บทที่ 190
ใช้ดวงตาอินทรี
“อืม? มีเครื่องมือวิญญาณระดับสูงเพียงชิ้นเดียว มันอาจจะไม่ดีที่สุด ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา!” หลินเว่ยยิ้มเยาะ เมื่อเขาเห็นอาวุธที่องค์ชายสี่นำออกมา
“แค่ก ๆ! ข้าไม่ได้โกหกเจ้า ข้าเชื่อว่าเจ้าสามารถตรวจสอบร่างกายของข้าได้ ข้าไม่จำเป็นต้องโกหก” หลินกวนซานได้ยินคำพูดของหลินเว่ย อย่างไรก็ตามไม่มีวี่แววของความตื่นตระหนกบนใบหน้าของเขา ตรงกันข้ามมีอาการประชดประชัน
“หืม” หลังจากเห็นการแสดงออกของหลินกวนซาน หลินเว่ยก็ตรวจสอบอย่างละเอียดหลายครั้ง อย่างไรก็ตามเขาไม่พบร่องรอยของอาวุธ สำหรับเรื่องนี้หลินเว่ยเชื่อหลินกวนซาน
แต่สำหรับหลินกวนซาน โดยเฉพาะฝ่ายตรงข้ามมีความภาคภูมิใจมากขึ้นเรื่อย ๆ และด้วยร่องรอยของการดูถูกในสายตาของเขา หลินเว่ยย่อมไม่เชื่อว่าจะไม่มีอาวุธบนร่างของคู่ต่อสู้ของเขา มันน่าจะเป็นเครื่องมือวิญญาณคุณภาพสูง
ฮึ่ม! แม้แต่หลินกวนไห่เองก็มีซวนฉี และที่เหลือเป็นเครื่องมือวิญญาณชั้นยอด ข้าไม่เชื่อว่าองค์ชายสี่จะไม่เก่งกาจเท่าองค์ชายหก มีอะไรแปลกประหลาดเกี่ยวกับชายคนนี้อย่างแน่นอน บางทีอาจจะมีซวนฉีในอีกด้านหนึ่ง
เมื่อเห็นอีกฝ่ายแสดงออกว่าต้องการถูกทุบตี หลินเว่ยคร่ำครวญในใจและคิดกับตัวเอง
“เจ้าจะปล่อยข้าไปได้หรือไม่? แหวนมิติของข้าและอาวุธทั้งหมดของข้าได้มอบให้เจ้าแล้ว เจ้าควรปล่อยให้ข้าจากไปหรือไม่?” หลินกวนซานกล่าวอย่างมีชัย
“ใช่! เวลาที่ทางออกกำลังจะเปิดใกล้เข้ามาแล้ว หลินเสิ่นพูดช้า ๆ ด้วยความโกรธที่ถูกหลินเว่ยปล้นชิง อย่างไรก็ตาม เขาไม่กล้าที่จะขัดขืน ในขณะนี้เขาเห็นหลินเว่ยหดหู่ใจและเริ่มมีความสุข
“ฮ่าฮ่า! เจ้าคิดว่าข้าทำอะไรเจ้าไม่ได้หรือ? ถ้าเจ้าส่งมอบมันอย่างตรงไปตรงมา ข้าก็จะถือว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น? อย่างไรก็ตามถ้าข้าพบในภายหลัง เรื่องนี้ย่อมจัดการไม่ง่าย เจ้าควรคิดให้ชัดเจน “หลินเว่ยไม่สนใจคำพูดของหลินเสิ่น
หลังจากเย้ยหยัน นัยน์ตาของหลินเว่ยฉายแสงเย็นเยียบและกล่าวด้วยใบหน้าที่หนักอึ้ง
หลินกวนซานหัวเราะเยาะกับการคุกคามของหลินเว่ย แต่เมื่อเขาเห็นดวงตาของหลินเว่ยเขาก็ยังไม่สบายใจเล็กน้อย แต่ไม่นานเขาก็ข่มมันลงไป จากนั้นเขาก็พูดอย่างมั่นใจว่า “ข้าไม่เข้าใจว่า….เจ้ากำลังพูดถึงอะไร? สิ่งของทั้งหมดของข้าถูกส่งไปแล้ว เจ้าต้องการอะไรอีก? ข้าคิดว่าเจ้ามีเหตุผลอะไรที่แอบซ่อนอยู่ที่ไม่ต้องการปล่อยข้าไป”
“หลินเว่ย…เจ้าต้องคิดให้รอบคอบ ทางออกกำลังจะเปิดในไม่ช้า สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่จะต้องถูกเล่าต่ออย่างแน่นอน ท้ายที่สุดหากองค์ชายสี่ประสบอุบัติเหตุเจ้าก็หนีไม่พ้น แม้ว่าเบื้องหลังของเจ้าจะมีอรหันต์ที่แข็งแกร่งก็ตาม
เขาไม่สามารถรักษาชีวิตน้อย ๆ ของเจ้าได้ อย่าทำพลาด! ” หลินเสิ่นยังมองไปที่หลินเว่ยด้วยสีหน้าดูถูก และโจมตีหลินเว่ยด้วยคำพูด
“ศิษย์น้อง! เขาคือองค์ชาย…..เจ้าอย่าได้ลืมไป” เขาเป็นองค์ชายสี่ เราไม่ควรให้ปัญหาใด ๆ กับพวกเขาน่าจะดีกว่า “ติงเซียนดึงมุมเสื้อของหลินเว่ย และกระซิบข้างหู
“ไม่ต้องกังวล….ข้ารู้ว่าต้องทำอย่างไร? มันจะไม่เป็นเรื่องยุ่งยากกับอาจารย์” หลินเว่ยพยักหน้ากลับให้ติงเซียน จากนั้นหันไปมองหลินกวนซานและกล่าวว่า “เจ้าสามารถวางใจได้ หากในการสำรวจครั้งสุดท้าย
หากไม่พบอะไร ข้าจะปล่อยให้เจ้าออกไป”
“ดี! นั่นคือสิ่งที่เจ้าพูดเอง หลินกวนซานพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม จากนั้นยืดตัวของเขาให้ตรงและแบมือออกด้วยท่าทางสบาย ๆ
เมื่อเห็นความมั่นใจในตนเองของหลินกวนซาน ใบหน้าของหลินเว่ยก็แสดงความเย้ยหยัน จากนั้นเขาก็ฉีดพลังหยวนเข้าไปในสร้อยดวงตาอินทรีที่ห้อยอยู่รอบคอของเขา เพื่อเปิดใช้งานความสามารถของตาทิพย์
ในช่วงเวลาที่สร้อยดวงตาอินทรีถูกเปิดใช้งาน ทิวทัศน์เบื้องหน้าของหลินเว่ยก็เปลี่ยนไป ในดวงตาของเขามีสีสันประหลาดมากขึ้น บางสิ่งที่ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าก็ปรากฏในดวงตาของเขา รวมถึงพลังธาตุเหล่าในอากาศ
หลังจากนั้น หลินเว่ยก็มองไปที่หลินกวนซาน เพียงครู่เดียวหลินเว่ยก็พบเบาะแส นั่นคือทุกสิ่งสามารถมองเห็นได้ในขณะที่ใช้สร้อยดวงตาอินทรี อย่างไรก็ตามภายนอกร่างกายของเขา
ดูเหมือนจะมีชั้นหมอกปิดกั้นการสำรวจด้วยตาทิพย์
เห็นได้ชัดว่าความสามารถนี้มาจากซวนฉีด้วยเช่นกัน แต่ระดับของซวนฉีนี้ไม่สูงเท่าเกินความสามารถของสร้อยดวงตาอินทรี ท้ายที่สุดแม้ว่าสร้อยดวงตาอินทรีจะเป็นเครื่องมือซวนฉีระดับกลาง แต่รากฐานของมันก็คือรากฐานของมันคือซวนฉีชั้นยอด
ในเรื่องนี้ หลินเว่ยอดไม่ได้ที่จะเพิ่มพลังปราณเข้าไปในสร้อยดวงตาอินทรี และในเวลาเดียวกันเขาก็เพิ่มพลังวิญญาณ เพื่อเลื่อนระดับของสร้อยดวงตาอินทรี เรียกได้ว่าเขาทุ่มเทเกินจำกัดที่มันจะสามารถทำได้ในตอนนี้
เพียงชั่วครู่ สถานการณ์ที่แท้จริงในร่างกายของ หลินกวนซานก็ตกอยู่ในสายตาของหลินเว่ย เขามองเห็นผลึกดินสีเหลืองนวลลอยอยู่กลางอากาศ นี่คือแก่นกลางของพลังปราณของหลินกวนซาน
และแสดงให้เห็นว่าอีกด้านหนึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชาแห่งการต่อสู้
รอบ ๆ ตัวเขามีจุดแสงทั้งหมดแปดดวงลอยอยู่ที่นั่น หากมองอย่างระมัดระวัง พวกมันคือ อาวุธชุดเกราะ ถุงมือ รองเท้า
ตามธรรมชาติแล้ว อาวุธเหล่านี้ไม่สามารถรอดพ้นจากการสำรวจของสร้อยดวงตาอินทรีได้ อย่างไรก็ตามหลินเว่ยรู้สึกงงงวยกับความจริงที่ว่าอาวุธทั้งห้านี้เป็นเพียงอาวุธวิญญาณระดับสูง
และที่เหลืออีกสามชิ้นก็เป็นอาวุธวิญญาณชั้นยอด หลินเว่ยขมวดคิ้วแล้วเหยียดออกทันที มันไม่ได้อยู่ในทะเลลมปราณแต่กลับอยู่บนร่างของอีกฝ่ายแน่นอน
ในไม่ช้า หลินเว่ยก็มั่นใจว่ามันอยู่บริเวณตำแหน่งบนหน้าอกของหลินกวนซาน มีความผันผวนของพลังปราณเบาบาง หากเจ้าไม่พิจารณาให้ถี่ถ้วนก็ยากจะพบเห็น
หลังจากตรวจสอบหลินกวนซานอีกครั้ง จากบนลงล่าง จากภายในสู่ภายนอก หลินเว่ยก็เก็บสร้อยดวงตาอินทรีลงไป และโลกที่อยู่ตรงหน้าก็กลับคืนสู่สภาวะปกติ
เมื่อเขาเห็นผ่านสร้อยคอดวงตาอินทรี หลินกวนซานรู้สึกหนาวเหน็บไปทั่วร่างกาย ราวกับว่าเขาถูกเปลื้องผ้าต่อหน้า หลินเว่ย มันหนาวมากจนเส้นผมของเขาตั้งชันและหัวใจของเขาก็สั่น
โชคดีที่ความรู้สึกนี้อยู่ได้ไม่นาน เมื่อสิ้นสุดการสำรวจของหลินเว่ย ความรู้สึกนี้ก็หายไป หลินกวนซานรู้สึกกังวลเล็กน้อย แต่เขาเชื่อมั่นว่าหลินเว่ยจะไม่พบเบาะแสใด ๆ เกี่ยวกับอาวุธลึกลับของเขา
อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้ว่าความลับทั้งหมดของร่างกายของเขาถูกเปิดเผยเบื้องหน้าของหลินเว่ยและแม้แต่เครื่องมือซวนฉีที่เขาพึ่งพาก็ถูกค้นพบโดยหลินเว่ย
เมื่อเห็นการแสดงออกที่สงบของอีกฝ่ายใบหน้าของ หลินเว่ย เขาก็แสดงความรังเกียจเล็กน้อย มุมปากของเขายกสูงขึ้น และรอยยิ้มก็ค่อย ๆ ปรากฏ จากนั้นเขาก็ได้ยินหลินเว่ยพูดอย่างช้า ๆ ว่า “องค์ชายสี่ ข้าคิดว่าเข็มกลัดที่คอของเจ้าดีมาก
ข้าชื่นชอบมัน ส่งมาให้ข้า?”
“ฮึก!” เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเว่ย สีหน้าของ หลินกวนซานก็เปลี่ยนไปทันที แม้ว่าเขาจะกลับมาเป็นปกติในไม่ช้า ก็ไม่รอดพ้นจากการสังเกตของหลินเว่ย
หลินกวนซานลุกลี้ลุกลนไม่หยุด ใบหน้าของเขาแสดงรอยยิ้มที่เหยเก เขาพูดด้วยความลำบากใจ: “นี่เป็นเพียงเครื่องประดับเท่านั้น ถ้าเจ้าชอบ หลังจากที่ข้าออกไป จะสั่งให้ช่างฝีมือทำให้เจ้าทันที
กี่ชิ้นก็ได้ แต่ลืมไปเถอะ! มันอยู่กับข้ามานาน และข้ารู้สึกผูกพันกับมัน”
“แต่ข้าชอบชิ้นที่เจ้าใช้อยู่” หลินเว่ยพูดด้วยใบหน้าขี้เล่น
ในขณะนี้ หยางไป๋และคนอื่น ๆ ไม่เข้าใจว่าหลินเว่ย ตรวจพบเครื่องมือซวนฉีของหลินกวนซานแล้ว มันคือเข็มกลัดที่คอของหลินกวนซาน เห็นได้ชัดว่าเข็มกลัดนี้มีค่ามาก แม้ว่าจะเป็นเพียงอาวุธวิญญาณก็ตาม
ในบรรดาอาวุธที่ล้ำค่าที่สุดคือ ปีกสายฟ้าของหลินเว่ย ต่อไปเป็นเครื่องประดับ จากนั้นก็คือ อาวุธ ท้ายที่สุดแล้ว จะต้องมีเครื่องมือที่ช่วยป้องกันและสังหารศัตรูได้
“นี่มันเป็นแค่เครื่องประดับธรรมดา ๆ เมื่อข้าออกไปข้างนอก ข้าสั่งทำให้เจ้าได้ … !” เมื่อเห็นการยืนกรานของหลินเว่ย หลินกวนซานรู้ว่าหลินเว่ยค้นพบอะไร แต่เขาก็ยังมีความคิดที่ไม่เข้าใจและไม่อยากจะเชื่อ
“เจ้าไม่คิดอย่างนั้นหรือ?” อย่างไรก็ตามก่อนที่ หลินกวนซานจะพูดจบ เขาก็ถูกหลินเว่ยขัดจังหวะ จากนั้นเขาก็มองอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่เยือกเย็น และดวงตาของเขาก็กะพริบด้วยความตั้งใจที่จะสังหาร
ในเวลาเดียวกันลมหายใจของโครงกระดูก 200 ชิ้น รอบตัวเขา ก็ตกอยู่บนร่างของหลินกวนซาน
“นี่…นี่ … !” เมื่อรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงรอบตัว โดยเฉพาะความรู้สึกบีบคั้นในร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นนับครั้งไม่ถ้วน ในทันทีซึ่งทำให้เขารู้สึกว่ากำลังอยู่ในพายุ ในขณะนี้และร่างของเขาสามารถฉีกกระชากได้ทุกเมื่อ .
ร่างกายของหลินกวนซานก็สั่นสะท้าน เขามองไปที่ หลินเว่ยด้วยความหวาดกลัว ขาของเขาอ่อนแรง และเขาเกือบจะล้มลงกับพื้น
“จะมอบให้หรือไม่? ถ้าเจ้าไม่ทำข้าจะทำเอง จากนั้น หลินเว่ยยื่นมือขวาออกมา และกางฝ่ามือออกเขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แหลมคม
“ข้าจะมอบมันให้กับเจ้า หลินกวนซานหวาดกลัวจนร้องออกมา ตอนนี้มือของเขาสั่น ๆ เขาหยิบเข็มกลัดออกจากหน้าอกของเขา จากนั้นเขาก็กัดฟันของเขาและลบตราของตนเองทิ้งไป สุดท้ายเขาก็ค่อย ๆ วางไว้ในมือของหลินเว่ย
หลินเว่ยรับเข็มกลัดด้วยรอยยิ้ม เขาใส่มันเข้าไปในวงแหวนมิติทันที และไม่ได้ชายตาดู จากนั้นเขาก็พูดอีกครั้ง “ตอนนี้เจ้าควรมอบอาวุธทั้งหมดในร่างกายของเจ้าออกมาซะ”
