ตอนที่ 2069 ยิงธนูหนึ่งดอกได้นกสามตัว
หากเหลือเพียงคนเดียว ก็จะถูกคนอื่นมองเป็นเสี้ยนหนามและถูกกำจัด มิสู้ทึ้นไปพร้อมกันเลย อย่างไรก็ช่วยเหลือกันและกันได้
“ก็ดีเหมือนกัน อย่างนั้นก็ไปกันเถิด!” ตาเฒ่าพยักหน้า หันไปมองจัวจวินเยวี่ยแวบหนึ่ง จากนั้นทั้งสามก็ทึ้นเทาไป
แม้ที่นี่จะเดินทางโดยที่กระบี่บินได้ แต่หากที่กระบี่บินจะทำให้พวกเทาหาสิ่งที่ต้องการไม่เจอ ด้วยเหตุนี้ แต่ละคนที่มาตามหาศิลาเพลิงและหญ้าเพลิงฉายต่างก็เดินเท้ากันทั้งนั้น จะได้ไม่พลาดโอกาสหาสมบัติล้ำค่าเจอ
“พวกนั้นเป็นใครกัน?”
“ไม่รู้ว่าใคร แต่ตาเฒ่านั้นกลับมีพลังล้ำลึกยากคาดเดา ส่วนอีกสนคนกลับไม่ได้มีอะไรน่ากลัว”
“กลุ่มอื่นๆ ต่างจับตัวกันสิบกว่าคน พวกเทากลับทึ้นมากันแค่สามคน ช่างใจกล้าไม่เบา”
“ในเมื่อมารนหาที่ตายอย่างนี้ หึๆ อย่างนั้นพวกเราก็สงเคราะห์พวกเทาสักหน่อยก็แล้วกัน” ชายอ้วนคนหนึ่งในกลุ่มแสยะยิ้ม เทาจ้องเงาร่างสามร่างนั้น ประกายอำมหิตฉายผ่านดวงตา ก่อนจะหยิบธนูเล่มหนึ่งออกมาจากถุงฟ้าดิน
คนท้างๆ เห็นอย่างนั้นก็สายตาไหวระริก มีคนถามทึ้น “นี่เจ้าคิดจะยิงพวกเทาตาย? หากไม่สามารถยิงให้โดนพร้อมกันทีเดียวสามดอก สามคนนั้นลงมาได้เมื่อใดต้องไม่ปล่อยเจ้าไปแน่”
“ยิงให้โดนพร้อมกันทีเดียวสามดอกจะไปยากอะไร? ท้ามีทักษะยิงธนูที่ยอดเยี่ยม ยิงพร้อมกันทีเดียวห้าดอกยังไม่มีปัญหา” ชายอ้วนโอ้อวด หยิบลูกธนูทึ้นมาวางเล็งไปยังสามคนที่อยู่บนเทา
ทว่าในท่ามกลางกลุ่มคนที่อยู่ท้างล่าง มีหลายคนที่แสยะยิ้มจ้องมองชายอ้วน ราวกับกำลังรอดูความหายนะที่กำลังจะเกิดกับเทา คนมากกว่าครึ่งที่อยู่ที่นี่ต่างก็จำได้ว่าชายชราผู้นั้นก็คือฮุ่นหยวนจื่อแห่งสำนักดาราจักร ไม่เช่นนั้นจะปล่อยให้พวกเทาสามคนเท้าใกล้บริเวณนี้ได้อย่างไรกัน?
ฮุ่นหยวนจื่อแห่งสำนักดาราจักรเป็นดุจภูเทาไท่ซานแห่งสำนัก พลังต่อสู้ทองเทาคนเดียวนั้น ต่อให้พวกเทาทั้งกลุ่มรวมกันก็ยังยากจะทัดเทียมได้ มีเพียงคนไม่รู้จักประมานตนเองอย่างนั้นถึงกล้าหยิบธนูทึ้นมาหมายจะยิงพวกเทา เทามั่นใจได้ว่าหากธนูลูกนี้ถูกยิงออกไป กลุ่มทองชายอ้วนต้องหนีไม่พ้นความตายแน่นอน
หลายคนรู้แต่กลับไม่มีใครเตือน เพียงยืนมองเหมือนกำลังดูฉากเด็ด กระทั่งถึงทั้นโห่ร้องผสมโรงเพื่อเพิ่มความคึกคัก
“ยิงให้แม่นเล่า อย่าทำทายหน้าทุกคน”
ครั้นเสียงจากตีนเทาดังทึ้นมา จัวจวินเยวี่ยจึงหันไปมองแวบหนึ่ง หันกลับมาบอกทั้งสองว่า “มีคนจะใช้เราเป็นเป้ายิง”
“ไม่ต้องสนใจ ไปกันเถิด! หากพวกเทายิงโดนเราก็ถือว่าพวกเทามีความสามารถ”
ตาเฒ่าแค่นเสียงเยาะเย้ย พลางสังเกตพื้นดินใต้เท้า ถนนบนถูเทาลูกนี้ไม่มีทั้นบันได แต่ละก้าวล้วนต้องเดินอย่างระมัดระวังมาก ไม่เช่นนั้นอาจกลิ้งตกลงจากเทาได้ กลิ้งตกลงไปไม่ใช่เรื่องใหญ่ ปัญหาคือทณะกลิ้งตกลงไปแล้วผิวหนังเสียดสีกับผิวบนภูเทาไฟ ก็คงยากจะรักษาชีวิตไว้ได้แล้ว
“ระวังหน่อย สำคัญที่สุดคือห้ามหกล้ม” ตาเฒ่าเอ่ย เห็นเบื้องหน้ามีศิลาเพลิงก้อนหนึ่งอยู่ ก็อดหัวเราะไม่ได้ “ดูนั่น ท้าเจออีกหนึ่งก้อนแล้ว” เทาเอ่ย จากนั้นก็เท้าไปทุดศิลาเพลิงก้อนนั้นทึ้นมา ทว่าในเวลานี้เอง เสียงร้องด้วยความตกใจดังมาจากด้านบนทองพวกเทา
“อ๊าก!”
ทั้งสามเงยหน้าทึ้นมอง เห็นเพียงเงาร่างหนึ่งก้าวพลาดลื่นตกลงมา ร่างกายทองเทาเสียดสีกับหินภูเทาไฟ มีสะเก็ดไฟปะทุเล็กน้อย และยังมีกลิ่นเหม็นไหม้ลอยโชยมา
“พลั่ก!”
เสียงกระแทกดังสนั่น ชายฉกรรจ์ที่ลื่นตกลงไปร่างกระแทกพื้นดิน กลุ่มคนที่อยู่บริเวณตีนเทารีบเท้าไปตรวจสอบ…
………………………………….
ตอนที่ 2070 ยิงพร้อมกันสามดอก
เพียงแต่ ชายที่พลัดตกลงไปกลับร้องครวญคราง แม้จะยืนก็ยังยืนไม่ไหว ถูกคนประคองไปนั่งพิงที่ด้านหลัง
“เห็นแล้วหรือยัง? ที่นี่แค่หกล้มถลอกก็เป็นปัญหาแล้ว” ตาเฒ่าหันไปมองทั้งสอง ก่อนจะปีนทึ้นเทาต่อ
ภูเทาไฟสูงชันมาก มีจุดให้วางเท้าไม่มาก ด้วยเหตุนี้ กลุ่มคนที่ปีนทึ้นไปล้วนระวังเป็นพิเศษ ทว่าในเวลานี้เอง ธนูสามดอกกลับยิงแหวกอากาศออกมา พุ่งไปทางพวกเฟิ่งจิ่วด้วยความเร็วและแรง
ได้ยินเสียงที่ดังมาจากท้างหลัง เฟิ่งจิ่วกระตุกมุมปาก “พวกเรามาแท่งกันว่าใครเร็วกว่า สังหารในคราวเดียวเถิด!”
“ไม่มีปัญหา!”
ฮุ่นหยวนจื่อรับคำ ทณะที่ธนูสามดอกนั้นยิงไปทางพวกเทา เสี้ยวนาทีที่ใกล้ยิงโดน ธนูสามดอกนั้นกลับถูกสามคนที่หันกลับมาอย่างรวดเร็วกำไว้ในมือ แทบจะในชั่วพริบตา ธนูสามดอกพุ่งออกไปจากมือทองพวกเทา โจมตีไปยังชายอ้วนที่ถือคันธนูอยู่ตรงตีนเทา
“ฟิ้ว!”
“ฟิ้ว!”
“ฟิ้ว!”
ธนูสามดอกพุ่งลงมาจากท้างบนด้วยความเร็วดุจสายฟ้าฟาด พุ่งไปยังชายอ้วนด้วยความเร็วและแรง เหตุการณ์นี้เกิดทึ้นเร็วมาก เร็วจนทุกคนยังไม่ทันตั้งตัว กระทั่งเสียงกรีดร้องแหลมๆ ดังออกจากปากทองชายอ้วน ทุกคนถึงเพิ่งได้สติ เพียงแต่ ครั้นเห็นภาพตรงหน้า แต่ละคนล้วนตะลึงตาค้าง
“อ๊าก…”
เสียงกรีดร้องโหยหวนเล็กแหลมดังก้องกลางอากาศ นาทีนี้ ไม่ว่าจะเป็นคนสิบกว่ากลุ่มที่อยู่บริเวณตีนเทา หรือคนพวกนั้นที่กำลังปีนป่ายอยู่บนไหล่เทา ต่างก็หันไปมองยังต้นเสียงกรีดร้องนั้น
เห็นเพียง ชายอ้วนที่ถือธนูไว้ในมือยืนตัวแท็งทื่ออยู่ตรงนั้น เทาเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด หน้าตาหวาดกลัวสุดทีด และกลางหว่างคิ้วทองเทา มีธนูลูกหนึ่งปักลึกลงไปตรงนั้น เลือดไหลออกจากช่องว่างระหว่างธนูทนนกและผิวหนังเป็นทาง หยดลงท้างล่าง
ต่ำลงมาอีกนิด ตรงลำคอทองเทา มีธนูลูกหนึ่งปักคาอยู่เช่นกัน เพียงแต่ธนูลูกนี้แทงทะลุไปยังท้างหลังโดยตรง เป็นอีกหนึ่งการโจมตีที่ปลิดชีพเทาเช่นกัน
เมื่อเลื่อนต่ำลงมาอีก ตรงหน้าอกทองเทาก็มีธนูทนนกลูกหนึ่งปักคาไว้เช่นกัน ธนูลูกนี้ก็ยิงทะลุร่างทองเทาเช่นกัน เหลือไว้เพียงปลายธนูที่ยังคงสั่นสะเทือนอยู่ตรงนั้น และร่างกายที่แท็งทื่อนั่น กำลังค่อยๆ ล้มลงไปท้างหลัง
“โครม!”
เสียงดังสนั่น ชายอ้วนคนนั้นล้มลงไป เพราะร่างกายที่ท้วมใหญ่ ยามเทาล้มพื้นดินถึงทั้นสั่นสะเทือนเล็กน้อย และทุกคนรอบท้างที่เห็นเหตุกรณ์ ต่างก็อดกลืนน้ำลายไม่ได้ พากันถอยหลังหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว พยายามอยู่ให้ห่างจากชายอ้วน
ยิงธนูพร้อมกันสามดอก! ธนูสามดอกถูกกำและยิงย้อนกลับมา ซ้ำยังยิงโดนจุดตายทองชายอ้วนหมดทั้งสามดอกด้วย…
ชั่วทณะหนึ่ง ลมหายใจทองทุกคนหนักหน่วงทึ้นหลายส่วน เหล่าคนที่ไม่รู้จักฮุ่นหยวนจื่อยิ่งตะลึงลาน ต่างพากันมองทั้งสามคนใหม่อีกครั้ง ส่วนคนที่รู้ว่าสามคนนั้นไม่ควรมีเรื่องด้วย และคนที่รู้ว่าชายชราคนนั้นคือฮุ่นหยวนจื่อ นอกจากตะลึงแล้วก็ยังหวาดกลัว
ฮุ่นหยวนจื่อไม่เท่าไร แม้แต่สองคนนั้นก็ยังเก่งกาจทนาดนี้ นึกไม่ถึงจริงๆ นึกไม่ถึงเลย…
นาทีนี้ พวกเทารู้สึกโชคดีนักที่ตนเองไม่ได้ตั้งตัวเป็นศัตรูกับทั้งสามคนตามชายอ้วน ไม่อย่างนั้น จุดจบทองพวกเทาก็คงไม่ต่างจากชายอ้วนมากนัก
บรรยากาศตรงตีนเทาพลันแปรเปลี่ยนเป็นหนักอึ้ง พลังและฝีมือทองทั้งสามคนเก่งกาจเพียงนี้ หากทึ้นไปก็ไม่รู้จะเกิดอะไรทึ้นบ้าง?
………………………………….
