ตอนที่ 399 : เดินทางกลับ
“ เธอมีอะไรจะถามอีกรึเปล่า ? ” หัวหน้าผู้ตรวจสอบได้ถามขึ้นมา
เสวียนจู่ที่อยู่ข้าง ๆ มองดูทุกอย่างเงียบ ๆ ไม่คิดจะเข้าไปยุ่งเกี่ยว
หัวหน้าผู้ตรวจสอบมองไปที่ตี้เวยจื๊อด้วยสายตาชื่นชม ยังไงซะเธอก็เป็นผู้เยาว์ที่แข็งแกร่งที่สุดและในอนาคตเธอก็ต้องเป็นเสาหลักของชาวหัวเซี่ย หลังจากนั้นหัวหน้าผู้ตรวจสอบก็มองไปที่คนอื่นๆ ยังไงซะอนาคตของพวกนี้ก็ไม่อาจจะคาดเดาได้
“ตัวตนเหนือระดับเทพเป็นแบบไหนกัน ? มันมีระดับนั้นอยู่ในโลกจริง ๆ หรือ ? ” ตี้เวยจื๊อถามขึ้นมาอีกครั้ง
คนส่วนมากไม่รู้ว่ามีอสูรระดับเทพด้วยซ้ำ นี่ไม่ต้องนับระดับที่เหนือกว่าเลย
บางทีมันอาจจะมีอยู่จริง ๆ…
เมื่อเห็นท่าทีสงสัยของทุกคน หัวหน้าผู้ตรวจสอบจึงได้พูดขึ้น “ระดับนั้นยังห่างไกลจากเธออยู่ ฉันบอกได้แค่ว่ามันมีอยู่จริง ๆ แต่แม้แต่ฉันก็ยังไปไม่ถึงระดับนั้น”
เมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนก็พากันเงียบไป ระดับที่เหนือกว่าเทพมีอยู่จริง แต่แม้แต่หัวหน้าผู้ตรวจสอบก็ยังเข้าไปไม่ถึงระดับนั้น
หัวหน้าผู้ตรวจสอบพูดถูก ระดับนั้นยังเป็นเรื่องไกลตัวสำหรับพวกเขา
อัจฉริยะส่วนมากตอนนี้ยังอยู่แค่ระดับ A บางคนยังไปไม่ถึงระดับ S ด้วยซ้ำ นี่ไม่ต้องพูดถึงระดับเทพเลย เพราะระดับนั้นมันสูงยิ่งกว่าระดับ SSS ไปอีกขั้นหนึ่ง ตอนนี้พวกเขายังอ่อนแอเกินไป
“สัตว์อสูรที่โจมตีเมืองในครั้งนี้เกี่ยวข้องอะไรกับคลื่นพลังของปีศาจนั่นรึเปล่า ? ” ตี้เวยจื๊อถามคำถามสุดท้ายออกมา
“ใช่ คลื่นพลังปีศาจได้แผ่มาถึงโลกของเรา ดังนั้นมันจึงมีสัตว์อสูรจำนวนมากที่ได้รับผลกระทบจากคลื่นพลังปีศาจและเริ่มคลุ้มคลั่ง ” เมื่อพูดจบหัวหน้าผู้ตรวจสอบก็มองไปที่เสวียนจู่ “ เรื่องนี้เกิดขึ้นไม่กี่วันก่อน เสวียนจู่ได้ทำการควบคุมสัตว์อสูรระดับต่ำ แม้ว่าพวกนั้นจะยังไม่ก่อเรื่องแต่ก็ยังมีคลื่นพลังของปีศาจในตัว แต่ไม่ว่าจะทำยังไงก็ไม่อาจจะกำจัดคลื่นพลังปีศาจเหล่านั้นได้ เราทำได้เพียงทำลายมัน ! เพื่อที่จะกำจัดสัตว์อสูรที่ติดเชื้อปีศาจไม่ให้มันก่อเรื่องในโลกมนุษย์อีก แม้ว่าเราจะควบคุมตัวพวกมันได้ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าคลื่นพลังปีศาจในตัวมันจะถูกลบไป หลังจากที่เสวียนจู่ได้ทำการควบคุมพวกมันไปยังที่หนึ่ง สุดท้ายข้ากับ เสวียนจู่ก็ได้จัดการกับพวกมัน !”
เมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนก็เข้าใจเหตุผลถึงการที่สัตว์อสูรได้เข้าโจมตีเมืองทันที เมื่อยิ่งรู้ทุกคนก็ยิ่งพากันสลดไปทันที
“นี่มัน…” หวังเย่าเข้าใจทุกอย่าง ทุกอย่างที่เขาคาดเดาได้รับคำตอบหมดแล้ว
“หัวหน้าผู้ตรวจสอบ ฉันไม่มีอะไรจะถามแล้ว” ตี้เวยจื๊อได้บอกกับหัวหน้าผู้ตรวจสอบ
“งั้นทุกคนก็กลับไปก่อนและพยายามทำความเข้าใจเรื่องในวันนี้” เมื่อพูดจบหัวหน้าผู้ตรวจสอบก็มองไปที่เสวียนจู่
เสวียนจู่ได้ยกมือขึ้นก่อนที่ใต้เท้าของทุกคนจะมีแสงระเบิดออกมา ไม่นานเมื่อแสงสว่างจางหายไป ทุกคนบนลานก็หายตัวไป แม้แต่ชายหัวโล้นก็ยังหายตัวไปด้วย
ตอนนั้นเหลือแค่ 2 คนในมิติแห่งนั้น พวกเขามองไปยังมิติที่พังตัวลงพร้อมกับจ้องไปที่หนวดที่แทงมายังโลกนี้
แม้ว่าพวกเขาจะเป็นคนระดับสูงในตอนนี้ แต่สายตาของทั้งสองคนก็ไม่มีความมั่นใจเลย
“ข้าหวังว่าโลกจะอยู่ได้นานกว่านี้…”
“ใช่..”
….
ภายในป่าแห่งหนึ่ง
มิติได้บิดเบี้ยวไปเล็กน้อยก่อนที่จะมีกลุ่มคนปรากฏตัวขึ้นมา
เมื่อเห็นฉากที่คุ้นเคยรอบตัว หวังเย่าก็รู้ว่าเขาได้กลับมายังมิติก่อนหน้านี้แล้ว
เมื่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้าและคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อตะกี้แล้ว หวังเย่าก็เงียบไป
ตอนนี้เขารู้สึกกดดันยิ่งกว่าเดิม…
“พวกเจ้ากลับไปก่อนและยังไม่ต้องมาที่มิตินี้ เพราะมิตินี้อาจจะอยู่ได้อีกไม่นาน” ชายหัวโล้นเดินมาจากด้านหลังและบอกกับทุกคน
หวังเย่าหันกลับไปมองและรับรู้ถึงความโดดเดี่ยวและความโศกเศร้าจากน้ำเสียงของอีกฝ่าย
ชายหัวโล้นรู้ว่าโลกนี้คงต้องโดนปีศาจทำลายแต่เขาก็ไม่อาจจะทำอะไรได้ เขาอาจจะพอต้านทานได้บ้างหากเขาขึ้นไปถึงระดับเทพ แต่การพัฒนาของสัตว์อสูรนั้นมันไม่ได้ขึ้นไปง่าย ๆ เพราะยิ่งอยู่ระดับที่สูงก็ยิ่งพัฒนาช้าไปอีก
ชายหัวโล้นส่ายหน้าก่อนจะหายตัวไปต่อหน้าต่อตาทุกคน
หวังเย่ากลับมาสวมชุดเกราะอีกครั้งก่อนจะกระโดดไปยังทางออกแล้วหายตัวไป
การกระทำของเขาทำให้ฟางอี้หงุดหงิดเป็นอย่างมาก ข่าวที่เธอได้ยินมาในวันนี้น่าเหลือเชื่อ เธอไม่คิดเลยว่าอนาคตของโลกมนุษย์และจักรวาลนั้นกำลังจะเจอกับหายนะ
ตัวตนชั่วร้ายนั้นคือต้นตอของปัญหา…
ด้วยการที่หวังเย่าเดินทางออกไปนั้น คนอื่น ๆ ก็ไม่คิดที่จะอยู่ที่นี้ต่อ
พวกเขาไม่อาจจะเผยแพร่ข้อมูลนี้ได้ แต่พวกเขาสามารถบอกเรื่องนี้กับคนระดับสูงในตระกูลของตัวเอง เพื่อให้ทุกคนเตรียมใจและเตรียมตัวรับมือกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต…
ตี้เวยจื๊อเองก็ออกจากมิตินี้ไปพร้อมกับทีมของเธอ
ในใจของเธอตอนนี้คือต้องพยายามทะลวงขึ้นไปถึงระดับเทพให้ได้
แค่ไม่กี่นาทีที่นั่นก็กลับมาสงบอีกครั้ง
บางทีในอนาคตอันใกล้นี้โลกนี้อาจจะพังลงเหมือนกับโลกอีกหลายใบในจักรวาล...
