บทที่ 79
ราชาวานรหางแดง
เมื่อเปรียบเทียบกับอสูรวานรทั่วไป ลักษณะของสัตว์อสูรวานรหางแดงนั้นจะแตกต่างกันมาก ไม่เพียงแต่มีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าหลายเท่า แต่ขนบนตัวของมันยังเป็นสีดำอีกด้วย หางด้านหลังของมันเพิ่มขึ้นเป็นสามหาง สัตว์อสูรวานรหางแดงขั้นห้า
ตัวอื่น ๆ ในกลุ่ม พบว่ามีราชาสัตว์อสูรวานรหางแดงตัวนี้ แสดงให้เห็นถึงความเป็นเอกลักษณ์เห็นได้ชัดว่า มีสายเลือดพิเศษและปลุกความสามารถพิเศษได้
นอกจากราชาสัตว์อสูรวานรหางแดงตนนี้ ยังมีสัตว์อสูรขั้นห้าที่เป็นสัตว์อสูรวานรหางแดงขั้นห้าอีกหกตัว และ สัตว์อสูรวานรหางแดงขั้นสี่ ยังมีอีกหนึ่งหรือสองร้อยตัว ส่วนที่เหลือทั้งหมดต่ำกว่าขั้นสี่
ความแข็งแกร่งแบบนี้ แม้แต่สัตว์อสูรขั้นหกธรรมดา ๆ ผู้ที่พบเห็นนั้นยังต้องรีบหลีกหนี ไม่น่าแปลกใจที่
ผลซุยหยวนกั๋วจึงเติบโตอยู่ที่นี่
ในด้านกองกำลังมนุษย์ แม้ว่าจำนวนคนในฝั่งมนุษย์จะน้อยกว่าสัตว์อสูรวานรหางแดงมาก แต่ความแข็งแกร่งโดยรวมก็ดีกว่าสัตว์อสูรวานรหางแดงมีขุนศึกขั้นห้าและอีกหนึ่งร้อยคนที่เหลือมีความแข็งแกร่งระดับนักรบขั้นสี่
กำลังรอระยะเวลาที่จะเอาชนะ สัตว์อสูรวานรหางแดงแม้จะมีผู้บาดเจ็บจะไม่มาก อย่างไรก็ตามจากมุมมองในปัจจุบัน สถานการณ์สงครามดูเหมือนจะยืดเยื้อ แม้ว่าสัตว์อสูรวานรหางแดงจะเป็นฝ่ายบาดเจ็บมากกว่าครึ่ง
แต่ก็เป็นสัตว์อสูรวานรหางแดงระดับต่ำทั้งหมด ในขณะที่ฝ่ายมนุษย์มีผู้บาดเจ็บมากกว่ายี่สิบคน
หลังจากสังเกตอย่างรอบคอบแล้ว หลินเว่ยพบว่าฝ่ายมนุษย์ประกอบด้วย สามกองกำลัง ต่างฝ่ายต่างเฝ้าระแวดระวังความปลอดภัยให้อีกฝ่าย ทั้งหมดต่างพยายามอย่างเต็มที่เพื่อต่อสู้ จุดประสงค์คือเพื่อลดความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรวานรหางแดง
โฮก!” ราชาสัตว์อสูรวานรหางแดงถูกสามผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ปิดล้อม มันถูกทุบตีและคำรามซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดวงตาของมันมีสีแดงก่ำเต็มไปด้วยเลือด จมูกทั้งสองข้างพ่นลมหายใจด้วยความโมโหเป็นครั้งคราว แต่มันไม่ได้รับบาดเจ็บ ท้ายที่สุดระดับพลังของมันนั้นสูงที่สุดขั้นห้าระดับเก้าและกำลังจะเลื่อนระดับ
ชายทั้งสามคนที่ปิดล้อมราชาสัตว์อสูรวานรหางแดง เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้นำของกองกำลังมนุษย์ จากทั้งสามฝ่ายเพ่งมองจากป้ายบนเสื้อผ้าของพวกเขา
เราจะเห็นว่าพวกเขาเป็นตัวแทนของสามกองกำลังชั้นนำ ในเมืองเฮยสุ่ยตามลำดับ
พวกเขาคือตระกูลซุย ลวดลายเสื้อผ้าปักด้วยลวดลายรอยหยักคล้ายคลื่นน้ำที่คอปกเสื้อ และชิวหลิงถังซึ่งปักด้วยลวดลายเปลวไฟสีแดงที่ด้านหลัง ส่วนที่เหลืออยู่ในชุดสีขาวแต่ปักลวดลายด้วยพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวที่หน้าอก นี่คือสัญลักษณ์ประจำตระกูลหลิว
ในเมืองเฮยสุ่ย กองกำลังทั้งสามโดยเฉพาะตระกูลหลิวและตระกูลซุย เป็นศัตรูกันมาหลายร้อยปีแล้ว แต่ตอนนี้พวกเขาปรากฏในสายตาของหลินเว่ย ในฐานะความสัมพันธ์แบบร่วมมือกัน สิ่งนี้ทำให้หลินเว่ยถอนหายใจ ที่ในโลกนี้ความสัมพันธ์ระหว่างศัตรูและสหาย เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับผลประโยชน์ ตราบใดที่มีผลประโยชน์ก็จะไม่มีศัตรูหรือมิตรแท้ถาวรในโลกนี้
แม้ว่าพวกเขาทั้งหมดจะอยู่ในช่วงปลายของขุนศึกขั้นห้า แต่มีเพียงหนึ่งคนเท่านั้น ที่มีระดับพลังถึงระดับแปดและอีกสองคนที่เหลืออยู่ที่ระดับเก้า ด้วยความช่วยเหลือของอาวุธวิญญาณของพวกเขาอีกส่วนหนึ่ง
หลังจากหลินเว่ยนั้นเฝ้าดูมานาน ทั้งสามคนก็ไม่ได้ปล่อยทักษะศิลปะการต่อสู้ที่ทรงพลังมากมาย ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่ว่าจะเป็นฝ่ายใด ก็ไม่ได้เหนือกว่าตระกูลเย่มากมายนัก อาจจะมีแค่ทักษะศิลปะการต่อสู้ระดับปฐพี
ในด้านของกองกำลังมนุษย์ แม้ว่าในสถานการณ์ที่ทั้งสามคนปิดล้อมราชาอสูรวานรจะดูคล้ายกับว่ากำลังเป็นต่ออยู่ แต่อันที่จริงพวกเขาก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้การโจมตีรุนแรงขึ้น และบุกทะลวงโจมตีอย่างเอาเป็นเอาตายมากมายเท่าใดนัก ไม่ใช่ว่าไม่ต้องการที่จะทำแบบนั้น แต่ในมุมมองของพวกเขานั้น มีปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้บางคนที่เสียชีวิตลงไป เพื่อแลกกับผลซุยหยวนกั๋วอันล้ำค่า พวกเขาก็ยังพอทนได้ ท้ายที่สุดแล้วหากมุ่งเน้นแต่บุกทะลวงโจมตีเพียงอย่างเดียว อาจทำให้พลาดพลั้งและสูญเสียนักรบที่มีค่าลงไป
เมื่อเทียบกับฝั่งมนุษย์แล้ว ราชาสัตว์อสูรวานรหางแดงดูท่าจะไม่ค่อยพอใจมากนัก สัตว์อสูรใต้บังคับบัญชาของมันเกือบสองพันตนถูกสังหารและบาดเจ็บมากกว่าครึ่ง ในขณะที่ฝ่ายมนุษย์มีผู้เสียชีวิตเพียงหลายสิบคน สัดส่วนของผู้บาดเจ็บนั้นแตกต่างกันเกินไป
“โฮ่ก!” เสียงคำรามร้องลั่นดังสนั่น หลังจากนั้นไม่นานราชาสัตว์อสูรวานรหางแดงที่ถูกโจมตีหลายครั้งติดต่อกัน ก็ไม่ได้ดูเหมือนจะมีท่าทีจำนน แต่ร่างกายของมันมีบาดแผลมากมายจากคนทั้งสาม ความโกรธของมันถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด
หลังจากนั้น มันเงยหน้าขึ้นมองทั้งสามคนและคำรามอีกครั้ง จู่ ๆร่างกายของมันก็เริ่มขยายใหญ่โตขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
“นี่มันคืออะไรแน่?” เมื่อมองไปที่ขนาดของสัตว์อสูรวานรหางแดงตรงหน้าที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วในพริบตา พละกำลังของมันเพิ่มขึ้นเกือบสิบเท่า ยิ่งไปกว่านั้นมันยังคงไม่หยุดเติบโต มนุษย์ทั้งสามคนที่ปิดล้อมราชาสัตว์อสูรวานรหางแดง ต่างคนก็ต่างตกตะลึง พวกเขาสับสนอยู่ครู่หนึ่ง และไม่ได้โจมตีต่อ อย่างไรก็ตามหัวใจของพวกเขาบีบรัดตัวมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ
“สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง ? สัตว์อสูรวานรหางแดง มีความสามารถในการสร้างร่างกายใหญ่ขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใดกัน” ในบรรดาทั้งสามคน นักรบแห่งตระกูลซุยขมวดคิ้วและเอ่ยถามขึ้น เขาเป็นเพียงขุนศึกขั้นระดับแปดของตระกูลซุยเพียงเท่านั้น
“ราชาสัตว์อสูรวานรหางแดงตัวนี้ น่าจะเป็นสัตว์อสูรกลายพันธุ์ ความสามารถและทักษะตามธรรมชาติของมันนั้นแตกต่างจากสัตว์อสูรวานรหางแดงทั่วไป เป็นเรื่องปกติที่เราจะไม่เคยพบเห็นมัน” นักรบจากตระกูลชิวหลิงถังเอ่ยขึ้น พลางจ้องมองขึ้นและลงไปที่สัตว์อสูรวานรหางแดงด้วยใบหน้าที่เป็นสงบนิ่ง
“ใช่แล้ว ท่านพูดถูกต้อง สัตว์อสูรวานรหางแดงตัวนี้ เป็นสัตว์กลายพันธุ์อย่างไม่ต้องสงสัย อย่างไรก็ตามรูปแบบของสัตว์อสูรนั้น ไม่สามารถควบคุมได้ บางตัวนั้นมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก และแข็งแกร่งขึ้น ส่วนบางตัวระดับความแข็งแกร่งได้เพิ่มขึ้น
อย่างไรก็ตาม ข้าคิดว่า ราชาสัตว์อสูรวานรหางแดงตัวนี้ น่าจะเป็นประเภทแรกที่มีการเปลี่ยนแปลง” หลิวเจี๋ยอู่กล่าวด้วยความเห็นชอบอย่างยิ่ง
เวลาที่ทั้งสามคนพูดคุยกันนั้นสั้นมาก เนื่องจากราชาสัตว์อสูรวานรหางแดงได้ทำเปลี่ยนร่างสำเร็จ รูปร่างของมันสูงกว่าอสูรวานรขั้นสี่เกือบครึ่งหนึ่ง ซึ่งสูงมากกว่าสิบเมตร รูปร่างที่งดงามของมันเป็นเหมือนเนินเขาย่อม ๆ ที่มีเขี้ยวสองซี่ ดูคล้ายดาบสองคม ยื่นออกมาจากกรามบนถึงคอ ดวงตาขนาดใหญ่สองดวงเป็นสีดำสนิท เช่นเดียวกับอัญมณีสีดำบริสุทธิ์สองเม็ด จากนั้นมีเส้นสีดำโค้งขึ้นไปถึงกึ่งกลางคิ้ว
นอกเหนือจากการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้แล้ว สัตว์อสูรวานรหางแดงสามหางไม่เพียงแต่เจริญเติบมากกกว่าเดิม แต่พละกำลังยังเพิ่มขึ้นหลายสิบเท่า ที่ปลายหางมีหนามแหลมเยาว คล้ายหางของแมงป่อง แต่ไม่รู้ว่าจะมีพิษเช่นเดียวกับแมงป่องหรือไม่
หลังจากการเปลี่ยนร่างเสร็จสิ้น ราชาสัตว์อสูรวานรหางแดงก็มองลงไปที่ร่างกายของมัน จากนั้นกำหมัดแน่นและมองไปที่คนทั้งสามที่ทำให้มันไม่พอใจ ใบหน้าของมันเขาแสดงรอยยิ้มแสยะที่น่ากลัว จากนั้นมันก็เริ่มขยับและพุ่งเป้าไปที่คนทั้งสาม
เมื่อราชาสัตว์อสูรวานรหางแดง ในตอนแรกที่ถูกโจมตีระยะห่างของขั้นพลังที่จะทำการโจมตีได้ ระหว่างมันและมนุษย์ทั้งสามคน ใช้ระยะห่างหลายสิบเมตร เพียงพอสำหรับพวกเขาที่จะจัดการกับมันได้ง่าย ๆ
อย่างไรก็ตาม หลังจากการเปลี่ยนแปลงของร่างสัตว์อสูรวานรหางแดง มันเกินกำลังของพวกเขาไปแล้ว
เมื่อพวกเขาเห็นราชาแห่งสัตว์อสูรวานรหางแดง พร้อมกับรอยยิ้มแสยะแปลก ๆ บนใบหน้า พวกเขาจึงตัดสินใจลงมือ เมื่อร่างใหญ่โตของสัตว์อสูรวานรปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา ระยะห่างระหว่างทั้งสองเหลือเพียงไม่กี่เมตร ก่อนที่พวกเขาจะทันตอบโต้
ราชาสัตว์อสูรวานรหางแดงเหวี่ยงฝ่ามือตบไปที่มนุษย์ทั้งสองคน
