หนึ่งกำเนิดสองสมบัติ : รักแสนหวานของมหาเศรษฐี - ตอนที่ 50

ตอนที่ 50 ความหลงใหล

มู่หย่าเจ๋อสะดุ้งและเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ เขาเอื้อมมือจับคางเธอแล้วดึงใบหน้าเข้ามาใกล้

เขาก้มหัวลงเพื่อพินิจพิเคราะห์เธอและเห็นว่าดวงตาของเธอเป็นหลุมพรางแห่งความเครียดและความสับสน เขาบอกได้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับเธอ

ในขณะที่เขากำลังคิดอะไรอยู่หยุนซือซือจับไหล่ของเขาไว้แน่นและผลักใบหน้าสีแดงของเธอเข้าหาเขาและเอื้อมมือไปหาริมฝีปากของเขา

เขาหรี่ตาและพยายามหลีกเลี่ยง แต่เธอกอดคอเขาไว้และไม่ยอมให้เขาทำเช่นนั้น เธอบุกเข้าไปในริมฝีปากของเขาโดยไม่ลังเล

เธอจูบอย่างดุเดือด แต่เธอไม่มีทักษะอะไรเลยเธอยังเด็กมากแม้จะเงอะงะและค่อนข้างผิดหวัง

ด้วยความปรารถนาที่คุกคามภายในตัวเธอ เธอได้ทำลายริมฝีปากบางที่เย็นเฉียบของเขาราวกับปีศาจ

ฟันของเธอขบที่ริมฝีปากล่างที่ชื้นของเขา ปลายลิ้นของเธอเลียริมฝีปากของเขาตามอำเภอใจ เสียงแผดเผาจากรูจมูกของเธอทำให้เขาหายใจไม่ออก

แม้จะเป็นจูบที่ไม่ชำนาญของเธอแต่ก็ทำให้ร่างกายของเขาถูกปลุกเร้าอย่างเหลือทน

เธอจูบด้วยความดุเดือด ในที่สุดจูบที่หนักหน่วงของเธอก็มาถึงกล่องเสียงของเขาปลายลิ้นของเธอทิ้งรอยเปียกและฟันของเธอก็กัดเล็กน้อย

เขาสั่นอย่างไม่สามารถควบคุมได้และจ้องมองอย่างร้อนแรง

อย่างไรก็ตามร่างกายที่แห้งแล้งของเธอกลับโหยหามากขึ้นโดยไม่รู้ตัว การเคลื่อนไหวแบบต่อเนื่องทำให้สายรัดชุดเดรสของเธอหลุดออกจากไหล่จนหมด ชุดนั้นเลื่อนและตกลงไปที่เอวของเธอในขณะที่เธอขยับร่างกายเข้าใกล้เขามากขึ้น

ไหล่ที่บอบบางไร้ที่ติของเธออันน่าทึ่งนั้นทำให้ร่างกายของเขาร้อนระอุ

เขามองลงไปที่หญิงสาวในอ้อมแขนของเขา ดูเหมือนเธอจะไม่รู้ตัวว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่!

เขาควบคุมตัวเองได้ได้ดีและสามารถต้านทานการสัมผัสคู่หมั้นของเขาได้ แต่การยั่วยุของผู้หญิงคนนี้ก็ไม่อาจต้านทานได้สำหรับเขา

“ ช่วยฉัน…ช่วยฉัน…ช่วยฉันด้วย….”

ยาเสพติดในร่างกายเธอกระตุ้นให้ความต้องการเธอมากขึ้น

เธอลืมตาที่ว่างเปล่าและเอื้อมมือออกไปอย่างกระตือรือร้นเพื่อปลดเข็มขัดรัดเอวของเขาอย่างไม่ใยดี

ด้วยสัญชาตญาณดั้งเดิมของเธอ จิตใจของเธอว่างเปล่าเหมือนลืมว่าทำไมถึงทำเช่นนี้

โครงใบหน้าที่เซ็กซี่ของชายคนนั้นเต็มไปด้วยเหงื่อ เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อข่มความโกรธไว้ในใจ

ร่างกายของเขาถูกกระตุ้นจากเธออย่างมาก

กว่าสิบปีแล้วที่ไม่มีผู้หญิงที่มีเสน่ห์หรือน่าหลงใหลอยู่รอบตัวเขาเลย เขารู้สึกเย็นชาไม่ว่ากับผู้หญิงคนไหนที่พยายามเกลี้ยกล่อมเขาแค่ไหนเขาก็ไม่รู้สึก

สิ่งที่ร่างกายเขาไม่รู้คือความทรงจำ เมื่อได้ลิ้มลองสิ่งดีๆแล้วจะลืมไม่ลง

เขาไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้มีดีอะไรที่สามารถทำให้เขารู้สึกได้ถึงสิ่งที่เคยลิ้มลอง

มือที่สั่นเทาของเธอกำลังวิ่งเข้ามาในอ้อมแขนของเขา เธอเคลื่อนไหวอย่างโหดเหี้ยมและดุเดือด เธอขมวดคิ้วตามสัญชาตญาณ ดูเหมือนจะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร

ลำคอของมู่หย่าเจ๋อแน่นขึ้น ความรู้สึกที่น่าตื่นเต้นและเสียวซ่าพุ่งผ่านเนื้อซี่โครงของเขา ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้!

“ มันอึดอัด…อึดอัด…ช่วยฉันด้วย…ช่วยฉันเร็ว….”

เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป เธอจูบเขาด้วยริมฝีปากที่สั่นเทาเพื่อขอความช่วยเหลือจากเขา

“รีบๆช่วยฉันได้ไหม! ได้โปรดช่วยฉันด้วย! มันเหลือทนแล้ว….”

เธอลุกขึ้นยืนและโอบรอบเอวของเขาด้วยแขนที่ขาวและสวยงาม

ริมฝีปากของเธอเหมือนดอกลิลลี่กดทับและทำลายสติสุดท้ายของเขาโดยสิ้นเชิง

เขายกมือขึ้นล้วงเข้าไปในผมของเธอ โอบหลังคอของเธอด้วยฝ่ามือเขาดึงเธอเข้ามาใกล้มากขึ้น

เขาก้มและกัดริมฝีปากล่างของเธออย่างดุร้าย สายตาเย็นชาของเขาล็อคลงบนใบหน้าของเธอ

“จำไว้ว่านี่คือสิ่งที่เธอขอ!”

เขาจับเอวบอบบางของเธอไว้แน่นด้วยแขนอันทรงพลังของเขา