ลมอันสดชื่นพัดผ่านเจ้ามาพร้อมกับอากาศอันบริสุทธิ์
ไกลออกไปมีเสียงสัตว์อสูรคำรามดังขึ้นมา
เสียงนกและสายลมที่พัดผ่านต้นไม้พร้อมกับแสงแดดอันอบอุ่น
ที่นี่คือโลกอันสงบสุข
จ้าวเมิ่งซี, ฟ่านฉิงเหมยและคนอื่น ๆ ต่างก็ตะลึงกับฉากตรงหน้า
“สวยจริง ๆ….”
แทบทุกคนต่างก็ชื่นชอบโลกที่อยู่ตรงหน้า
“โลกนี้งดงามจริง ๆ ”
เมื่อเห็นว่าทุกคนต่างก็ตกตะลึงกับความงดงามของโลกใบนี้ หวังเย่าก็ได้อธิบายถึงความพิเศษของที่นี่รวมถึงพูดแผนการในหัวของเขาออกมาให้ทุกคนได้รับรู้
หลังจากที่ได้ยินคำพูดของหวังเย่า ทุกคนก็เริ่มแสดงสีหน้าคาดหวังออกมา
“หัวหน้า เราไปดูรอบ ๆ ได้รึเปล่า ? ” ตอนนั้นเองก็มีคนถามขึ้นมา เพราะพวกเขาอดไม่ได้ที่อยากจะเห็นสถานที่รอบ ๆ ให้มากกว่านี้
“ตามสบาย” หวังเย่าพยักหน้า เขาไม่คิดห้ามใครที่อยากจะสำรวจโลกนี้อยู่แล้ว เพราะไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับอันตรายจากสัตว์อสูรที่นี่
สัตว์อสูรที่นี่รักสงบ ตราบใดที่ไม่ทำให้มันโกรธก็เพียงพอแล้ว
ดังนั้นหวังเย่าจึงไม่ได้กังวลอะไรมาก
หลังจากที่หวังเย่าอนุญาต หลงปู้หยู๋และคนอื่น ๆ ต่างก็พากันแยกย้ายออกไปทันที
ตอนนั้นเหลือแค่หวังเย่า, จ้าวเมิ่งซี, ฟ่านฉิงเหมยและเสี่ยวซวีเท่านั้น
“พวกเธอจะไม่ไปดูรอบ ๆ หรือ ? ” หวังเย่ามองไปที่แฟนทั้งสองของเขา ก่อนจะถามและยิ้มออกมา
“พี่สาว ข้าจะพาไปดูอะไรดี ๆ ” ทั้งสองยังไม่ทันได้พูดอะไร เสี่ยวซวีก็มองไปยังทั้งสองคนแล้วพูดขึ้นมา
เสี่ยวซวีเคยอยู่ในโลกนี้มาสักพักแล้ว
“งั้นก็ไปกันเถอะ”
ทั้งสองคนได้ยินแบบนั้นก็ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
จากนั้นทั้งสามก็หายตัวไป
หวังเย่าไม่ได้ห้ามปรามอะไร ยังไงซะทั้งสองก็มีเสี่ยวซวีคอยดูแล
เมื่อทุกคนเดินทางออกไป หวังเย่าก็มองไปที่ค่ายกลก่อนจะครุ่นคิด
ไม่นานเขาก็ได้มุ่งหน้าไปที่ทางออกของโลกนี้
เมื่อเดินออกมาจากทางออกนั้น หวังเย่าก็ปรากฏตัวขึ้นในโพรงที่อยู่ในส่วนลึกของภูเขาอนันต์
เมื่อเห็นฉากที่คุ้นเคยตรงหน้าแล้ว หวังเย่าก็นึกถึงเรื่องเมื่อครึ่งเดือนก่อน
ตอนนั้นเขาอยู่ในสภาพน่าอนาถอย่างมาก
โชคดีที่เขารอดมาได้และทำให้เขาแข็งแกร่งถึงระดับนี้ได้
ไม่กี่นาทีต่อมาเขาก็มาถึงเขตกลางของภูเขาอนันต์ก่อนจะทำการสร้างค่ายกลเคลื่อนย้ายเอาไว้ที่นั่นด้วย
แสงสว่างได้ส่องประกายออกมาก่อนที่หวังเย่าจะหายตัวไป ตอนที่เขาปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้งนั้น เขาก็ได้กลับมายังมิตินอกแล้ว
จากนั้นเขาก็ยืนรอทุกคน
ไม่นานหลังจากนั้นเมื่อทำการสำรวจโลกนี้จนพอใจแล้วทุกคนก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
ทุกคนต่างก็แสดงสีหน้าแปลกใจออกมา พวกเขาไม่เคยเจอโลกที่สงบสุขแบบนี้มาก่อน โลกที่มนุษย์และสัตว์อสูรอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข
ไม่นานหลังจากนั้นเสี่ยวซวีก็พาจ้าวเมิ่งซีและฟ่านฉิงเหมยกลับมา
ทั้งสองคนเผยรอยยิ้มออกมา ไม่รู้เลยว่าพวกเธอไปเจอกับอะไรแต่มันคงเป็นเรื่องที่ดีแน่ ๆ
เมื่อทุกคนมารวมตัวกันแล้ว หวังเย่าก็ได้สั่งให้ทุกคนไปที่ค่ายกล แสงสว่างได้ส่องประกายออกมาก่อนที่ทุกคนจะหายตัวไปอีกครั้ง จากนั้นพวกเขาก็ปรากฏตัวขึ้นบนค่ายกลของเขตกลางในภูเขาอนันต์
“ที่นี่มัน…”
ทุกคนมองฉากรอบตัวและได้กลิ่นคาวเลือดที่ลอยเข้ามาเตะจมูก
พวกเขานึกถึงที่ที่หวังเย่าเคยบอกพวกเขาก่อนหน้านี้ซึ่งก็คือภูเขาอนันต์นอกเมืองตัดขวาง
ที่นี่คือที่ที่อันตราย ตามแผนการแล้วพวกเขาจะได้ทำการฝึกฝนกันอยู่ที่นี่
เมื่อคิดได้แบบนั้นทุกคนต่างก็พากันฮึกเหิมขึ้นมา
ไม่นานหวังเย่าก็ได้ไปล่อเสือแดงตัวหนึ่งออกมา มันถือว่าเป็นสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งอย่างมาก
ต่อมา หวังเย่าก็ได้ให้ทหารรับจ้างลองจัดการกับเสือแดงขั้นจักรพรรดิดูเพื่อทดสอบการร่วมมือกันของพวกทหารรับจ้าง
สิบนาทีต่อมาการต่อสู้ก็จบลง มันไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น ทุกคนร่วมมือกันเป็นอย่างดี ภายใต้การร่วมมือกันสุดท้ายพวกเขาก็จัดการกับเสือแดงได้สำเร็จ
หลังจากนั้นหวังเย่าก็ได้ไปล่อสัตว์อสูรขั้นจักรพรรดิมาอีกหลายตัวเพื่อทดสอบประสิทธิภาพของพวกทหารรับจ้างต่อ
ผลลัพธ์คือพวกทหารรับจ้างฆ่าสัตว์อสูรเหล่านั้นได้สำเร็จ
ทุกคนเดินทางกลับมายังมิตินอกก่อนที่หวังเย่าจะบอกกับทุกคน “ดูเหมือนว่าพวกนายจะพัฒนากันขึ้นมาจริง ๆ แต่สำหรับหายนะในอนาคตแล้วมันยังไม่เพียงพอ พวกนายต้องพัฒนากันให้มากกว่านี้”
“ได้ ! ” หลงปู้หยู๋และคนอื่น ๆ ต่างก็พยักหน้าตอบรับ
จ้าวเมิ่งซีและฟ่านฉิงเหมยจับมือเสี่ยวซวีเอาไว้แน่นพร้อมแสดงสีหน้าคาดหวังออกมา
หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้ใช้ค่ายกลอีกครั้งก่อนจะเดินทางกลับมาที่เมืองหัวเซี่ย
บอกได้ว่าการเดินทางในระยะทางที่ไกลแบบนี้ถือว่าค่ายกลนี้มีประสิทธิภาพที่สูงอย่างมาก
หากค่ายกลแบบนี้ถูกใช้กันอย่างแพร่หลาย งั้นพวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องบินในการเดินทางอีกแล้ว
เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ไม่คาดคิดในการเดินทางเมื่อไม่นานมานี้ หวังเย่าก็เกิดความคิดนี้ขึ้นมาในหัวทันที
“วันนี้เราจะพักกันก่อน พรุ่งนี้ค่อยเริ่มฝึกฝนกัน ! ” หวังเย่าแสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมาและบอกกับทุกคน
“ได้ ! ” ทุกคนตอบกลับมาเป็นเสียงเดียวกันก่อนจะพากันแยกย้ายกันออกไป
หลังจากนั้นหวังเย่าก็ได้กลับไปที่ห้องทำงานพร้อมกับจ้าวเมิ่งซีและฟ่านฉิงเหมย
ในห้องทำงานนั้นหวังเย่าได้บอกทั้งสองคนเรื่องการใช้งานค่ายกลเคลื่อนย้าย
เขาคิดจะสร้างค่ายกลเคลื่อนย้ายเพื่อเดินทางจากเมืองหัวเซี่ยไปยังเมืองต่าง ๆ นี่ถือว่าเป็นรากฐานที่ดีสำหรับอนาคต….
