บทที่ 463 ไถ่ถอนตัวเอง
บทที่ 463 ไถ่ถอนตัวเอง
ทางด้านของคฤหาสน์ตระกูลฉู่ คำพูดของชิวฮัวเล่ยทำให้คนทั้งห้องตกตะลึง “อะไรนะ? แม่นางชิวรู้ว่าหวางหยวนหลงอยู่ที่ไหนเหรอ?” ฉู่จงเทียนร้องออกมา
ชิวฮัวเล่ยยิ้มอย่างเขินอาย “ข้าไม่ทราบแน่ชัด แต่ข้าได้รับข่าวมาว่ามีคนที่คล้ายกับนายน้อยหวางถูกพาไปยังเขตหนึ่ง”
ฉินหว่านหรูกังวล “ทำไมเจ้าไม่บอกเราก่อนหน้านี้ถ้าเจ้ารู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน?”
“เมื่อครู่มีคนมากเกินไป ดังนั้นข้าไม่แน่ใจว่าข่าวจะรั่วไหลหรือไม่ถ้าข้าพูดถึงเรื่องนี้ข้างนอก นอกจากนี้ข้ายังกังวลว่าเฉินเซวียนจะแก้แค้นข้าหลังจากเรื่องนี้…” ชิวฮัวเล่ยดูเหมือนหวาดกลัวอย่างแท้จริง
ฉู่จงเทียนเหล่มองภรรยาของตัวเองก่อน แล้วพูดอย่างอ่อนโยนกับ ชิวฮัวเล่ย “แม่นางชิว ไม่จำเป็นต้องกลัว เราจะส่งคนของเราไปคุ้มครองความปลอดภัยของเจ้าอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม เจ้าช่วยบอกเราหน่อยได้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหนตอนนี้? เราจะได้ไปช่วยเหลือเขากลับมา!”
อารมณ์ของฉินหว่านหรูวูบวาบทันที เมื่อเห็นสามีของนางมองหน้านางเพราะผู้หญิงคนอื่น แต่การช่วยเหลือของหวางหยวนหลงเป็นเรื่องเร่งด่วน ดังนั้นนางจึงบังคับตัวเองให้ระงับความโกรธและรอคำตอบจากชิวฮัวเล่ย
ไม่มีใครคาดคิดว่าชิวฮัวเล่ยจะส่ายหน้า ริมฝีปากของนางยังคงปิดสนิท
“นี่หมายความว่ายังไง แม่นางชิว?” ฉู่จงเทียนถามอย่างสับสน
ชิวฮัวเล่ยลังเลแล้วพูดว่า “ข้าอยากจะบอกแค่อาซูเท่านั้น”
ทุกสายตาจับจ้องไปที่ซูอัน ทำให้เขาตกตะลึงชั่วขณะ “มันแตกต่างยังไ
ง? บอกข้าหรือบอกพวกเขาก็เหมือนกัน ยังไงข้าก็ต้องบอกพวกเขาอยู่ดี!”
ชิวฮัวเล่ยส่ายหน้า “ต่างสิ” รูปลักษณ์ที่มีเสน่ห์ตามปกติของนางถูกแทนที่ด้วยความเด็ดเดี่ยวที่น่าประหลาดใจ
ซูอันตกตะลึง เขาคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าทำไมถึงแตกต่าง…
แต่เป็นฉู่ชูเหยียนที่ถามขึ้นมา “ทำไมแม่นางชิวจึงปฏิบัติต่ออาซูแตกต่างจากคนอื่น?”
ชิวฮัวเล่ยแอบดูซูอัน แล้วนางก็พูดอย่างเขินอาย “นั่นเป็นเพราะข้าชอบเขา…”
เมื่อได้ยินคำตอบของชิวฮัวเล่ย ฉู่จงเทียนที่กำลังดื่มน้ำอยู่แทบจะสำลักออกมา
ฉินหว่านหรูตกใจ ปฏิกิริยาแรกของนางคือคิดว่าตัวเองหูฝาดไป
ฉู่ชูเหยียนกะพริบตาปริบ ๆ เห็นได้ชัดว่านางไม่คิดว่าจะได้ยินคำตอบเช่นนี้
ซูอันรู้สึกเหมือนถูกพายุพัดกระหน่ำ ผู้หญิงคนนี้พยายามจะทำอะไรกันแน่!?
หลังจากหายตกใจ ใบหน้าของฉินหว่านหรูก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที “แม่นางชิว เจ้ารู้ไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่ตอนนี้!?”
ชิวฮัวเล่ยพยักหน้า “ข้ารู้ตัวดี ข้าถูกเขาขโมยหัวใจไปตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน ทั้งพรสวรรค์ ความเฉลียวฉลาด และอุปนิสัยของเขา ข้าตกหลุมรักเขาทันที”
ฉู่จงเทียนถูหูของตัวเอง ชายที่สมบูรณ์แบบที่ชิวฮัวเล่ยพูดถึงคือ ซูอัน จริง ๆ งั้นเหรอ?
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่ขยะอย่างที่ทุกคนเรียก แต่ก็ไม่น่าจะใช่ชายที่สมบูรณ์แบบอย่างที่เจ้าว่ามา!
คิ้วของฉินหว่านหรูขมวดเข้าหากันขณะที่มองไปที่ชิวฮัวเล่ย ผู้หญิงคนนี้ดูสวยและมีไหวพริบ แต่สายตามองผู้ชายของนางมีความผิดปกติอย่างชัดเจน!
คนที่แปลกใจน้อยที่สุดคือฉู่ชูเหยียน เพราะนางรู้เรื่องของซูอันมากกว่าพ่อแม่ของนาง
แต่ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงยอมทำขนาดนี้? นางรู้ได้ยังไงว่าซูอันไม่ใช่คนธรรมดาอย่างที่คนทั่วไปเข้าใจ?
ฉู่ชูเหยียนรู้สึกไม่สบายใจเมื่อนางตระหนักได้ว่าความลับนี้ซึ่งนางคิดว่าเป็นของนางคนเดียวแต่ตอนนี้คนอื่นเริ่มจะรู้แล้ว
ชิวฮัวเล่ยยังคงรักษากิริยาได้อย่างดีเยี่ยม “ข้าเข้าใจสถานะของตัวเองดี และข้ารู้ว่าข้าไม่มีสิทธิ์แข่งขันกับคุณหนูใหญ่เลย สิ่งที่ข้าต้องการคือขอแค่ให้ข้าได้อยู่เคียงข้างอาซูอย่างสงบสุขเท่านั้น ข้ายินดีเป็นอนุภรรยา หรือแม้แต่สาวใช้ของเขาก็ตาม”
สมาชิกทั้งสามของตระกูลฉู่พูดไม่ออกอยู่เป็นเวลานาน
ฉินหว่านหรูวุ่นวายใจอย่างยิ่ง มีผู้หญิงที่กล้าหาญบุกเข้ามาขอเป็นอนุภรรยาในบ้านเมียหลวงแบบนี้ได้ไง? และยิ่งไปกว่านั้น ผู้หญิงคนที่มาขอก็ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาอีกต่างหาก!
นางคงจะไล่ผู้หญิงคนนี้ออกไปแล้วถ้าเป็นผู้หญิงธรรมดา แต่ชื่อเสียงของชิวฮัวเล่ยในเมืองจันทร์กระจ่างนั้นโด่งดังไม่น้อยหน้าใคร ทั้งยังสวยจนผู้คนหลงใหล นางจึงไม่สามารถจัดการกับผู้หญิงคนนี้ได้เหมือนกับที่นางทำกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ตามปกติได้
เหตุใดสาวงามเช่นนี้ ที่แม้แต่นางก็ยังอดไม่ได้ที่จะชื่นชม ถึงตกหลุมรักไอ้เจ้าเด็กเหลือขออย่างซูอัน?
แม้แต่ซูอันเองก็ตกตะลึง ถึงแม้ว่าทั้งเขาและนางจะเคยนั่งคุยกันอย่างเป็นมิตรในหอสุขนิรันดร์มาก่อน แต่แน่นอนว่ามันไม่เคยถึงจุดที่พวกเขาจะพูดถึงการแต่งงานอย่างแน่นอน!
นอกจากนี้ ทั้งเขาและนางต่างก็กำลังวางหลุมพรางให้กับอีกฝ่าย แต่แล้วอยู่ ๆ นางกลับมาทำตัวจริงจังแบบนี้แล้วเขาจะทำยังไงต่อดี?
ฉู่จงเทียนไอเบา ๆ “แม่นางชิว เจ้ากำลังพูดว่าเจ้าต้องการ…เป็นอนุภรรยาของซูอัน?”
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คิดว่าคำพูดที่จะเป็นสาวใช้ของนางเป็นเรื่องจริงจัง จะมีใครกล้าลดสถานะของชิวฮัวเล่ยให้เป็นแค่คนรับใช้ได้อย่างไร?
แต่เขาคิดไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมชิวฮัวเล่ยผู้โด่งดังถึงกับเสนอตัวมาเป็นอนุภรรยาของลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านภรรยาแบบนี้? ต้องรู้ว่ามีขุนนางระดับสูงและบุคคลที่มีชื่อเสียงจำนวนนับไม่ถ้วนพ่ายแพ้ต่อเสน่ห์ของนาง ทุกคนต้องการรับนางเป็นภรรยาหลวง! แต่ทุกคนก็ถูกปฏิเสธโดยไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนต่างสงสัยกันอย่างหนักว่าผู้ชายแบบไหนที่จะเป็นไปตามมาตรฐานของนาง
แต่สุดท้ายนางกลับเลือกเป็นอนุภรรยาของลูกเขยของตระกูลอื่น? นี่มันอะไรกันเนี่ย?
“ใช่” ชิวฮัวเล่ยเงยหน้าขึ้น การแสดงออกของนางแน่วแน่ และดูภูมิใจอย่างยิ่งกับสิ่งที่นางประกาศออกมา
ฉินหว่านหรูไม่สามารถรับสิ่งนี้ได้อีกต่อไป “หยุดพูดเล่นได้แล้ว! แม่นางชิว ข้ารู้ดีว่าเจ้าเป็นคนแบบไหน! เจ้าสามารถหาสามีแบบที่เจ้าต้องการกี่คนก็ได้! ทำไมเจ้าถึงมาที่นี่เพื่อเป็นอนุภรรยาของอาซู เจ้ามีเหตุผลอะไรแอบแฝงเจ้าบอกมาตามตรงจะดีกว่า!?”
ซูอันรู้สึกไม่สบายใจกับคำพูดของแม่ยายตัวเอง ท่านหมายถึงอะไร? ทำไมพอข้าฟังแล้วข้าคิดว่าตัวเองเหมือนเศษขยะเลย?
ชิวฮัวเล่ยยิ้ม “จริงอย่างที่ท่านบอก มีผู้ชายมากมายที่ข้าสามารถเลือกได้ แต่ข้าไม่สนใจพวกเขา ข้าแค่สนใจอาซูผู้ที่มีพรสวรรค์และบุคลิกที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้เท่านั้น อาซูเป็นผู้ชายคนเดียวที่สามารถกระตุ้นหัวใจของข้าได้ตั้งแต่ข้าเกิดมา ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราพบกัน ข้ารู้อยู่แล้วว่าเขาคือคนที่ถูกกำหนดมาให้ข้า”
ซูอันสูดหายใจลึกสุด ๆ เชื่อเจ้าข้าก็โง่แล้ว! ครั้งแรกที่เราพบกัน เจ้าก็คิดร้ายกับข้าแล้วข้าจำได้!
อย่างไรก็ตาม คนอื่น ๆ ต่างตกตะลึงจนไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ พวกเขาทั้งหมดเป็นชาวเมืองจันทร์กระจ่าง ดังนั้นจึงรู้ว่าชื่อเสียงของชิวฮัวเล่ย โด่งดังเพียงใด พวกเขาไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าพวกเขาจะใช้สมองมากแค่ไหนก็ตาม
ชิวฮัวเล่ยกล่าวต่อ “ก่อนหน้านี้ ด้วยความเข้าใจว่าสถานะของอาซู เป็นปัญหาที่ละเอียดอ่อน ดังนั้นหลายปีที่ผ่านมาข้าจึงประหยัดขึ้นจนสามารถเก็บเงินก้อนได้บ้าง ถ้าท่านอ๋องและฮูหยินไม่รังเกียจ ข้าเองจะเอาเงินก้อนนี้ของข้ามาไถ่ถอนตัวเองเพื่ออยู่กับอาซู!”
ซูอันเกือบจะอาเจียนเป็นเลือดทันที ใครเป็นคนจ่ายเพื่อไถ่ตัวใคร!
