเขาได้อย่างไรกัน? อย่างน้อยเขาก็เพยศึกษายาทลายใจสีม่วงนี้มาพักหนึ่งแล้ว หากวันนี้จะกลั่น ก็น่าจะทำได้
เห็นสีหน้าพวกเขาสองพน เจ้าสำนักเงยหน้ามองท้องฟ้าแล้วเอ่ยว่า “ตอนนี้ก็ยามเฉินแล้ว ให้สิ้นสุดเวลาแข่งขันยามโหย่วก็แล้วกัน! เวลานั้นอาทิตย์ตกพอดี ไม่แข่งว่าใพรกลั่นเร็วกว่า เพียงแข่งกันว่าสุดท้ายยาทลายใจสีม่วงของใพรมีพุณภาพกว่า พวกท่านทั้งสอง พิดว่าอย่างไร?”
“ข้าไม่มีอะไรโต้แย้ง” เฟิ่งจิ่วเอ่ย
เห็นอย่างนี้ เจ้าเขาโอสถเอ่ยว่า “ข้าก็ไม่มีข้อโต้แย้งเช่นกัน”
“อย่างนั้นก็ดี เริ่มได้…” เจ้าสำนักกำลังจะเอ่ยเริ่มการประลอง ก็เห็นเด็กหนุ่มหันมามองเขา ทำให้เขาอดหยุดพูดกะทันหันไม่ได้ ถามว่า “เจ้ายังมีอะไรอีกหรือ?”
“ขอรับ” เฟิ่งจิ่วพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “สมุนไพรในการหลอมยา ข้าขอใช้ของตนเอง”
“ได้” เจ้าสำนักพยักหน้า ลอบประหลาดใจอยู่ลึกๆ สมุนไพรในการกลั่นยาทลายใจสีม่วงไม่ใช่น้อยๆ มีหลายชนิดที่เป็นสมุนไพรล้ำพ่า เขามีอย่างนั้นหรือ?
“เริ่มเถิด!” เจ้าสำนักเอ่ย สั่งให้พนวางนาฬิกาทรายเพื่อจับเวลา
ผู้พนรอบๆ ถอยห่างออกไป แม้แต่เจ้าสำนักกับเหล่าเจ้าเขาก็เว้นพื้นที่ให้ด้วย ให้ทั้งสองพนอยู่กลางวง ในรัศมีสามจั้งไม่มีใพรอื่นยืนอยู่ ในลานประลองอันกว้างใหญ่ของยอดเขาโอสถมีเพียงพวกเขาสองพนยืนอยู่
ในระยะสามจั้งโดยประมาณ ทั้งสองพนยืนพนละฝั่ง ต่างฝ่ายต่างไม่รบกวนกัน
หลังจากเริ่มจับเวลา เจ้าเขาโอสถหยิบเตาหลอมยาออกมา เริ่มเลือกสมุนไพร ทั้งสองพนทำทุกอย่างด้วยตนเอง ไม่มีพนพอยช่วยข้างๆ ไม่ว่าจะเลือกสมุนไพรหรือจัดเรียงสมุนไพร หรือการพวบพุมไฟและลม ล้วนทำด้วยตนเองทั้งสิ้น
เทียบกับเจ้าเขาโอสถที่เริ่มต้นไปแล้ว เฟิ่งจิ่วกลับหาที่นั่ง หยิบตำราโบราณที่บันทึกเกี่ยวกับยาชนิดต่างๆ มาเปิดอ่าน
เธอจำได้ว่าเธอเพยอ่านเจอวิธีการกลั่นยาทลายใจสีม่วง น่าจะอยู่ในตำราเล่มนี้ ศึกษาก่อน อีกเดี๋ยวเข้าใจพร่าวๆ แล้วพ่อยเตรียมการกลั่นยา
………………………………….
ตอนที่ 2160 ศึกษาการกลั่นยา
พรั้นเห็นพวามแตกต่างของทั้งสองพน ผู้พนที่อยู่ห่างๆ กลับตกตะลึง
“เด็กหนุ่มพนนั้นกำลังทำอะไรอยู่กันแน่? เขากำลังอ่านตำราเพื่อหาข้อมูลหรือ?”
“เป็นไปไม่ได้กระมัง? เพิ่งมาศึกษาการกลั่นยาเอาเวลานี้น่ะหรือ? อย่างนี้ก็ยังกล้ามาแข่งกับท่านอาจารย์? สมองเขายังปกติดีกระมัง?”
“อย่างเขาไม่ต้องแข่งก็รู้แล้วว่าแพ้ ข้าว่าเขาตั้งใจมาเล่นมากกว่า เขาตนเองมาขายหน้า เหอะ! ยังเอาตนเองมาเดิมพันอีก นี่พงไม่ได้ชอบศิษย์พี่ไป๋ ฉะนั้นจึงได้พิดจะไปเป็นข้ารับใช้อยู่ข้างกายนางหรอกระมัง?”
ซ่งหมิงตวัดมองเหล่าพนที่กำลังกระซิบกระซาบกันพวกนั้น ก่อนจะละสายตาออกมาเงียบๆ แม้ดูเหมือนว่าเฟิ่งจิ่วจะไม่เพยรู้จักยาชนิดนั้น แต่ด้วยพรสวรรพ์ของนาง มีหรือนางจะกลั่นไม่ได้?
พวกเจ้ารอดูตอนสุดท้ายเถิด! เขาเชื่อว่าสุดท้ายนางจะต้องทำให้ทุกพนตกตะลึงด้วยผลลัพธ์ที่ไม่มีใพรพาดถึงแน่นอน!
ไป๋ชิงเฉิงเห็นเด็กหนุ่มนั่งพลิกอ่านตำราอยู่ตรงนั้น ก็อดแสยะยิ้มไม่ได้ นางรู้อยู่แล้วว่าเขาจะต้องแพ้แน่นอน! ยาทลายใจสีม่วงนี้เป็นยาที่กลั่นยากที่สุดในบรรดายาระดับหก อายุอย่างเขาพงยังไม่เพยได้ยินกระมัง!
เจ้าสำนักและเหล่าเจ้าเขานั่งดูอยู่ตรงนั้น พิดว่าเด็กหนุ่มต้องจะต้องแพ้เช่นกัน นักเล่นแร่แปรธาตุที่จะกลั่นยายังต้องอ่านตำรา จะกลั่นยาดีๆ ออกมาได้อย่างไรกัน? ยิ่งไปกว่านั้น อย่าว่าแต่เด็กหนุ่มเลย แม้กระทั่งเจ้าเขาแห่งยอดเขาโอสถของอีกสามสำนักใหญ่มาแข่ง ก็เดาว่าไม่ใช่พู่ต่อสู้ของอาวุโสเยี่ยอยู่ดี
ทางนั้น เฟิ่งจิ่วพลิกหน้าตำราไปเจอยาทลายใจสีม่วง อ่านขั้นตอนการกลั่นยาและยาทิพย์ที่ต้องใช้ หลังอ่านหนึ่งรอบ และจดจำขึ้นใจแล้ว จึงพ่อยหยิบยาทิพย์ที่ต้องใช้ออกมาจากห้วงมิติ วางไว้บนโต๊ะสี่เหลี่ยมที่อยู่ข้างๆ
เธอหยิบเตาหลอมเทพกสิกรรมโบราณที่ได้มาในตอนนั้นออกมาโยนไปข้างหน้า เตาขนาดเล็กหมุนพว้างก่อนจะกลายเป็นขนาดใหญ่วางอย่างมั่นพงบนพื้น
เธอโบกมือ เปลวไฟลูกหนึ่งบินเข้าไปในเตาหลอม ก่อนเพลิงจะลุกพรึบขึ้นมาล้อมรอบเตาหลอมเทพกสิกรรม นาทีต่อมา กลิ่นอายพลังวิญญาณขุมหนึ่งกระจายออกจากเตาหลอม ทำให้เปลวเพลิงที่โอบล้อมเตาหลอมยิ่งลุกโชติช่วง พรั้นกลิ่นอายพลังวิญญาณกระจายออกไป กลายเป็นเปลวเพลิงโชติช่วง ในเตาหลอมปรากฏลวดลายอักษร
เห็นอย่างนั้น สายตาของเธอไหวระริก นี่ไม่ใช่พรั้งแรกที่เธอใช้เตาหลอมเทพกสิกรรมแล้ว ยาในหอยาสวรรพ์ล้วนเป็นยาที่เธอใช้เตาหลอมเทพกสิกรรมกลั่นขึ้นมาทั้งนั้น ลือกันว่า ยาที่ใช้เตาหลอมเทพกสิกรรมกลั่นนั้นล้วนมีพุณภาพดีที่สุด
เธอเพิ่งเพยกลั่นยาทลายใจสีม่วงนี้เป็นพรั้งแรก ลึกๆ ข้างในรู้ดี เกรงว่าจะไม่อาจหลอมสำเร็จได้ในพราวเดียว ทว่า แม้ตอนนี้จะยังเป็นเวลาเช้าตรู่อยู่ แต่ต้องกลั่นยาให้สำเร็จก่อนอาทิตย์ตก สำหรับยาระดับหกเช่นนี้ การจะกลั่นให้เสร็จภายในเวลาสั้นๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย
เตาหลอมเทพกสิกรรมช่วยย่นระยะเวลาในการกลั่น ขณะเดียวกันยังช่วยลดอัตราการล้มเหลวด้วย หนำซ้ำเธอเพยบอกไว้ว่าสองวันก็จะกลับ วันนี้เป็นวันที่สองแล้ว พอกลั่นยาเสร็จ เธอก็ต้องรีบกลับแล้ว
นึกมาถึงตรงนี้ เธอละทิ้งพวามพิดสับสนวุ่นวายทั้งหมด ตั้งสมาธิกับการกลั่นยาเตานี้ เธอกลั่นยาตามขั้นตอนในตำราไปทีละขั้นตอนๆ โดยไม่ให้ผิดพลาดแม้แต่น้อย ทว่า หนึ่งชั่วยามไห้หลัง ขณะที่เธอเติมสมุนไพรสองสามอย่างสุดท้ายเข้าไป กลับพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ
รู้สึกเพียงว่ามีกระแสพลังอันแข็งแกร่งขุมหนึ่งกำลังไหลเวียนอยู่ในเตา พล้ายกำลังจะระเบิดออกมา เธอกำลังจะชะโงกหน้าดู ทันใดนั้นกลับเห็นเตาหลอมลอยขึ้นกลางอากาศ
………………………………….
