บทที่ 76
พันธมิตร
“ใช่แล้ว! เป็นเรื่องบังเอิญที่ท่านลุงมาที่นี่ ข้ากำลังอยากจะมาบอกลาท่าน หลินเว่ยพยักหน้าและกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“อืม! ถ้าเจ้ามีที่พักในเมืองเฮยสุ่ย ก็ช่วยบอกกล่าวเอาไว้หน่อย เผื่อว่าข้าหรือใครจะได้ไปเยี่ยมเยียน” เย่ชิงเฟิงพยักหน้าและไม่รั้งเขา เนื่องจากเขารู้ว่าคนอย่างหลินเว่ยจำเป็นต้องออกไปฝึกฝน
“ตอนนี้ข้าอาศัยอยู่ในค่ายผู้ลี้ภัย ถ้าท่านลุงเย่มีอะไรที่ข้าพอจะช่วยได้แค่ส่งคนไปที่ค่ายผู้ลี้ภัย ค้นหากองทหารรับจ้างโลกันตร์ ข้าอยู่ที่นั่น” หลินเว่ยบอกเย่ชิงเฟิงเกี่ยวกับที่อยู่ของเถาจุน เพื่อให้พวกเขาสามารถติดต่อกันได้
“กองทหารรับจ้างโลกันตร์คือที่ใด” เย่เหิงขมวดคิ้วและเอ่ยพูดขึ้นตามความทรงจำของเขา
“กองทหารรับจ้างโลกันตร์ที่มีชื่อเสียงอยู่ในขณะนี้น่ะหรือ! ข้าได้ยินมาว่าผู้อาวุโสลำดับสี่ซุยฝูได้รับบาดเจ็บสาหัสในค่ายผู้ลี้ภัย เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาและแขนทั้งสองข้างก็พิการ ดูเหมือนว่านี่คือผลงานของกองทหารรับจ้างโลกันตร์ ”
เมื่อได้ยินหลินเว่ยพูดถึงกองทหารรับจ้างโลกันตร์ เย่ชิงเฟิงก็มองไปที่หลินเว่ยด้วยความประหลาดใจบนใบหน้าของเขา และพูดอย่างมีความสุขว่าตระกูลซุยที่ได้รับบาดเจ็บนั้นเป็นผู้อาวุโสของตระกูล เมื่อเขาเห็นศัตรูของเขาประสบความสูญเสีย เย่ชิงเฟิงก็มีความสุขเป็นธรรมดา
“โอ้! ไม่น่าเชื่อว่า มีข่าวคราวแบบนี้ เมื่อวานนี้พวกเราได้ยินคนในเมืองต่างก็พูดคุย เย่ชิงเฟิงยืนฟังเย่เหิงที่กำลังพูดคุยอยู่ข้าง ๆ จากนั้นเย่เหิงก็ตบหน้าผากของเขา และทันใดนั้นก็ตระหนักถึงข่าวลือที่กระจายไปทั่ว
เจ้าเคยได้ยินเรื่องนี้หรือไม่ ข้าคิดว่ากองทหารรับจ้างโลกันตร์น่าจะเป็นที่หมายตาจากการแก้แค้นของ ตระกูลซุยแน่นอน ว่ากันว่าอาศัยกลุ่มทหารรับจ้างกลุ่มเล็ก ๆ มาต่อสู้กับตระกูลซุย น่าจะไม่มีความเป็นไปได้ที่จะชนะ ข้าว่าเจ้าอย่าพึ่งกลับไปที่นั่นเลยดีกว่า
! ”
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เหิง เย่ชิงเฟิงรู้ว่าหลินเว่ยที่กำลังกลับไป เขาก็ต้องรู้สถานการณ์ของกองทหารรับจ้างโลกันตร์ อย่างไรก็ตามอีกฝ่ายกำลังบอกลาตัวเอง และเห็นได้ชัดว่าต้องการกลับไป แม้ว่าเขาจะชื่นชมพฤติกรรมของหลินเว่ย
แต่เขาก็ยังคงชักชวนให้อีกฝ่ายอยู่ที่ตระกูลเย่ต่อไป และไม่ต้องกลับไปตาย
“ฮ่าฮ่า! ท่านลุงเย่ ท่านอาจไม่รู้ว่าข้าเป็นผู้นำกองทหารรับจ้างโลกันตร์นี้ ข้าไม่คิดละทิ้งพี่น้องและสหายเหล่านี้เพียงเพราะกลัวตายงั้นหรือ?” หลินเว่ยรู้เจตนาดีของอีกฝ่าย แม้ว่าหลินเว่ยจะกลัวความตาย แต่ก็ยังไม่สามารถทำให้เขาละทิ้งกองทหารรับจ้างโลกันตร์ของเขาลงไปได้ เขานั้นมีความรับผิดชอบบางอย่างที่กองทหารรับจ้าง ดังนั้นเขาจึงปฏิเสธความเมตตาของเย่ชิงเฟิงโดยตรง
“ว่าอย่างไรนะ….หลานชาย เจ้าเป็นหัวหน้าของกองทหารรับจ้างนี้หรือ?” เมื่อเย่ชิงเฟิงได้ยินหลินเว่ยพูดตัวตนของเขา เขาก็มองไปที่อีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ และถามด้วยความไม่เชื่อ
“แน่นอน เมื่อเห็นการแสดงออกของอีกฝ่าย หลินเว่ย กล่าวด้วยรอยยิ้มที่มีชัยชนะ เพราะเขาภูมิใจแม้ว่าเขาจะเป็นเพียงทหารรับจ้าง แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็แข็งแกร่งกว่าตระกูลทั่วไปเล็กน้อย
แม้แต่ตระกูลเย่ ก็ไม่สามารถเทียบได้กับหลินเว่ยได้ ท้ายที่สุดหลินเว่ยมีทักษะการคืนชีพโครงกระดูกขั้นที่ 5 แล้ว ตราบใดที่เขามีโอกาสฝึกฝน เขาก็จะสามารถรวบรวมกองทัพโครงกระดูกที่สร้างขึ้น โดยสัตว์อสูรขั้นที่ 5 และมีนักรบขั้นสี่ในเมืองเฮยสุ่ยหลายคน
“เนื่องจากหลานชายนั้นเป็นผู้นำของกองทหารรับจ้างนี้ ถ้าอย่างนั้นเรื่องราวนี้มันจะง่ายสำหรับเจ้ามาก” เย่ชิงเฟิงยิ้มและพูดอย่างมีความสุข
“ท่านลุงเย่ ท่านอยากให้ค่ายทหารรับจ้างโลกันตร์ของข้า เข้าร่วมกับตระกูลเย่หรือ?” เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ชิงเฟิง หลินเว่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามพร้อมกับขมวดคิ้ว
“ฮ่าฮ่า….อย่าพึ่งเข้าใจข้าผิดไป แน่นอนข้าไม่ได้หมายความอย่างนั้น สิ่งที่ข้าอยากจะบอกก็คือ เนื่องจากเจ้าและตระกูลซุยเป็นศัตรูกัน ตระกูลเย่และตระกูลซุยก็เป็นศัตรูกันเช่นกัน คราวนี้พวกมันส่งคนไปทำร้ายท่านลุง และอาเหิง
ตระกูลเย่จะแก้แค้นในไม่ช้าก็เร็ว ถ้าเราสามารถสร้างพันธมิตรได้ ก็จะเป็นการดีสำหรับเราทั้งสองฝ่าย ”
เมื่อเห็นการแสดงออกของหลินเว่ย เย่ชิงเฟิงก็รู้ว่าอีกฝ่ายเข้าใจผิด เพื่อขจัดความเข้าใจผิดเย่ชิงเฟิงหัวเราะสองครั้งและรีบอธิบาย
“พันธมิตร?” เมื่อได้ยินคำอธิบายของเย่ชิงเฟิง หลินเว่ยก็ตระหนักได้ จากนั้นดวงตาของเขาก็สว่างขึ้น และเขาคิดถึงเรื่องพันธมิตรเมื่อวานนี้ แต่เขากลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่เห็นด้วย หลังจากที่เขาพูดมันออกไป ท้ายที่สุดแล้ว
อีกฝ่ายไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งของเขา และเขาก็ยังไม่มั่นใจที่จะพูดเรื่องนี้กับอีกฝ่ายได้ หลังจากที่เขาพัฒนาทักษะของเขาแล้ว หลินเว่ยก็มีความมั่นใจที่จะต่อสู้กับตระกูลซุย ดังนั้นเขาจึงไม่ได้พูดเรื่องพันธมิตรออกมากับเย่ชิงเฟิง
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากอีกฝ่ายเสนอเรื่องนี้ขึ้นมา หลินเว่ยจึงเห็นด้วย เนื่องจากหากตระกูลเย่จะต้องประสบความสูญเสียเพราะเป็นเรื่องของกองทหารรับจ้างโลกันตร์ เนื่องจากหลินเว่ยนั้นคุ้นเคยกับตระกูลเย่ มันจึงทำให้หลินเว่ยลำบากใจ
แต่ถ้าอีกฝ่ายนั้นเป็นศัตรูกันอยู่แล้ว อย่างไรก็ตาม หลินเว่ยก็เห็นด้วยในเรื่องนี้ เนื่องจากเขานั้นมีความมั่นใจในพลังของตนเองและศักยภาพของกองกำลังของเขา
โดยไม่ลังเลใด ๆ หลินเว่ยพยักหน้าและกล่าวว่า “พันธมิตรที่ดี! สามารถพึ่งพาต้นไม้ใหญ่อย่างตระกูลเย่ มีแค่คนโง่เท่านั้นที่ไม่ยอมตกลง!”
“ฮ่าฮ่าดี! หลานชายคนฉลาด เราจะเป็นครอบครัวเดียวกันในอนาคต” เมื่อเห็นคำสัญญาของหลินเว่ย โดยไม่ลังเล แม้ว่าเขาจะเดาผลลัพธ์ได้แล้ว เขาก็ยังคงมีความสุขมาก เช่นเดียวกับที่หลินเว่ยคิด เย่ชิงเฟิงนึกถึงศักยภาพของหลินเว่ยจริง ๆ
และสิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือ การให้ความช่วยเหลืออย่างทันท่วงที ด้วยวิธีนี้ไม่ว่าหลินเว่ยจะเติบโตขึ้นในระดับใดในอนาคต เขาจะจดจำการมีส่วนร่วมของตระกูลเย่เสมอ
“อืม! ครอบครัวเดียวกัน หลินเว่ยมองไปที่เย่ชิงเฟิงอย่างซาบซึ้ง และกล่าวด้วยท่าทางที่แน่วแน่
“ในกรณีนี้ ถ้าเจ้าต้องการกลับไปก็กลับไปเถอะ! หากต้องการความช่วยเหลือจากตระกูลเย่ สามารถส่งใครสักคนมาที่นี่ก่อนสักสองสามวัน เมื่อถึงเวลาประตูของตระกูลเย่จะเปิดรอเจ้าตลอดเวลา” เย่ชิงเฟิงตบบ่าหลินเว่ย และพูดอย่างเศร้า ๆ
“แน่นอน เขารู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอย่างไร? เขาหันหลังและเดินออกไป ถ้าเขานั้นต้องการหลบซ่อนตัวจากตระกูลซุยให้มาที่ตระกูลเย่ได้
จากนั้นหลังจากที่ทั้งสามคนทักทายกันสักครู่และ หลินเว่ยก็จากไป ก่อนออกเดินทางเขาได้คืนคัมภีร์ให้เย่ชิงเฟิงทั้งสามฉบับ ที่เขาได้มาจากชั้นสามของหอสมบัติหลิงอู่ สำหรับตัวเขาได้คัดลอกมันไปเพื่อฝึกฝน
สิ่งที่นำไปด้วยเป็นเพียงบันทึกการคัดลอกเท่านั้น ตระกูลเย่นั้นไม่สนใจว่าหลินเว่ยจะส่งมอบให้ใคร ขอเพียงต้นฉบับยังคงอยู่ก็เพียงพอแล้ว
…………
หลังจากออกจากคฤหาสน์ตระกูลเย่ หลินเว่ยก็ไม่ได้หยุดพัก เขารีบกลับไปที่ค่ายผู้ลี้ภัยและเดินทางเข้าไปที่ค่ายทหารรับจ้างโลกันตร์
“ท่านผู้นำหลินกลับมาแล้ว!”
เมื่อหลินเว่ยมาถึงประตูค่าย ทหารยามทั้งสองก็อุทานอย่างตื่นเต้นทันที
“นายน้อยกลับมาแล้วหรือ?” นายน้อยอยู่ที่ใด?
เสียงของผู้คุมทั้งสองดังมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาใช้พลังปราณในการกระจายเสียงต่อไป เถาจุนออกมาจากค่ายทันทีด้วยสีหน้าตื่นเต้นและรีบวิ่งไป
“ดูเหมือนว่าพักนี้ เจ้าต้องมีเรื่องวุ่นวายใจเสียแล้ว” หลินเว่ยมองหน้าของเถาจุน และเห็นอีกฝ่ายเหนื่อยรู้สึกเหน็ดเหนื่อยบนใบหน้า หลินเว่ยจึงเอ่ยหยอกเย้า
