Astral Pet Store ร้านขายอสูรดวงดาว - ตอนที่ 385

ในเมืองฐานใหญ่อีกแห่งใจกลางเขตอนุทวีป

มีพื้นที่เจริญรุ่งเรืองซึ่งมีการปลูกสวนขนาดใหญ่ ลักษณะของสวนคล้ายคฤหาสน์เก่าแก่

ผู้คุ้มกันที่ยืนอยู่ข้างประตูสวมชุดเกราะสีทอง

อสูรที่ยืนอยู่ข้างผู้คุ้มกันคืออสูรระดับแปด เสือปีกไฟ นี่เป็นอสูรชนิดหนึ่งของตระกูลไฟที่มีสายเลือดปีศาจถึงหนึ่งในสามว่ากันว่า เสือปีกไฟที่เก่งกาจสามารถเรียนรู้ทักษะบางอย่างของตระกูลปีศาจได้

หน้าอกของชุดเกราะพวกเขาสลักด้วยดาบสีทองรูปทรงร่ม ทุกคนในเมืองฐานต่างรู้ดีว่าเครื่องหมายนี้เป็นสัญลักษณ์ของ ร่มมหาสมุทรซึ่งเป็นมรดกตกทอดของตระกูลถัง!

สวนแห่งนี้ตั้งอยู่ในเมืองเล็ก ๆ

สวนมีอุปกรณ์ครบครัน มันมีสนามรบ ห้องโถงจำลอง สนามวิ่งเล่นสำหรับอสูร และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ ที่พักอาศัยมีอาคารโบราณสวยงามมากมาย

ในส่วนลึกสุดของสวนเป็นอาคารที่ตั้งตระหง่านสุด คนห้าคนนั่งอยู่ในห้องโถงโดยมีผู้คุ้มกันและสาวใช้ยืนเรียงแถว

ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่บนบัลลังก์พูดอย่างเย็นชา“ เรารู้ที่อยู่ของยู่หรานแล้ว”

เขานั่งเหมือนราชาที่ก้มมองโลก

ใบหน้าของอีกสี่คนขุ่นมัว

“ ตระกูลอื่นเป็นคนทำหรือเปล่า?”

“ เธอยังมีชีวิตอยู่ไหม?”

“ ฉันได้ยินมาว่าตระกูล ซือถูก็ไปที่อาณาจักรลับด้วยใช่หรือไม่?”

ชายวัยกลางคนกล่าวขณะเหล่ตา “ เธอยังมีชีวิตอยู่ ปัจจุบันยู่หรานถูกคุมขังอยู่ในเมืองฐานธรรมดาทางตอนใต้ มีคนเห็นเธอหลายครั้งในร้านขายอสูรที่นั่น เธอเป็นพนักงานต้อนรับที่ร้านขายอสูรจริงๆ”

ทั้งสี่คนประหลาดใจ พวกเขามีหลายสิ่งหลายอย่างที่จะถาม

ว่าที่ผู้นำตระกูลของพวกเขาอยู่ในร้านขายอสูร ทำงานเป็นพนักงานต้อนรับ?

พวกเขาไม่สามารถจินตนาการถึงได้เลยด้วยซ้ำ

ถ้าไม่ใช่เพราะหัวหน้าตระกูลทำหน้าจริงจัง พวกเขาคงคิดว่าเขาล้อเล่น

“ท่านแน่ใจ ?” ชายชราถามด้วยความประหลาดใจ

ชายวัยกลางคนส่ายหัว “ ผมมีรูปภาพและได้ยืนยันข้อมูลแล้ว มันเป็นเรื่องจริง เธอติดอยู่ในร้านนั้นและไม่สามารถออกมาได้!”

“ ผมได้ส่งคนไปตรวจสอบร้านก่อนที่จะเรียกทุกคนมา แต่มันไม่ได้ผลใดๆ ร้านขายอสูรนั้นลึกลับ ว่ากันว่ามีนักรบอสูรกิตติมศักดิ์อยู่ในร้าน นอกจากนี้ผมยังรู้มาว่าในร้านมีมังกรเพลิงนรกด้วย! “

“คนที่ผมส่งไปเปิดเผยความจริงว่าพวกเขามาจากตระกูลถัง อย่างไรก็ตาม รัฐบาลท้องถิ่นปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือ นายกเสนอคำแนะนำเป็นการส่วนตัว เตือนเราอย่างชัดเจนว่าให้หลีกเลี่ยงการรุกรานร้านค้านั่น”

“ นักรบอสูรกิตติมศักดิ์ในร้าน?”

“ หลีกเลี่ยงการตอแยพวกเขา?”

ทั้งสี่ไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้

ความจริงที่ว่านักรบอสูรกิตติมศักดิ์อยู่ในร้านขายอสูรนั้นเป็นเรื่องแปลก แต่ก็ไม่แปลกมากนัก ท้ายที่สุด นักรบอสูรบางคนต้องทำธุรกิจเพื่อหารายได้ แต่เกิดอะไรขึ้นกับนายก? ทำไมเขาถึงบอกว่าอย่าไปยั่วยุร้านขายอสูรล่ะ?

เขาบอก ‘พวกเขา’ ว่าอย่าทำอย่างนั้นหรือ?

พวกเขาตระกูลถังคือหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ที่สุดของเขตอนุทวีป!

ความจริง พวกเขามีอำนาจที่จะทำลายเมืองฐานนั้นได้ง่ายๆ แต่นายกกลับบอกพวกเขาว่าอย่าไปยั่วยุร้านขายอสูรนั่นเนี่ยนะ?!

“ ฉันคิดว่าตระกูลถังของเราให้ความสำคัญกับดินแดนใจกลางของเขตอนุทวีปมากเกินไปจนเราลืมนึกถึงพรมแดน” ทันใดนั้นชายชราก็ถอนหายใจ “ เมืองฐานบางเมืองได้ลืมชื่อของเราไปแล้ว”

“ ฉันไม่รู้ว่าอิทธิพลของเราลดลงถึงระดับนี้” หญิงสูงวัยที่แทบจะไม่มีฟันเหลือกล่าว

“ ผู้คนจากสถานที่ล้าหลังแห่งนั้นอ่อนหัดและไม่มีประสบการณ์”

“มังกรเพลิงนรกทำให้พวกเราตกใจ…ใช่แล้วมังกรเพลิงนรกนั้นหายาก แต่ร้านก็มีแค่นั้น ถ้าไม่ใช่เพราะเราไม่สามารถนำร่มมหาสมุทรออกไปจากที่ดินของตระกูลได้ เราคงสามารถแสดงให้โลกเห็นได้ว่าตระกูลถังสามารถล่าและฆ่าอสูรระดับตำนานได้!”

“ กลุ่มคนโง่!”

สองคนส่ายหัวและเย้ยหยัน พวกเขารู้สึกหงุดหงิดและผิดหวังในเวลาเดียวกัน ในช่วงวันปีที่ผ่านมา ในที่สุดตระกูลถังก็ตั้งหลักได้อย่างมั่นคงในใจกลางของเขตอนุทวีป โดยไม่รู้ว่าผู้คนไม่เคารพพวกเขาอีกต่อไป หากถังยู่หรานถูกลักพาตัวไปยังเมืองฐานอื่น ๆ ในใจกลางเขตอนุทวีป พวกเขาคงได้รับข้อความตั้งแต่ต้น

พูดให้ถูก มันคงมากกว่าข้อความ นายกคงพาตัวถังยู่หรานกลับมาหาพวกเขาด้วยความเคารพ!

อย่างไรก็ตาม นายกของเมืองฐานห่างไกลกลับบอกพวกเขาว่าอย่ายั่วยุร้านขายอสูรนั้น นี่มันหมายความว่ายังไง?

งั้น ว่าที่ผู้นำของตระกูลถังควรอยู่ที่นั่นหรือไง?

คำพูดที่ฟังดูโง่เขลาเช่นนี้ทำให้พวกเขาหัวเราะ แต่ก็ทำให้พวกเขาโกรธในเวลาเดียวกัน

“ ท่าน ผมจะไปรับคุณหนูยู่หรานเอง” ผู้อาวุโสคนหนึ่งลุกขึ้นยืน ความเย็นชาเปล่งประกายในดวงตาของเขา “ ผมจะสอนบทเรียนให้กับเมืองฐานนั้น เพื่อให้พวกเขารู้ว่าเราเป็นใคร!”

“ใช่ เมืองเหล่านั้นต้องคิดว่าเราเป็นเหมือนตระกูลเล็ก ๆ เช่นพวกมันแน่!”

คนอื่น ๆ เห็นด้วย

ชายวัยกลางคนละเว้นที่จะตอบ เขายังคงคิด

ครู่ต่อมาเขากล่าวกับผู้อาวุโสคนนั้น “ เราไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับร้านค้า แต่บุคคลนั้นสามารถลักพาตัวยู่หรานจากอาณาจักรลับได้โดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ เราได้ตรวจสอบภูเขาหลงไท่ แต่ไม่พบเบาะแส บุคคลนั้นมีแนวโน้มที่จะอยู่ในระดับกิตติมศักดิ์ขั้นสูงหรือสูงสุด!

“ นอกจากนี้ยู่หรานไม่ได้ถูกขัง เธอสามารถเดินไปรอบ ๆ ในร้านได้ บุคคลนั้นต้องรู้เกี่ยวกับตัวตนของเธอ และยังกล้าที่จะทำให้เธออับอายต่อหน้าสาธารณชนโดยไม่กลัวว่าจะมีใครเห็นเธอ บุคคลนั้นไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเราหรือเขาไม่กลัวเรากันแน่  แต่เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ปัจจุบัน ผมเอนเอียงไปยังความเป็นไปได้ที่สอง เหนือสิ่งอื่นใด บุคคลที่อยู่ในระดับกิตติมศักดิ์ขั้นสูงหรือสูงสุดจะต้องรู้เกี่ยวกับตระกูลถังของเราแน่”

เมื่อเขาพูดจบอีกสี่คนก็ระงับความโกรธและเริ่มคิด

พวกเขาแทบคลั่งกับคำเตือนของนายกเมืองฐานนั้น แต่เมื่อพวกเขาหันมาสนใจร้านค้า พวกเขาก็ตระหนักว่ามีหลายสิ่งที่อธิบายไม่ได้

ทำไมคน ๆ นั้นถึงปล่อยถังยู่หรานไว้ที่ร้านเพื่อรับลูกค้า ถ้าเขาลักพาตัวเธอไป?

เขาไม่กลัวว่าคนอื่นจะจำเธอได้?

สำหรับเรื่องที่ไม่กลัวตระกูลถัง… นั่นไม่น่าเป็นไปได้

แม้แต่ตระกูลใหญ่อีกสามตระกูลก็ยังไม่กล้าขังถังยู่หรานไว้แบบประเจิดประเจ้อ นั่นจะเป็นการประกาศสงคราม!

ยิ่งพวกเขาคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งงง

สุดท้าย พวกเขาก็ได้ข้อสรุปสองประการ: หนึ่ง ร้านซ่อนพลังไว้หรือไม่เจ้าของร้านก็หยิ่งและโง่มาก!

คำอธิบายที่สองเข้าท่าสุด!

เหนือสิ่งอื่นใด มีคนโง่ในโลกเสมอ

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ชอบบทสรุปแรก แต่พวกเขาก็รู้ว่าต้องเตรียมพร้อม เพราะหากปรากฎว่าร้านค้ามีสัตว์ประหลาดซ่อนอยู่ พวกเขาจะได้พร้อมรับมือ

“ งั้นก็ให้ผมไปด้วย”ผู้อาวุโสอีกคนพูด

“ฉันด้วย ถ้าเราสามคนไปด้วยกัน ฉันไม่คิดว่าเราจะจัดการไม่ได้!” หญิงชราที่แทบไม่มีฟันกล่าว

ชายวัยกลางคนครุ่นคิด เขาพยักหน้า “ตกลง ผมจะให้นักรบอสูรกิตติมศักดิ์อีกสองคนไปกับพวกคุณ ลองดูก่อนและส่งข้อความกลับมาหากมีอะไร ผมจะให้ชิปบางอย่างที่ให้พวกคุณสามารถโทรข้ามทวีปได้ เราจะส่งกำลังเสริมไปหากพวกคุณพบสิ่งผิดปกติ” ทั้งสามคนพยักหน้า แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมหัวหน้าตระกูลของพวกเขาถึงทำเป็นเรื่องใหญ่โตขนาดนี้

พวกเขาทั้งสามคนก็มากเกินพอที่จะจัดการกับร้านขายอสูรเพียงแห่งเดียวนั่น มันจะกลายเป็นเรื่องตลกหากพวกเขาต้องการกำลังเสริม

แต่หัวหน้าตระกูลของพวกเขามีความรอบคอบและระมัดระวังมาโดยตลอด พวกเขายังเชื่อว่ามันเสี่ยงเกินไปหากหนึ่งในนั้นต้องไปคนเดียว

ร้านค้าอาจมีนักรบอสูรกิตติมศักด์ขั้นสูงสุด นอกจากนี้พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่พวกเขาไม่สามารถควบคุมได้ หากไปคนเดียวอาจตกอยู่ในอันตรายได้ ผลลัพธ์ที่แย่กว่านั้นคือการไม่สามารถเอาถังยู่หรานกลับมาได้

“ยู่หรานเป็นเพียงแค่ ‘หน้ากาก’ แต่คนทั่วไปคิดว่าเธอคือว่าที่ผู้นำของเรา ยังไงก็ตามเพื่อรับรองความปลอดภัยของเธอ ด้วยวิธีนี้ตระกูลอื่น ๆ จะเชื่อมั่นมากขึ้นว่าเธอคือว่าที่ผู้นำตระกูลของเราจริงๆ!”

“ ในทางกลับกันการเสียยู่หรานไปก็ไม่เป็นไรหากร้านค้านั้นใช้ชีวิตของเธอเพื่อคุกคามพวกคุณ และเป็นอันตรายต่อชีวิตของพวกคุณ”

ชายวัยกลางคนพูดกับทั้งสามว่า“ คุณทั้งสามเป็นคนสำคัญของตระกูล ไม่สามารถปล่อยให้อะไรเกิดขึ้นกับพวกคุณได้”

พวกเขาทั้งสามดูดูเหมือนจะซาบซึ้ง แน่นอนว่าภายในพวกเขามีความคิดที่แตกต่างกัน เขาสามารถเสียถังยู่หรานได้อย่างง่ายดายเพียงเพราะเธอมีค่าน้อยกว่าพวกเขา ไม่ใช่เพราะความสัมพันธ์ของพวกเขาแนบแน่น

ตระกูลถังไม่ได้ถูกสร้างขึ้นหรือดำรงอยู่บนความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิด แต่เป็นเพราะผลประโยชน์ ผู้ที่มีประโยชน์ต่อตระกูลจะมีค่า

คนที่ไร้ประโยชน์จะถูกทอดทิ้งแม้ว่าพวกเขาจะเป็นสายเลือดแท้ๆของตระกูลถังก็ตาม

นั่นดูเหมือนเลือดเย็น แต่นั่นเป็นวิธีการของตระกูลถังมาโดยตลอด และเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ตระกูลถังยังคงรุ่งเรืองได้

การดำเนินตามความสัมพันธ์จะทำให้ตระกูลถังเสียหายในไม่ช้าเพราะคนไร้ประโยชน์จะครองตำแหน่งที่สูงเพียงเพราะพวกเขาเกิดในสายเลือดใกล้ชิด ในขณะที่คนมีค่าจะต้องอยู่ที่ฐานล่างสุด ด้วยเหตุนี้แม้ว่าพวกเขาจะเข้าใจว่าหัวหน้าตระกูลกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ทั้งสามคนก็ยังรู้สึกดีใจเล็กน้อย

ตระกูลที่พวกเขากลัวคือตระกูลที่ละทิ้งคนมีประโยชน์

ตระกูลเหล่านั้นช่างปัญญาอ่อนจริงๆ!

“ ท่านไม่ต้องห่วง เราจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อพาเธอกลับมา” ทั้งสามสัญญา

ชายวัยกลางคนพยักหน้า

“งั้น เราจะออกเดินทางเดี๋ยวนี้ เนื่องจากเรากำลังจะสำแดงพลังอำนาจของเรา ผมอยากขอพากองทัพขนนกและกองทัพกลยุทธ์ไปด้วย!”หนึ่งในนั้นพูด

“ ได้” ชายวัยกลางคนพยักหน้า