ตอนที่ 2127 ข่มขวัญ
เมื่อได้ยิน จัวฉู่ฮุยมีสีหน้าตึงเครียด สายตาคมปลาบตวัดมองไปที่ชายชราชุดเทา น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงแรงกดดันอันแข็งแกร่งแผ่ปกคลุมทั่วบริเวณ “จ้องเล่นงานตระกูลจัวแล้วยังมาหาเรื่องถึงที่อีก? คิดว่าตระกูลจัวของเราเหยียบย่ำได้ง่ายๆ งั้นหรือ?”
สิ้นเสียงทรงพลัง เห็นเพียงเงาร่างของเขาโฉบไหว พุ่งโจมตีออกไปในพริบตา ระหว่างที่เหวี่ยงหมัดซัดกำปั้นออกไป กระแสพลังอันแข็งแกร่งซัดออกไปพร้อมกับฝ่ามือลม พุ่งไปทางชายชราชุดเทา
ชายชราชุดเทาเห็นเขาจู่โจมกะทันหันก็ก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ พลางยกมือหนึ่งขึ้นต้านรับ ทว่าหลังจากที่ทั้งสองสู้กัน เขาหลบการจู่โจมไม่พ้น ถูกอีกฝ่ายใช้ฝ่ามือซัดใส่หน้าอกอย่างแรง
“พลั่ก!”
“อึก! พรืด!”
เสียงฝ่ามือลมกระแทกหน้าอกดังสนั่น ชายชราชุดเทาร้องครวญ กระอักเลือดอึกใหญ่ออกมา ฝีเท้าเซถอยหลังอย่างหยุดไม่อยู่ กระทั่งชนเข้ากับคนข้างหลังจึงค่อยหยุดยืนได้ ก่อนจะล้มลงไปไม่เป็นท่า เขาเงยหน้ามองด้วยความตะลึง เห็นคนตรงหน้าสีหน้าเคร่งเครียด สองมือไพล่หลังตวาดเสียงกร้าว
“ไสหัวไป! หากมีครั้งหน้า อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ!”
น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงแรงกดดันดังขึ้น แรงกดดันอันแข็งแกร่งนั้นสะท้านสะเทือนจนทำให้คนรอบๆ ต้องถอยหลัง แต่ละคนไม่กล้าเข้ามาอีก
รวมถึงชายชราชุดเทาที่กุมหน้าอกและมองจัวฉู่ฮุยอย่างเจ็บแค้น สะบัดแขนเสื้อ ออกคำสั่งว่า “ไป!” เขาปล่อยให้ผู้ฝึกตนสองคนประคองจากไปอย่างรวดเร็ว
พอพวกเขาไป กลุ่มคนที่ล้อมอยู่หน้าจวนเองก็สลายตัวไปด้วย เหลือเพียงชาวบ้านในเมืองและคนจากตระกูลใหญ่บางส่วนที่ยืนมองด้วยความตกตะลึง
“ตระกูลจัวมีคนที่ยอดเยี่ยมอย่างนี้อยู่ด้วย? แต่ก่อนไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนี่!”
“นั่นสิ! คนคนนี้เป็นใครกันแน่? ทำไมแต่ก่อนไม่เคยได้ยินเรื่องเขาเลย?”
“ก่อนหน้านี้ผู้นำตระกูลจัวเรียกเขาว่าพี่ใหญ่ไม่ใช่หรือ? พวกเจ้าลืมแล้วหรือ ผู้นำตระกูลจัวมีพี่ชายคนหนึ่ง อยู่ที่เรือนฝั่งตะวันตก”
“อ้อ! ใช่แล้วๆ ข้าจำได้ว่าพี่ชายของผู้นำตระกูลจัวชื่อจัวฉู่ฮุยกระมัง? เพียงแต่ได้ยินมาว่าพลังของเขาธรรมดาทั่วไป หนำซ้ำหลายปีมานี้ก็ไม่มีอะไรโดดเด่น นึกไม่ถึง เขากลับซ่อนคมไว้ในฝัก!”
“โชคดีที่พี่ชายของผู้นำตระกูลจัวมีพลังเช่นนี้ พวกเจ้าดูสิ เมื่อครู่สุ่มเสียงขนาดไหน หากผู้นำตระกูลจัวถูกการโจมตีเมื่อครู่เต็มๆ ไม่ตายก็คงบาดเจ็บสาหัส คนของตระกูลโหวจ้องจะเล่นงานตระกูลจัวของพวกเขา อยากจะฮุบตระกูลของพวกเขา”
“นั่นสิ! นึกไม่ถึง ลูกชายคนโตของตระกูลจัวจะเป็นผู้แข็งแกร่งที่คมในฝักเช่นนี้ เดาว่าคงแข็งแกร่งที่สุดในตระกูลจัวแล้วกระมัง? ข้าจำได้ว่าผู้เฒ่าจัวไม่ทะลวงขั้นมาหลายปีแล้ว ส่วนพลังของผู้นำตระกูลจัวก็อยู่ในระดับปราชญ์เซียนขั้นแรก ดูท่า พลังของลูกชายคนโตตระกูลจัวน่าจะสูงกว่าพวกเขาหมดเลย”
“ก็แปลกนะ คนที่มีพลังอย่างนี้ กลับอาศัยอยู่ในเรือนฝั่งตะวันตกของจวนตระกูลจัวและใช้ชีวิตเงียบๆ ราวกับตัดขาดจากโลกภายนอก หากไม่ใช่เพราะเรื่องวันนี้ เดาว่าหลายคนคงลืมไปแล้วว่าตระกูลจัวมีคนเช่นนี้อยู่ด้วยคนหนึ่ง”
คนรอบข้างวิพากษ์วิจารณ์พลางค่อยๆ แยกย้ายกันไป ส่วนหน้าประตูจวน จัวฉู่ฮุยมองจัวเจิ้งหลิน เอ่ยว่า “เจ้ายังสะสางเรื่องราวไม่เสร็จก็ไปทำงานต่อเถิด! ข้ากลับก่อนล่ะ” สิ้นเสียง เขาก็ก้าวเข้าไปในจวน ตั้งใจจะกลับเรือนฝั่งตะวันตก ทว่า เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ถูกเรียกไว้ก่อน
“พี่ใหญ่ รอเดี๋ยว” จัวเจิ้งหลินเรียกเขา สาวเท้ายาวๆ เดินมาหยุดตรงหน้าเขา “พี่ใหญ่ พวกเราคุยกันหน่อย!”
เวลานี้ เหล่าผู้อาวุโสมองหน้ากันแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าจัวฉู่ฮุยด้วย…
………………………………….
ตอนที่ 2128 แพร่กระจาย
“ฉู่ฮุย ขอบใจเจ้ามากที่ช่วยผู้นำตระกูล” อาวุโสหลายคนเอ่ยปากขอบคุณเขา
“เขาก็เป็นน้องชายข้า ช่วยเขาเป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว ไม่ต้องขอบคุณข้าหรอก” จัวฉู่ฮุยเอ่ย หันไปเอ่ยกับจัวเจิ่งหลิน “เจ้าไปทำงานก่อนเถิด! ข้ากลับจวนก่อนล่ะ” เอ่ยจบ ครั้งนี้ไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาพูดอะไรอีก เขาสาวเดินกลับไปที่เรือนตะวันตกทันที
มองดูเขาเดินจากไป จัวเจิ้งหลินกับเหล่าผู้อาวุโสมองหน้ากัน ก่อนจะเดินไปยังเรือนฝั่งตะวันออก วันนี้เกิดเรื่องขึ้นขนาดนี้ พวกเขาจำเป็นต้องหารือกันจริงๆ
พอทุกคนสลายตัว เฟิ่งจิ่วที่ยืนพิงมุมกำแพงยิ้มๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในตระกูลจัว และกลับเรือนฝั่งตะวันตก
เพียงชั่วพริบตา เรื่องที่จัวฉู่ฮุยช่วยผู้นำตระกูลโจมตีอาวุโสประจำตระกูลโหวจนพ่ายแพ้กระจายไปทั่วจวน แม้แต่ผู้เฒ่าจัวก็ได้ยินข่าวด้วย
หลังจากรู้เรื่อง ไม่ว่าใครในตระกูลจัวต่างก็ตกตะลึงมาก รู้สึกเหลือเชื่อ เพราะอย่างไรคนในเรือนฝั่งตะวันตกก็ใช้ชีวิตราวกับตัดขาดจากโลกภายนอกมาตลอด ลูกชายคนโตที่อยู่เรือนฝั่งตะวันตกก็ทำตัวธรรมดาจนไม่รู้จะธรรมดาอย่างไรอีกแล้ว จู่ๆ ก็กลายเป็นผู้แข็งแกร่งทรงพลังไปได้อย่างไร? แล้วยังช่วยชีวิตผู้นำตระกูลไว้อีก? ไม่อยากเชื่อจริงๆ
ทว่า เพราะเรื่องนี้ทุกคนเห็นกับตาตนเอง แม้จะไม่อยากเชื่อ ก็ไม่มีใครตั้งข้อสงสัย
หลังจากหารือกันเสร็จ ก็สั่งให้คนระวังกิจการสาขาต่างๆ ให้มากหน่อย จากนั้นสั่งให้คนคอยสังเกตการเคลื่อนไหวของตระกูลโหวอย่างเงียบๆ ครั้นหารือกันเสร็จแล้ว เหล่าผู้อาวุโสมองผู้นำตระกูลที่นั่งอยู่ด้านบน เอ่ยว่า “ผู้นำตระกูล ท่านคิดจะจัดการอย่างไรกับเรือนฝั่งตะวันตก?”
“จัดการอย่างไรอะไร?” ผู้นำตระกูลจัวมองพวกเขา ถามว่า “ต้องจัดการอะไร?”
“เปล่า พวกข้าหมายถึงว่าเราควรเชิญคุณชายใหญ่มาหารือกันหน่อยหรือไม่? เขามีพลังเช่นนี้อยู่ หากใช้มันเพื่อตระกูลจัวได้…” ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกตัดบทก่อน
“เขาเป็นพี่ใหญ่ของข้า!” ผู้นำตระกูลจัวขมวดคิ้วมองชายชราที่กำลังพูด “ท่านหมายความว่าอย่างไรที่บอกว่าหากเขาใช้พลังเพื่อตระกูลจัวได้? หรือเพราะเขามีพลังแข็งแกร่ง จึงต้องให้เขาเสียสละเพื่อตระกูลจัว?”
พูดมาถึงตรงนี้ จัวเจิ้งหลินแค่นเสียง “อย่าลืมว่าหลายปีมานี้อาวุโสทุกท่านคอยขัดขวางไม่ให้ข้ามอบหมายงานสำคัญให้ท่านพี่มาตลอด! ที่ผ่านมาไม่เคยยอมให้เขายื่นมือเข้ายุ่ง พอวันนี้เขาช่วยข้า ก็จะให้เขาถวายชีวิตให้ตระกูลจัวงั้นหรือ?”
“พวกข้าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น…” พวกเขาแก้ตัว ลอบทอดถอนใจ
จัวเจิ้งหลินลุกขึ้น มองหน้าทุกคนเอ่ยว่า “ที่ผ่านมาเขาไม่เคยยื่นมือเข้ามายุ่งเรื่องในตระกูล วันนี้ เขาก็จะไม่ทำเช่นกัน แต่เขาไม่ยื่นมือเข้ามายุ่งไม่ได้แปลว่าหากตระกูลจัวมีภัยเขาจะนิ่งดูดาย เหมือนกับเหตุการณ์ในวันนี้ หากข้ามีอันตราย หรือตระกูลจัวเจอวิกฤติ เขาก็จะยื่นมือเข้ามาช่วย เรื่องนี้ไม่ต้องบอกข้าก็เชื่อว่าเขาจะทำ”
เขามองทุกคน เอ่ยว่า “ข้าหวังแต่ว่าหลังจากผ่านเรื่องราวในวันนี้มา ต่อจากนี้อาวุโสทุกท่านจะไม่เห็นเขาเป็นคนนอกอีก”
ทุกคนเงียบงันไปครู่ใหญ่ ก่อนจะรับคำ “พวกข้าเข้าใจแล้ว”
“ข้าไปหาท่านแม่ก่อน ทุกท่านกลับไปเถิด!” เขาเอ่ย ก่อนจะเดินออกไป
เห็นผู้นำตระกูลออกไปแล้ว ทุกคนมองหน้ากันเล็กน้อย ก่อนจะทยอยแยกย้ายกันกลับ
ในเรือนของฮูหยินผู้เฒ่า ยามนี้นางกำลังนั่งอยู่บนตั่ง ฟังหญิงวัยกลางคนคนสนิทเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในจวนวันนี้
“ในช่วงเวลาคับขัน เป็นคุณชายใหญ่ที่ช่วยคุณชายรองไว้ สุดท้ายยังกำราบอาวุโสประจำตระกูลโหว ช่วยตระกูลจัวให้ผ่านวิกฤติครั้งนี้ไปได้ด้วย”
………………………………….
