Astral Pet Store ร้านขายอสูรดวงดาว - ตอนที่ 318

ต่อหน้าพวกเขา

บูม

เกิดการสู้รบขึ้นบนดินแดนเยือกเย็นและรกร้าง ตามคำสั่งของซูผิงสุนัขมังกรดำและอสรพิษม่วงได้ปลดปล่อยทักษะทั้งหมดของพวกมันใส่มังกรจันทราเหมันต์

ซูผิงบอกซูหลิงเยวี่ยให้สั่งมังกรจันทราเหมันต์ต่อสู้กลับด้วยพลังทั้งหมด

เพื่อให้เธอได้เห็นพลังที่แท้จริงของมังกรจันทราเหมันต์!

โอ๊กกก!!

หลังจากได้รับอนุญาตจากซูหลิงเยวี่ย มังกรจันทราเหมันต์ก็ส่งเสียงคำรามก้องระหว่างสวรรค์และโลก ราวกับว่ามันเพิ่งได้รับการปลดปล่อยออกจากห่วง!

เสียงคำรามดังก้อง เต็มไปด้วยด้วยพลังทั้งความโกรธและความรุนแรง

มังกรจันทราเหมันต์เป็นเพศหญิงและในบรรดามังกรทั้งหมด มังกรจันทราเหมันต์มักมีลักษณะไม่รุนแรง อย่างไรก็ตามเนื่องจากการเติบโตมาถึงระดับนี้ผ่านการฝึกฝนของซูผิงในช่วงเวลาสั้นๆนั้น มังกรจันทราเหมันต์ได้ผ่านอะไรมามากมาย…โดยเฉพาะการฆ่า! ดาวเคราะห์ซึ่งนั่งนิ่งอยู่ในจักรวาลเป็นเวลาหลายพันล้านปีได้ส่งเสียงไปยังส่วนอื่น ๆ ของจักรวาลเป็นครั้งแรก

เสียงคำรามของมังกรทรงพลัง ในฐานะเจ้าของของมังกรจันทราเหมันต์ ซูหลิงเยวี่ยจะไม่ได้รับผลกระทบจากการกัดกร่อนทางจิตวิญญาณ และการยับยั้งที่อยู่ในเสียงคำราม ลมที่พัดขึ้นมาพัดผมของเธอไปมา ซูผิงเตรียมพร้อมสำหรับเรื่องนี้ เขาตั้งการป้องกันในจิตวิญญาณไว้แล้ว  ดังนั้นเขาจึงไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ

เขาเกือบจะมีภูมิคุ้มกันต่อเสียงคำรามมังกรแล้ว

หลังจากเสียงคำรามจบลง เกล็ดสีทองบนมังกรจันทราเหมันต์ก็เริ่มขยับ กลิ่นอากดขี่ข่มเหงแผ่ออกมาจากร่างกายของมังกร และรวมกับสภาพแวดล้อมอย่างรวดเร็ว ในเวลาเดียวกันเปลวไฟสีม่วงแปลก ๆ ก็พุ่งออกมาจากอากาศบาง ๆ ! ไฟและน้ำแข็งผสานเข้าด้วยกัน!

พลังงานศักดิ์สิทธิ์สีทองภายในมังกรจันทราเหมันต์เริ่มขยับ ราวกับว่ามันมีชีวิตขึ้นมา

ปัง!

พื้นดินถล่ม และประจุไฟฟ้าในความว่างเปล่ากำลังก่อตัวเป็นสนามพลังที่น่ากลัว

ซูหลิงเยวี่ยตกตะลึงกับสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นจุดจบของโลก

นั่น…มังกรจันทราเหมันต์ของเธอหรือเปล่า?

ในความคิดของเธอ มังกรจันทราเหมันต์มักจะอ่อนโยนและสนิทสนมกับเธอเหมือนเด็กที่น่ารัก แต่ในขณะนี้ท่ามกลางฝุ่นละออง มังกรจันทราเหมันต์ได้กลายเป็นจักรพรรดิมังกรที่มีกลิ่นอายน่ากลัวซึ่งยากที่จะอธิบาย …

หลายชั่วโมงต่อมาการต่อสู้สิ้นสุดลง

ซูผิงพาซูหลิงเยวี่ยกลับมาที่ร้าน เธอหน้าซีดด้วยความกลัว

เขาบอกให้เธอลืมตาหลังจากที่พวกเขากลับเข้ามาในร้าน

ซูหลิงเยวี่ยเรียกมังกรจันทราเหมันต์กลับ สัญญาระหว่างซูผิงและซูหลิงเยวี่ยถูกยกเลิกโดยอัตโนมัติทันทีที่พวกเขากลับมา

เมื่อไม่มีสัญญา ซูผิงก็รู้สึกว่าเขา“ ห่าง” จากซูหลิงเยวี่ยทันที ตามธรรมชาติแล้วเขาจะให้เธออยู่ห่าง ๆ อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ของเขากับซูหลิงเยวี่ยกลับแน่นแฟ้นขึ้น

ถึงกระนั้นก็ยังมีร่องรอยของความผูกพันระหว่างพวกเขาอยู่

มุมมองของซูผิงกับน้องสาวเปลี่ยนไปเล็กน้อย…เขามองเธอเหมือนเด็กผู้หญิงจริงๆ

“ ตอนนี้เธอรู้แล้วใช่ไหม?” ซูผิงถามอย่างไม่เป็นทางการ

หลังจากนั้นซูหลิงเยวี่ยก็ได้สติ เธอสังเกตเห็นว่าเธอกลับมาในร้านแล้ว

จิตใจของเธอยังคงเคว้งคว้าง การต่อสู้ในสถานที่แห่งนั้นยังคงสดใหม่อยู่ในใจของเธอ มุมมองที่น่าตกใจทำให้เธอรู้สึกโง่เขลา

ตามที่ปรากฎ นั่นคือขอบเขตความสามารถของมังกรจันทราเหมันต์

หัวใจของเธอเต้นแรง ในที่สุดเธอก็เห็นว่าทำไมซูผิงถึงมั่นใจที่จะประกาศว่าเธอจะเป็นแชมป์

ด้วยมังกรที่น่ากลัวขนาดนี้ แม้แต่หมูก็ยังได้แชมป์!

เดี๋ยวก่อน

มีบางอย่างไม่ถูกต้องในคำเหล่านั้น แม้แต่หมู?ซูหลิงเยวี่ยส่ายหัว รายละเอียดเล็กน้อยนี้ไม่สมควรได้รับความสนใจจากเธอ เธอถามซูผิง“ ทุกอย่างที่เพิ่งเกิดขึ้นนั่นจริงหรอ?”

ซูผิงหันหน้าหนี เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องมองตาเธอ เธอรู้จักเขาดีเกินไป อย่างไรก็ตามเขารู้สึกกลัวเล็กน้อยที่จะบอกว่าเขาโกหก “ บางอย่างเป็นความจริง สถานที่นั้นไม่ใช่ของจริง แต่การต่อสู้นั้นเป็นเรื่องจริง เธอเพิ่งได้เห็นพลังที่แท้จริงของมังกรจันทราเหมันต์”

“นายแน่ใจใช่ไหม?”

ซูผิงให้คำตอบยืนยัน ซูหลิงเยวี่ยรู้สึกว่าเลือดของเธอเดือดพล่าน อย่างไรก็ตามเธอยังไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้

ในเวลาเดียวกันเธอสังเกตเห็นว่าความรู้สึกผิดปกติที่เธอมีต่อซูผิงหายไป มีบางอย่างหายไป

แก้มของซูหลิงเยวี่ยเปลี่ยนเป็นสีดอกกุหลาบ ฉันคิดอะไรอยู่? เธอถามตัวเอง

ความใกล้ชิดทั้งหมดที่เธอรู้สึกต่อซูผิงต้องเป็นภาพลวงตา!

มันต้องเป็นฉากปลอม ๆ ที่ทำให้ลุคของผู้ชายคนนี้เปลี่ยนไป นั่นคงเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้เธอเริ่มชื่นชมเขา!

ใช่ แบบนั้นแหละ!

เธอพยักหน้าและเชื่อมั่นในการคาดเดานี้มากขึ้น – นี่เป็นคำอธิบายเดียวที่ดูมีเหตุผล!

“ ทักษะนี้ไม่ใช่ของปลอม”

ซูผิงมองเธอจากมุมหางตา “ เธอเคยเห็นมังกรจันทราเหมันต์ใช้ทักษะมัน เธอสามารถไปที่ห้องทดสอบและทดลองใช้งานดูได้แต่อย่าลืมว่าอย่าทำให้มังกรล้า พรุ่งนี้เธอมีแข่ง”

“ได้”

ทันใดนั้นเธอก็วิ่งไปโดยไม่เสียเวลากับซูผิงอีก ซูผิงเลิกคิ้ว เธอจากไปโดยไม่พูดอะไร ช่างน่าเสียดาย ที่จริงเธอดูน่ารักกว่ามากตอนที่สัญญายังมีผลบังคับ

“อย่างไรก็ตาม ฉันสามารถเซ็นสัญญากับมนุษย์ได้  กล่าวคืออสูรที่ฉันสามารถนำเข้าไปในร้านของฉันได้ยัง…รวมถึงมนุษย์อีกด้วย”

“ไม่ใช่มันว่ามันหมายความว่า ฉันสาสามารถ…ฝึกนักรบอสูรคนอื่นได้?”

การตระหนักนี้ทำให้ซูผิงต่นเต้น ดวงตาของเขาเป็นประกาย

ไม่ช้า เขาก็คิดถึงปัญหาใหญ่

เขาสามารถพามนุษย์ไปสนามบ่มเพาะในฐานะอสูรของเขา แต่ มนุษย์แตกต่างจากอสูร

มนุษย์มีสติปัญญาสูงมาก พวกเขาฉลาด เจ้าเล่ห์ และในเวลาเดียวกันก็โลภ ถ้าเขาอยากพามนุษย์ไปสนามบ่มเพาะ ความลับของร้านเขาคงเปิดเผย ซึ่งจะทำให้เกิดปัญหา

แน่นอน เขาสามารถอยู่ภายในเขตปลอดภัยของร้าน แต่ ถ้าสหพันธ์ตื่นตัว เขาจะกลายเป็นศัตรูของมนุษย์ และเขาจะทำได้แค่ขดตัวในร้านไปตลอดชีวิต

“ฉันคิดว่าระบบคงมองมนุษย์เป็นเหมือนอสูรและสามารถฝึกได้ แต่การึฝกมนุษย์ก็ลำบากกว่าการฝึกอสูร”

ซูผิงส่ายหัว เขาไม่สนใจความคิดการฝึกมนุษย์

เขาต้องเสี่ยงพาซูหลิงเยวี่ยไปสนามบ่มเพาะด้วย

เธอเป็นน้องสาวเขาและเขามักคิดว่าเธอไม่ฉลาดจนเขาสามารถหลอกเธอได้

แต่ทว่า เขาตัดสินใจว่าเขาไม่ควรทำ ไม่งั้น ความลับคงหลุด

ซูหลิวเยวี่ยออกจากห้องทดสอบ

ซูผิงขับพาซูหลิงเยวี่ยออกจากร้านและบอกเธอให้กลับไปบ้านเพื่อพักผ่อน

ซูหลิงเยวี่ยไม่ได้รับรางวัลใดและทั้งหมดที่เธอได้รับก็คือการรู้ถึงอำนาจแท้จริงของมังกรจันทราเหมันต์ แต่เธอรู้สึกว่านี่คือรางวัล เธอตื่นเต้นเหมือนวันแรกที่ได้รับมังกร

ซูผิงอยากเตือนเธอ บอกเธอให้รีบตื่นเช้าเพราะมีการแข่งวันถัดไป แต่เมื่อเห็นว่าเธอกระตือรือร้นแค่ไหน เขาก็รู้ว่าเธอคงไม่นอน

โชคดี สำหรับนักรบอสูรขั้นห้า การไม่นอนคืนหนึ่งไม่นับเป็นอะไร

หลังกำจัดซูหลิงเยวี่ย ซูผิงก็ไปห้องทดสอบและฝึกหมัดขับไล่วิญญาณเพื่อเผาไหม้พลังบางส่วน จากนั้นก็ไปคอกเลี้ยงดู
เมื่อเขาเหนื่อยล้า เขาก็ดูดซับพลังงานดวงดาวด้วยความเร็วที่มากกว่าปกติ

โจแอนนานั่งในคอกเลี้ยงดู ยังบ่มเพาะ

ทั้งสองใช้เวลาทั้งคืนเงียบๆ

วันถัดมา

เมื่อซูผิงเปิดประตู ด้วยความประหลาดใจ เขาเห็นลูกค้าหลายคนรอด้านนอก ร้านของซูผิงไม่มีธุรกิจมากนักระหว่างหลายวันที่ผ่านมา ความจิงที่หลายคนกำลังรอในแถวเป็นตัวตัดสินว่าร้านเขาสร้างชื่อได้พอสมควร

“มีเรื่องเกิดขึ้นงั้นเหรอ?”ซูผิงถามลูกค้าด้านหน้าแถว

นั่นคือนักเรียนจากสถาบันฟีนิกส์และเป็นลูกค้าประจำ คำถามของซูผิงจึงทำให้เขาตกใจ”อะ..อะไรนะครับ?”
“อืม ฉันหมายความว่า ไม่มีอะไร”

“ทำไมนายถึงมาที่นี่?”
“อืม ผมมีเงิน ผมเลยมา”

ช่างเป็นเหตุผลที่ดี ซูผิงไม่พบข้อผิดพลาดเลย

จากนั้นเขาก็ถามคนเพิ่มและเรียนรู้ว่าพวกเขาพลาดการได้รับตั๋ว และเผอิญ พักนี้ สถาบันกับบริษัทในอุตสาหกรรมอสูรปิดทำการ

ดังนั้น พวกเขาจึงมีเวลาว่างตอนไม่ไปชมงานแข่ง พวกเขาจึงใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ในการมาร้านซูผิง

พวกขาสามารถกลับไปชมการถ่ายทอดสดได้หลังทำธุรกรรมที่นี่

ต่อให้พวกเขาไม่กลับบ้าน พวกเขาก็สามารถดูมันบนมือถือได้

มีทีวีหรือหน้าจอใหญ่ตั้งให้คนดูในร้านอาหารและร้านสะดวกซื้อมากมาย

ซูผิงตระหนักว่าเขาควรติดทีวีในร้านเขาด้วย
แบบนั้น ลูกค้าจะได้ไม่ต้องรีบกลับและสามารถดูทีวีขณะรอให้ถึงคิว

ชุดทีวีไม่แพงมาก เพื่อให้ร้านสามารถยื้อลูกค้าไว้ได้ มันก็คุ้ม

เมื่อตัดสินใจได้ ซูผิงก็ทิ้งร้านให้โจแอนนา เธอสามารถดูแลลูกค้าได้ ขณะนั้น เขาก็กลับไปบ้าน

เขาเห็นว่าแม่เขากำลังทำข้าวเช้าในครัว ซูหลิงเยวี่ยไม่สามารถนอนหลับได้จริง เพราะเธอยังสวมชุดของเมื่อวาน เธอนั่งบนโตีะ มือของเธอกำลังลูบขนของอสูรเพลิงมายาที่หดเป็นขนาดเล็ก ด้วยรอยยิ้มสดใส

ฉากแปลกๆนี้ทำให้ซูผิงขนลุก