ตอนที่ 2123 จวนตระกูลจัววุ่นวาย
เฟิ่งจิ่วมองนาง เงียบไปเล็กน้อย จากนั้นถามว่า “ฮูหยินผู้เฒ่า ข้าขอล่วงเกินถามสักคำ ท่านผู้เฒ่าจัวดีกับท่านหรือไม่?” เพราะเธออยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว แต่กลับไม่เคยเห็นผู้เฒ่าท่านนี้เลย อีกทั้งเหมือนว่าผู้เฒ่าท่านนี้จะไม่ค่อยมาที่เรือนของนางด้วย
ครั้นได้ยินคำถาม ฮูหยินผู้เฒ่าแปลกใจเล็กน้อย ยิ้มตอบไปว่า “เขาย่อมดีกับข้าอยู่แล้ว ไม่เช่นนั้นปีนั้นเขาจะสู่ขอข้าทำไมเล่า?”
พูดมาถึงตรงนี้ นางทอดถอนใจ “จะว่าไปแล้วก็เป็นข้าที่ผิดต่อเขา หลายปีมานี้ ในใจข้ามีปมที่ไม่อาจคลายได้ ตั้งแต่ลูกชายสองคนโต ข้าก็ยิ่งหลบมาอยู่ในเรือนหลัง ไม่ค่อยออกไปพบใคร ส่วนเขาเห็นข้าเป็นอย่างนี้ จึงไม่ค่อยมาหาข้า มาแค่ช่วงมีเทศกาลเท่านั้น”
“วันเวลาเนิ่นนาน ร่างกายของฮูหยินพักฟื้นจนหายดีแล้ว บางครั้งจิตใจก็ส่งผลกระทบต่อร่างกาย ฮูหยินผู้เฒ่ามิสู้ลองปล่อยวางจิตใจ แทนที่จะเก็บตัวเงียบอยู่ที่นี่ ไม่สู้ออกไปเดินเล่นข้างนอกบ้าง” เธอแนะนำเสียงเบา
รู้ว่าเธอหวังดี ฮูหยินผู้เฒ่าจึงพยักหน้า เผยรอยยิ้มอ่อนโยน “อืม ข้าจะทำ”
“อยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว ร่างกายของฮูหยินผู้เฒ่าไม่มีอะไรน่าห่วงอีก ส่วนขาของจวินหยางก็ขาดสมุนไพรสามชนิด ข้าอาจต้องเตรียมตัวไปแล้ว หากหายาสมุนไพรสามชนิดนั้นได้เมื่อใดค่อยกลับมา”
เธอเอ่ยด้วยเสียงนุ่มนวล คารวะนางหนึ่งครั้ง “ฮูหยินผู้เฒ่า ข้าขอตัวกลับก่อน” เอ่ยจบ ก็หันตัวเดินออกไป
เธอกลับไปพักผ่อนที่ห้อง เช้าวันต่อมาก็ออกไปข้างนอก มุ่งหน้าไปยังร้านขายยาที่อยู่ในเมือง สองสามวันนี้เพราะยุ่งอยู่กับการปรุงยาให้พวกเขาสองคน จึงไม่มีเวลาออกมาข้างนอก ตอนนี้มีเวลาจึงจะไปดูสักหน่อยว่าตลาดมืดส่งข่าวอะไรมา
เถ้าแก่ร้านขายยารอเฟิ่งจิ่วมาสองวันแล้ว พอเห็นเธอมา ก็ออกไปต้อนรับด้วยความดีใจ “นายท่าน มาแล้วหรือขอรับ! เชิญข้างในขอรับ” เขารีบเชิญเธอเข้าไปในห้องด้านใน คนขายยาที่อยู่ด้านนอกเห็นก็อึ้ง ไม่เข้าใจว่าเด็กหนุ่มชุดเขียวกลายเป็นนายท่านของเถ้าแก่ได้อย่างไร?
“นายท่าน จดหมายมาถึงตั้งแต่เมื่อวานตอนเที่ยงแล้ว ข้ารอนายท่านอยู่ตลอดเลยขอรับ” เถ้าแก่เอ่ย ก่อนจะยื่นของให้
เฟิ่งจิ่วปาดลายน้ำที่อยู่บนจดหมายออก จากนั้นก็เปิดอ่านเนื้อหาข้างใน ยิ่งอ่านไปเรื่อยๆ สีหน้าก็ยิ่งตึงเครียด นึกไม่ถึงว่าปัญหาที่ตลาดมืดเจอครั้งนี้จะยุ่งยากขนาดนี้ หนำซ้ำอาการของนายแห่งตลาดมืดก็แย่มาก เคยมีคนของตลาดมืดไปหาเธอที่หอยาสวรรค์แล้ว
เธอเก็บจดหมาย หันไปเอ่ยกับเถ้าแก่ร้านว่า “ข้าอาจจะต้องกลับวันพรุ่งนี้ หากมีข่าวอะไรไม่ต้องส่งไปที่ตระกูลจัวแล้ว นอกจากนี้ เจ้าส่งจดหมายกลับไปอีกฉบับ ให้พวกเขาสืบหาสมุนไพรสามชนิด…” เธอกำชับเถ้าแก่ร้าน หลังจากบอกชื่อสมุนไพรสามชนิดนั้นให้เถ้าแก่ ก็เดินออกไปข้างนอก
เธอมีแกนเคลื่อนย้ายนั้นอยู่กับตัว ใช้เวลากลับไปไม่นาน ด้วยเหตุนี้ เธอตั้งใจว่าจะกลับวันพรุ่งนี้ วันนี้สะสางเรื่องตรงหน้าให้เรียบร้อยก่อนแล้วค่อยว่ากัน
ระหว่างทางกลับ พอมาถึงหน้าประตูจวนตระกูลจัว กลับเห็นคนยืนล้อมประตูจวนไว้ หนำซ้ำกลุ่มคนที่มายืนล้อมยังท่าทางดุดันขึงขัง ยืนตะโกนร้องด่าอยู่นอกจวนเหมือนจะไม่ยอมลดละง่ายๆ ทำให้เธอที่กำลังจะกลับเข้าไปต้องชะงักฝีเท้า ยืนมองอยู่ในมุมที่ไม่สะดุดตา ลอบคิดในใจว่าคนพวกนี้เป็นใคร? เหตุใดมายืนล้อมอยู่หน้าตระกูลจัว?
“จัวเจิ้งหลิน! ออกมา! บอกให้เขาออกมา! หากยังไม่ออกมาอย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจก็แล้วกัน! อย่าคิดว่าซ่อนตัวอยู่ข้างในแล้วเราจะทำอะไรเจ้าไม่ได้! หากยังไม่ออกมาพวกข้าจะบุกเข้าไป!”
คนข้างนอกเพิ่งจะตวาดเสร็จ ก็เห็นประตูจวนค่อยๆ เปิดออก…
………………………………….
ตอนที่ 2124 ผู้นำตระกูลสู้ไม่ได้
กลุ่มคนที่มายืนล้อมมีไม่น้อย เสียงดังชุลมุนไปหมด คนนั้นพูดทีคนนี้พูดที โกลาหลราวกับอยู่ในตลาดผัก เธอเองก็ฟังไม่ชัดว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ เห็นเพียงระหว่างกระแทกกระทั้นกันมีคนสองกลุ่มที่เริ่มใช้กำลังกัน ชั่วขณะหนึ่งเสียงดาบและกระบี่ฟันกันดังไปทั่ว เสียงตวาดโวยวายไม่ขาดสาย
เห็นอย่างนั้น เธอตะลึงเล็กน้อย พูดไม่เข้าหูคำเดียวถึงขั้นลงไม้ลงมือกันเลยหรือ! เพียงแต่ พลังของทั้งสองฝ่ายอาจดูเหมือนสูสีกัน แต่อย่างไรที่นี่ก็เป็นหน้าจวนตระกูลจัว ถึงอย่างไรก็น่าจะเป็นคนกลุ่มนั้นที่เสียเปรียบ
ทว่าขณะกำลังครุ่นคิด จู่ๆ หางตาของเธอก็เหลือบไปเห็นว่าท่ามกลางคนกลุ่มนั้นมีชายชราชุดเทาที่ไม่สะดุดตาคนหนึ่ง พลังของเขาสูงกว่าจัวเจิ้งหลินที่เป็นผู้นำตระกูลจัวเสียอีก ขณะกำลังสงสัย ก็เห็นทั้งสองเริ่มต่อสู้กัน
ทันทีที่สองคนนี้สู้กัน กลิ่นอายพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งรอบๆ พลันป่วนพล่าน รวมถึงคนพวกนั้นที่กำลังสู้กันก็เริ่มถอยหลังอย่างต้านไม่อยู่
ผู้แข็งแกร่งต่อสู้กัน แค่พลังของอีกฝ่ายก็เขย่าขวัญพวกเขาได้แล้ว พวกเขายังมีปัญญาที่ไหนไปสู้กันอีก? ยิ่งไปกว่านั้น หัวหน้าของทั้งสองฝ่ายก็สู้กันเองแล้ว ไม่ว่าผลลัพธ์ออกมาเป็นอย่างไร ก็มีทางออกเพียงทางเดียวเท่านั้น
ชายชราชุดเทาผู้นั้นซัดฝ่ามือออกไปก่อนจะเปลี่ยนท่าร่างและพุ่งโจมตีเข้าไป ยามฝ่ามือลมพุ่งออกไปมีเสียงสวบสาบดุจมีดดาบแหวกอากาศ สายตาพยาบาทเคียดแค้นจ้องไปที่จัวเจิ้งหลิน กระบวนท่ายิ่งไร้ความปรานี
ทั้งสองประมือกันสองสามกระบวนท่า สีหน้าของจัวเจิ้งหลินเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ พลังของอีกฝ่ายสูงกว่าเขา หากยังสู้กันต่อ เกรงว่าเขาจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่าย หากเขาแพ้ต่อหน้าจวนตระกูลจัว เกรงว่านับจากนี้ ตระกูลจัวจะกลายเป็นที่ครหาของคนในเมือง!
นึกมาถึงตรงนี้ เขาลอบกัดฟัน เพิ่มพลังขึ้นอีกหนึ่งขั้น ดึงพลังทั้งหมดออกมาสู้กับชายชรา ขณะวาดหมุนฝ่ามือ พลังดาบขุมหนึ่งเปล่งเสียงดังหึ่งๆ ก่อนจะพุ่งโจมตีไปที่ชายชรา”
“หึ!”
ชายชราแสยะยิ้ม ยกมือสลายพลังของจัวเจิ้งหลินที่พุ่งเข้ามาได้อย่างง่ายดาย จากนั้นเขาก็ไล่บี้เข้ามาติดๆ กระบวนท่าที่ใช้โจมตีรุนแรงแฝงแววสังหาร คล้ายกับว่าต้องการเอาชีวิตเขาเสียที่นี่
ไอพิฆาตที่พวยพุ่งเข้ามาทั้งเย็นเยือกและอำมหิต ทำให้จัวเจิ้งหลินเกร็งไปทั้งตัว ตั้งสติต่อสู้กับอีกฝ่ายอย่างเต็มที่
ส่วนเฟิ่งจิ่วที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ตรงมุมถนนลอบส่ายหน้า พลังของผู้นำตระกูลจัวไม่ใช่คู่ต่อสู้ของชายชราชุดเทา ยามนี้เขาดึงพลังทั้งหมดของตนเองออกมาสู้ ก็เกรงว่าจะยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายอยู่ดี
พลังของผู้นำตระกูลจัวอยู่ในระดับปราชญ์เซียนขั้นแรก ส่วนชายชราอยู่ในระดับปราชญ์เซียนขั้นกลาง ซึ่งสูงกว่า การต่อสู้ครั้งนี้ใครจะเป็นผู้แพ้หรือชนะ ดูแวบเดียวย่อมรู้แล้ว
ในเวลานี้เอง เธอเห็นชายชราวาดมือรวบรวมกระแสพลังขุมหนึ่ง กระแสพลังขุมนั้นกลายเป็นแรงกดดันอันแข็งแกร่งอยู่ระหว่างสองฝ่ามือ ป่วนพล่านไปตามการเคลื่อนไหวของฝ่ามือเขา สายตาเคียดแค้นของเขาจับจ้องไปที่จัวเจิ้งหลินราวกับอสรพิษร้าย บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มชั่วร้าย ในชั่วพริบตาเดียว เขาซัดพลังในมือออกไป พุ่งใส่จัวเจิ้งหลินด้วยความเร็วดุจสายฟ้าฟาด
“ท่านผู้นำตระกูล!”
“ท่านผู้นำตระกูล!”
“ท่านผู้นำตระกูล!”
เสียงตะโกนเรียกดังขึ้นพร้อมกันหลายเสียง นั่นเป็นเสียงซี๊ดปากและตะโกนด้วยความตกใจจากเหล่าผู้อาวุโสในตระกูล พวกเขาดูออกว่าการโจมตีครั้งนี้รุนแรงแค่ไหน เกรงว่าผู้นำตระกูลจะต้านรับไว้ไม่ไหว หากถูกโจมตี เกรงว่า เกรงว่า…
นาทีนี้ จัวเจิ้งหลินเองก็ตกตะลึงไม่แพ้นกัน เขารีบถอยหลัง อยากหลบเลี่ยง ทว่ากระแสพลังขุมนั้นกลับพุ่งตรงเข้ามา ทำให้เขาไร้หนทางหนี…
………………………………….
