อั่งเปาทะลุโลก (发个红包去未来 ) - ตอนที่ 169

CF:บทที่ 169 แผนผังห้องโถงงานแสดง
ในอนาคต รูปแบบการเผยแพร่ข้อมูลของบริษัทฟิวเจอร์กรุ๊ปจะถูกจับตามองจากผู้คนจำนวนมากทุกวัน เมื่อข้อมูลถูกเผยแพร่ไปสักครู่ ความเร็วในการเรียกดูข้อมูลที่เพิ่มขึ้นจะเป็นที่น่าอิจฉาของสื่อต่าง ๆ
“ดูซิ มีแนวโน้มใหม่ในบริษัทฟิวเจอร์กรุ๊ป ดูเหมือนว่าท่านประธานจะจัดงานแสดง”
“เป็นไปไม่ได้เลย ฉันได้ยินมาว่าท่านประธานไม่ได้ปรากฏตัวมาสองสัปดาห์แล้ว”
“นั่นเป็นข่าวเก่า ตอนนี้มีคนรายงานว่าท่านประธานผู้มีความคิดต่างจากคนทั่วไปได้ปรากฏตัวและทำให้ชัดเจนว่าเขากำลังศึกษาสิ่งต่าง ๆ จริง”
“ใครรู้บ้างว่ามีตั๋วสำหรับงานแสดงนี้หรือไม่? ฉันต้องการตรวจสอบและดูชายในตำนาน”
“+1 ฉันต้องการดูด้วย มีพนักงานของบริษัทนั้น บอกเราว่าเงื่อนไขใดบ้างที่จำเป็นสำหรับการจัดงานแสดง”
ทันใดนั้น มีคนตะโกนในฟอรัม: “พวกคุณ การลงทะเบียนได้เริ่มขึ้นแล้ว แต่ มันสิ้นสุดแล้ว หากคุณต้องการไป คุณต้องรอครั้งต่อไปเท่านั้น”
หนึ่งนาทีหลังจากการเปิดงานแสดง ตั๋ว 5,000 ถูกฉกทันที
บางคนดูที่หน้าลงทะเบียน เสียใจหลังชนฝา เมื่อเข้าไปที่ฟอรัมเพื่อส่งข้อความ ระบบก็แจ้งว่า การลงทะเบียนเสร็จสิ้นแล้ว
“ฉันจะจ่าย 50,000 หยวนเพื่อซื้อตั๋วที่สามารถทำให้เข้าไปยังศูนย์แสดงได้”
“ฉันไม่สามารถขายได้ ในขณะนี้ มันผูกกับชื่อจริง ผู้ที่ต้องการเข้าใช้บัตรประจำตัวประชาชนของพวกเขา ก่อนที่พวกเขาจะเข้าไปข้างใน ดูสิ นี่คือบัตรอิเล็กทรอนิกส์ที่บริษัทฟิวเจอร์กรุ๊ปส่งมาให้ฉัน ถ้าไม่มีสิ่งนี้ ฉันไม่สามารถเข้าไปได้เลย”
บางคนในฟอรัมพูดไม่ออก ในขณะที่บริษัทของพวกเขาเองกำลังคิดหาไอเดียทำเงินแต่เมื่อ มองไปที่บริษัทฟิวเจอร์กรุ๊ป บริษัทนี้ไม่แม้แต่ต้องการเงิน
หลายคนถามบริษัทฟิวเจอร์กรุ๊ปว่าพวกเขาสามารถใช้จ่ายเงินซื้อทุกอย่างได้หรือไม่
หลังจากกลับไปที่หมู่บ้านซุยฉุยแล้ว อู๋ ฮ่าวเหรินพบว่าหมู่บ้านซุยฉุยได้เปลี่ยนรูปร่างไปแล้ว ด้านหน้าของหมู่บ้าน มีลานกว้างถูกสร้างขึ้นสำหรับจอดรถ
ในหมู่บ้านนั้นดูเหมือนว่าทุกบ้านจะได้รับการซ่อมแซมและถนนหินก็ได้รับการซ่อมแซมเช่นกัน
เพิ่งเข้ามาในสนาม เขาเห็นน้องสาวเล่นอยู่กับหลิงเมิ่งเสวี่ย เป็นภาพที่แปลก
“น้องสาว เธออยู่นี่เอง”
“ขอบคุณ.”
หากคุณฟังเสียงและไม่ดูสีหน้าของเธอ คุณรู้สึกเหมือนเป็นคนปกติมาก แต่บนใบหน้าผู้ใหญ่คนนี้ ด้วยลักษณะท่าทางที่ดูไร้เดียงสา มันดูแปลก ๆ
“แม่ พี่ชายกลับมาแล้ว”
เมื่อเห็นอู๋เสี่ยวฉานกำลังวิ่งไปจับมือของอู๋ ฮ่าวเหริน หลิง เหมิงเสวี่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งไปคว้ามือเขา
อู๋ ฮ่าวเหรินมองสีหน้าแปลก ๆ ของเธอด้วยรอยยิ้มในความกลัวของเธอ เป็นสิ่งซึ่งไม่ไม่รู้จะร้องไห้หรือหัวเราะดี
“เสี่ยวฉานพาเธอวิ่งเล่นเถอะ”
“อือ”
เมื่อมองไปที่หลิง เมิ่งเสวี่ยถูกน้องสาวดึงออกไป อู๋ ฮ่าวเหรินก็ส่ายหัว ขณะนี้หลิงหยิ่งไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน มีหลักฐานมากมายขึ้นในข้อมูลที่เขาได้ยินเกี่ยวกับเทพเจ้าสงครามซึ่งแสดงให้ว่าเห็นหลิง เมิ่งเสวี่ย มีส่วนเกี่ยวข้องกับเทพสงครามมาก
“กลับมาแล้ว”
“หืม? พวกเขาย้ายมาที่นี่เหรอ?”
“พวกเขาย้ายมาที่นี่เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว พวกเขาสร้างหมู่บ้านขึ้นใหม่”
อู๋ ฮ่าวเหรินพยักหน้ามองตาแม่ของเขาแล้วกล่าวว่า “ตอนนี้ไม่มีทางรักษาโรคนี้แต่ บางทีอาจจะมีวิธีรักษาในอนาคต”
“เด็กน้อยที่น่าสงสาร เธอสามารถทำให้ดีที่สุด แม่จะไปทำกับข้าว”
หลังจากมื้อค่ำ อู๋ ฮ่าวเหรินเข้าไปในพื้นที่ซองแดงและสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ของหลิงหยิ่งอีกครั้ง น่าเสียดายที่ไม่มีข่าวอะไรเลย
นี่ทำให้เขาแปลกใจเล็กน้อย มันสมเหตุสมผลที่จะพูดว่าดาวใหญ่ดวงนั้น แม้ว่าจะมีอะไรบางอย่าง ก็ไม่น่าที่จะไม่มีข่าวมานานเช่นนี้!
อาจเป็นเพราะการอัพเกรดระบบซองแดง กำลังจะเริ่มขึ้น ไม่มีใครส่งข้อมูลซองแดงที่ผิดปกติในช่วงเวลานี้
ดังนั้นระบบซองแดงจึงดูเงียบไปหน่อย ทุกคนกำลังรอให้การอัพเกรดของระบบซองแดงผ่านพ้นไปและรอคอยสื่อสารกับอารยะธรรมอื่น ๆ
เช้าวันรุ่งขึ้น พนักงานของบริษัทหลายคนได้มาที่โรงงานเพื่อดูว่าอู๋ ฮ่าวเหรินทำอะไรให้กับงานแสดงบ้าง
หลังจากเข้าไปในห้องโถงงานแสดง คนเหล่านี้ก็ตกตะลึง แผนผังของห้องโถงงานแสดงทำให้พวกเขากลัวอย่างเห็นได้ชัด
“นี่ ๆ เจ้านายทำมันหรือ?”
“ควรเป็นอย่างนั้น มันเป็นกึ่งวิทยาศาสตร์กึ่งนิยาย (ไซไฟ) และน่าทึ่งมาก มันให้ความรู้สึกเหมือนเดินเข้าไปในดวงดาว”
“มันเหมือนกับเทคโนโลยีการฉายภาพเสมือน”
“ไม่ใช่ว่ามันเป็นเทคโนโลยีการฉายภาพเสมือน มันเป็นแค่วิธีที่เจ้านายทำและห่อหุ้มห้องโถงงานแสดงทั้งหมดด้วยเทคโนโลยีนี้”
คนสองสามคนที่เข้ามาที่นี่ก่อนเวลาตกใจ กล่าวว่า “อย่ามัวแต่อู้ ออกมา และทำงานให้เร็ว เจ้านายอยู่ที่นี่”
เมื่อพวกเขาออกมาจากที่นั่น พวกเขาพบว่ากล่องใหญ่หลายกล่องถูกส่งไปที่ประตู
“หน้าที่ของคุณก็คือ วางสิ่งของในกล่องลงในตำแหน่งที่กำหนดไว้ตามคำแนะนำด้านบน” คำพูดของอู๋ ฮ่าวเหริน ทำให้พวกเขามีข้อสงสัย
อย่างไรก็ตาม เมื่อกล่องถูกเปิดออกมา พวกเขาตกตะลึง เพราะสิ่งที่พวกเขาเห็นเป็นแบบจำลองที่เหมือน ของจริงมาก
“เจ้านาย สิ่งที่คุณต้องการแสดงให้เราเห็น คือ ทำมันอย่างไร?”
อู๋ ฮ่าวเหรินรู้ว่าเมื่อพวกเขาเห็นสิ่งเหล่านี้ พวกเขาต้องคิดว่าพวกมันทำด้วยมือ เขากล่าวว่า “ของพวกนี้ไม่ได้ ทำด้วยมือ แต่เป็นความคิดของผม ผมกลัวว่าผมจะลืมมันในภายหลัง ดังนั้นผมจึงสร้างแบบจำลองของสิ่งเหล่านี้ “
เมื่อได้ยินว่ามันเป็นความคิดของเจ้านาย พวกเขางง แต่พวกเขาก็ไม่ได้ถามอะไร ตามความต้องการ พวกเขาวางแบบจำลองแปลก ๆ ไว้แทน ตรงบริเวณที่อู๋ ฮ่าวเหรินอธิบายไว้
“คุณคิดว่าเจ้านายของเราต้องการพัฒนาหุ่นยนต์หรือไม่”
“หุ่นยนต์คืออะไร? ดูอันนี้ ยานอวกาศ แบบจำลองยานอวกาศ”
“ฉันไม่เข้าใจเรื่องแบบจำลองของเครื่องจักรกลทุกชนิดที่นี่”
กลุ่มพนักงานพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ พวกเขางงงวย พวกเขารู้สึกว่าเจ้านายกำลังสร้างปัญหาอีกครั้ง
อู๋ ฮ่าวเหรินไม่ได้สนใจความคิดเห็นของพวกเขา แต่ตรวจสอบแบบจำลองอย่างรอบคอบเพื่อดูว่า พวกเขาวางไว้มันในลำดับที่ถูกต้องหรือไม่
สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องปกติ ตามลำดับนี้ ตราบใดที่มีการผลิตแบบจำลองรุ่นหนึ่ง เทคโนโลยีทั้งหมดที่เขาต้องการสามารถนำออกมาได้ สิ่งนี้ทำให้อู๋ ฮ่าวเหรินนึกถึงยามาฮ่า บริษัทในญี่ปุ่น
อู๋ ฮ่าวเหรินมองย้อนกลับไปและพบว่าเมื่อเขาเบื่อหน่าย เขาได้ปล่อยให้ชีวิตในอดีตสร้างแบบจำลองเกมชุดหนึ่งเพื่อดูผล โดยไม่คาดคิดว่าโมเดลเหล่านั้นก็ย้ายมาที่นี่เช่นกัน
“มันทำด้วยมือจริง ๆ เอาล่ะ เอาไปวางไว้ในพื้นที่ส่วนกลางของห้องโถงงานแสดงนอกจากนี้ยังเป็นผลิตภัณฑ์ที่ บริษัทของเราจะพัฒนาต่อไป”
แบบจำลองเหล่านี้ควรแสดงต่อผู้ที่จะสร้างเกม การ์ตูน และแอนนิเมชั่น พวกเขาอาจจะใช้ในอนาคตเมื่อสร้างภาพยนตร์
อู๋ ฮ่าวเหรินชี้ไปที่หน้าจอและอีกไม่นานจะมีแพลตฟอร์มแก้วขึ้นกลางพื้นที่ ซึ่งใช้เพื่อแสดงผลิตภัณฑ์ล่าสุดของ บริษัท
เมื่อดูสถานการณ์ที่นี่ ทุกคนรวมตัวกันรอบ ๆ
“เอาล่ะ มันสวยมาก ใช่ มันเหมือนของจริง”
“เจ้านาย นี่คืออะไร”
“ตัวละครที่จะพัฒนาโดยบริษัทและฉากต่าง ๆ”
บูธงานแสดงทั้งหมด มีความยาวสี่เมตรและกว้างสองเมตร ในไม่ช้ามันเต็มไปด้วยสิ่งต่าง ๆ
ในขณะนี้ เราพบว่านี่เป็นภาพ จากภาพเครื่องบินไปเป็นภาพสามมิติ
“เจ้านาย ทั้งหมดนี้สำหรับเกมจริง ๆ เหรอ?”
“ผมจะหลอกคุณทำไม คนที่สร้างเกมไม่ได้มาที่บริษัทเมื่อวานนี้หรอ
นอกจากเกมแล้ว เรายังทำการ์ตูน แอนนิเมชั่น และภาพยนตร์ คุณคิดว่าสิ่งที่ผมพูดเมื่อครั้งที่แล้วที่ฉันไป งานแสดงทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเป็นเรื่องตลกเหรอ! “
ณ ขณะนี้ พวกเขาทุกคนก็จำได้ว่าก่อนหน้นี้ เจ้านายต้องการเข้าสู่อุตสาหกรรมเกมคอนโซลและทำเรื่องไว้ดังมาก ต่อมาเนื่องจากเจ้านายไม่ได้ปรากฏตัวเป็นเวลานานเรื่องนี้จึงจบลง
ตอนนี้พวกเขาเข้าใจว่าทำไมเจ้านายไม่ได้ออกมาเป็นเวลานาน เพราะเขากำลังทำเกมขึ้นมานั้นเอง
เมื่อมองดูแบบจำลองในห้องโถงงานแสดง พวกเขาดูเหมือนจะเข้าใจว่าสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นได้อย่างไร เขาไม่ได้คาดหวังว่าเจ้านายสามารถสร้างแบบจำลองได้มากมายในเวลาอันสั้น
ดูเหมือนว่าเจ้านายของเขาไม่ใช่คนธรรมดาจริง ๆ ถ้าเขาไม่ใช่อัจฉริยะ เขาก็เป็นคนบ้า
————————-