บทที่ 518 ไม่มีครั้งต่อไปแน่นอน
บทที่ 518 ไม่มีครั้งต่อไปแน่นอน
จี้เสี่ยวซีตกตะลึงเมื่อโดนสัมผัส ในความงุนงง ดวงตาของนางก็สบกับเขา และจิตใจของเด็กสาวก็พลันว่างเปล่า
จากด้านข้างมีเสียงกรีดร้องเกินจริงดังขึ้น ทั้งสองเงยหน้าขึ้นและเห็นฉู่ฮวนเจายืนอยู่ข้างทางเข้าห้องน้ำ
ร่างกายของนางสั่นสะท้าน และนางก็ชี้นิ้วมาที่พวกเขา “จ…เจ้าสองคน…พวกเจ้ากำลังทำบ้าอะไร!?”
ซูอันกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก “เจ้าจะเชื่อข้าไหมถ้าข้าบอกว่าข้าแค่พยายามประคองนาง?”
“ท่านคิดว่าไงล่ะ!?” ดวงตาของฉู่ฮวนเจาดูเหมือนจะลุกเป็นไฟ
พี่เขยหน้าเหม็น! นี่คือวิธีที่เจ้าตอบแทนตระกูลฉู่งั้นเหรอ? กล้าดียังไงถึงทำแบบนี้กับพี่ใหญ่ของข้า!
—
ท่านยั่วยุฉู่ฮวนเจาสำเร็จ
ได้รับคะแนนความโกรธแค้น + 233…233… 233…
—
ในที่สุด จี้เสี่ยวซีก็ได้สติจากความงุนงง แต่นางไม่มีประสบการณ์มากนักกับสถานการณ์เช่นนี้ และทั้งหมดที่นางทำได้คือพยายามไม่เป็นลมหน้ามืดไปก่อนด้วยความอับอาย
ซูอันรีบนำเสื้อผ้ามาคลุมร่างนาง “เสี่ยวซี สวมเสื้อผ้าซะ เราจะรอเจ้าข้างนอก”
“ขอบคุณ…” จี้เสี่ยวซีรู้สึกขอบคุณเขา แต่ไม่นานหลังจากนั้นนางก็ตกตะลึง เห็นได้ชัดว่านางเป็นคนที่ถูกเขาลูบคลำ นางกำลังขอบคุณอะไรเขา?
ซูอันหัวเราะอย่างเขินอาย เขารีบออกจากห้องน้ำ พร้อมกับผลักฉู่ฮวนเจาออกไปและปิดประตูตามหลัง
“เจ้ามาทำอะไรที่นี่ ฮวนเจา?” ซูอันถาม
ฉู่ฮวนเจาเย้ยหยันไม่หยุดหย่อน “ข้าคงไม่เห็นฉากที่น่าตื่นเต้นเช่นนี้ถ้าข้าไม่ได้มาที่นี่! จี้เสี่ยวซีนั่นภายนอกดูสุภาพและน่ารักใสซื่อเสมอ ข้าไม่นึกเลยว่าที่แท้นางจะเป็นจิ้งจอกที่ชอบยั่วยวนผู้ชายเหมือนผู้หญิงคนอื่น ๆ!”
นางขึ้นเสียงอย่างตั้งใจ ราวกับว่านางต้องการให้คนในห้องน้ำได้ยิน
—
ท่านยั่วยุฉู่ฮวนเจาสำเร็จ
ได้รับคะแนนความโกรธแค้น + 66…66…66…
—
ซูอันขมวดคิ้ว “ฮวนเจา เจ้าหยาบคายมากไปแล้วนะ”
ฉู่ฮวนเจาเย้ย “นางรู้ดีว่าท่านมีภรรยาแล้ว แต่นางยังมาหว่านเสน่ห์ท่าน! ถ้านางไม่กลัวที่จะถูกดูหมิ่น ทำไมข้าต้องกลัวด้วย???”
—
ท่านยั่วยุฉู่ฮวนเจาสำเร็จ
ได้รับคะแนนความโกรธแค้น + 99…99…99…
—
คะแนนความโกรธแค้นไหลผ่านระบบของเขา แต่ซูอันไม่มีความสุขกับพวกมันเลย
“มาเถอะ มันไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิดจริง ๆ ข้าขอให้แม่นางจี้ช่วยตรวจสอบของบางอย่าง และนางก็ถูกพิษโดยไม่ได้ตั้งใจ นางจำเป็นต้องแช่ในน้ำเย็นจัดเพื่อกำจัดผลของพิษ…” ซูอันอธิบายอย่างรวดเร็ว
ฉู่ฮวนเจายังคงไม่เชื่อเขา “พิษชนิดใดที่ท่านต้องการจะกำจัด? ยาปลุกกำหนัดหรือไง?”
ซูอันรู้สึกเหมือนถูกตีหัว
อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดถึงชื่อเสียงที่ดีของจี้เสี่ยวซี ชายหนุ่มจึงพยายามอธิบาย “มันไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิดเลย! แม้ว่าเจ้าจะไม่เชื่อใจแม่นางจี้ แต่เจ้าก็ต้องเชื่อในตัวข้า!”
ฉู่ฮวนเจากะพริบตา ความโกรธของนางลดลงเล็กน้อย
—
ท่านยั่วยุจี้เสี่ยวซีสำเร็จ
ได้รับคะแนนความโกรธแค้น + 22…22…22…
—
นางได้ยินสิ่งที่เขาพูดอย่างชัดเจน
แต่ฉู่ฮวนเจาไม่ได้ถูกหลอกง่าย ๆ “ป้าน้อยของนางเป็นถึงอาจารย์ใหญ่ไม่ใช่เหรอ? ทำไมนางไม่ไปหาป้าของนางล่ะ? ทำไมนางต้องมาอาบน้ำในบ้านผู้ชายที่มีภรรยาแล้วด้วย!”
ซูอันฝืนยิ้มอย่างขมขื่นและอธิบายต่อ “อาจารย์ใหญ่เจียงมีธุระที่นางต้องดูแล…”
ถึงเวลานี้ จี้เสี่ยวซีได้แต่งตัวเสร็จแล้ว นางรีบออกจากห้องน้ำและพูดเบา ๆ ว่า “ข้าขอตัวกลับก่อน…”
นางรีบออกไปโดยไม่รอฟังคำตอบของพวกเขาด้วยซ้ำ
ซูอันถอนหายใจ โชคร้ายอะไรอย่างนี้? เขาไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ก็มีหายนะตกลงมาใส่หัวถึงที่!
ฉู่ฮวนเจารู้สึกไม่พอใจที่เห็นว่าเขาถอนหายใจ “อะไร? โกรธที่ข้าทำลายเวลาแห่งความสุขของท่านใช่ไหมล่ะ?”
“ข้าแค่เกลียดความเข้าใจผิดเช่นนี้มันทำให้ทุกคนอับอาย ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าคิดบ้างไหมว่าข้าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป?” ซูอันหมดพลังงานไปมากในการอธิบายให้ฉู่ฮวนเจาเข้าใจว่าจี้เสี่ยวซีมาที่นี่เพื่อล้างพิษจริง ๆ
ฉู่ฮวนเจา ทำหน้าสยอง “จ…จริงด้วย…จะเป็นยังไงถ้าอาจารย์ใหญ่เจียงเล่นงานท่านด้วยเหตุนี้ ส่วนหมอเทวะจี้ก็หวงลูกสาวมากเช่นกัน จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาคิดจัดการกับท่าน?”
“เด็กน้อยเอ๋ย มันไม่สายเกินไปเหรอที่จะมากังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้?” ซูอัน กล่าวอย่างเศร้าใจ
“งั้นข้าไปขอโทษนางตอนนี้เลยดีไหม?” ฉู่ฮวนเจารู้สึกเสียใจกับการแสดงออกที่มากเกินไปของนางก่อนหน้านี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้ที่นางคิดว่าจี้เสี่ยวซีน่าจะถูกพิษเพราะช่วยพี่เขยของนางตรวจสอบมัน
“ช่างเถอะ ข้าจะหาโอกาสอธิบายให้นางฟังเอง” ซูอันกังวลว่าอาจมีอย่างอื่นผิดพลาดหากผู้หญิงสองคนนี้พบกันอีกครั้ง
“ข้าจะไม่บอกพี่ใหญ่เกี่ยวกับเรื่องของวันนี้ แต่ถ้ามีครั้งต่อไป…” ฉู่ฮวนเจาสูดหายใจ จากนั้นนางก็แยกเขี้ยวที่น่ารักของนาง
“จะไม่มีครั้งต่อไปแน่นอน!” ซูอันสัญญากับตัวเองว่าหลังจากนี้เขาจะต้องรีบไปบอกให้สถาบันจันทร์กระจ่างเปลี่ยนกุญแจบ้านให้เขาโดยเร็วที่สุด!
แน่นอนว่า ฉู่ฮวนเจาไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะนอนหลับหลังจากเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น แต่นางยังคงสำรวจไปรอบ ๆ บ้าน
เมื่อนางไม่พบร่องรอยของผู้หญิงคนอื่นอยู่ที่นี่อีก ในที่สุดนางก็จากไปอย่างพึงพอใจ
ซูอันซับเหงื่อ ทันใดนั้นก็คิดขึ้นมาได้ วิธีการปล่อยให้เหล่าผู้หญิงของเขาทะเลาะกันเพื่อโกยคะแนนความโกรธแค้น ดูเหมือนไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก
เมื่อชายหนุ่มกลับมาที่ห้องเรียนและเห็นแววตาที่ริษยาของเพื่อนนักศึกษาชายทั้งหลาย เขาก็อารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อย
การเรียนของวันนี้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อซูอันเดินออกจากประตูหลักของสถาบันจันทร์กระจ่าง รถม้าของหวางหยวนหลงก็รออยู่แล้ว
เมื่อซูอันและเว่ยสั่วเข้าไปในรถม้า พวกเขาก็สังเกตเห็นรถม้าตระกูลหวาง อีกคันมาจอดรออยู่ข้าง ๆ พวกเขา
ซูอันอยากรู้อยากเห็น พวกเขากำลังรอคนอื่นจากสถาบันจันทร์กระจ่างงั้นเหรอ?
ไม่นานหลังจากนั้น สาวสวยสองคนก็เดินออกจากประตูสถาบันจันทร์กระจ่าง
หนึ่งในนั้นดูเป็นกุลสตรีและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ จะเป็นใครไปได้อีกนอกจากเจิ้งตาน?!
เจิ้งตานพยักหน้าเล็กน้อยมาทางซูอัน เมื่อนางสังเกตเห็นการจ้องมองของเขา “สวัสดี สหายนักศึกษาซู”
“สวัสดีแม่นางเจิ้ง” ซูอันตอบด้วยความกระอักกระอ่วน
ผู้หญิงคนนี้นี่จริง ๆ เลย…ก่อนหน้านี้นางเรียกข้าทั้ง ‘สามี’ และ ‘ท่านพี่’ แต่ตอนนี้นางกลับทำตัวแตกต่างไปจากตอนนี้อย่างสิ้นเชิง!
อย่างไรก็ตาม เขาต้องยกนิ้วให้นางในฐานะที่นางแสดงได้ดีจริง ๆ
“เจ้าจะไปภัตตาคารจตุรทิศด้วยงั้นเหรอ?” ซูอันถามด้วยความสงสัย เขาสังเกตเห็นว่านางกำลังเดินไปที่รถม้าของตระกูลหวาง
“แน่นอน ไม่ใช่แค่ข้าคนเดียว แต่พี่สาวเซี่ยก็ไปด้วย” เจิ้งตานหัวเราะคิกคักขณะที่นางสะกิดเซี่ยเต๋าอวิ๋นซึ่งอยู่ข้าง ๆ
