ตอนที่ 396 : ปรากฏตัว
มันมีดวงดวงอยู่นับไม่ถ้วนราวกับพวกเขาอยู่ในดินแดนลวงตา
ไม่ว่าจะมองไปที่ไหนก็พบกับแสงดาวระยิบระยับ ในตอนที่เดินอยู่บนทางเดินมิตินั้นทุกคนต่างก็ตกตะลึงกับฉากอันงดงามนี้
นี่คือสิ่งที่สวยที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเห็นมา บางทีมันอาจจะมีแค่กำแพงโลกเท่านั้นที่จะได้เห็นฉากอันงดงามแบบนี้ได้
ด้านล่างพวกเขาเป็นมิติลับแต่ด้านบนกลับเป็นทะเลดวงดาว
พวกเขาราวกับเข้ามาอยู่อีกจักรวาลหนึ่ง แต่ที่อันจริงแล้วที่นี่เป็นแค่มิตินอก
พวกเขายังอยู่ในมิตินอกอยู่….ไม่ได้ไปไกลขนาดนั้น
เมื่อเดินมาได้สักพักพวกเขาก็พบกับแสงจากดาวดวงหนึ่งที่สว่างจ้าขึ้นมา
สุดท้ายภายใต้การนำทางของชายหัวโล้น หวังเย่าและคนอื่น ๆ ก็มาถึงลานแห่งหนึ่ง ลานแห่งนี้ตั้งอยู่บนความว่างเปล่า
ตอนที่ทุกคนขึ้นไปที่ลานนั้น ลานนั้นก็พุ่งไปด้านหน้าทันที
ตอนนี้มีดวงดาวอยู่เหนือหัวพวกเขาแค่ 2-3 ดวงเท่านั้นแต่ดวงดาวเหล่านั้นไม่ได้เหมือนกับดวงดาวในพื้นที่อื่น ๆ พวกมันกลับเปล่งแสงสว่างจ้าออกมา
หลังจากนั้นสักพักลานก็ได้หยุดลง พื้นที่นั้นดูห่างไกล มันมีดวงดาวไม่มากนัก แต่แสงดาวในพื้นที่นี้กลับสว่างกว่าพื้นที่อื่นๆ มันราวกับดวงอาทิตย์ที่อยู่ในจักรวาล
อย่างน้อยนี่ก็คือสิ่งที่ทุกคนคิด แสงที่นี่ทำให้พวกเขารู้สึกได้ถึงความลึกลับและความหวัง
เมื่อไหร่ที่โลกกลับคืนสู่การควบคุมของมนุษย์ บางทีพวกเขาอาจจะโชคดีพอที่จะได้ขึ้นไปยังจักรวาลด้วยตัวเอง และรับรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของจักรวาล…
ทุกคนพากันมองไปโดยรอบ
ดูเหมือนพวกเขาจะมาถึงที่หมายแล้ว ลานแห่งนี้ได้หยุดลงพร้อมกับชายหัวโล้นที่ไม่ได้ทำอะไรต่อ เขาแค่มองไปยังความว่างเปล่าที่มืดมิดตรงหน้า
เมื่อเห็นทิศทางที่ชายหัวโล้นมองไป ทุกคนรวมถึงหวังเย่าก็มองไปที่นั่นเช่นกัน
มันคือความว่างเปล่าที่มืดมิด
แต่ตรงหน้าทุกคนกลับเหมือนมีบางอย่างโผล่ออกมา มิติที่นั่นกลับสั่นไหว
หวังเย่ามองไปฉากตรงหน้าพร้อมกับหรี่ตาลง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปก่อนจะกลายเป็นความตะลึง
มิติส่วนนั้นเริ่มพังลงเผยให้เห็นความมืดมืดที่มากกว่าเดิม
มันมีหนวดโผล่ออกมาจากความมืดมิดนั้นผ่านรอยแยกของมิติก่อนจะเข้ามาในมิติที่พวกเขาอยู่
แต่ไม่รู้ว่าหนวดนั่นตื่นแล้วรึไม่หรือเพราะเหตุผลบางอย่าง หลังจากที่หนวดนั่นแทงเข้ามาในมิติพวกเขา มันก็แค่แผ่คลื่นพลังปีศาจออกมาเป็นหมอกดำให้ลอยไปโดยรอบ จากนั้นมันก็หยุดนิ่งไม่ไหวติงอีก
ไม่รู้ว่ามีร่างแบบไหนอยู่ในมิติอีกด้าน ด้านหลังมิติที่แยกออกนี้จะเป็นที่แบบไหน
ทุกคนมองไปที่หนวดนั่นด้วยความกลัวจนตัวที่แข็งทื่อ
หวังเย่าคิดถึงฉากที่เขาเคยเจอมาและรู้สึกกลัวขึ้นมาทันที
ฉากที่หนวดนี่แทงทะลุมิติออกมาพร้อมกับหมอกดำพวกนี้ที่พ่นออกมาจากหนวดนี่ มันเหมือนกับสิ่งที่หวังเย่าได้พบในโลกของเทพมังกร
แม้ว่าหนวดที่เขาเจอตอนนี้จะไม่ได้แข็งแกร่งเท่าตอนนั้นก็ตาม แต่หวังเย่าก็รู้สึกได้ว่าหนวดนี่มีต้นกำเนิดแบบเดียวกับหนวดที่เขาเจอมา
แค่หมอกดำที่มันพ่นออกมาก็เพียงพอจะยืนยันได้แล้ว
สองสิ่งนี้มีองค์ประกอบเหมือนกัน มันเหมือนกับสิ่งที่เขาได้เจอในความทรงจำที่เขาไม่อาจจะลืมเลือนได้
หวังเย่าแสดงสีหน้าหนักใจออกมา ตอนนี้เขารู้สึกไร้พลังที่จะต่อต้าน
แม้แต่เทพมังกรก็ไม่อาจจะรับมือได้ ไม่รู้เลยว่าปีศาจนี่จะแข็งแกร่งแค่ไหน
มนุษย์และสัตว์อสูรต่อหน้ามันแล้วบอกได้ว่าไม่อาจจะรับมือมันได้เลย…
“นี่…มันคืออะไรกัน ? ”
“มันทะลุมิติมาได้ มันทำให้ฉันขนลุกไปทั้งตัวแล้ว ! ”
“มันคือสัตว์ประหลาด ที่นี่คือกำแพงโลกแต่มันกลับแทงทะลุมิติมาที่นี่ได้”
“มันมีสัตว์ประหลาดแบบนี้อยู่ในโลกจริง ๆ หรือ ? ”
คนอื่น ๆ พากันมองไปที่หนวดนั่นด้วยสีหน้าตกตะลึง
อัจฉริยะคนอื่น ๆ นั้นตะลึงจนพูดไม่ออก
ฟางอี้และเพื่อนของเธอเองก็เช่นกัน ตี้เวยจื๊อมองไปยังมิติตรงหน้าและรู้สึกอ่อนแอขึ้นมา นี่คือความรู้สึกที่เกิดจากแรงกดดันที่หนวดนี่สร้างขึ้น
กระทั่งความแข็งแกร่งทั้งหมดที่เธอมีก็ไม่อาจจะทำอะไรได้เลย
นี่คือพลังที่สามารถทำลายล้างโลกได้ !
ต่อหน้าพลังแบบนี้ ตี้เวยจื๊อก็หวาดกลัวจนไม่กล้าคิดเลยว่าร่างจริง ๆ ของมันจะแข็งแกร่งแค่ไหน
แล้วทำไมชายหัวโล้นถึงได้พาพวกเขามาที่นี่กัน ?
อย่างน้อยตอนนี้ก็ควรอธิบายให้พวกเขารู้บ้าง
ภายใต้สายตาของทุกคน ชายหัวโล้นเลือกที่จะไม่พูดอะไรออกมา
“เฮ้อ นี่คือสิ่งที่ข้าและชายอีกคนอยากจะแสดงให้ทุกคนได้เห็น…”
ตอนนั้นอยู่ ๆ กลับมีเสียงดังขึ้นจากรอบลานที่พวกเขาอยู่
เสียงนั้นฟังดูนุ่มนวลแต่กลับมีความยิ่งใหญ่แฝงอยู่
ทันใดนั้นมิติก็เกิดการบิดเบี้ยวพร้อมกับมีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นมาด้านนอกลาน
ร่างนั้นแค่ยืนนิ่ง แต่ความว่างเปล่ารอบตัวของเขากลับไม่ได้ส่งผลต่อร่างนั้นเลยแม้แต่น้อย
