Astral Pet Store ร้านขายอสูรดวงดาว - ตอนที่ 399

“มีอะไร?”

ซูผิงไปเดินเข้าไปหาเซี่ยกัง เขาจึงเห็นเมฆดำที่กำลังใกล้เข้ามาเช่นกัน

เขาใช้ปริซึ่มดวงดาวในทันทีและรวบรวมพลังดวงดาวมาที่ดวงตาของเขา ควบคู่ไปกับความช่วยเหลือของกายแสงอาทิตย์วิสัยทัศน์ของเขาได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้น ในไม่ช้าก็รู้ว่าเมฆคือฝูงนก

นกฟีนิกซ์ขนดำ?

นกกระจอกสายฟ้า?

ซูผิงงง ทั้งนกฟีนิกส์ขนดำและนกกระจอกสายฟ้าล้วนเป็นนก แต่นกกระจอกสายฟ้าเป็นอาหารของนกฟีนิกส์ขนดำ แท้จริงแล้วนกส่วนใหญ่เป็นอาหารของนกฟีนิกส์ขนดำ ทำไมทั้งสองชนิดถึงอยู่ด้วยกัน?

ในไม่ช้าเมื่อฝูงนกขยับเข้ามาใกล้ ซูผิงก็เห็นมนุษย์อยู่บนหลังนก

นี่ไม่ใช่การโจมตี

เซี่ยกังกำลังจะบินขึ้น และจัดการกับฝูงนก แต่เขาก็สังเกตเห็นมนุษย์เช่นกัน เขาจ้องมองไปที่ฝูงชน ดังนั้นคนเหล่านั้นจึงเป็นของขุมกำลังหนึ่ง

ด้วยพลังเช่นนี้กองกำลังดังกล่าวจึงต้องมาจากนอกเขต

ทันใดนั้นชื่อก็พุ่งเข้ามาในความคิดของเขา มีเพียงตระกูลเดียวเท่านั้นที่จะใช้นกกระจอกสายฟ้าเป็นพาหนะ! ทำไมตระกูลนั้นถึงมาที่นี่?!

เมฆมืดบดบังแสง ฝูงนกมาพร้อมกับการแสดงพลังที่น่าประทับใจ ลมที่พัดกระพือปีกของพวกมันพัดไปฝั่งตรงข้ามถนนทำให้เกิดมุมมองวันโลกาวินาศ

ผู้สื่อข่าวที่ยังคงยืนอยู่นอกร้านต่างหวาดกลัว ลมที่พัดแรงได้พัดพาอุปกรณ์ที่พวกเขาตั้งค่าไว้ บางคนก็ทำหมวกปลิวหายกับสายลมเช่นกัน

“ฮะ?”

ภายในร้านปรมาจารย์ดาบและผู้อาวุโสตระกูลใหญ่สามารถมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นบนถนนได้ พวกเขามองไม่เห็นท้องฟ้าเพราะนั่งหรือยืนอยู่ข้างในร้าน แต่พวกเขารู้สึกราวกับว่าความมืดได้เข้าครอบงำ รู้สึกราวกับว่ามีเมฆดำทะมึนมาจากไหนไม่รู้และพายุกำลังก่อตัวขึ้น

อากาศเปลี่ยนแปลงกะทันหันเกิดจากอะไร?

ในไม่ช้าพวกเขาบางคนก็ได้ยินเสียงนกร้องอยู่ข้างนอก

เสียงร้องไม่ดัง ในความเป็นจริงพวกเขาแทบจะไม่ได้ยินถ้าเป็นคนธรรมดา แต่พวกเขาเป็นนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ พวกเขาสามารถได้ยินเสียงรบกวนได้ค่อนข้างชัดเจนราวกับว่าพวกเขาถูกล้อมรอบไปด้วยฝูงนก

เกิดอะไรขึ้น?!

พวกเขารีบไปที่ประตูด้วยความประหลาดใจ

ในตอนแรกที่เห็นพวกเขาถึงกับอ้าปากค้าง

นกเยอะมาก! นกกระจอกสายฟ้าระดับแปดโตเต็มวัยจำนวนมาก!

ด้านหน้านกกระจอกสายฟ้า …

ผู้อาวุโสในตระกูลบางคนกลั้นหายใจ นั่นคือนกฟีนิกซ์ขนดำ?

นกระดับเก้าขั้นสูงสุด?!

“พวกเขาคือ…”

คนที่ตามผู้อาวุโสจากตระกูลใหญ่ไปที่ประตูคือถังยู่หรานและหยานปิงเยว่

ปฏิกิริยาแรกของถังยู่หรานเมื่อเธอเห็นนกฟีนิกส์ขนดำคือเธอประหลาดใจอย่างมาก แต่เธอก็นึกถึงสิ่งที่น่าเป็นห่วงได้ในทันที

เธอคงเริ่มยิ้มและชี้ไปที่จมูกของซูผิงพร้อมตะโกนอย่างมีชัยแน่ ถ้าเธอไม่ได้เห็นว่าโครงกระดูกสามารถทำอะไรได้บ้าง เมื่อได้เห็นพลังของโครงกระดูก ถังยู่หรานรู้สึกกังวลมากกว่าจะมีความสุข เธอสงสัยว่าสมาชิกในตระกูลของเธอมากี่คน เธอสามารถบอกได้จากจำนวนของนกกระจอกสายฟ้าว่ามันคือกองทัพขนนก!

โดยรวมแล้วตระกูลถังมีกองทัพขนนกห้ากองทัพ!

มีนกกระจอกสายฟ้าห้าพันตัวในกองทัพทั้งห้า และเจ้าของของนกกระจอกสายฟ้าทั้งหมดเป็นนักรบอสูรระดับแปด โดยทั่วไปแล้วนักรบอสูรระดับแปดเหล่านั้นจะถูกมองว่าเป็นคนสำคัญในเมืองฐานห่างไกล อย่างไรก็ตามพวกเขาเป็นเพียงสมาชิกของตระกูลถังที่อยู่ในกองทัพขนนก!

ด้วยความทรงพลังของกองทัพขนนก พวกเขาจึงเหมาะกับการกวาดล้าง

เธอสงสัยว่ามีผู้อาวุโสจากตระกูลถังมากี่คน

ถังยู่หรานกำเสื้อผ้าของเธอแน่น เธอรู้สึกประหม่าจนฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อ

นกฟีนิกส์ขนดำ…

ปรมาจารย์ดาบตะลึงเมื่อเขาเห็นนกตัวใหญ่ที่สุดบินอยู่ตรงหน้านกกระจอกสายฟ้า

นกฟีนิกซ์ขนดำมีชื่อเสียงมาก มันเป็นอสูรที่ค่อนข้างหายาก มีเพียงไม่กี่คนที่เป็นเจ้าของนกฟีนิกส์ขนดำในเขตอนุทวีปทั้งหมด กลุ่มคนที่มีชื่อเสียงที่สุดคือคนจากตระกูลถัง ดังนั้นปรมาจารย์ดาบจึงตระหนักได้ว่าใครกำลังมาหลังจากที่เห็นนกฟีนิกส์ขนดำ!

เขาจำผู้หญิงจากตระกูลถังที่อยู่ในร้านของซูผิงได้ ปรมาจารย์ดาบมองไปที่หญิงสาว ตระกูลถังต้องได้รับข่าวและกำลังมาหาเธอ!

ซูผิงเพิ่งจัดการเซี่ยกังจากองค์กรดวงดาว และตระกูลถังก็มาถึง

ปรมาจารย์ดาบเม้มปาก จ้องมองไปที่ด้านหลังของซูผิง ซูผิงปลุกปั่นปัญหาเก่งเกินไป ประการแรกเขายั่วยุกองกำลังที่ใหญ่ที่สุดในเขตอนุทวีป และจากนั้นเขาก็ทำให้ตระกูลเก่าแก่ไม่พอใจ

ปรมาจารย์ดาบตระหนักว่าเขามาผิดวันจริงๆ

“นกฟีนิกส์ขนดำพวกเขามาจากตระกูลถังหรือเปล่า?”

“ ฉันคิดอย่างนั้น ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับพวกเขา “

ผู้อาวุโสจากตระกูลคนอื่น ๆ กำลังกระซิบ

ฉินชูไห่รู้สึกสับสน มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับวันนี้หรือเปล่า? เขาเข้าใจได้ว่าทำไมองค์กรดวงดาวถึงเคลื่อนไหว แต่ทำไมตระกูลถังถึงมาที่นี่?

ซูผิงได้ยินเสียงกระซิบ ตระกูลถังหรอ? น่าสนใจ

เขามองไปที่ถังยู่หราน ในที่สุดเขาก็สามารถใช้เธอเพื่อทำสิ่งที่มีประโยชน์ได้ ระหว่างนั้นนกฟีนิกซ์ขนดำบินต่ำลงจนกระทั่งมันหยุดและลอยอยู่กลางอากาศ นกฟีนิกซ์ขนดำมีปีกกว้างกว่าร้อยเมตรซึ่งได้ทำให้แสงหายไปจากถนน รวมถึงนักรบอสูรระดับเก้าอีกสองคนและฝูงนกกระจอกสายฟ้าไม่มีที่ใดบนถนนที่สามารถมองเห็นแสงสว่างได้

ฝูงนกหยุดชะงัก ผู้สื่อข่าวที่อยู่นอกร้านต่างพากันสั่นสะท้านด้วยความกลัว บางคนคิดว่าจะวิ่งไปหาซูผิงเพื่อขอความคุ้มครอง อย่างไรก็ตาม ซูผิงและนักรบอสูรกิตติมศักดิ์ในร้านเป็นอีกแหล่งหนึ่งของแรงกดดัน ผู้สื่อข่าวจึงล้มเลิกแผน และเข้าใกล้กำแพงมากขึ้น

ผู้สื่อข่าวบางส่วนเหมือนนักข่าวสงคราม พวกเขายังไม่ลืมที่จะถ่ายภาพในช่วงเวลาสำคัญนี่

บรรยากาศที่หายใจไม่ออกปกคลุมไปทั่วถนนในขณะที่นกฟีนิกส์ขนดำและนกกระจอกสายฟ้าหยุดลง ผู้คนบนถนนต่างก็อยู่ริมถนน

กรี้สสส!!

นกฟีนิกซ์ขนดำร้องโหยหวนเหมือนใบมีดคมที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ กระจกในอาคารริมถนนแตกซึ่งแน่นอนว่าไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของร้านขายอสูร!

คนบนถนนเอามือคลุมหัว เสียงนกนั่นทำให้พวกเขาเกือบหมดสติ

“ พวกเรามาจากตระกูลถัง!

“ ใครคือเจ้าของร้านขายอสูรพิกซี่? ออกมา !!” ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่บนนกกระจอกสายฟ้าตัวหนึ่งตะโกน ชายคนนั้นมีรูปร่างกำยำ เขากอดอก เขาสามารถยืนอยู่บนขนนุ่ม ๆ ของนกกระจอกสายฟ้าได้โดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์ใด ๆ เขากำลังมองลงมาที่ถนนด้านล่าง

ผู้อาวุโสจากตระกูลใหญ่จ้องมองไปที่ซูผิงด้วยความประหลาดใจ

มันเป็นความจริง คนเหล่านั้นมาจากตระกูลถังซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลเก่าแก่ของเขตอนุทวีป!

พวกเขามาที่นี่เพราะซูผิง!

ปีศาจตนนี้ทำอะไรให้ตระกูลถังไม่พอใจกันนะ?

ซูผิงเห็นกระจกบนอาคารแตก เขาบอกได้ว่ามีบางคนเลือดออกที่ตาและหูเพราะเสียงร้องนั่น แววตาของเขาเย็นชามากกว่าเดิม

“จัดการมัน!” ซูผิงพูดอย่างเย็นชา

เสียงเกรี้ยวกราดนั้นทำให้เซี่ยกังรวมถึงปรมาจารย์ดาบ ผู้อาวุโสและถังยู่หรานตกใจ

พวกเขาทุกคนรู้ว่าซูผิงสามารถทำได้จริง!

แต่นี่คือตระกูลถัง! เขาจะทำแบบนั้นได้ไง!

โครงกระดูกตัวน้อยยืนอยู่ข้างๆซูผิง เมื่อได้ยินคำสั่งโครงกระดูกน้อยก็หันไปมองนกฟีนิกซ์ขนดำขนาดใหญ่บนท้องฟ้าเหนือถนน แสงสีแดงเข้มสว่างขึ้นที่เบ้าตาของโครงกระดูกน้อย แสงเรืองรองสว่างขึ้นเรื่อย ๆ จนดูเหมือนไฟสองลูกกำลังลุกโชนอยู่ในเบ้าตา! เจตนาฆ่าที่รุนแรงถูกปล่อยออกมาจากโครงกระดูกน้อย

เมื่อตระหนักว่าโครงกระดูกระดับตำนานกำลังจะลงมืออีกครั้ง ผู้อาวุโสของตระกูลจึงรีบหลบไปที่ด้านข้างด้วยความกลัว

ปรมาจารย์ดาบและเซี่ยกังก็กลัวเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ไม่กล้ายืนขวางทาง พวกเขาจึงก้าวไปด้านข้างเพื่อให้มีที่ว่าง

หยานปิงเยว่รู้สึกงุนงงอีกครั้ง เธอเคยเห็นโครงกระดูกลงมือมาก่อน แน่นอนว่ามันทรงพลังอย่างไม่น่าเชื่อ ถึงอย่างนั้นเหตุใดปรมาจารย์ดาบและราชาแห่งแขนจึงกลัวขนาดนี้?