ระบบรักฉบับเทพบุตร - ตอนที่ 7

ตอนที่ 7 ตัวดุร้ายและน่ารักอยู่ที่บ้าน

หลังจากหลินฟ่านทำความสะอาดครัวแล้ว เซี่ยหว่านชิว  ก็กินบะหมี่เสร็จพอดี

“  บะหมี่ไข่ราคาเจ็ดหยวน “

“หลินฟ่าน ส่งข้อความทาง วีแชท ให้เชี่ยหว่านชิว หลังจากกินและดื่มที่ร้านทุกครั้ง

แม้ว่าเขาจะเป็นเพื่อนร่วมชั้นเก่า และสนิทกันมาก แต่ หลินฟ่าน คิดราคาทุกครั้ง และเซี่ยหว่านชิว ก็จ่ายทุกครั้ง

ถ้าหลินฟ่านไม่คิดเงินกับเธอก็อาจจะไม่มาบ่อยๆแบบนี้ เธอไม่หมือนคนอื่นๆ

และถ้าหลินฟ่านไม่มีระบบมันก็ยากที่จะเลี้ยงตัวเองได้เงินเจ็ดหยวน เช่นกัน

“ดี.” หลินฟ่าน พยักหน้าโดยไม่ต้องมองไปที่โทรศัพท์

“หลินฟ่าน ร้านของนายขายไม่ค่อยดีเหรอ  ?” เซี่ยหว่านชิว มองไปที่ หลินฟ่าน และกล่าว

“มันได้เงินไม่มาก แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่” หลินฟ่าน กล่าวตอนนี้เขามีรถและคฤหาสน์หรูหลายร้อยล้านและบัญชีธนาคารของเขายังมีเงินสดอีกหนึ่งแสน อย่างน้อยในระยะสั้นนี้เขาจะไม่กังวลเรื่องอาหารและเสื้อผ้า บางที เขาสามารถลงชื่อเข้าใช้เพื่อสิ่งที่ดีกว่าในอนาคตได้อีกดังนั้นเขาจึงไม่สนใจกำไรของร้านอาหารเล็ก ๆนี้เท่าไหร่

“เหมี๊ยวๆ.. นายหล่อมากนายสามารถเข้าร่วม สังกัด ของเราได้นายสามารถเป็นนักแสดงที่ดีได้แล้วนายจะมีแฟน ๆ มากมาย” เซี่ยหว่านชิว สัมผัสลูกแมวสีเทาในอ้อมแขนของเธอและพูดกับหลินฟ่านไปพร้อมๆกัน

“ตอนนั้นเรายังท่องบทด้วยกันและแสดงด้วยกันได้ เลย… ” เซี่ยหว่านชิว มองไปที่ หลินฟ่าน เธอปฏิเสธฉากจูบ ฉากจับมือและฉากถึงเนื้อถึงตัว มาโดยตลอดซึ่งก็สร้างความสูญเสียให้กับ บริษัท มากมายเช่นกันโชคดีที่เธอ เป็นนักแสดงเบอร์ต้นๆของ บริษัทจึงไม่สามารถจะตำหนิเธอได้

“ฉันคิดว่ามันค่อนข้างใช้ชีวิตลำบาก ทุกวันนี้ฉันอยู่แบบสงบและมีความสุขที่ได้โทรหาพ่อแม่เป็นครั้งคราวทุกอย่างดีอยู่แล้ว  และการเป็นดาราคงจะเครียดมาก” หลินฟ่านปฏิเสธ

ตอนนี้เขาหล่อมากแล้วและเขาสามารถดึงดูดสายตาของสาว ๆ มากมายบนท้องถนนได้ถ้า หลินฟ่านใส่ใจกับการแต่งตัว และเขาสามารถหากินได้ด้วยรูปลักษณ์ของเขา

ถ้าเขาเปลี่ยนอาชีพไปเป็นดารา  จะไม่ต้องลำบากอีก ในอนาคตจะมีปาปารัสซี่ไล่ตาม การปกป้องจากแฟนคลับ  ผู้หญิงหลายคนจะมาให้เขาเลือก

ในชีวิตจริงนั้นการคิดเรื่องนี้เป็นเรื่องเครียด สำหรับ หลินฟ่าน เขาแค่อยากสัมผัสกับความสุขในชีวิตเก็บเงินแต่งงาน และออกกำลังกายเป็นครั้งคราวมันไม่ต้องหรูหราอะไรมากมาย

“นั่นสินะ … ” เซี่ยหว่านชิว พยักหน้าเศร้าเล็กน้อยในดวงตาที่สวยงามและเต็มไปด้วยความปรารถนาดีของเธอ

“และถ้าฉันไปแสดงกับเธอฉันจะถูกแฟน ๆ ของเธอไล่ในตามแน่ๆ … “

“ถ้าให้พวกเขาเห็นว่าเธอมากินข้าวที่นี่  คงมีแฟนคลับมานั่งเต็มร้านไปหมด”

เซี่ยหว่านชิว ปัจจุบันเป็นซุปเปอร์สตาร์ที่รักของผู้คนนับไม่ถ้วน หากไม่มีระบบวิเศษนี้ หลินฟ่านก็เป็นเพียงคนธรรมดาที่มีชีวิตยากลำบากไม่คูควรแม้แต่จะมอง เซี่ยหว่านชิว ด้วยซ้ำ

” นายก็เคยเลี้ยงฉันตอนที่คุณอยู่มัธยมปลาย จะมีอะไรผิดปกติ  แค่การเป็นดาราเราร่วมโต๊ะกินข้าวด้วยกันไม่ได้แล้วงั้นเหรอ?

” แม้ว่าตอนนี้ฉันจะมีแฟนคลับอยู่บ้าง แต่ฉันก็เป็นคนธรรมดา อย่าคิดว่าฉันเป็นคนที่เหนือกว่าคนอื่น ถ้านายพูดแบบนี้อีกทีหลังฉันจะโกรธ ” เซี่ยหว่านชิว แกล้งทำเป็นโกรธและจ้องมอง หลินฟ่าน

“เกิดอะไรขึ้นเมื่อฉันโกรธนายรู้ใช้ไหม?” หลินฟ่าน เห็นท่าทางโกรธของ เซี่ยหว่านชิว รู้สึกน่ารักจนอดยิ้มไม่ได้

“นายรู้รึเปล่าว่าที่จริงแล้วแมวมันดุมาก”เซี่ยหว่านชิว  กล่าว

“ใช่มันดูดุร้ายเวลาโมโหและน่ารักมากเหมือนกัน” หลินฟ่านยิ้ม

“นี่แหน่ะ!” เซี่ยหว่านชิว ตี ตีหลินฟ่าน เธอดูโกรธมาก

“โอ๊ย!มันเจ็บนะ” หลินฟ่าน ยิ้มและพูดเสียงแหบๆ

แม้ว่าเขาจะเป็นซุปเปอร์สตาร์แล้วเธอก็ยังเหมือนเดิม ตอนเรียนอยู่ในโรงเรียนมัธยมพวกเขาก็มักจะเล่นกันแบบนี้เสมอ

“ฉันทำนายเจ็บรึเปล่า” เซี่ยหว่านชิว ถามเบา ๆ ดวงตาของเธออ่อนโยนลงทันที

“ไม่เจ็บแล้ว   ไม่เจ็บแล้ว ” หลินฟ่าน มองหน้า เซี่ยหว่านชิว เธอน่ารักและแสนดีจริงๆใครจะอดใจไม่รักเธอได้?

เซี่ยหว่านชิว นั่งลงและยิ้มอย่างนุ่มนวล “หลินฟ่าน  นายยังคงเหมือนเมื่อตอนที่เรียนมัธยมปลายไม่เปลี่ยนเลย”

“ถ้านายไม่อยากเป็นดาราอย่างนั้นมาเป็นผู้จัดการให้ของฉันไหมและฉันให้เงินเดือนสูง ๆ กับนายได้” เซี่ยหว่านชิว พูดแบบจริงจัง

“ถ้างั้นฉันจะสามารถทำงานให้เธอได้ไงล่ะฉันหล่อมากนะจะทำยังไงถ้าออร่าของฉันบดบังออร่าของเธอซะหมด” หลินฟ่าน ยิ้ม

“นายนี่ … ” ใบหน้าของ เซี่ยหว่านชิว แดงขึ้นและเขาจ้องไปหลินฟ่าน  เห็นรอยข่วนที่แขนของเข่า

“เหมียว ~~” ลูกแมวสีเทาร้องเหมียวกระโดดเข้าสู่อ้อมแขนของ เซี่ยหว่านชิว และเหยียดอุ้งเท้าของมันไปที่ หลินฟ่าน อย่างดุเดือด

“ลูกแมวตัวนี้ฉันขอฝากไว้กับนายด้วยนะ  นายช่วยฉันดูแลมันด้วย” เซี่ยหว่านชิว ถอนหายใจปกติแล้วเธอจะยุ่งกับงานตลอด แล้วเธอจะมีเวลาเล่นแมวได้อย่างไร?

“โอเค” หลินฟ่าน ตอบรับและยิ้มให้กับลูกแมวสีเทา ปล่อยให้แมวแก่ตัวนี้ทำร้ายฉัน และในที่สุดฉันก็สามารถพาแมวตัวนี้ไปทำหมันได้!

“แล้วอย่ารังแกมันนะ” เซี่ยหว่านชิว พูดอีกครั้ง

“ ฉันไม่สำคัญเท่าแมวเหรอ?” หลินฟ่าน รู้สึกเสียใจเล็กน้อย ที่เธอเห็นแมวแก่ตัวนี้สำคัญกว่าเพื่อนอย่างฉัน

“อืม ..ใช่.. ถ้าเป็นครอบครัวเราสามคนนายต้องสำคัญน้อยที่สุดอยู่แล้ว” เซี่ยหว่านชิว แสดงรอยยิ้มเล็กน้อย

“ใครอยากเป็นครอบครัวสามคนกับเธอ..อย่ามาขี้โกงฉัน” หลินฟ่าน จับแมวอย่างระมัดระวัง

“แค่มากินข้าวก็จะบอกว่าเป็นครอบครัว ฉันไม่ให้เธอกินฟรีหรอกนะ!”

เซี่ยหว่านชิว โกรธมาก “เธอกัดแขนของหลินฟ่าน!”

แขนขวาของหลินฟ่าน ถูกกัดจนเป็นรอย

“ นี่เธอเป็นหมาเหรอ?” หลินฟ่าน มองไปที่รอยบนแขนของเขาแล้วเขาก็พูดติดตลก”นี่ เซี่ยหว่านชิว เธอกัดฉันจริงๆ”

เซี่ยหว่านชิว ออกอาการโกรธกับคำพูดของ หลินฟ่าน เธอเงียบและจ้องหลินฟ่านอยู่สักครู่หนึ่ง

“ฉันยังมีงานอยู่ ไปก่อนนะลูกแมว ฉันจะตั้งชื่อให้เธอว่า ชิวฉิว” เซี่ยหว่านชิว ยืนขึ้นและลูบหัวลูกแมวอีกครั้ง

“ดีดี” หลินฟ่านอุ้มลูกแมวและเดินออกไปที่ประตูด้วยกัน

เซี่ยหว่านชิว สวมหมวกหูแมวและหน้ากากโชคดีที่ไม่มีใครอยู่แถวนี้  เธอได้มองเห็นรถสามล้อเก่าๆของหลินฟ่าน และถอนหายใจเล็กน้อย

“นายอยากปลี่ยนรถสามล้อของนายรึเปล่าฉันว่านายนั่งรถสามล้อคันนี้ดูมันไม่ปลอดภัย” เซี่ยหว่านชิว หันกลับไปพูดและมองไปที่ หลินฟ่าน

“ ไม่….ฉันขับรถคันนั้นตอนออกไป” หลินฟ่าน ชี้ไปที่ บูกัทติ ลา โว ชูนั่ว ที่จอดอยู่ไม่ไกล

เมื่อเห็นรถสปอร์ต เซี่ยหว่านชิว ก็มองแล้วเดินไปข้างหน้า หลินฟ่าน จ้องหน้า หลินฟ่าน” อย่าโม้เลยหลินฟ่าน ฉันรู้ว่านายจะโม้แต่เอาไว้โม้คราวหน้า..แล้วก็ระวังฉันจะกัดนายอีกนะ “

หลินฟ่าน ยิ้ม   บอกความจริงก็ไม่มีใครเชื่อ

สำหรับ บูกัทติคันนี้ หลินฟ่าน ไม่ได้อธิบายและเขาไม่ต้องการอวดความความรวยของเขาให้ใครรู้

เมื่อมองไปที่ด้านหลังของ เซี่ยหว่านชิว   หลินฟ่าน ก็เปิดกล้องโทรศัพท์มือถือของเขาถ่ายรูป เซี่ยหว่านชิว และบันทึกไว้

แต่หลังจากนั้นไม่นาน เซี่ยนหว่านชิวก็ลับสายตาเขาไป

บน วีแชท ของหลินฟ่านเขาได้รับข้อความของ เซี่ยหว่านชิว

เซี่ยหว่านชิว: “เจ้าแมวเหมียวฉันจะไปแล้วนะ”

หลินฟ่าน: “ดูแลตัวเองด้วย”

เซี่ยหว่านชิว: “~~~~” อ่านข้อความแล้วยิ้ม