ตอนที่ 1191 ฆ่าเสีย! + ตอนที่ 1192 เป็นลูกสาวของเฟิ่งเซียว
ตอนที่ 1191 ฆ่าเสีย!
ปี้ซานได้ยินคำพูดของพวกเขา หมัดของเขาก็กำแน่นจนเกิดเสียงดังกร๊อบ จากนั้นเงยหน้าขึ้นกวาดมองใบหน้าที่คุ้นเคยของแต่ละคนด้วยสายตาคมกริบปานดาบ กล่าวอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า “ข้าปี้ซานตาบอดจริงๆ ถึงได้เรียกคนไร้ยางอายอย่างพวกเจ้าว่าพี่น้อง”
ทหารรับจ้างพวกนั้นได้ยินคำพูดนี้ก็กำกระบี่ดาบในมือแน่นอย่างโกรธเคืองและอับอายเล็กน้อย “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจ!” กล่าวจบทุกคนล้อมเข้าโจมตี ทุกดาบฟันไปทางปี้ซานอย่างรุนแรง
ชาวบ้านรอบข้างเห็นพวกเขาสู้กันกลางถนนก็ตื่นกลัวเสียจนส่งเสียงร้องอุทาน แล้วรีบร้อนหนีห่าง บางคนวิ่งเข้าไปหลบด้านในร้านค้า บางคนถอยไปมองไกลหกจั้งกว่า ป้องกันพลังกระบี่ของพวกเขาทำร้าย
“เจ้าหนูชุดแดงคนนั้น ฆ่าเสีย!”
หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างจ้องมองเฟิ่งจิ่ว พร้อมสั่งการด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม เห็นทหารรับจ้างสองสามคนเหวี่ยงดาบเข้าไป คนพวกนี้ล้วนเป็นทหารรับจ้างเก่าที่ผ่านประสบการณ์ต่อสู้มากว่าร้อยครั้ง บางคนเป็นทหารรับจ้างมาอย่างน้อยๆ สิบยี่สิบปี กำลังต่อสู้ของพวกเขาย่อมไม่อ่อนด้อย มิเช่นนั้นก็รอดกลับมาจากเทือกเขาอเวจีเช่นนี้ไม่ได้หรอก
เฟิ่งจิ่วเห็นคนพวกนั้นถือกระบี่จู่โจมมา เพียงยกมุมปาก ริมฝีปากคลี่รอยยิ้ม แต่แววตาของเธอกลับเย็นเยียบ ไม่มีรอยยิ้มสักนิด
คนรอบข้างจำทหารรับจ้างกลุ่มนี้ได้ ด้วยเหตุนี้เห็นพวกเขาสู้กันตรงนี้จึงคุยกันขึ้นมา
“ทหารรับจ้างพวกนี้นับว่าค่อนข้างมีชื่อเสียงในกลุ่มทหารรับจ้าง ได้ยินว่าปีก่อนพวกเขารับภารกิจไปเทือกเขาอเวจี เดาว่าตอนนี้เพิ่งกลับมา รอดกลับมาจากที่นั่นได้ ฝีมือย่อมไม่ธรรมดา ดูท่าทางเด็กหนุ่มชุดแดงจะลำบากแล้ว”
“คนสวมชุดดำคนนั้นคือปี้ซานไม่ใช่หรือ? เขาเป็นคนของกลุ่มทหารรับจ้างของพวกเขานี่! นึกไม่ถึงว่าคนของตนเองจะมาสู้กันเอง อีกอย่างดูท่าทางทหารรับจ้างพวกนั้นแต่ละคนดาบคมดุดันต้องการให้เขาตาย พวกเขาขัดแย้งกันภายในหรือไร?”
“ใครจะรู้เล่า! เมื่อครู่ได้ยินพวกเขาบอกว่าปี้ซานทรยศหักหลังกลุ่มทหารรับจ้างอะไรเนี่ยแหละ เดาว่าจากนั้นพวกทหารรับจ้างคงมาเจอเข้าที่นี่ ศัตรูเจอหน้าตาแดงก่ำ ไม่ทันไรก็สู้กันขึ้นมา”
“แต่ชื่อเสียงของปี้ซานในกลุ่มทหารรับจ้างดีนัก! ไม่เหมือนคนเช่นนั้นเลย พวกเจ้าไม่รู้แต่ข้ารู้ ปี้ซานเคยช่วยชีวิตคนส่วนใหญ่ของกลุ่มทหารรับจ้างไว้ แม้แต่หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างปี้ซานก็เคยช่วยชีวิตกลับมาครั้งหนึ่ง เรื่องนี้ในหมู่ทหารรับจ้างต่างรู้กัน ดังนั้นเห็นพวกเขาสู้กันจึงคิดว่าแปลก!”
“ตุบๆๆ!”
ขณะทุกคนโดยรอบพูดคุยกัน เฟิ่งจิ่วหมุนตัวกระโดดถีบทหารรับจ้างหลายคนกระเด็นออกไป แล้วร่วงลงบนถนนใหญ่อย่างแรง แรงขาของเธอแฝงด้วยพลังลึกลับ เตะออกไปโดนบาดแผลตามร่างกายพวกเขา ลูกเตะนี้ทำให้พวกเขาแต่ละคนล้มไปครวญครางบนพื้นและลุกขึ้นมาไม่ได้แทบจะทันที
“ดูสิ! เด็กหนุ่มฝีมือองอาจนัก ไม่เพียงหน้าตาโดดเด่น แม้แต่ฝีมือยังเก่งกาจ”
“ไม่เลวเลย ทหารรับจ้างพวกนั้นล้วนเป็นระดับสร้างรากฐาน หรือว่ากำลังของเด็กหนุ่มจะสูงกว่าพวกเขา? ไม่นึกว่าจะเตะคนมากมายเพียงนั้นกระเด็นไปได้ในครั้งเดียว ข้าว่าทหารรับจ้างเข้าใกล้เขาไม่ได้หรอก!”
ขณะเสียงชื่นชมดังขึ้นเบื้องหน้าโดยรอบ เสียงหนึ่งก็ลอยมาตรงนี้
“เจ้าหมอนี่แหละ! จับเขามา!”
สาวน้อยชุดกระโปรงสีแดงพาคนมาตามหา เป็นสาวน้อยตระกูลซั่งกวน ยามนี้นางกำลังจ้องมองเฟิ่งจิ่วอย่างเกรี้ยวกราด ท่าทางแทบจะกินเขา
………………………………………………….
ตอนที่ 1192 เป็นลูกสาวของเฟิ่งเซียว
เสียงนั้นอีกแล้ว เฟิ่งจิ่วหันกลับไปมอง คิ้วขมวดทันควัน เพียงคิดว่าคนคนนี้น่ารำคาญเสียจริง ไม่รู้จริงๆ ว่าพ่อแม่สั่งสอนมาอย่างไร ทำไมถึงอบรมลูกสาวออกมาโง่เขลาและโอหังเช่นนี้?
เวลาเดียวกันนี้อีกด้านหนึ่ง ทุกคนที่อยู่ในโรงเตี๊ยมรอเฟิ่งจิ่วกลับมารอเสียเนิ่นนานไม่เห็นคนกลับมา บางคนจึงค่อยๆ หมดความอดทนกันแล้ว
เวลานี้ในตระกูลซั่งกวน คนที่ส่งออกไปตรวจสอบหลายเดือนก่อนกลับมาแล้ว ขณะเดียวกันยังนำข้อมูลที่ทำให้คนตระกูลซั่งกวนตกตะลึงกลับมาด้วย
ผู้นำตระกูลซั่งกวนได้รับข่าวก็หัวใจสั่นสะท้าน เห็นว่าเรื่องใหญ่โตไม่กล้าปิดบัง จึงลนลานรุดหน้าไปหาบิดาของเขา เป็นสถานที่ปรุงกลั่นยาของบรรพบุรุษตระกูลซั่งกวน
ตระกูลซั่งกวนเป็นตระกูลนักเล่นแร่แปรธาตุ สถานที่ปรุงกลั่นยาของบรรพบุรุษยิ่งเป็นสถานที่หวงห้าม หากเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาตผลที่ตามมาก็ร้ายแรง ด้านนอกมีผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังขั้นสูงสุดสองคนเฝ้าเรือนกลั่นยาไว้ ภายในเรือนยังมีผู้แข็งแกร่งระดับกำเนิดวิญญาณสองคนนั่งบัญชาการ
หนึ่งคือเพื่อป้องกันมีคนรบกวนเขาระหว่างบรรพบุรุษกลั่นยาอายุวัฒนะ สองคือแม้ที่นี่ไม่ใช่หอเก็บยาเซียน แต่เพราะมียาอายุวัฒนะที่บรรพบุรุษปรุงกลั่นออกมาไม่น้อย ล้ำค่าเป็นอย่างยิ่ง จึงต้องเฝ้าระวังยิ่งขึ้นเป็นธรรมดา
“ท่านผู้นำตระกูล” ผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังขั้นสูงสุดสองคนเห็นผู้มาใหม่ ก็คารวะด้วยความเคารพ
“เข้าไปรายงานที ข้ามีเรื่องสำคัญยิ่งต้องบอกท่านพ่อของข้า” ผู้นำตระกูลซั่งกวนให้สัญญาณโดยไม่เข้าไปข้างในทันที เพราะคนกลั่นยาเซียนล้วนมีข้อเสียที่ไม่ค่อยดีเท่าไร ระหว่างกลั่นยาเซียนจะไม่ชอบถูกรบกวน
“ขอรับ” ผู้ฝึกตนระดับหลอมแก่นพลังขานรับ ก่อนจะเข้าไปรายงาน ไม่นานนักก็เดินออกมา “ท่านผู้นำตระกูล ท่านผู้เฒ่าเชิญท่านเข้าไปขอรับ”
เขาได้ยินเช่นนี้ก็ก้าวยาวเดินเข้าไป เห็นท่านพ่อข้างในกำลังจัดวางยาทิพย์ จึงเข้าไปขานเรียก “ท่านพ่อ”
“มาหาข้ามีเรื่องอะไร? เรื่องในจวนยกให้เจ้าจัดการทั้งหมดไม่ใช่หรือ? ทำไม? ยังจัดการไม่ได้อีกหรือไร?” ชายชรากล่าวโดยไม่หันหน้ากลับไป พลางจัดวางและแบ่งประเภทยาทิพย์ตรงหน้า
“ท่านพ่อ นี่เป็นเรื่องใหญ่ ดังนั้นข้าจึงได้แต่เข้ามาหาท่าน” เขากล่าวจบก็ก้าวเข้าไป บอกว่า “ตอนพวกเราได้รับภาพเหมือนของภูตหมอท่านพ่อสั่งคนไปตรวจสอบพื้นเพของเขาไม่ใช่หรือ? ตรวจสอบเป็นเวลาสองสามเดือน เมื่อครู่สายสืบกลับมาและนำข้อมูลกลับมาแล้ว”
“ตรวจสอบได้แล้ว?”
ชายชราหันกลับมา นั่นเป็นใบหน้าน่าเกรงขาม แม้จะแก่มากแล้ว ใบหน้าก็ไม่มีริ้วรอย แต่เรียบเนียนแดงก่ำอย่างแปลกๆ หากไม่ใช่เพราะเส้นผมสีเทากับน้ำเสียงแก่ชรา อาจไม่มีใครคิดว่าเขาเป็นบรรพบุรุษของตระกูล
“ขอรับ ตรวจสอบได้แล้ว” ผู้นำตระกูลซั่งกวนพยักหน้าขานรับ มองบิดาตรงหน้าและชะงักเล็กน้อย ถึงจะเอ่ยว่า “ภูตหมอนามว่าเฟิ่งจิ่ว หนำซ้ำเขาไม่ใช่เด็กหนุ่ม แต่เป็นสาวน้อย”
“โอ้? หญิงแต่งกายเป็นชาย? สาวน้อยคนหนึ่งมีพรสวรรค์กลั่นยาเซียนเช่นนี้ไม่ธรรมจริงๆ” ชายชราพยักหน้า พร้อมเดินไปใต้ต้นไม้อีกด้านหนึ่ง นั่งลงตรงโต๊ะและรินน้ำชามาดื่ม
“อีกอย่างท่านพ่อ เฟิ่งจิ่วคนนี้เกี่ยวข้องกับตระกูลซั่งกวนของพวกเราไม่ใช่แค่ผิวเผิน” เขาเอ่ยถึงตรงนี้ แล้วมองสีหน้าของบิดาตนเอง
ผู้เฒ่าเงยหน้าชายตามองเขา เอ่ยว่า “เจ้าจะหลอกล่อใครกัน? มีอะไรก็บอกอย่าอ้ำอึ้ง”
“ไม่ขอรับ ข้าอยากให้ท่านพ่อใจเย็นๆ เดี๋ยวจะได้ไม่ตกใจ” เขาเผยรอยยิ้มออกมา ถึงจะเอ่ยว่า “ตามพวกเราตรวจสอบรู้มา เฟิ่งจิ่วเป็นลูกสาวของเฟิ่งเซียว”
………………………………………………….
