อั่งเปาทะลุโลก (发个红包去未来 ) - ตอนที่ 165

CF:บทที่ 165 ทรราชย์ท้องถิ่นมาถึงแล้ว
สิ่งต่าง ๆ เข้าที่แล้ว อู๋ ฮ่าวเหรินผู้ไม่มีอะไรทำ เริ่มศึกษาน้ำหอมและความงามของผู้หญิง คราวนี้เขากำลังจะเรียนรู้ด้วยตัวเองแล้วเอาสิ่งเหล่านี้ออกมา
มิฉะนั้น เขาจะถูกเปิดเผยโดยตรงเมื่อถูกถาม นอกจากนี้ สิ่งของประเภทนี้ของผู้หญิง เขาไม่ง่ายที่จะปล่อยให้ สมองกลสร้างให้เขาแบบสุ่ม เพื่อหลอกคนเหล่านั้น
เดิมเขาต้องการถามหลิงหยิ่งเกี่ยวกับหลิงเทียนซิง เขาไม่ได้คาดหวังว่ามิสเตอร์เรดาร์จะบอกเขาว่า เขาไม่สามารถติดต่อหลิงหยิ่งได้ ดังนั้นการรักษาจึงถูกชะลอ
อย่างไรก็ตาม การเก็บเกี่ยวในวันที่ผ่านมาเป็นสิ่งดี เขาได้ข้อมูลหุ่นยนต์จากมนุษย์ชุดเกราะ ซึ่งเยอะมาก ในหมู่พวกเขา เทคโนโลยีหลอมละลายนิวเคลียร์ทำให้ดวงตาของเขาสดใส
สิ่งนี้กำลังได้รับการศึกษาไปทั่วโลกและมีการจัดตั้งสถาบันวิจัยที่เรียกว่าโครงการไอทีอีอาร์ร่วมกัน แต่เขาสามารถลองทำวิจัยนี้อย่างช้า ๆ ทีละขั้นตอนเพื่อนำเทคโนโลยีออกมาและจากนั้นหุ่นยนต์จะไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับปัญหาพลังงาน
นอกจากนี้ ยังมีเทคโนโลยีสร้างแรงบันดาลใจ ซึ่งสามารถจัดแสดงได้ ทำให้อู๋ ฮ่าวเหรินมีความคิดในการก่อตั้ง บริษัทผลิตรถยนต์
เพราะตอนนี้เขาเพียงผลิตผลิตภัณฑ์โลหะชนิดนี้ด้วยเทคโนโลยีที่ซับซ้อน เขาจะสามารถนำเทคโนโลยีทุกประเภทมาใช้ทีละขั้นตอนได้ โดยปราศจากความประหลาดใจ
เรื่องนี้สามารถเกิดขึ้นได้ก่อนการจัดตั้งบริษัทผลิตรถยนต์ในปัจจุบัน ตอนนี้เขามีเงิน แต่ขาดสิ่งอื่น ๆ เช่น คน โรงงาน และอุปกรณ์
นอกจากนี้ เขาได้ขโมยอุปกรณ์บางอย่างที่อยู่ในซองแดง ผู้สร้างโมเดล -ชีวิตในอดีต ทำให้เขามีแรงบันดาลใจมากมาย
ทันใดนั้นก็มีบางสิ่งบางอย่างแว็บเข้ามาให้หัวของเขา
อู๋ ฮ่าวเหรินกำลังคิดว่าจะสร้างห้องโถงงานแสดงสิ่งจำลองดีหรือไม่ เขาสามารถสร้างแบบจำลองของผลิตภัณฑ์บางอย่างที่เขาต้องการนำเผยแพร่ แสดงให้คนอื่นเห็นในห้องโถงงานแสดง ให้คนอื่นรู้ว่าเขามีความคิดนี้ และเขาต้องการที่จะผลิตสิ่งนี้
ตัวอย่างเช่น ถ้าเขาต้องการผลิตรถยนต์ เขาจะสร้างโมเดลของรถยนต์ก่อน จากนั้นอธิบายแนวคิดของเขาเกี่ยวกับรถด้านต่างๆ จากนั้นค่อย ๆ ไปผลิตรถยนต์อย่างช้า ๆ เชื่อว่ามันจะเป็นที่ยอมรับของผู้อื่นมากขึ้น
ตัวอย่างเช่น หุ่นยนต์สามารถใช้โมเดลนี้เพื่อผลิตหุ่นยนต์จริง
เขาอาจมีความคิดนี้ในตอนนี้ เพื่อบอกคนอื่นล่วงหน้าว่าฉันมีความคิดนี้ ถ้าฉันต้องการทำสิ่งเหล่านี้ คนอื่นจะไม่สงสัยมากมายเกี่ยวกับเขา
สำหรับอู๋ ฮ่าวเหริน ปัญหาเดียว คือ เขาจำเป็นต้องสร้างอุปกรณ์จำนวนมาก
ชิ้นส่วนที่ใช้ในการทำแบบจำลอง
เพื่อให้บรรลุผลของการจำลองแบบ เขาต้องสร้างอุปกรณ์ทั้งหมดแม้ว่าอุปกรณ์เหล่านี้จะถูกทำขึ้นนับครั้งไม่ถ้วน
แน่นอนว่ามันควรจะง่ายกว่าในการใช้งานอุปกรณ์ส่วนใหญ่อย่างชาญฉลาด
เมื่อเปรียบเทียบกับโมเดลยานอวกาศที่สร้างขึ้นโดยชีวิตในอดีตและรูปแบบของอาวุธขั้นสูงต่าง ๆ สิ่งที่เขาทำนั้นง่าย ในการย่อขนาด คุณจะต้องเชี่ยวชาญงานฝีมือทั้งหมดเกี่ยวกับยานอวกาศ
แม้ว่าชีวิตในอดีตมีสมองที่เป็นสมองแสงช่วย แต่สมองแสงไม่สามารถทำให้บางสิ่งเสร็จสมบูรณ์ได้ เราต้องทำมันด้วยตัวเอง
แบบจำลองที่เขาคว้ามาจากชีวิตในอดีต คือ แบบจำลองจริงที่ย่อขนาด กล่าวคือโมเดลเหล่านั้นสามารถดำเนินการทำอะไรก็ได้ตามที่วัตถุจริงทำได้โดยไม่คำนึงถึงขนาดเล็กของมัน
ดังนั้นอู๋ ฮ่าวเหรินจึงจำเป็นต้องสร้างห้องปฏิบัติการขนาดเล็กเพื่อผลิตชิ้นส่วนของแบบจำลองต่าง ๆ
เขาเพิ่งมาถึงบริษัทในตอนเช้าและกำลังจะให้ลู่ เผิงเฟย สั่งวัสดุที่เขาทันใดนั้น ลู่ เผิงเฟยก็ห้ามเขา
“เจ้านาย คุณลืมวันนี้ไปแล้วเหรอ?”
“เอาล่ะ วันนี้เป็นอย่างไร
ลิ่ว หมิงเยว่กล่าวอย่างโศกเศร้า “ไปที่งานแสดงทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี งานแสดงทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในวันพรุ่งนี้กำลังจะเริ่มขึ้น พวกเราต้องไปวันนี้”
อู๋ ฮ่าวเหริน เพิ่งจำได้ว่างานแสดงทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่โจ้วหลานบอกเขาไม่กี่วันมานี้ เขายุ่งมากจนลืมหมด
“งั้นไปกันเถอะ”
ลิ่ว หมิงเยว่ มองเจ้านาย ที่แผนกของเธอเองก็ไม่มีใครช่วย มันน่าจะเป็นงานของเลขา แต่เลขาหวังหลาน ก็ถูกส่งไปข้างนอก
“เจ้านาย ควรหาเลขาเพิ่มนะคะ ไม่อย่างนั้นคุณจะลืมบางสิ่งโดยไม่ได้รับการเตือน”
อู๋ ฮ่าวเหรินส่ายหัวแล้วกล่าวว่า “ไม่หรอก เรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นในอนาคตอีก”
อันที่จริง จี้เป็นเลขาที่ดีที่สุด แต่เขาเมื่อได้ยินเรื่องในเวลานั้นไม่ได้ให้จี้เตือนเขา
…
เซี่ยงไฮ้ ศูนย์แสดงงานทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กลุ่มนวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี หมิงเหรินอยู่ในระหว่างหารือ
“เป็นที่พูดกันว่า มีบริษัทที่ร่ำรวยหลายบริษัทมาที่นี่ หากนวัตกรรมเทคโนโลยีของเรามีคุณค่า เราไม่ต้องกังวล เรื่องเงิน”
“เพียงแค่ฉันถูกมองว่า ขาดเงินทุนเท่านั้น ฉันสามารถนำผลิตภัณฑ์กึ่งสำเร็จรูปชิ้นหนึ่งเข้าร่วมในงานแสดงนี้ได้”
“อะไร? ถ้าเราไม่สามารถได้เงินลงทุนอีกในตอนนี้ เราต้องระงับการวิจัยของเราและหางานสักงานเพื่อให้แน่ใจว่าเราจะไม่อดตาย”
“คุณเคยได้ยินไหมว่าประธานบริษัทฟิวเจอร์กรุ๊ปได้รับเชิญมาด้วย เขาอายุประมาณพวกเรา ถ้าเราได้เงินลงทุนจากเขา เราก็ไม่ต้องกังวลเรื่องเงิน นั่นคือ ทรราชย์ท้องถิ่นที่แท้จริง ในตอนนี้ แนวคิดหลักของบริษัทพวกเขา ก็คือ เทคโนโลยีแห่งอนาคต นั่นคือ นวัตกรรมทางเทคโนโลยี “
เมื่อกลุ่มคนได้ยิน ดวงตาของพวกเขาเปล่งประกาย เกี่ยวกับบริษัทฟิวเจอร์กรุ๊ปและอู๋ ฮ่าวเหริน พวกเขาต่างก็ชื่นชมซึ่งกันและกัน
ด้วยผลิตภัณฑ์ชิ้นเดียว ชายคนนี้กลายเป็นคนร่ำรวยที่สุดในโลก และเป็นสิ่งของที่หลาย ๆ คนมองหา
พวกเขาไม่ต้องการที่จะเป็นคนแบบนั้น พวกเขาเพียงแค่ต้องการเติมเต็มความคิดตนเองและทำให้เกิดผลต่อพวกเขาเอง
หลังจากนั้นกลุ่มก็กระจัดกระจายไปในไม่ช้า พวกเขาจะต้องดำเนินงานแสดงของพวกเขา พวกเขาต้องระมัดระวัง ในขณะเดียวกัน พวกเขาจำเป็นต้องเปลี่ยนการแนะนำผลิตภัณฑ์เพื่อดึงดูดความสนใจของบุคคลเหล่านั้นในวันพรุ่งนี้
อู๋ ฮ่าวเหรินไม่ทราบอะไรเลย หลังจากข่าวการมาถึงของเขาได้แพร่ออกไปโดยผู้จัดงาน ผู้คนที่มางานแสดงก็คอยจับตามองเขา
ไม่มีทางเลยที่ใครจะให้เขาแสดงภาพลักษณ์ของทรราชย์ท้องถิ่นด้วยเงินที่มากมายโดยไม่มีใครเห็น
ภาพมายาของคนเหล่านี้เกิดจากการลงทุนต่าง ๆ ของอู๋ ฮ่าวเหรินทั้งสิ้น ตราบใดที่เขาเป็นนายทุน เขาจะเห็นว่าเขาเสียเงินแบบสูญเปล่าให้กับร้านค้าและบุคลากรพวกนี้
สำหรับโครงการฟื้นฟูหยวนหมิงหยวนนั้นเป็นคำพูดที่ไร้สาระและเข้าใจยากที่สุด คำจำกัดความของคนหลายคนในเรื่องนี้ คือ ชายคนนั้นโง่และมีเงินมากเกินไป
และอาคารบริษัทที่ยังสร้างไม่เสร็จของเขารวมถึงโรงงานต่าง ๆ ที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง ทำให้หลายคนไม่เข้าใจว่าจริง ๆ แล้วเขาต้องการทำอะไร
อย่างไรก็ตาม ทุกคนรู้อยู่อย่างหนึ่ง ผู้ชายคนนี้รวย รวยมาก และเขาใช้ก็เงินอย่างฟุ่มเฟือย
ดังนั้น หลังจากข่าวของเขาได้ถูกปล่อยออกไป เขาไม่คิดว่าจะมีความหวังมากนักสำหรับการจัดงานแสดง นักประดิษฐ์ที่สามารถได้เงินลงทุนเริ่มเตรียมตัวอย่างเคร่งเครียด เหมือนกับเค้นเลือดออกจากไก่
เดิมทีผู้จัดงานได้เชิญ อู๋ ฮ่าวเหรินขึ้นเวทีเพื่อกล่าวสุนทรพจน์ แต่เขาปฏิเสธ เขาไม่ต้องการดึงดูดสื่อให้มาสนใจตัวเขาอีกต่อไป
ด้วยเหตุนี้ เมื่อเขาเข้าร่วมงานแสดง เขาจึงสวมสูทธรรมดา ๆ เหมือนนักท่องเที่ยวที่เข้ามาชมงานแสดง ในขณะที่ ลิ่ว หมิงเยว่ ที่เป็นคนติดตาม ชอบการกระทำของอู๋ ฮ่าวเหรินจริง ๆ
แน่นอน ในสายตาของผู้จัดงาน นั่นคือ การซ่อนเอกลักษณ์ของ“การเยี่ยมชมส่วนตัว”