บทที่ 122
หอคอยวิญญาณจักรพรรดิ
ต่อมาหลินเว่ยและจงหมิงคุยกันจนสาย หลินเว่ยไม่เพียงแต่เข้าใจสถานการณ์ในลานชั้นใน แต่ยังรวมถึงสถานการณ์ของอาณาจักรเฟิ่งหยู ในท้ายที่สุดหลินเว่ยต้องทิ้งเหล้าไว้มากกว่าสิบขวดให้จงหมิง
หลังจากบอกลาจงหมิง หลินเว่ยก็รีบไปที่ห้องโถงกงเต๋อ ตามแผนที่ เขาพบห้องโถงกงเต๋อ ซึ่งเป็นสถานที่ของลานชั้นใน เพื่อรับคะแนนสนับสนุน
หลังจากรู้ว่า หลินเว่ยเป็นศิษย์ของซางกวนฮ่าวหยาง ผู้ดูแลห้องโถงกงเต๋อ ได้รีบเปิดประตูด้านหลังให้หลินเว่ยโดยตรง หลังจากนั้นไม่นาน หลินเว่ยก็ออกจากห้องโถงกงเต๋อ พร้อมกับคำชื่นชมของผู้ดูแลทั้งสองคน
ป้ายหยกประจำตัวของหลินเว่ยได้คะแนนสมทบ 1,000 คะแนน ส่วนใหญ่เป็นเพราะเขาเป็นลูกศิษย์ของผู้อาวุโสสูงสุด โดยเขาจะได้รับ 20 คะแนนทุกเดือน ในที่สุด หลินเว่ยก็มาถึงจุดหมายสุดท้ายของเขา คือหอคอยวิญญาณจักรพรรดิ
หอคอยวิญญาณจักรพรรดินั้นสูงกว่า 40 เมตร มีทั้งหมดสี่ชั้น เป็นรูปทรงหกเหลี่ยม ยิ่งสูงขึ้นไป ขนาดก็ยิ่งเล็กลง ไม่มียอดแหลม ดูเหมือนว่าจะมีการซ่อมแซมเพิ่มเติม สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นพื้นตรงกับระเบียง
หอคอยวิญญาณจักรพรรดิ ซึ่งเป็นอาคารที่สำคัญที่สุดของสถานศึกษาเทียนหยู สร้างขึ้นในส่วนที่ลึกที่สุดของลานชั้นใน และตั้งอยู่ในหุบเขาด้านหลัง ได้รับการปกป้องโดยค่ายกลที่มีประสิทธิภาพ สามารถเข้าออกได้เพียงช่องเดียว
เมื่อหลินเว่ยมาถึงทางเข้าชั้นแรกของหอคอยวิญญาณจักรพรรดิ เขาพบว่ามีผู้คนจำนวนมากเข้าและออกจากหอคอย
ตามข้อมูลที่เขาได้รับข้อมูลจากจงหมิง หลินเว่ยหยิบป้ายหยกประจำตัวของเขาออกมาเก็บไว้ในอ้อมแขน แล้วเดินเข้าไป
มีค่าใช้จ่ายสำหรับการเข้าหอวิญญาณจักรพรรดิ และยังคงคิดค่าใช้จ่ายเป็นรายชั่วโมง หากอยู่ที่ชั้นหนึ่งเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง จะถูกหักคะแนนบางส่วน สำหรับแต่ละชั้น จะเพิ่มเติมคะแนนสมทบเป็นสองเท่า
เหตุผลที่หลินเว่ยเก็บไว้ในอ้อมแขนของเขานั้นเป็นเรื่องธรรมดา เพราะไม่ว่ามันจะถูกวางไว้ในพื้นที่มิติ หรือในกระเป๋ามิติก็ไม่สามารถสัมผัสได้จากหอคอยวิญญาณจักรพรรดิ และทำให้หลินเว่ยไม่สามารถเข้าหอคอยวิญญาณจักรพรรดิได้เพราะไม่สามารถหักคะแนนสมทบได้
หลังจากเข้าประตูไปแล้วดวงตาของหลินเว่ยก็เปลี่ยนเป็นสีดำ จากนั้นความรู้สึกที่วิงเวียนก็หายไป เมื่อ หลินเว่ยลืมตาขึ้นอีกครั้ง สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าเขาคือทุ่งหญ้ากว้างใหญ่หญ้าหนาทึบ และท้องฟ้าสีคราม มันสวยงามมาก
แต่มันทำให้หลินเว่ยรู้สึกว่าไม่จริง และขาดลมหายใจแห่งความมีชีวิตชีวา
แต่ละชั้นของหอคอยวิญญาณจักรพรรดิ เป็นสถานที่ลับเล็ก ๆ ที่มีพื้นที่กว้างขวาง วัตถุทั้งหมดในนั้นเป็นของจริง แต่ละชั้นจะจะถูกสร้างขึ้นโดยค่ายกลที่มีอยู่ในแต่ละชั้นของหอคอยวิญญาณจักรพรรดิ สร้างพื้นที่ขนาดเล็กในโลกมายาในแต่ละชั้น สิ่งที่หลินเว่ยต้องทำตอนนี้ คือไปถึงชั้นสามของหอคอย เป้าหมายของเขาคือ หอคอยวิญญาณจักรพรรดิชั้นที่สาม
เมื่อมองไปรอบ ๆ พบว่าหลินเว่ยเป็นคนเดียวที่อยู่ที่นี่ ไม่พบศิษย์คนอื่น ๆ เพราะจงหมิงได้เล่าให้เขาฟังแล้วว่าแต่ละคนจะถูกส่งเข้าไปในสถานที่ลึกลับ และปรากฏตัวในตำแหน่งที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งของค่ายกลจะอยู่ในส่วนกลางของสถานที่ลับ
หลังจากมองดูสถานการณ์โดยรอบอย่างถี่ถ้วนแล้ว หลินเว่ยก็ถอนสายตาออกไป จากนั้นร่องรอยของความกังวลใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา จากนั้นหลินเว่ยได้อัญเชิญสัตว์โครงกระดูกออกมา เมื่อเห็นร่างหนึ่งออกมาหลินเว่ยก็รู้สึกสบายใจ
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่จงหมิงบอกคือ ในหอคอยวิญญาณจักรพรรดิ ต้องพึ่งพาความแข็งแกร่งของตัวเองได้เพียงเท่านั้น ไม่สามารถพึ่งพาความช่วยเหลือจากสัตว์เลี้ยงได้ ในตอนแรก หลินเว่ยไม่แน่ใจว่าโครงกระดูกที่เขาเรียกมานั้น จะได้รับผลกระทบหรือไม่ ?
เพราะตามความเป็นจริงแล้ว เขาไม่ใช่ปรมาจารย์วิญญาณ โครงกระดูกเหล่านั้น เป็นเพียงโครงกระดูกที่เขาเรียกออกมาด้วยทักษะการคืนชีพโครงกระดูก
อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นร่างตรงหน้าเขา หัวใจของหลินเว่ยก็โล่งใจ ท้ายที่สุด หากปราศจากความช่วยเหลือจากโครงกระดูก ประสิทธิภาพในการต่อสู้ของเขาก็ลดลงเก้าส่วนในทันที และถ้าต้องใช้อาวุธจิตวิญญาณที่มีในร่างของหลินเว่ยทุกชนิด ทำให้เขาอาจจะดีกว่าขุนศึกคนอื่น ๆ
หลังจากพบทิศทางที่ถูกต้อง หลินเว่ยก็ไม่ลังเลใจ เขาพลิกตัวและนั่งลงบนหลังของสัตว์ร้ายโครงกระดูก และสั่งให้อีกฝ่ายเริ่มวิ่ง
…………
“นี่คือสิ่งที่จงหมิงบอกหรือไม่……เทพเซียนงั้นหรือ? ร่างกายนั้น เป็นสีขาวราวกับน้ำนม มันน่าจะเป็นจิตวิญญาณระดับหนึ่ง” หลินเว่ยนั่งอยู่บนโครงกระดูกสัตว์ ลูบคางของเขา จ้องไปที่ด้านหน้าด้วยความสนใจและพึมพำกับตัวเอง
ภูตวิญญาณตามที่สถานศึกษาเทียนหยูล้วนพูดว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่เหมือนใคร ในหอคอยวิญญาณของจักรพรรดิ มีลักษณะคล้ายกับมนุษย์ แต่มีขนาดเล็กมาก หลินเว่ยสูง 1.8 เมตร อย่างไรก็ตามความสูงของจิตวิญญาณนั้นจะถึงระดับเอวของหลินเว่ย มีหูที่แหลมคม ไม่มีจมูกและปาก ดวงตาสีเทาขนาดใหญ่ทั้งสองของมัน ครอบครองพื้นที่เกือบทั้งใบหน้า ขาของมันงอ และแขนสองข้าง กำลังจะทิ้งตัวร่อนลงที่พื้น
เนื่องจากหลินเว่ยอยู่ห่างพอสมควร มันจึงไม่พบการดำรงอยู่ของหลินเว่ยในขณะนี้ อย่างไรก็ตามหลินเว่ยและสัตว์ร้ายโครงกระดูก เป็นเป้าหมายใหญ่เช่นนี้ ถูกอีกฝ่ายค้นพบในไม่ช้า จากนั้นภูตวิญญาณก็ร่อนลงบนพื้น และรีบลงสู่พื้นด้วยท่วงท่าคล้ายลิง
ความแข็งแกร่งของภูตวิญญาณระดับ 1 โดยทั่วไป จะเทียบเท่านักรบขั้นสองและซึ่งเทียบเท่ากับสัตว์อสูรขั้นสอง อย่างไรก็ตามการตัดสินจากลมหายใจของกันและกัน หลินเว่ยพบว่าอีกฝ่าย น่าจะมีพลังที่ด้อยกว่า นั่นคือความแข็งแกร่งของนักรบขั้นหนึ่ง ระดับสาม
ตามข้อมูลของจงหมิง ระดับของภูต สามารถแบ่งออกเป็นเก้าระดับ ในแต่ละระดับ สีของร่างกายจะเปลี่ยนจากต่ำไปสูง: ขาว, เทา, ดำ, แดง, ส้ม, เหลือง, เขียว, ฟ้า และน้ำเงิน อย่างไรก็ตาม หลินเว่ยเชื่อว่าจะต้องมีระดับที่สิบ นอกเหนือจากระดับเก้า
จิตวิญญาณตรงหน้าเขารวดเร็วมาก เพียงไม่กี่วินาที มันก็กระโดดข้ามไปหลายร้อยเมตร และปรากฏตัวต่อหน้าหลินเว่ย
จากนั้นภูตวิญญาณวิ่งไปหาสัตว์ร้ายโครงกระดูก และพร้อมที่จะกระโดดขึ้นและโจมตีหลินเว่ย หลังจากสัตว์ร้ายโครงกระดูกของหลินเว่ย เห็นดังนั้นมันกระโจนเข้าขวาง และใช้อุ้งเท้าข้างหนึ่งกดลงบนพื้น ด้วยแรงเพียงเล็กน้อย ร่างกายทั้งหมดของภูตวิญญาณก็ระเบิดออก และกระจายไปในอากาศ
หลังจากสัตว์ประหลาดโครงกระดูกถอนกรงเล็บออก แล้วหลงเหลือเพียงลูกบอลแสงขนาดเท่ากำปั้น เท่านั้นที่ปรากฏอยู่บนพื้น
“นี่คือสิ่งที่จงหมิงกล่าวถึงหรือไม่? ว่าสิ่งที่หลงเหลืออยู่คือ สิ่งที่สำคัญของภูตวิญญาณ?” เมื่อเห็นแสงสว่าง ดวงตาของหลินเว่ยก็สว่างขึ้น เขากระโดดออกจากร่างของสัตว์ร้ายโครงกระดูก และหยิบมันขึ้นมา
“อืม! ไม่น่าจะผิดพลาด จงหมิงบอกว่า หลังจากที่ภูตวิญญาณตายไปแล้ว มันจะเหลือเพียงเศษแก่นวิญญาณ และไม่หลงเหลืออะไร ต้องรีบดูดซับเอาไว้ก่อน” หลังจากหลินเว่ยพึมพำไม่กี่ครั้ง เขาเริ่มทำสมาธิ แสงสว่างในมือของเขาเล็กลงอย่างรวดเร็ว
และหายไปจากมือของหลินเว่ย หลังจากหายใจไม่กี่ครั้ง
“อา….มันเป็นเพียงแค่ภูตวิญญาณระดับหนึ่ง ซึ่งอ่อนแอเกินไป ดูเหมือนว่าเราจะต้องไปถึงชั้นสาม โดยเร็วที่สุด แต่แก่นวิญญาณนี้ เป็นสิ่งที่ดีจริง ๆ…. มันมอบพลังจิตวิญญาณให้แก่ข้า ข้าไม่แน่ใจว่า จะสามารถรวบรวมวิญญาณให้กลายเป็นพลังจิต
เพื่อเลื่อนระดับพลังจิตวิญญาณได้จริงหรือไม่? หลินเว่ยขบคิดด้วยท่าทางที่คาดหวัง
