บทที่ 372 มังกรสายฟ้ามาเยือน
บทที่ 372 มังกรสายฟ้ามาเยือน
ลู่หยวนผู้ยืนบนนภาเหนือแดนมัชฌิมกำลังพุ่งไปข้างหน้าพร้อมกระบี่ ก่อนจะฟาดเข้าใส่มังกรสายฟ้า
แสงสีขาวปรากฏขึ้นในชั่วพริบตาขณะที่ปกคลุมทั่วทั้งพื้นที่ พร้อมกระแสอากาศนับไม่ถ้วนกระจายออกไป
ทันทีที่แสงสีขาวหายไป ลู่หยวนยืนนิ่งพร้อมกับกระบี่คู่กายครู่หนึ่ง ก่อนจะทะยานผ่านอากาศที่เพิ่งพังทลายจากผลกระทบของการต่อสู้กับมังกรสายฟ้า
พลังของเขายิ่งลึกล้ำขึ้น วิถีกระบี่ที่คล้ายกับหมาป่าคลั่งซึ่งพร้อมจะกระโจนเข้าใส่โดยไม่สนว่าเป็นผู้ใด!
ครั้งนี้มังกรสายฟ้ากลับไม่ตอบสนอง กระบี่พุ่งเข้าสะบั้นลำคอของมันในอึดใจเดียว
ตู้ม!
ร่างขนาดใหญ่ของมังกรสายฟ้าก็ล้มลงในยามนี้
ในเวลาเดียวกัน มังกรสายฟ้าอีกสามตัวก็พุ่งลงมา
เพลิงวิญญาณพลันพวยพุ่งบนร่างของลู่หยวน แล้วเงาหนึ่งก็ปรากฏที่ด้านหลัง
ร่างนั้นสวมชุดเกราะประหนึ่งแม่ทัพเซียน!
เขาถือกระบี่ใหญ่ไว้ ขณะที่วิถีกระบี่เพิ่มขึ้นหลายเท่าทันควัน
ลู่หยวนเดินหนึ่งก้าวแล้วทะยานขึ้นสู่ท้องนภาอีกครั้ง มังกรสายฟ้าทั้งสามตนก็พุ่งลงมาปะทะกับร่างของเขา!
แม่ทัพเซียนตวัดอาวุธออกไปเช่นกัน!
แสงสีขาวเจิดจ้าสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง มันคงอยู่เป็นเวลาหนึ่งถ้วยชาก่อนจะหายไป
ยามนี้ ทุกคนที่กำลังให้ความสนใจภัยพิบัติอัสนีต่างก็มีสีหน้าหวาดกลัว
มังกรสายฟ้าเพียงตัวเดียวมากพอจะทำให้หลายคนขวัญหนีดีฝ่อแล้ว!
แต่บัดนี้มังกรสายฟ้าสามตนเคลื่อนลงมาแล้ว หลายคนซึ่งอยู่ที่นี่ต่างตั้งคำถามกับตัวเองว่ามีกำลังมากพอที่จะหยุดยั้งมันหรือไม่!
ลู่หยวนผู้นี้อยู่เพียงครึ่งก้าวขั้นเทียมเทพ ต่อให้ก้าวข้ามภัยพิบัติอัสนีแล้วก็อยู่เพียงขั้นเทียมเทพเท่านั้น เขาจะไปมีพลังรับมือได้อย่างไร?!
หรือว่าเขามีของวิเศษที่จะช่วยชีวิต?!
แต่ภายใต้ภัยพิบัติอัสนีนี้ ต้องใช้ของช่วยชีวิตกี่ชิ้นจึงจะปกป้องได้!
“หากวันนี้เขารอดไปได้ ไม่ช้าก็เร็ว แผ่นดินหยวนหงจะตกอยู่ในกำมือของตระกูลลู่!”
ไม่ทราบว่าบรรพชนตระกูลใดเป็นคนโพล่งประโยคดังกล่าวออกมา
ทันทีที่สิ้นคำ บรรพชนคนอื่นก็เริ่มครุ่นคิดอยู่ในใจ หากครั้งนี้ลู่หยวนรอด พวกเขาจะมีสตรีที่อายุไล่เลี่ยกับลู่หยวนอยู่ในตระกูล ซึ่งพอจะส่งไปเป็นสาวใช้ได้หรือไม่!
เหล่าบรรพชนล้วนทราบดีว่าสำหรับลู่หยวนผู้เปรียบได้กับบุตรแห่งสวรรค์จอมหยิ่งผยอง คนที่จะเหมาะกับอีกฝ่ายย่อมมีเพียงเทพธิดาเท่านั้น!
คงดีไม่น้อยหากผู้แพ้อย่างตระกูลของพวกตนสามารถส่งสาวใช้ไปอยู่ข้างกายอีกฝ่ายได้
บรรพชนของตระกูลอื่นอาจจะมีแผนการเดียวกันนี้อยู่ในใจ
บางคนถึงขั้นเริ่มคิดเกี่ยวกับสมาชิกผู้เข้าสำนักมายาศักดิ์สิทธิ์และสามารถสนทนากับลู่หยวนได้ หากพวกเขาเลือกเดินเส้นทางนี้ก็ง่ายกว่าการส่งตัวผู้หญิงให้!
เดิมทีคนเหล่านี้คิดว่าหากลู่หยวนได้เส้นชีพจรจักรพรรดิไป เขาย่อมกวาดล้างพวกตนได้อย่างแน่นอน
แต่บัดนี้พวกเขาไม่เหลือความคิดดังกล่าวอีกแล้ว ยามเผชิญหน้ากับความแข็งแกร่งสุดหยั่ง คนเหล่านี้ก็ทำได้เพียงทอดถอนหายใจแล้วบอกเล่าคนรุ่นหลังด้วยความหวาดกลัว!
ต่อให้ลงมือสยบลู่หยวนในวันนี้ หากสังหารอีกฝ่ายได้สำเร็จ ตระกูลลู่รุ่นหลังที่กำลังจะผงาดก็ต้องอันตรธานหายไป
แต่พวกเขาก็เห็นคนที่มาปกป้องลู่หยวนในวันนี้เช่นกัน
ลู่เทียนเฟิ่งอยู่ที่นี่ หมายความว่าสุนัขเฒ่าของตระกูลลู่อาจจะซุ่มซ่อนอยู่ในแดนมัชฌิม นอกจากนี้ยังมีหลิงอวิ๋นให้การปกป้อง พวกผู้เฒ่าของตระกูลหลิงจะต้องอยู่ด้วยเช่นกัน!
อีกทั้งยังมีตระกูลฮ่วนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นทวยเทพผู้ถูกเนรเทศคอยช่วยหยุดยั้งด้วยอีกแรง
มีความเป็นไปได้สูงที่คนเหล่านี้จะร่วมมือกันเพื่อปกป้องลู่หยวนจนตัวตาย!
ขอเพียงลู่หยวนไม่ตาย เขาย่อมใช้พรสวรรค์ของตนเองเพื่อขึ้นครองอำนาจได้ในไม่ช้าก็เร็ว!
หากเติบใหญ่ขึ้นมาอย่างไม่มีอะไรผิดพลาด ตระกูลของพวกเขาจะอยู่รอดด้วยนิสัยชอบเข่นฆ่าของอีกฝ่ายได้หรือ?!
หากถึงเวลาที่เขานำคนมากวาดล้างตระกูลขึ้นมา ยังจะมีใครรอดชีวิตได้อีกหรือ?!
ลู่หยวนอาจถึงขั้นเข้ามาตอกไข่ถึงที่บ้าน!
หรือถึงขั้นต้มรังมดด้วยน้ำเดือดสามครั้ง!
ในเมื่ออีกฝ่ายทรงพลังปานนั้น พวกเขาก็ทำลายคนคนนี้ไม่ได้อีกต่อไป
ถ้าเช่นนั้น สู้ปล่อยวางยังดีเสียกว่า
ประจบประแจงนิดหน่อยคงไม่เป็นไร นั่นก็เพราะ… ต้องมีใครสักคนได้เส้นชีพจรจักรพรรดิอยู่แล้ว…
ยิ่งกว่านั้น หากลู่หยวนได้มันไปครอง สิ่งนี้ก็หาได้เป็นอุปสรรคไม่ ทรัพย์สมบัติของพวกเขาก็ยังคงเท่าเดิม ส่วนผู้ที่อยู่ในตระกูลซึ่งล้มเหลวในการใช้ชีวิตตามที่คาดหวังก็จะยังคงอยู่รอดต่อไป
ก็แค่การก้มหัวแล้วเรียกอีกฝ่ายว่าฝ่าบาทไม่ใช่หรือ?
ใครจะเรียกไม่ได้บ้าง…
หลังจากทุกคนครุ่นคิดสักพัก พวกเขาก็สะกดความคิดเอาไว้ก่อนหันสายตาไปทางท้องฟ้าอีกครั้ง
ยามนี้ แสงสว่างบนท้องนภาจางหายไป!
ไม่ทราบว่ามังกรสายฟ้าสามตัวได้รับการโจมตีแบบไหน แต่พวกมันกลับถอยร่นออกไป
ลู่หยวนยืนอยู่บนอากาศพร้อมกระบี่ในมือ สายตาของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหารก่อนจะทุ่มกำลังทั้งหมดในการโจมตี
เพลิงวิญญาณนับไม่ถ้วนทะยานออกไปพร้อมกับปราณกระบี่!
โฮก!
เมื่อปราณกระบี่ทะยานออกไป เพลิงวิญญาณซึ่งเวียนวนอยู่รอบพวกมันก็กลายเป็นมังกรไฟอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเกิดการระเบิด!
ยามร่างของมังกรไฟโคจรไปมา ปากยักษ์ของมันก็อ้าออกแล้วกัดมังกรสายฟ้าตนหนึ่ง
ปราณกระบี่เข้าสะบั้นหนึ่งในมังกรสายฟ้า
ร่างของลู่หยวนยังคงรุกคืบไปข้างหน้า
“คิก ๆ ๆ เจ้าหนูฝีมือไม่เลว! การโจมตีสุดท้ายกำลังมาแล้ว เตรียมตัวรับมือให้พร้อม!”
เสียงของวิญญาณหอกดังขึ้นอีกครั้ง ตามด้วยเสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง!
มังกรสายฟ้าห้าตนหลอมรวมเข้าด้วยกันอยู่ในหมู่เมฆ เพียงชั่วพริบตา มังกรสายฟ้าขนาดใหญ่ที่สามารถบดขยี้ฟ้าดินได้ก็ปรากฏขึ้น!
เมื่อมันพ่นลมหายใจออกมา สายลมแรงก็พัดผ่าน
พวกหลิงอวิ๋นโดนแรงลมดังกล่าวจนต้องถอยหลังไปสองสามก้าว
การเคลื่อนไปข้างหน้าของลู่หยวนถูกต้านไว้อย่างรุนแรง
ศีรษะของมังกรสายฟ้าขนาดใหญ่ยื่นออกมาจากหมู่เมฆ มันแสดงสีหน้าชั่วร้ายออกมาราวกับต้องการจะทำลายโลกทั้งใบ!
โฮก!
เสียงคำรามของมังกรมาจากลำคอของมังกรสายฟ้าขนาดใหญ่
เมืองในแดนมัชฌิมทั้งเก้าสิบเจ็ดแห่งพลันสั่นสะเทือน เมืองสามสิบแห่งที่อยู่ใกล้สุดพังทลายในพริบตา!
สิ่งปลูกสร้างบางส่วนเริ่มพังทลายเช่นกัน
เมื่อเสียงคำรามของมังกรดังขึ้น พวกหลิงอวิ๋นต่างก็ตกตะลึง ต่อให้โคจรการบ่มเพาะป้องกันเอาไว้แล้ว แต่พวกเขาก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการพลุ่งพล่านของลมปราณและโลหิตได้!
ลู่หยวนหลั่งโลหิตออกจากรูทวารพร้อมกับปราณวิญญาณที่พังทลายในชั่วพริบตา!
แต่เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย สองมือยังคงกุมกระบี่ไว้มั่นพร้อมกับสายตาเด็ดเดี่ยว แล้วพลังก็ระเบิดออกมาในทันที!
มังกรสายฟ้าขนาดใหญ่ไม่ลังเลอีกต่อไปก่อนจะเคลื่อนลงมา!
เกล็ดมังกรทะยานเลียบหมู่เมฆจนเกิดเสียงเสียดสีดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับสายฟ้าฟาดที่ตามลงมา
ทั้งสี่มุมของพื้นที่ซึ่งเคยเป็นเขตแดนมีอักขระอัสนีถูกจารึกเอาไว้ล่วงหน้า แสงสว่างก็ระเบิดออกมา!
สายอัสนีวูบไหวออกมาจากอักขระแต่ละแห่ง โซ่ที่เกิดจากสายฟ้าก็ทะยานออกไปก่อนจะพันรอบแขนขาของลู่หยวน
โซ่เส้นนั้นลากพาดผ่านอากาศขณะพันธนาการอีกฝ่ายเอาไว้อย่างแน่นหนา!
จากนั้นมังกรสายฟ้าก็กลืนกินลู่หยวนเข้าไปทันที!
ตู้ม!
สายฟ้าแลบแปลบปลาบอย่างต่อเนื่องก่อนที่ร่างของลู่หยวนจะหายไป!
มังกรสายฟ้าเคลื่อนลงมาก่อนจะทะยานสู่ปฐพี!
อัสนีไร้ขอบเขตฟาดเปรี้ยงลงสู่พื้นดิน พลันกระจัดกระจายไปทั่วทั้งแดนมัชฌิมจากทุกทิศทาง!
เพียงพริบตา แดนมัชฌิมซึ่งเดิมมั่งคั่งก็กลายเป็นแดนชำระบนโลกา!
หลังจากทุกคนโคจรพลังจนมั่นคง พวกเขาก็มองไปในอากาศ
ลู่หยวนจะตายทั้งอย่างนี้หรือ?!
