บทที่ 13 ได้เฉาหงเป็นผู้ติดตาม
บทที่ 13 ได้เฉาหงเป็นผู้ติดตาม
ในขณะที่ลู่หยวนกำลังจะออกจากสถานที่แห่งนี้ เฉาหงพลันชี้ไปยังผู้คนที่ติดอยู่ภายในค่ายกลคุมขังแล้วถามว่า “คุณชายขอรับ แล้วคนเหล่านี้?”
คุณชายแห่งตำหนักธารสุญญะยกยิ้มก่อนจะกล่าวกับสมาชิกตระกูลลู่ว่า “คนเหล่านี้ก็มีสมบัติจากซากมังกรสถิตติดตัวอยู่เช่นกัน ใครค้นเจออะไรก็เอาไปเสีย!”
เมื่อสมาชิกตระกูลลู่ได้ยินเช่นนี้ ดวงตาก็วาวโรจน์ขึ้นมา ทั้งหมดมองดูเหล่าผู้ถูกคุมขังในค่ายกลราวกับหมาป่ามองลูกแกะรอโดนเชือด ก่อนที่ทุกคนจะพุ่งทะยานเข้าไปหาทันที!
ลู่หยวนมองซวี่รั่วหลิงแล้วเอ่ย “เจ้าไปได้…”
นางพยักหน้า ก่อนจะออกเท้าวิ่งออกไปจากเขตแดน
ลู่หยวนกลับไปที่รถม้า และขณะกำลังจะก้าวขึ้นไป จู่ ๆ เขาพลันนึกบางสิ่งได้ จึงหันกลับมาถามเฉาหงว่า “ลุงเฉา เจ้ากำลังป่วยด้วยโรคชราหรือไม่?”
จู่ ๆ ชายหนุ่มก็นึกได้… ในความทรงจำของเจ้าของร่าง แม้เฉาหงจะอยู่ในขั้นเทียมเทพ แต่ก็ดูเหมือนว่าโชคชะตาอันเลวร้ายจากการต่อสู้คราวก่อนจะทำให้เขาตกอยู่ในสภาวะตายทั้งเป็น นับตั้งแต่วันนั้น การฝึกฝนของเฉาหงก็ไม่เคยได้รับการพัฒนา
เฉาหงผงะไปชั่วขณะก่อนจะตอบกลับว่า “ขอบคุณคุณชายที่เป็นห่วง ข้ามีโรคประจำตัวจริง ๆ”
ลู่หยวนวางมือบนแขนของเฉาหง และเรียกให้ระบบตรวจสอบร่างกายของเขา
ระบบเริ่มตรวจสอบ…
จากการตรวจสอบ เฉาหงมีสายเลือดของเต่าเสวียนกุย สัตว์เทพในตำนาน และรากฐานวิญญาณได้รับความเสียหายจากอาการบาดเจ็บ เช่นนั้นจึงต้องหยุดการพัฒนาตนเอง และติดอยู่ในขั้นเทียมเทพ! ทว่าความแข็งแกร่งของเขากลับลดลงอย่างต่อเนื่อง จนปัจจุบันอยู่ในขั้นเทียมเซียนเท่านั้น!
ลู่หยวนเลิกคิ้ว เฉาหงกลายเป็นบุคคลไร้ประโยชน์งั้นหรือ? ป่วยจนตกจากขั้นเทียมเทพมาอยู่ในขั้นเทียมเซียนเนี่ยนะ?!
แล้วจะปกป้องตนเองอย่างไร?
หากเขาได้พบกับบุตรชายแห่งโชคชะตาซึ่งอยู่ในขั้นจักรพรรดิยุทธ์ ด้วยความแข็งแกร่งเพียงเท่านี้ เฉาหงที่อยู่ในขั้นเทียมเซียนนั้นไม่สามารถหยุดยั้งอีกฝ่ายได้
แม้ว่าจะห่างกันด้วยระดับขั้นยิ่งใหญ่ แต่มันก็ไม่เป็นปัญหาสำหรับเจ้าพระเอกลูกรักสวรรค์
เพียงไม่กี่กระบวนท่า… เฉาหงจะถูกสังหารในไม่กี่ลมหายใจ!
“ระบบ มีวิธีช่วยให้เฉาหงหายจากอาการป่วยนี้หรือไม่?”
ระบบแสดงรายการมากมายให้ลู่หยวนเลือก…
ลู่หยวนหยิบ ‘วิถีสัตว์เทพเสวียนกุย’ ที่ต้องใช้แต้มวายร้ายมากที่สุดออกมา ก่อนจะเปิดอ่านสรรพคุณ
“หากผู้ที่มีสายเลือดเต่าเสวียนกุยได้บ่มเพาะวิถีนี้ แล้วสำเร็จในระดับแรกเริ่ม จะสามารถพัฒนาสายเลือดของตนเอง ชดเชยข้อบกพร่องทั้งหมด จนสามารถถือกำเนิดขึ้นใหม่ได้อย่างสมบูรณ์! หากบ่มเพาะสำเร็จในระดับสูง จะสามารถเปลี่ยนฐานการบ่มเพาะหรือซ่อนขั้นพลังและกลิ่นอายของตนได้ ซึ่งต้องบ่มเพาะด้วยตนเอง! และหากบ่มเพาะสำเร็จจนถึงระดับสูงสุด จะสามารถอัญเชิญสัตว์เทพเต่าเสวียนกุยให้มาช่วยเหลือได้!”
สุดยอด!
ทักษะนี่มันยอดเยี่ยมจริง ๆ! มันสามารถอัญเชิญสัตว์เทพหลังจากบ่มเพาะจนถึงระดับสูงสุด!
ตำนานเล่าขานว่าสัตว์เทพเต่าเสวียนกุยนั้นมีพลังป้องกันเป็นเลิศ!
หากเฉาหงสามารถบ่มเพาะวิชานี้ได้ถึงระดับสูงสุด และสามารถอัญเชิญสัตว์เทพเต่าเสวียนกุยออกมาได้ แม้เขาจะไม่สามารถปกป้องตนเองได้ แต่ก็ยังสามารถปกปิดตัวตนแล้วหลบหนีได้ภายหลัง
มีประโยชน์ทั้งนั้น!
[มูลค่าของ ‘วิถีสัตว์เทพเสวียนกุย’ คือ 3,000 แต้ม ท่านต้องการแลกเปลี่ยนหรือไม่?]
“แลก!”
[การแลกเปลี่ยนสำเร็จ! ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้รับ ‘วิถีสัตว์เทพเสวียนกุย’ ค่าชะตาวายร้ายของท่านเหลืออยู่ 1,300 แต้ม ขอให้ท่านตรวจสอบวิถีการบ่มเพาะนี้!]
ลู่หยวนฟื้นคืนสติกลับมา เขาเหยียดมือออกพร้อมกล่าวกับเฉาหงโดยแสร้งทำเป็นกังวล “ลุงเฉา อาการบาดเจ็บของเจ้ามันส่งผลต่อการบ่มเพาะแล้ว”
เฉาหงทราบดีถึงผลกระทบของอาการบาดเจ็บที่ตนมี และเขาก็ทราบว่าพละกำลังของตนลดลงในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา นอกจากนี้ก็พยายามลองหลายวิธีแล้วแต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
คราแรกเขาเป็นคนที่สัญจรไปมาบนแผ่นดินใหญ่ แต่หลังจากการต่อสู้คราวนั้นทุกสิ่งแปรเปลี่ยนไป หากผู้อาวุโสแห่งตระกูลลู่ไม่พาเขาเข้าสู่ตระกูล และใช้สมบัติลับบางอย่าง เขาก็คงไม่อาจรักษาขั้นการฝึกฝนไว้ได้
เพื่อเป็นการตอบแทนตระกูลลู่ เฉาหงจึงอยู่เคียงข้างลู่หยวนเพื่อปกป้องท่านประมุขและครอบครัว ตอนนี้ก็ได้รับหน้าที่ดูแลคุณชายลู่
“ข้าทราบดี แต่ว่า…” เฉาหงเผยสีหน้าลำบากใจ “แต่มันไม่มีทางเลย หากตระกูลลู่ไม่ใช้สมบัติลับแก่ชายชรา ทาสผู้นี้คงกลายเป็นคนไร้ประโยชน์อย่างแท้จริงแล้ว”
ลู่หยวนถอนหายใจเบา “ลุงเฉาปกป้องข้ามานานหลายปี และข้าจดจำมันไว้ในใจเสมอมา”
เฉาหงเผยสีหน้าประทับใจ “ทั้งหมดคือสิ่งที่ชายชราสมควรกระทำ!”
ชายหนุ่มเห็นว่าอารมณ์อีกฝ่ายเต็มเปี่ยมด้วยความซื่อตรง เขาจึงหยิบตำราออกมามอบให้เฉาหง “นี่คือเคล็ดวิชายอดเยี่ยม… วิถีสัตว์เทพเสวียนกุย! เป็นสมบัติลับที่เป็นต้นเหตุการเปลี่ยนแปลงในซากมังกรสถิตคราวนี้ มันไม่เพียงแต่ช่วยฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของเจ้า แต่ยังสามารถปรับปรุงรากฐานการบ่มเพาะของเจ้าด้วย ว่ากันว่าหากบ่มเพาะจนสำเร็จ จะสามารถอัญเชิญสัตว์เทพเต่าเสวียนกุยออกมาได้ ลุงเฉารับมันไว้เสีย!”
เฉาหงมองดวงแสงสีม่วงเข้มตรงหน้า พร้อมดวงตาแดงเรื่อด้วยความปรารถนา
เขาเป็นเพียงทาสรับใช้ในตระกูลลู่ และมีผู้คนมากมายแข็งแกร่งกว่าเขา แต่ลู่เทียนเหอกลับไว้วางใจให้เขาปกป้องบุตรชายเพียงคนเดียวที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจนี้
เขามีทรัพยากรมากกว่าผู้ใดในตระกูลลู่ ยกเว้นเพียงลู่เทียนเหอ และลู่หยวน จึงไม่มีผู้ใดกล้าดูหมิ่นเขา
คุณชายไม่เคยดูหมิ่นเขาสักครั้งเรื่องสถานะต่ำต้อย และยังเรียกเขาว่าลุงเฉาอย่างสุภาพ
เฉาหงเก็บทุกสิ่งไว้ในใจเสมอมา…
ตอนนี้ลู่หยวนยังมอบตำราอันทรงพลังให้กับเขา
ดังที่ทราบ การฝึกฝนภายในแผ่นดินหยวนหงนั้นแบ่งออกเป็นแปดระดับคือ ‘สวรรค์ ศักดิ์สิทธิ์ จักรพรรดิ ราชัน ฟ้า ดิน นิล ทอง’
สวรรค์… ตำราศักดิ์สิทธิ์นั้นมีสองระดับ ไม่ใช่ทุกคนในแดนเหนือจะได้ครอบครอง! อีกทั้งตำราบ่มเพาะระดับจักรพรรดิยังมีอยู่ไม่กี่อย่าง ซึ่งตระกูลลู่นั้นรวบรวมได้เพียงห้าวิถีเท่านั้น หรือต่อให้มีหลายสิบตำราระดับจักรพรรดิ แต่ทั้งหมดย่อมถูกสงวนไว้สำหรับบุคคลในสายเลือดของตระกูลลู่เท่านั้น
ดังนั้นเมื่อลู่หยวนได้รับตำราศักดิ์สิทธิ์ระดับจักรพรรดิ เขาควรนำมันกลับสู่ตระกูลลู่ และปิดผนึกเพื่อให้สมาชิกในตระกูลลู่ฝึกฝน
แต่ถึงแม้จะไม่เอากลับคืน แต่ตำราจักรพรรดิที่มีอยู่ก็เพียงพอที่จะอยู่เหนือผู้อื่นในเขตแดนทางเหนือทั้งสิบเมือง!
แต่ลู่หยวนกลับไม่ทำเช่นนั้น และมอบมันให้ตนแทน นี่มันคือความเมตตาอะไรกัน!
“คุณชาย ข้า…”
เฉาหงน้ำตารื้น เขาไม่รู้ว่าจะตอบแทนความมีน้ำใจนี้อย่างไร!
“ลุงเฉารีบเก็บมันไว้ อย่าให้ผู้ใดเห็น” ลู่หยวนยัดตำรานี้ใส่มือของเฉาหง “มีเพียงเจ้าและข้าเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ ลุงเฉาจงฝึกฝนมันอย่างหนัก และหายจากโรคชรานี้โดยเร็วเสีย!”
เฉาหงพยักหน้ารับ เขาเก็บตำราฝึกฝน เช็ดมุมหางตาก่อนจะคุกเข่าข้างหนึ่งให้กับลู่หยวนแล้วกล่าวหนักแน่นว่า “คุณชาย! ข้าผู้นี้เต็มใจรับใช้ท่านไปชั่วชีวิต!”
[ระบบขอแสดงความยินดี ท่านได้ยอมรับผู้ติดตามในขั้นเทียมเทพนามว่าเฉาหง! แต้มความภักดีคือ 100 แต้ม!]
[เนื่องจากนี่คือครั้งแรกที่ท่านยอมรับผู้ติดตาม ระบบจะมอบของขวัญให้แก่ท่าน โปรดตรวจสอบมัน!]
ดวงตาของลู่หยวนเป็นประกาย เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าตนจะได้รับของขวัญจากระบบ
ยิ่งไปกว่านั้น เฉาหงเป็นผู้ดูแลของเขาอยู่แล้ว ซึ่งหมายความว่าในอนาคตอีกฝ่ายจะเชื่อฟังเขาโดยสมบูรณ์!
นับว่าเป็นผู้ติดตามที่ทรงพลังจริง ๆ!
ลู่หยวนเปิดดูข้อมูลในระบบ
[นาม : ลู่หยวน
สถานะ : บุตรศักดิ์สิทธิ์ตระกูลลู่ เเห่งเผ่าธารสุญญะแดนเหนือ
ฐานการบ่มเพาะ : ขั้นจักรพรรดิยุทธ์ ระดับต้น
พลัง : เพลงกระบี่ขั้วสวรรค์ หมัดเทวะแดนร้าง
วิชา : ยันต์สวรรค์บรรพกาล
สายเลือด : มาร
สมบัติศักดิ์สิทธิ์ : ไม่มี
ผู้ติดตาม : เฉาหง]
หลังจากมองดูข้อมูลแล้ว ลู่หยวนก็พยุงให้เฉาหงลุกขึ้น…
อีกด้านหนึ่ง สมาชิกทั้งหลายของตระกูลลู่ก็ปล้นสมบัติเสร็จสิ้นแล้วเช่นกัน
ลู่หยวนกลับไปหาคนขับรถเทียมสัตว์อสูร และซวี่รั่วหลิงตามมาภายหลัง
อสรพิษสวรรค์และกิเลนหลายตัวขยับเท้าแล้วทะยานขึ้นฟ้า
ลู่หยวนนอนอยู่บนตักของซวี่รั่วหลิง กลิ่นกายหอมดอกไม้เจือจางทำให้เขารู้สึกผ่อนคลาย
เขาหลับตา เพลิดเพลินกับการนวดจากซวี่รั่วหลิง และในใจยังคงสื่อสารกับระบบ
“ระบบ ข้าต้องการดูของขวัญ!”
[ระบบตรวจสอบว่าท่านได้รับของขวัญผู้ติดตาม จะเปิดใช้งานหรือไม่?]
“เปิด!”
[บี๊บ! ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้รับคำสั่งผู้ติดตาม! ท่านสามารถคัดลอกฐานการฝึกฝนของผู้ติดตามคนใดก็ได้มาสู่ตนเอง และใช้งานได้ 15 นาที!]
[ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้รับคำสั่งปราบปราม! ท่านสามารถสยบมนุษย์คนใดก็ได้ที่อยู่ต่ำกว่าขั้นเทียมเทพ และความจงรักภักดีจะอยู่ที่ 100 แต้มเสมอ!]
[ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้รับค่าชะตา 100 แต้ม! สามารถใช้ได้กับผู้ติดตาม มันจะเพิ่มอัตราความสำเร็จของผู้ติดตามที่กำลังฝึกฝนหรือทะลวงผ่านขั้น!]
เมื่อมองดูของรางวัลเหล่านี้ ลู่หยวนอดไม่ได้ที่จะลอบยินดี ทั้งหมดล้วนยอดเยี่ยม!
ด้วยคำสั่งผู้ติดตาม เขาจะสามารถคัดลอกระดับการฝึกฝนของเฉาหงได้ในกรณีฉุกเฉิน แม้เฉาหงไม่ได้อยู่เคียงข้าง แต่ก็ไม่มีผู้ใดสามารถฆ่าเขาได้ ยกเว้นแต่ว่าศัตรูอยู่เหนือว่าขั้นเทียมเทพ!
นอกจากนี้ยังมีคำสั่งปราบปราม ซึ่งต้องใช้อย่างระมัดระวัง เขาจะต้องใช้มันกับบุคคลที่อยู่ในระดับครึ่งก้าวสู่ขั้นเทียมเทพ
ค่าชะตาที่ได้มาควรใช้มันกับเฉาหง ให้เขาเป็นผู้ติดตามชั่วคราว เช่นนั้นควรจะต้องฝึกฝนเขาก่อน!
“ระบบ มอบโอกาสและค่าชะตาทั้งหมดให้กับเฉาหง!”
[บี๊บ! ใช้แต้มสำเร็จ!]
เฉาหงซึ่งติดตามลู่หยวนอยู่บนรถเทียมสัตว์อสูรรู้สึกเพียงว่าเวลานี้มีลำแสงสีทองแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเขา ชายชรามึนงง ไม่รู้เลยว่าสิ่งนี้คืออะไร จากนั้นพลันเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ไม่อาจอธิบายออกมาได้
เขากำลังจะตรวจสอบ แต่กลับได้ยินเสียงของลู่หยวนดังขึ้นพูดคุยด้วย “ลุงเฉา ไปสำนักฟ้าประทาน!”
เฉาหงตอบกลับทันที “ขอรับ!”
“ไม่ต้องกังวล ข้าไม่รีบ ไปช้า ๆ ได้ยิ่งดี!”
“ทราบแล้วขอรับ!”
