หนึ่งกำเนิดสองสมบัติ : รักแสนหวานของมหาเศรษฐี - ตอนที่ 79

ตอนที่ 79 โหยหา

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรู้สึกประหลาดใจและตอบทันทีว่า “สวัสดีครับเชิญครับนายน้อย!”

จากสิ่งที่เขาจำได้นายน้อยของตระกูลมู่มักจะหยิ่งผยองและไม่แยแส นายน้อยจะไม่ยุ่งกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเช่นเขา ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างแปลกใจ

หลังจากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอนุญาตให้พวกเขาเข้ามาแล้ว รถเบนท์ลีย์ก็ค่อยๆแล่นผ่านทางเข้าจนกระทั่งมาถึงวิลล่าที่ลินคอล์นจอดอยู่ หลี่หานหลินสั่งให้คนขับรถจอดรถใกล้ ๆ

“ ท่านประธานหยุน นี่…เกิดอะไรขึ้น?” เขาถามอย่างระมัดระวัง

หยุนเทียนโย่วหลบตาหลี่หานหลินและบอกให้เขาไม่พูดต่อ จากนั้นเขาก็ปิดบานหน้าต่างของรถและมองออกไป

หยุนเทียนโย่วเห็นเด็กชายซึ่งเหมือนกับเขาลงจากรถและคนรับใช้มารับที่ประตูทันที

คิ้วของหยุนเทียนโหยวบ่งบอกถึงคำถามที่ไม่ได้รับคำตอบมากมายในใจ

มู่หว่านโหรวก็ลงจากรถเช่นกันและเธอเงยหน้าขึ้นก็เห็นมู่หย่าเจ๋อยืนอยู่ที่ประตู เขาไม่ได้สวมสูทดังนั้นจึงไม่ดูเหมือนชนชั้นสูงแต่เสื้อเชิ้ตสีขาวบริสุทธิ์ช่วยเสริมความงดงามของใบหน้าเขาได้

ค่ำคืนอันมืดทึบ

ไฟที่พื้นบริเวรลานภายในของวิลล่าสว่างขึ้นทั้งหมด

ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นใจ

มู่หย่าเจ๋อก้มลงและยิ้มให้มู่อี้เฉิน

เขาไม่ค่อยยิ้มและมักจะเย็นชา

อย่างไรก็ตามต่อหน้าเสี่ยวอี้เฉินเท่านั้นที่เขาแสดงความอบอุ่นเช่นนี้ได้

ดวงตารูปอัลมอนด์ที่ลึกล้ำและชวนให้หลงใหล ริมฝีปากที่เซ็กซี่และเย้ายวนของเขามันไม่อาจต้านทานได้

ความอบอุ่นของพ่อเป็นเหมือนท่าเรือที่ทำให้เกิดความสบายใจมากมาย

เขาบินไปอเมริกาเหนือเพื่อเข้าร่วมการประชุมเมื่อวันก่อนและรีบกลับบ้านทันทีด้วยความรีบร้อน

ตอนแรกอี้เฉินรู้สึกไม่พอใจเขาที่ไม่ได้กลับบ้านตามที่สัญญาไว้ และอี้เฉินก็รอทั้งคืน

ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยตกลงกันว่ามู่หย่าเจ๋อจะทานอาหารค่ำกับเขาและช่วยทำการบ้าน เขาสัญญาว่าจะไม่นำเรื่องเกี่ยวกับงานกลับบ้าน แต่เขาก็ผิดคำสัญญานั้น

อย่างไรก็ตามด้วยดวงตาที่นิ่งเฉยของมู่หย่าเจ๋อ ทำให้หมอกควันที่สะสมอยู่ในหัวใจของอี้เฉินได้หายไปในที่สุด

เด็กชายตัวน้อยรีบเข้าไปในอ้อมกอดพ่อ มือเล็ก ๆ ของเขาจับไหล่ที่สง่างามของมู่หย่าเจ๋อในขณะที่เขาพึมพำ“ แด็ดดี๊…”

หยุนเทียนโย่วนั่งอยู่ในรถและมองดูทั้งสองด้วยท่าทางหลงใหล ดวงตาของเขาชุ่มชื้นในระดับที่แทบมองไม่เห็น

เขาเห็นมู่หย่าเจ๋อหยิบของขวัญที่ห่ออย่างประณีตจากด้านหลังส่งให้อี้เฉิน อี้เฉินแกะของขวัญออกมาด้วยความคาดหวังอย่างมากและเห็นว่ามันเป็นรถแข่งบังคับที่เขาใฝ่ฝันมานาน นั่นเป็นของเล่นขายดีที่สุดของ หลี่จื้อ และเป็นของเล่นในฝันของเด็ก ๆ หลายคน

“ว้าว! นี่เป็นรถแข่งบังคับอัจฉริยะ TK01 ของหลี่จื้อนี่นา ขอบคุณครับแด็ดดี๊ อี้เฉินมีความสุขมาก!”

มู่หว่านโหรวค่อยๆเดินไปและก้มตัวลงข้างๆ เสี่ยวอี้เฉิน เธอจูบหน้าผากของเขาและพูดว่า “ลูกรัก ให้แด็ดดี๊ประกอบรถเป็นเพื่อนลูกดีไหม?”

“ดีครับ!”

มู่หย่าเจ๋อยิ้มให้ลูกชาย “ลูกรัก ยกโทษให้แด็ดดี๊หรือยัง?”

“ครับ แด็ดดี๊ดีที่สุด อี้เฉินรักแด็ดดี๊ที่สุดเลย!”

ฉากที่อบอุ่นใจนี้ทำให้ดวงตาของหยุนเทียนโย่วจ้องมอง

จริงๆแล้วพ่ออบอุ่นขนาดนี้เลยเหรอ

รถแข่งบังคับอัจฉริยะ TK01 ได้รับการออกแบบอย่างพิถีพิถันโดย โย่วโย่วหลังจากที่เพิ่งเปิดตัวการผลิต คำสั่งซื้อล่วงหน้าทางออนไลน์ก็เกินหลายพันรายการ  ครั้งหนึ่งเขาเคยเห็นรถแข่งบังคับที่ผลิตในห้างสรรพสินค้าและได้ลองเล่นเพื่อทดลอง แม่ของเขาคิดว่าเขาชอบของเล่นจึงยืนยันที่จะซื้อให้เขา แต่จริงๆแล้วเขาไม่ชอบของเล่น

เล่นของเล่นจะถูกมองว่าเป็นเด็ก เขาจึงไม่สนใจสิ่งเหล่านั้นอีกต่อไป

เขาแค่อยากให้พ่ออยู่เคียงข้างอดทนประกอบของเล่นและเล่นกับเขา

สิ่งที่เขาโหยหาไม่ใช่อะไรนอกจากบริษัท

มือเล็กของเขาเกาะขอบหน้าต่างขณะที่ความเหงาก็เข้าครอบงำ