บทที่ 704 ดาบสังหาร
บทที่ 704 ดาบสังหาร
รอยย่นบนคิ้วของซ่างหงยิ่งลึกขึ้นเรื่อย ๆ แม้ว่าเขาจะมีวิธีการในการหลบเลี่ยงพลังดาบของคู่ต่อสู้ แต่ปัญหาหลักคือพลังดาบเข้ามาหาเขาในมุมที่ยากอย่างไม่น่าเชื่อ หากพลาดพลั้งแม้แต่นิดเดียวเขาคงหลบไม่พ้น
หากเป็นเช่นนี้ต่อไปซ่างหงก็กังวลว่าตัวเองอาจจะพ่ายแพ้ เขาพยายามปิดระยะหลายครั้งเพื่อต่อสู้ในระยะประชิดและทำให้ดาบที่มองไม่เห็นเหล่านี้โจมตีเขาได้ยากขึ้น
แต่น่าเสียดายที่ติ้งรุ่นยังคงใช้พลังดาบต่อไป นอกจากนี้การควบคุมพลังดาบของติ้งรุ่นนั้นไร้ที่ติ และสามารถรักษาระยะห่างระหว่างตัวเองกับซ่างหงได้เป็นอย่างดี
เสียงปังสองครั้งดังขึ้นติดต่อกันอย่างรวดเร็ว โซ่ที่ซ่างหงใช้งานระเบิดแตกเป็นเสี่ยง ๆ ด้วยทนแรงที่เกิดจากการถูกความร้อนจากเปลวไฟและทนรับการถูกโจมตีซ้ำ ๆ จากพลังดาบไม่ไหว
ไม่มีทางที่ติ้งรุ่นจะยอมเสียโอกาสดี ๆ เช่นนี้ ห้านิ้วของเขาดีดใบดาบอย่างรวดเร็ว พลังดาบหลายสายพุ่งเข้าหาจุดสำคัญของซ่างหงจากทิศทางที่ต่างกัน
หากไม่มีอาวุธอยู่ในมือ ซ่างหงคงต้องใช้เนื้อหนังของเขาเพื่อปกป้องตัวเอง!
ซ่างหงคำรามด้วยความโกรธ ทันใดนั้น วงล้อไฟสี่วงก็ปรากฏขึ้น หมุนวนไปรอบ ๆ ตัวเขา ริ้วพลังดาบทั้งห้าสายที่กำลังพุ่งเข้าหาตัวเขาล้วนถูกขัดขวางโดยข่ายป้องกันที่เกิดจากวงล้อไฟที่กำลังหมุน
“วงล้อไฟ! พ่อของข้ากำลังแสดงทักษะที่ดีที่สุดของตระกูลของเรา!” ซ่างเชียนร้องออกมาอย่างตื่นเต้น
“วงล้อไฟ?” ซูอันแสดงสีหน้าแปลก ๆ พ่อของเจ้าดูไม่เหมือนนาจาเลย…
ซ่างหงพุ่งตรงไปที่ติ้งรุ่นโดยอาศัยการป้องกันจากวงล้อไฟ
ติ้งรุ่นปลดปล่อยพลังดาบอีกหลายครั้งเพื่อหยุดซ่างหง แต่เขาไม่สามารถทำลายการป้องกันของคู่ต่อสู้ได้
ซ่างหงปิดระยะห่างอย่างรวดเร็ว เขายื่นมือออกไป และวงล้อไฟรอบ ๆ ตัวเขาก็รวมตัวกันเป็นวงล้อที่ใหญ่ยิ่งขึ้นไปอีก พุ่งตรงไปที่ติ้งรุ่น
ติ้งรุ่นรีบยกดาบยาวขึ้นเพื่อป้องกัน ร่างกายของเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง การโจมตีครั้งนี้สร้างความเสียหายอย่างชัดเจน
ซ่างหงไม่ทิ้งความได้เปรียบของเขา และยังคงโจมตีอย่างต่อเนื่อง
ติ้งรุ่นพยายามที่จะตอบโต้ แต่ความพยายามทั้งหมดของเขากลับถูกเบี่ยงเบนโดยวงล้อไฟขนาดใหญ่นั้น
ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเปลวเพลิง และร่างกายของติ้งรุ่นก็มองเห็นได้เพียงเลือนราง ภายในการโจมตีที่รุนแรง ซ่างเชียนดูตื่นเต้น “ท่านพ่อของข้าวิเศษที่สุด!”
ซูอันไม่ได้มองโลกในแง่ดีแบบซ่างเชียน จากการปะทะช่วงแรก เห็นได้ชัดว่าระดับการบ่มเพาะของซ่างหงนั้นต่ำกว่าติ้งรุ่น ซ่างหงได้ใช้ทักษะไม้ตายออกมาแล้ว ซึ่งติ้งรุ่นจะไม่มีบ้างได้อย่างไร?
จู่ ๆ ก็มีเสียงคำรามดังขึ้นในอากาศ แม้จะอยู่ห่างไกล พวกเขาก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาล
“อะไร…นี่มันอะไรกัน…” ซ่างเชียนเบิกตากว้าง และรู้สึกแน่นหน้าอก
ในพื้นที่การต่อสู้ จู่ ๆ ทุกคนต่างเห็นเสือสีม่วงที่ดุร้ายปรากฏขึ้น เสือตัวนี้ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจริง แต่เป็นภาพมายาที่สร้างจากปราณธาตุสายฟ้า!
แม้ว่ามันจะเป็นภาพมายา แต่ประกายสายฟ้าที่ออกจากกรงเล็บของเสือสีม่วงซึ่งปะทะกับวงล้อไฟของซ่างหงนั้นเป็นของจริง และมันรุนแรงเป็นอย่างมาก!
ซูอันเพ่งมองให้ชัดเจนขึ้นและสังเกตเห็นว่าเสือตัวนี้ลอยอยู่ข้างหลังติ้งรุ่น นี่เป็นสิ่งที่อีกฝ่ายเรียกมาอย่างแน่นอน
เขาเป็นผู้บ่มเพาะธาตุสายฟ้าใช่ไหม?
ไม่น่าแปลกใจที่ดาบของเขาจะมีความเร็วสูงขนาดนั้น
ซูอันถอนหายใจแล้วตระหนักว่าข้อสรุปของเขาน่าจะถูกต้อง เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ความเร็วของติ้งรุ่นดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่า
และตอนนี้ดูคล้ายว่าร่างของติ้งรุ่นจะหายไปเหลือเพียงเสือสีม่วงที่ดุร้าย มันคำรามและกระโจนใส่ซ่างหง ทุกครั้งที่มันจู่โจม ประกายสายฟ้าและแสงสว่างก็พุ่งออกมาพร้อมกับเสียงฟ้าร้องดังสนั่น พลังของติ้งรุ่นแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด
เมื่อการต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด พืชพรรณรอบ ๆ ถูกทำลายเผยให้เห็นแผ่นดินเบื้องล่าง ซูอันและคนอื่น ๆ ถอยหลังอย่างรวดเร็วเพื่อหลีกเลี่ยงลูกหลง
เหตุที่พวกเขาไม่ได้ใช้โอกาสนี้ในการหลบหนี เป็นเพราะพลังชี่ของพวกเขาถูกผนึกไว้ พวกเขาจึงไม่มีทางหนีไปได้ไกล หากติ้งรุ่นได้รับชัยชนะ จะใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีที่จะตามพวกเขาทัน
แต่ถ้าซ่างหงชนะ พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องหนีเลย
ทางเลือกที่ดีที่สุดคือการรอผลของการต่อสู้ครั้งนี้
อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ เมื่อติ้งรุ่นปลดปล่อยพลังของเขาอย่างเต็มที่ สายฟ้าสีม่วงก็ปกคลุมไปทั่วบริเวณการต่อสู้
เกิดเสียงดังก้องไปทั่วบริเวณ เสือสีม่วงกระโจนเข้าใส่วงล้อไฟอันมหึมาของซ่างหง ตบมันแตกออกเป็นสี่ส่วน
จากนั้น เสือก็กวัดแกว่งกรงเล็บเหวี่ยงวงล้อไฟที่แตกเข้าไปในป่าอันไกลโพ้น
เสือสีม่วงกระโจนใส่ซ่างหงที่ป้องกันตัวเองไม่ได้
ซ่างหงร้องโหยหวน ร่างของเขากระแทกพื้นเหมือนกระสอบทราย เขาแทบจะไม่สามารถพยุงร่างกายขึ้นจากพื้นได้ด้วยตัวเอง
เลือดพุ่งออกจากปาก หน้าอกของเขายุบลงเป็นรูปทรงคล้ายอุ้งเท้าของเสือสีม่วงตัวนั้น มีบาดแผลดาบลึกที่หน้าอกของเขา ซึ่งเกือบจะลึกถึงหัวใจของเขาอยู่แล้ว
“ข้ารู้สึกประทับใจกับปฏิกิริยาของท่านซ่าง ท่านสามารถหลบเลี่ยงการโจมตีที่รุนแรงของข้าได้ในพริบตาสุดท้าย” เสือสีม่วงยักษ์ที่อยู่เบื้องหลังติ้งรุ่นค่อย ๆ หายไปในขณะที่ดาบของเขากลับเข้าฝัก
ผลของการต่อสู้ได้รับการตัดสินแล้ว แม้ว่าซ่างหงจะหลบการโจมตีครั้งสุดท้ายได้ แต่เขาไม่มีกำลังที่จะต่อสู้ต่อไป
เมื่อเห็นว่าซ่างหงแทบจะขยับไม่ได้ติ้งรุ่นก็เปลี่ยนความสนใจไปที่ซูอันและคนอื่น ๆ “บางทีมันอาจจะดีกว่าถ้าข้าจัดการกับพวกเจ้าทั้งหมดก่อน ข้าไม่อยากเห็นพวกเจ้ากระโดดออกมาแล้วบอกข้าว่าผนึกของเจ้าถูกปลดแล้ว”
แม้ว่าระดับการบ่มเพาะของซูอันและคนที่เหลือไม่เพียงพอที่จะคุกคามตัวเอง แต่กฎข้อแรกของการเป็นนักฆ่าคือการกำจัดตัวแปรให้เหลือน้อยที่สุด
ติ้งรุ่นเตรียมจะชักดาบออกมา แต่ทันใดนั้น เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาลังเล เขาต้องการฆ่าซ่างเชียนก่อน แต่ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงความฉลาดของซูอันที่ได้แสดงไว้ก่อนหน้านี้ เด็กคนนี้สงบเกินไป ซึ่งทำให้ติ้งรุ่นรู้สึกไม่สบายใจ
ดังนั้น เขาจึงเปลี่ยนเป้าหมายกลางทาง แล้วแทงดาบไปที่คอของซูอันแทน!
